Net als vorige week bij Schollenpop waren de weersvooruitzichten voor
Waterpop ronduit slecht. Maar net als vorige week klopte er niets van, het was weer een zonovergoten dag, nu in Wateringen. Genieten dus voor jong en oud, om te beginnen met theatergroep
Samba Salad, muziek speciaal voor de jongste kinderen.
Voorafgaand aan Waterpop is er een bandjescompetitie, Waterproof, gewonnen door
Andere Koek! en die mogen dus openen op podium 2. Een vrolijke, Nederlandstalige, ska-feestband, die ondanks het vroege tijdstip het publiek aan het meezingen, -dansen, -klappen en -springen krijgt.
Als altijd loopt er ook straattheater rond, zoals deze springende kikker, die met iedereen een praatje maakt. Ook een stel kabouters en een trio van Kerstman, Sinterklaas en Paashaas zijn aanwezig.
Maar dan gaat de muziek serieus van start met om te beginnen
Wooden Saints op podium 3. Onlangs nog gezien op het Peel Slowly And See Festival in de Q-Bus in Leiden. Was toen een kleine bezetting met z'n zessen en dat smaakte naar meer. Nu de complete band, met z'n tienen, en dat is nóg overtuigender. Prachtige, soms dromerige, soms rockende indie-folk-pop van de bovenste plank!
Op podium 1 vervolgens, er is nooit een pauze, de muziek rouleert over de drie podia, de jonge band
Apneu. Wel van gehoord, maar nog niet gezien en dat blijkt een aangename verrassing. Uitstekende garage-punkband uit Amsterdam waar je blij van wordt, zeker als Buzzcocks fan!
Nieuw sinds vorig jaar is ook beeldende kunst op Waterpop. Twee installaties door Westlandse kunstenaars zoals deze Krachten Bundelen van
Marleen van Heijningen die geïnspireerd is op de kassencultuur in deze streek.
Terug naar de muziek, waar
The Posies uit Amerika een perfecte melodieuze rockshow neerzetten. Bestaan al 25 jaar en doen het nog altijd goed. Veel enthousiaste meezingende fans ook in het publiek, dat speciaal hiervoor naar Wateringen is gekomen. Het gastoptreden van zangeres
Eva Auad maakt het helemaal bijzonder!
Uit Belgie komen de uiterst beschaafde metalheads van
Diablo Blvd. Wat is dat toch met die metalbands dat ze opkomen terwijl er al muziek speelt (klinkt als iets van Wagner vandaag), maar neemt niet weg dat ze een prima set neerzetten. Innemende en communicatieve zanger, die zich bijna verontschuldigt dat hij op dit familiefestival staat. Hoeft niet, Wateringen kan deze band helemaal hebben.
Drie jaar geleden speelde de Eindhovense band
Hunting The Robot al tijdens de Popronde in Dranklokaal De WW in Leiden, in de tussentijd zijn ze niet stil blijven staan en met hun strakke Afro-indie-rock is het een stuk avontuurlijker geworden. Zo blijkt de Popronde, en hard werken, een ideale opstap te zijn naar bijvoorbeeld Waterpop, ook al duurt het bijna drie jaar. De aanhouder wint.
Bells of Youth daarentegen is eigenlijk pas begin dit jaar doorgebroken, mede dankzij een optreden bij De Wereld Draait Door. In maart voor het eerst gezien in
De Tuin van de Smid in Leiden bij de aankondiging van het
Wildernis Festival (waar ze op 24 augustus weer te zien zijn, aanrader!) Dat was toen een kleine indoor show, nu pakken ze vijfstemmig helemaal uit, wat een goede band!
Min of meer bekende groepen, die steeds beter worden, tegenkomen op een festival is altijd leuk, maar het leukste zijn de onverwachte verrassingen. En dat is dus
Heymoonshaker, een duo van straatmuzikanten uit Engeland. De ene is een human beatbox, de ander een rauwe blueszanger/gitarist. Heftig! Kost de gitarist ook wel enkele snaren, maar de beatbox vult het prima op.
O ja, dan komt er ook weer zo'n stel straattheatermakers voorbij, het moet niet gekker worden. Maar de sfeer is hier weer helemaal gezellig. Waterpop valt met Werfpop en Schollenpop in de categorie altijd leuke festivals, goede muziek en bijna altijd wel een paar verrassende optredens.
The Hypnotic Eye heeft op het laatste moment moeten afzeggen en waar haal je dan zo snel nog een vervanger vandaan? Uit Den Haag dus,
Hallo Venray vult de opengevallen plek prima in. Afgelopen maart nog instore gezien bij
Velvet Leiden, maar dit is toch wel even wat anders. Beginnen met een ouder nummer, maar daarna toch snel over op de nieuwste cd, helemaal goed!
Voor de (MuziekGezien's) zevende keer op rij is
Waterpop een muzikaal succes (er komt nog meer, maar het is genoeg zo), bekende bands die zich van een andere, beste kant laten zien als
Wooden Saints en
Bells of Youth, en nieuwe verrassingen, met name
Apneu en
Heymoonshaker. Tot volgend jaar dus maar weer!
LINKS:
Samba Salad
Andere Koek!
Wooden Saints
Apneu
Marleen van Heijningen
Posies
Diablo Blvd
Hunting the Robot
Bells of Youth
Heymoonshaker
Hallo Venray
Waterpop
Het is weer Popronde in Leiden vandaag en die begint vanavons bij Velvet Music. Hebben wel vaker instore concerten, dus waarom niet vandaag. No Ninja Am I is eigenlijk Sander van Munster als solo singer-songwriter maar vaak begeleid door Gijs Kerkhoven, Rens van den Boogaard en Liselotte Vermeulen, hier dus ook. Alhoewel je met een gebroken elleboog moeilijk viool of andere snaarinstrumenten kunt spelen, wordt het toch een mooi en gevoelig optreden. Het is misschien wat voorbarig, maar toch een eerste hoogtepunt van deze avond.
Dat laatste is minder het geval bij Hunting the Robot uit Eindhoven, jonge maar stevige gitaarband uit Eindhoven. Zijn gedreven bezig, enthousiasme druipt er vanaf, maar helemaal overtuigen kunnen ze (nog) niet in de goedgevulde WW. Kwestie van tijd. Eindhoven is dé designstad van Nederland, dat is dan ook wel te zien aan de kapsels van de heren.
Meneer Jansen had altijd een naam op het gebied van singer-songwriteravonden, maar de laatste tijd was daar een beetje de klad in gekomen. Voor deze Popronde hebben ze Bart van der Lee uit Utrecht staan die behoorlijk zwaarmoedige en toch mooie liedjes zingt. Wel weinig kapseldesign.
Er spelen vanavond 33 bands/artiesten op 17 verschillende podia dus je krijgt alleen maar een eerste indruk tijdens bezoekjes die tussen de 15 en 30 minuten duren. Dus snel door naar De Oude Harmonie waar Make Up Your Mind de boel op stelten zet. Feest-punk-ska van de bovenste plank, ongecompliceerd en geweldig leuk.
In The Duke of Oz is inmiddels alweer Roy Santiago bezig met een set spannende blues-rock. Maar na twee nummers is het optreden alweer afgelopen, eerder dan verwacht en dan valt er een gat in de planning.
Niet getreurd want bij de overburen in de Lazaru's staat Burial Earth de boel onveilig te maken. Met melodische death-metal zoals de flyer het noemt, dat zal wel, maar hier staat gewoon een hele goede band hele stevige muziek te maken. En dat is dan weer één van de aardige aspecten van de Popronde, je komt nog eens in kroegen waar je anders nooit komt.
Intussen barst Hunky Dory uit zijn voegen, zelfs in de Vrouwensteeg is er geen doorkomen aan bij het optreden van The Bunny Bonanza's. En terecht, geweldige surf-trash-rockabilly, een waanzinnige feestband van het betere soort. Doorgewinterde muzikanten uit Arnhem, die met enorm veel plezier de tent op zijn kop zetten. Tweede hoogtepunt van deze Popronde.
En het wordt steeds drukker voor de podia en bij The Duke of Oz loopt het zelfs de spuigaten uit, maar dat krijg je als je Amarins & Le Gatte Negre daar neerzet, een feest voor oog en oor! Het is een mix van van pop, folk, gypsy en sailor songs, echte wereldmuziek dus. Uit Amsterdam. En onder tropische temperaturen spelen ze Rum and Coca Cola (Andrew Sisters) waarbij alle ukelele's uit de kast komen. Hoogtepunt drie!
De avond eindigd met twee optredens in het LVC. Als eerste de groep Montana uit Utrecht met lekkere, melodieuze gitarpop. Erg sixties geluid met veel mooie close harmony, doet vaag denken aan de Hollies en meer nog aan de Kinks in hun beginjaren. Maar dan wel met de ervaring van de muziek van de laatste 40 jaar erbij. Prima festivalband!
Na een korte pauze mogen Rats on Rafts de avond afronden. Eind augustus nog gezien in de Q-Bus, nu dus in een ondertussen goed volgelopen LVC. Geen echte verrassing dus, maar wel een bevestiging van het feit dat dit een heel goede band is. Hoogtepunt vier!