Popronde beter en drukker dan ooit in Leiden

Het is weer Popronde in Leiden vandaag en die begint vanavons bij Velvet Music. Hebben wel vaker instore concerten, dus waarom niet vandaag. No Ninja Am I is eigenlijk Sander van Munster als solo singer-songwriter maar vaak begeleid door Gijs Kerkhoven, Rens van den Boogaard en Liselotte Vermeulen, hier dus ook. Alhoewel je met een gebroken elleboog moeilijk viool of andere snaarinstrumenten kunt spelen, wordt het toch een mooi en gevoelig optreden. Het is misschien wat voorbarig, maar toch een eerste hoogtepunt van deze avond.
Dat laatste is minder het geval bij Hunting the Robot uit Eindhoven, jonge maar stevige gitaarband uit Eindhoven. Zijn gedreven bezig, enthousiasme druipt er vanaf, maar helemaal overtuigen kunnen ze (nog) niet in de goedgevulde WW. Kwestie van tijd. Eindhoven is dé designstad van Nederland, dat is dan ook wel te zien aan de kapsels van de heren.
Meneer Jansen had altijd een naam op het gebied van singer-songwriteravonden, maar de laatste tijd was daar een beetje de klad in gekomen. Voor deze Popronde hebben ze Bart van der Lee uit Utrecht staan die behoorlijk zwaarmoedige en toch mooie liedjes zingt. Wel weinig kapseldesign.
Vanaf 20 november zijn ook de singer-songwriter avonden weer terug bij Meneer Jansen, maar dan op de zondagmiddag. Met Ronnie (Junior Eats Alone) & Floris.
Er spelen vanavond 33 bands/artiesten op 17 verschillende podia dus je krijgt alleen maar een eerste indruk tijdens bezoekjes die tussen de 15 en 30 minuten duren. Dus snel door naar De Oude Harmonie waar Make Up Your Mind de boel op stelten zet. Feest-punk-ska van de bovenste plank, ongecompliceerd en geweldig leuk.
In The Duke of Oz is inmiddels alweer Roy Santiago bezig met een set spannende blues-rock. Maar na twee nummers is het optreden alweer afgelopen, eerder dan verwacht en dan valt er een gat in de planning.
Niet getreurd want bij de overburen in de Lazaru's staat Burial Earth de boel onveilig te maken. Met melodische death-metal zoals de flyer het noemt, dat zal wel, maar hier staat gewoon een hele goede band hele stevige muziek te maken. En dat is dan weer één van de aardige aspecten van de Popronde, je komt nog eens in kroegen waar je anders nooit komt.
Intussen barst Hunky Dory uit zijn voegen, zelfs in de Vrouwensteeg is er geen doorkomen aan bij het optreden van The Bunny Bonanza's. En terecht, geweldige surf-trash-rockabilly, een waanzinnige feestband van het betere soort. Doorgewinterde muzikanten uit Arnhem, die met enorm veel plezier de tent op zijn kop zetten. Tweede hoogtepunt van deze Popronde.
En het wordt steeds drukker voor de podia en bij The Duke of Oz loopt het zelfs de spuigaten uit, maar dat krijg je als je Amarins & Le Gatte Negre daar neerzet, een feest voor oog en oor! Het is een mix van van pop, folk, gypsy en sailor songs, echte wereldmuziek dus. Uit Amsterdam. En onder tropische temperaturen spelen ze Rum and Coca Cola (Andrew Sisters) waarbij alle ukelele's uit de kast komen. Hoogtepunt drie!
De avond eindigd met twee optredens in het LVC. Als eerste de groep Montana uit Utrecht met lekkere, melodieuze gitarpop. Erg sixties geluid met veel mooie close harmony, doet vaag denken aan de Hollies en meer nog aan de Kinks in hun beginjaren. Maar dan wel met de ervaring van de muziek van de laatste 40 jaar erbij. Prima festivalband!
Na afloop van het optreden van Montana zet de dj gelijk You Really Got Me van de Kinks op, kan geen toeval wezen.
Na een korte pauze mogen Rats on Rafts de avond afronden. Eind augustus nog gezien in de Q-Bus, nu dus in een ondertussen goed volgelopen LVC. Geen echte verrassing dus, maar wel een bevestiging van het feit dat dit een heel goede band is. Hoogtepunt vier!
Een mooie avond: tien bands gezien, acht podia bezocht, er was nog zoveel meer, maar dat is niet te doen allemaal. Popronde is een podium voor lokaal talent dat buiten de regio zijn kunnen kan tonen. Deze editie is is in vergelijking met de vorige twee veruit de beste, volgend jaar graag weer zo'n verrassingspakket!

LINKS:
No Ninja Am I
Hunting the Robot
Bart van der Lee
Make Up Your Mind
Roy Santiago
Bunny Bonanza's
Burial Earth
Amarins & Le Gatte Negre
Montana
Rats on Rafts
Popronde

Leerzaam eerbetoon aan Ann Burton

Marion Schmitz zagen we voor het eerst een paar jaar geleden bij Jazz'in de Gracht in Den Haag en de afgelopen jaren een paar keer in De Zijlstroom in Leiderdorp. Altijd leuk met een mix van stijlen, bekende en minder bekende standards.
Maar Marion heeft ook een speciaal programma gewijd aan de Nederlandse, te jong overleden, zangeres Ann Burton en vandaag speelt ze uit dat repertoire en verteld daarbij dingen over Ann en haar leven. Een boeiende luistercursus over Ann Burton dus. Van Rob Agerbeek kreeg Marion een dik pak arrangementen uit de tijd dat Rob op piano Ann begeleidde en deze arrangementen worden ook gebruikt tijdens deze middag bij Fascinating Jazz in De Sniep.
De eerste set duurt ruim een uur met Pieter van Santen op piano (en een heel klein beetje percussie), Gunnar Graafmans op drums en vibrafoon en Dolf Delprado op bas. Voorwaar niet de minsten, maar dat moet ook wel, het repertoire is best ingewikkeld. Het is ook niet helemaal pure jazz, Marion noemt het sudderjazz, mooie liedjes op een jazzy manier uitgevoerd, maar heel vaak in ballad vorm.
Tijdens de eerste set veel eigen werk van Ann, bij de tweede set meer bekender werk zoals Days of Wine and Roses en Can't Give You Anything but Love, maar ook de commercial voor Popla uit de jaren zeventig (Koning, Keizer, Admiraal...) komt voorbij, ingezongen door Ann, wisten wij ook niet.
Als toegift nog It's a Pity to Say Goodnight, het nummer waarmee Ann Burton ook altijd haar optredens afsloot. Het is vandaag een leuke, leerzame en gezellige middag in een goedgevulde Sniep met een aandachtig publiek.

LINKS:
Marion Schmitz
Pieter van Santen
Gunnar Graafmans
Ann Burton
Fascinating Jazz
De Sniep

Jong talent en oude rotten

In De Twee Spieghels speelt vanavond de Katie Pollock Jazzband met Katie Pollock (zang), Vasilis Stefanopoulos ( bas), Magnuss Baugis (trompet), Pascal Karier (drums) en Richie Reichgelt (gitaar). Een internationaal gezelschap met het Haagse Conservatorium als binding. Staan hier voor het eerst, alleen de gitarist zagen we al eens eerder, toen met zijn eigen trio.
Ze spelen allerhande standards, variërend van Moondance tot The Man I Love, vooral het mooie, subtiele trompetspel maakt indruk. Jong talent dat hier een avondje ervaring opdoet.
Vervolgens nog even naar de Hunky Dory waar Big-Dutch gaat spelen. Vorige maand nog kort gezien in Bad Habits en dat vroeg om meer. Heerlijke bluescoverband, met zowel oude als nieuwere blues en een jazz, funk en soul schuwen de heren ook niet. Geweldige gitarist en heerlijk saxofonist, die dan ook nog eens zoon (Toine Scholten) en vader (Piet Scholten) blijken te zijn. Drummer is Rob van Beekum, alleen de vaste bassist is er vanavond niet bij, maar er is een goede vervanger gevonden.
Een heel scala aan bekende en onbekende nummers komt voorbij, waaronder Spooky, Need Your Love So Bad, Red House en Cocaine, maar ook bijvoorbeeld Midnight Cannon Ball van Duke Robillard en Crossroads van John Mayer.
Komende donderdag staan ze in De Boerderij in Zoetermeer als voorprogramma van Robben Ford. Een stel (niet eens zo heel) oude rotten die goed bezig zijn!

LINKS:
Katie Pollock
De Twee Spieghels
Big-Dutch
Hunky Dory

Weer van alles en nog wat in Leiden vandaag

Er is teveel te doen in Leiden, ook vandaag weer. Het begint met RAP op Donderdag waar Meta Knol een lezing geeft over haar toekomstvisie voor De Lakenhal. Omlijst door de muziek (haar eigen keuze) van het duo Blistered. Ze spelen Europeana, aangepaste Americana zeg maar. Met Bobby Ruijgrok op gitaren en Gijs Anders van Straalen op percussie openen ze de middag, spelen in de pauze en sluiten hem weer af. Boeiende muziek, waarbij de invloeden van Leo Kottke goed te horen zijn.
Vervolgens naar de Beestenmarkt voor de kick-off van Serious Request waar DJ Abercrombie met drummer en percussionist de boel opwarmt, terwijl het publiek wacht op de aankomst van de kinderlampionoptocht.
Na een aantal acts en speeches wordt de afteller onthult zodat iedereen precies kan zien wanneer het Glazen Huis in Leiden er is.
Het gebeuren op de Beestenmarkt wordt afgesloten met een optreden door Kraak en Smaak met live band gelukkig.
Dan naar De Burcht waar in de Tuinzaal het maandelijkse optreden van Licks & Brains weer plaatsvindt. Met deze keer als gast (weer) Frank Montis op Hammond en zang. En zoals iedere keer swingt het weer helemaal de pan uit, ja er wordt zelfs gedanst in de volle Tuinzaal.
Andere gast is Mete Erker op saxofoons en daar zit zowaar Gijs Anders van Straalen achter de percussie, speelde net nog met Blistered in het RAP. Ook de tweede set swingt weer helemaal de pan uit en eindigt met Sunny,
Dit is toch wel een heel bijzondere big band, anders dan alle andere big bands. Danceable Nu-Jazz XXL noemen ze het zelf, en terecht! Op 1 december komen ze hier weer terug hier.
En ja hoor, als altijd op weg naar klinkt er uit de Bad Habits nog live muziek want het is weer jamsessie, zouden veel meer mensen op af moeten komen, maar veel muziekliefhebbers weten gewoon niet van het bestaan af.
Met onder andere Cedric Glans op bas, Sven Rozier op drums en Ewald Ebing op toetsen en zang. Het is al een tijdje aan de gang, dus maar enkele nummers gehoord. Waaronder uitsmijter Sunny!

LINKS:
Blistered
Lakenhal
RAP
DJ Abercrombie
Kraak en Smaak
Licks & Brains
Frank Montis
Mete Erker
De Burcht
Ewald Ebing
Bad Habits

Internationale jamsessie in De Twee Spieghels

De wekelijkse jamsessie op maandag in De Twee Spieghels is geen vaste prik, maar als Andreas Metzler hem vanavond leidt is dat een goede reden weer eens tegaan. De eerste set speelt hij met drummer Patrick Manzecchi en gitarist Guillermo Celano. De laatste kennen we nog van zijn Celano Baggianni Group, de eerste twee stonden afgelopen zaterdag ook al op dit podium en Andreas en Guillermo maken ook deel uit van de Thelonius 4. Mooie eerste set met nummers van Erik Satie afgewisseld met eigen nummers van Andreas.
Daarna begint de eigenlijke jamsessie en het Duits/Braziliaanse trio krijgt gezelschap van leden van de Zuid-Afrikaanse GoodLuck: Raiven Hansman (sax) en Juliet Harding (zang). Leuke versie van Autumn Leaves. Want nu worden er alleen nog maar standards gespeeld, dat hoort nu eenmaal bij een jamsessie.
GoodLuck staat overigens dinsdagavond in de Q-Bus, aanrader!
En dan gaat het weer helemaal los met een nieuwe drummer en Tom van der Zaal op sax. De Twee Spieghels barst bijna uit zijn voegen op deze heerlijke maandagavond.
En dan zijn er ook nog Kurt Schwab op tenorsax en Martijn Groen op drums om de jamsesie tot een goed einde te leiden. I Got Rhythm swingt weer helemaal de pan uit. Een internationaal avondje om niet te hebben gemist!

LINKS:
Andreas Metzler
Patrick Manzecchi
Guillermo Celano
GoodLuck
Tom van der Zaal
Kurt Schwab
Martijn Groen
De Twee Spieghels

Goud van oud in Leiden vandaag

Het is weer overdruk in Leiden vandaag met muziek all over town. En tussen door een familie etentje in Den Haag, dus even rustig aan. In de Tuinzaal van de Burcht speelt het Rein de Graaff Trio weer eens met een oude Amerikaan en dit keer ook een jonge Nederlandse. Het trio bestaat al jaren uit Rein de Graaff op piano, Marius Beets op bas en Eric Ineke op drums. Altijd een solide basis.
Gasten zijn er dus ook en vanmiddag is dat het (vrij) nieuwe Nederlands talent Ellister van der Molen op trompet en flugelhorn. Al eerder gezien in De Fuut op het Haagse strand deze zomer met Triplicate (met Bob Wijnen en Johnny Daly) en hier komt ze weer helemaal tot haar recht. Geweldige bebop blazer!
Hoofdgast is natuurlijk de tachtigjarige Sam Most uit Amerika, de eerste bebop fluitist en ondanks zijn leeftijd heeft hij nog niets aan zeggingskracht verloren. Het repertoire is zoals altijd bij Rein de Graaff een stapeling van standards, maar het grootste deel van de nummers bestaat toch uit improvisaties en daar is dit vijftal uitstekend in. En als altijd zijn de optredens van Rein de Graaff leerzaam, hij kondigt ieder nummer aan, met toelichting waar nodig. Kortom een prachtige middag met vijf geweldige muzikanten. En houdt die Ellister van der Molen in de gaten!
Na een gezellig familie etentje in Den Haag op de terugweg toch nog even langs Hunky Dory waar iedere zondagavond Men in Blues speelt. Met als altijd Chris Koenen op gitaar en zang, de prima drummer Robbie Carré, de geweldige invaller Len Bouman op bas en zang en de fantastische Frans Heemskerk op keyboards. Prachtige uitvoeringen van Gimme Some Lovin' en When Something is Wrong with My Baby.
In het kader van de verzoekjes een volgende keer graag You Keep me Hanging On in de Vanilla Fudge uitvoering. Of I Need Love, of hun She's Not There....

LINKS:
Eric Ineke
Marius Beets
Ellister van der Molen
Sam Most
Burcht Jazz
Chris Koenen
Frans Heemskerk
Robbie Carré
Hunky Dory

Mooi jazzscala met Home City en Young VIPS

De middag begint alweer gelijk goed met Andreas Metzler's Home City in De Twee Spieghels. Met naast Andreas Metzler op bas ook Patrick Manzecchi op drums, Paul van der Feen op sax en Thomas Hilbrandie op gitaar. Drie sets spelen ze met in het begin een afwisseling van eigen nummers van Andraes en standards, later alleen maar standards. Maar met heel veel heerlijke improvisatie. Thomas zagen we nog niet eerder, maar hij verhuist volgend jaar van Groningen naar Leiden, dus die gaan we hier vaker zien!
In De Burcht staan vannavond bij Hot House de Young VIPs op het programma met als eerste de Clemens van der Feen Band. En ja, Clemens is een broer van Paul. Het begint wat breekbaar met nummers van hun eerste cd, maar na een tijdje komen Clemens van der Feen (bas), Harmen Fraanje (vleugel, Wurlitzer), Jesse van Ruller (gitaar) en Flin van Hemmen (drums) helemaal op gang. Ze eindigen met een nieuw nummer en dat is gelijk het hoogtepunt van hun optreden. Benieuwd naar hun volgende cd.
Het tweede optreden hier is van het Castel/Van Damme Quartet met louter eigen composities. Met Jasper van Damme op saxen, Thierry Castel op de vleugel, Sven Happel op bas en Mark Schilders op drums. De laatste zagen we al wel vaker, onder andere met Marzio Scholten, Tom Beek en Lavalu. Maar ook nog afgelopen zomer tijdens de Cum Laude concerten met, hé, alweer Sven Happel en Jasper van Damme in de regen.
Maar het gaat hier om de muziek en die is prima, geweldige muzikanten, uitstekend samenspel en prima repertoire, de goedgevulde Tuinzaal gaat uit zijn dak. Het enige wat een beetje ontbreekt is een écht eigen geluid, maar dat is een kwestie van tijd. Vraag al jaren veel saxofonisten of ze Gilad Atzmon kennen en altijd is het antwoord nee, Jasper van Damme is de eerste Nederlandse saxofonist die hem wel kent. Dus dat belooft wat!

LINKS:
Andreas Metzler
Patrick Manzecchi
Paul van der Feen
Thomas Hilbrandie
De Twee Spieghels
Clemens van der Feen
Harmen Fraanje
Jesse van Ruller
Flin van Hemmen
Castel/Van Damme Quartet
Mark Schilders
Hot House
De Burcht

Zeldzaam mooi concert met Gilad Atzmon

We zagen hem voor het eerst bijna drie jaar geleden op het jazzfestival in Frankfurt, eerst als gast bij Soupsongs, de volgende avond een uur lang met zijn Orient House Ensemble: Gilad Atzmon. En toen wisten we het al, als die ooit nog eens naar Nederland komt dan móeten we daarbij zijn, en vanavond is het dan eindelijk zo ver in het Amsterdamse Bimhuis. Hij is een virtuoos bij alt- en sopraansax en speelt ook nog geweldig klarinet.
Samen met Frank Harrison op piano, Yaron Stavi op bas en nieuwkomer Eddie Hick op drums spelen ze vooral veel nummers van hun vorig jaar verschenen cd The Tide Has Changed.
De muziek is een mix van jazz met invloeden uit het Midden Oosten (Atzmon komt oorspronkelijk uit Israel), maar ook een nummer van Charlie Parker komt voorbij evenals een ouder nummer (20th Century), vol flarden van bekende melodien zoals It Ain't Necessarely So, Lili Marleen en Salt Peanuts, Atzmon scattend kennen we nog niet.
Het concert duurt anderhalf uur en eindigt, als altijd, met What a Wonderful World als een ode aan de vreedzame wereld die iedereen zou wensen. Het is, zoals we al verwachtten, weer een geweldig concert en het is onbegrijpelijk dat het dan ook niet uitverkocht is. Een absoluut hoogtepunt dit jaar.
Het concert begint stipt op tijd, duurt 90 minuten zonder pauze, dus om tien uur staan we al weer buiten. Op weg naar huis nog even langs De Twee Spieghels dus, net op tijd om de laatste set van Cedric Glans, Sven Rozier en gitarist Luke mee te nemen. Leuke set met standards zoals Night in Tunesia. Mooie afsluiting van een superdag vandaag!

LINKS:
Gilad Atzmon
Frank Harrison
Yaron Stavi
Eddie Hick
Bimhuis
Cedric Glans
Sven Rozier
De Twee Spieghels

Prima showcase Wot Nxt in LVC Leiden

Wot Nxt is een collectief dat regelmatig concerten organiseert, overal waar dat zo uitkomt. Vanavond een showcase avond in het LVC. Het begint met een klein optreden van City Hands, één man en een keukentafel vol elektronica. Een kwartiertje elektrotrash klinkt best wel spannend, maar moet ook niet langer duren. Precies goed.
De volgende groep is Julie Mittens die een soort free jazz spelen op drums, gitaar en bas. Compromisloos en snoeihard. Industrial Noise noemde iemand het en dat is een goede omschrijving. Het is de presentatie van hun nieuwe LP, maar het gaat wat ver om die te kopen, dit is muziek om live te ervaren, niet thuis nog eens op te zetten. Maar dat is persoonlijk.
En dan is het even omschakelen naar het optreden van Bob Corn (Tiziano Sgarbi) een singer-songwriter uit Italie die prachtige liedjes zingt met alleen een akoestische gitaar. Bij ieder liedje heeft hij wel een verhaaltje, de tegenstelling met de vorige twee introverte optredens kan niet groter zijn. Bij het laatste nummer komt hij van het podium af en zingt onversterkt midden tussen het publiek. Genieten!
De avond eindigt heftig met de post-punk van The Ex. Dertig jaar geleden voor het laatst live gezien, maar ze gaan nog steeds te keer als jonge honden. Ruim een uur lang knallen ze als vanouds. Zelfs Bob Corn staat op de eerste rij mee te swingen op deze aanstekelijke muziek.
Het is een boeiende avond met zeer gevarieerde optredens, een prima avond!

LINKS:
Julie Mittens
Bob Corn
The Ex
Wot Nxt
LVC

Leiden weer vol met mooie muziek vandaag

Er is weer veel, veel te veel, muziek in Leiden vandaag. Te beginnen met Holy Water bij het Theehuis in De Leidse Hout. Het is mooi weer, dus het optreden is buiten en het terras zit helemaal vol. Het trio dat de Gouden Pet vorig jaar won heeft inmiddels een nieuwe cd opgenomen met eigen nummers en speelt daar veel van. Veel Rock-a-Billy, maar ook country, pop en folk. Naast eigen nummers dus songs als Man of Constant Sorrow, These Boots are made for Walking en Fullsome Prison Blues. Heerlijk genieten op het terras! Op 11 novenber staan ze in Lemmy's, niet te missen!
Om half drie zou Catwalk in stadscafe Van der Werff beginnen, maar een uur later zijn ze nog steeds aan het soundchecken. Ook bij Studio De Veste is het een en al soundcheck, dus dan maar naar De Twee Spieghels waar het Cedric Glans jazz-combo net begint te spelen. Met Kurt Schwab op sax, Sven Rozier op drums en Peter Krijnen op Fender Rhodes. En vooral met Eric van der Reijden als zanger.
Maar zoals gezegd, er is te veel muziek vandaag, want er is ook een tenorbattle in De Uyl van Hoogland. Met Wouter Kiers, Rinus Groeneveld, en geweldige nieuwkomer John Dikeman. En Ben Schröder en Bob Wijnen als solide basis, het swingt de pan uit! Heerlijke Jive Samba.
En ook in De Uyl zijn er pauzes, dus dan weer naar De Twee Spieghels waar het Cedric Glans Jazzcombo verder speelt. Aan het begin van hun tweede set speelt Ewald Ebling, gelukkig nu zonder gips, ook nog een paar nummers mee. Mooie versies van bijvoorbeeld Stella by Starlight.
Tot slot nog even naar de tenorbattle, waar de saxofonisten elkaar tot grote hoogten op weten te stuwen. Drums en Hammond leggen steeds de solide basis, de rest gaat uit hun dak! What a Wonderfull World!
Volgende (Very Saxy) Battle is op 20 november met Susanne Alt, Robert Veen en Olaf Hoeks.

LINKS:
Holy Water
Theehuis Leidse Hout
Captain Kurt
Ewald Ebing
De Twee Spieghels
Wouter Kiers
Rinus Groeneveld
John Dikeman
Bob Wijnen
De Uyl van Hoogland

Gevarieerde middag met Captain Kurt en Ad Verbrugge

Het is schitterend weer, maar wel fris. Dus toch maar even naar binnen bij De Twee Spieghels voor een optreden van Captain Kurt-Size Matters. Size slaat op Kurt's nieuwe baritonsaxofoon, een instrument dat we voornamelijk kennen uit saxofoonkwartetten, waar het echt een basfunctie heeft. Hier blijkt het als solo instrumenten een geweldige meerwaarde te hebben. Met Bart Egeter op piano, Daniel van Dalen op drums en de Poolse bassist Mazick (of zo iets) op bas spelen ze een prima eerste set met vooral nummers van Bart Egeter.
In de pauze even naar Velvet (om de hoek) voor een instore optreden van Ad Verbrugge. Jammer dat het 45 minuten te laat begint, maar verder is er niets mis mee. Rode draad vormen de sterk sferische songs, de mooie melodieën, eigenzinnige en veelgelaagde arrangementen en poëtische teksten. De nieuwe cd Nightplane staat centraal bij dit mooie optreden.
Ondertussen is de tweede set van Captain Kurt al weer behoorlijk onderweg en na een korte pauze volgt de derde met ook een aantal nummers op tenorsax. Tot slot spelen ze nog Jive Samba, een Nat Adderley nummer bekend geworden door zijn broer Cannonball Adderley met Kurt op de trombonesax. Fijn optreden weer vandaag in De Twee Spieghels!

LINKS:
Captain Kurt
Daniel van Dalen
Bart Egeter
De Twee Spieghels
Ad Verbrugge
Velvet Music