Eerste Wildernis Festival hoogtepunt van deze zomer

Een nieuw festival in Leiden vandaag, Wildernis, op papier een puik programma, maar tot gisteren waren de weersvooruitzichten niet rooskleurig. Maar hé, vandaag schijnt de zon gewoon. Dus op naar De Tuin van de Smid waar het mooie, dromerige Sväva het festival opent. Prachtige dreampop uit Leeuwarden.

Er zijn twee podia, de Hooischuur is het hoofdpodium en de Smederij is het kleinere podium en afwisselend wordt op beide podia gespeeld. Bij de Smederij, gesponsord door Gebr. De Nobel, opent de Utrechtse singer-songwriter T.S. Eliot Appreciation Society de dag. Al wel eerder gezien in Scheltema, LVC en de Vrijplaats, maar het blijft altijd verrassend mooi.

Terug bij de Hooischuur worden we echt wakker geschud door de vuige Hammond funk van de Amsterdams/Leidse band ZIEK. Prima instrumentale dansbare muziek van dit kwartet dat al eerder te zien was in LVC en op Werfpop.

Bij de Smederij (waar daadwerkelijk de smid aan het werk is) niet alleen muziek maar ook theater. Nenin Quaedvlieg mag hier de spits afbijten met haar kleinkunst programma.

Het Wildernis Festival is niet alleen muziek (en theater) maar is ook nog eens groen en duurzaam. Dat betekent biologisch eten, glazen met statiegeld en nog veel meer. En natuurlijk lopen er ook vreemde vogels rond. En ook geiten overigens.

En er zijn de SmederIJhallen waar je onder andere terecht kan voor tweedehands kleding.

Maar goed, snel weer naar de muziek, want op de Hooischuur staat inmiddels The Sonic Mondays, een enthousiast zestal met prima vrolijke upbeat soul-surf-funk. Het festival terrein begint inmiddels lekker vol te lopen (het is uitverkocht, maar vervelend druk wordt het nooit) en de sfeer is geweldig.

En het zijn de details die er ook toe doen, zó worden de bands en hun spullen naar het podium vervoerd. En verder zijn er nog allerlei workshops, is er een kinderhoek en pop-up theater. Jammer dat Leidse Glibber op vakantie is, hij had hier een mooi sfeerverslag van kunnen maken.

Terug naar de muziek, want op de Hooischuur staan The Silverfaces volop in de zon. Onlangs nog gezien op The Life I Live in Den Haag en Bevrijdingspop in Amsterdam, maar ook hier maken ze indruk met licht psychedelische hardrock.

Dizzy Fingers is inmiddels geen onbekende meer in Leiden, spelen in café's en bij de Gouden Pet, soms met z'n drieën, soms met zeven, vandaag met vijf. Basis is Gipsy Swing, maar rock&roll en een Nederlandstalig lied worden niet geschuwd. Een half uur genieten in de zon.

Bij de presentatie van het Wildernis Festival eind maart waren ze al van de partij en twee weken geleden speelden ze nog overtuigend op Waterpop, en vandaag spelen de Bells of Youth Leiden helemaal plat! Prachtige vijfstemmige zang en altijd een feest, op welk festival dan ook.

Bij de ingang van de Tuin van de Smid is een biologische foodcourt ingericht waar allerlei foodtrucks te vinden zijn. Uiteraard is Karel's Biofriet erbij. Ook staan hier dj's leuk te draaien, maar tijdens optredens op de Hooischuur is dat net een beetje teveel. Geen van beide is nog te volgen.

Dus snel weer naar de Hooischuur voor de Cheaters met hun aanstekelijke elektro danspop. Deden vorig jaar nog mee met de Popronde en stonden ook op het Bevrijdingsfestival in Amsterdam eerder dit jaar.

Inmiddels zijn er ook wat theateracts voorbij gekomen op de Smederij, maar die konden niet echt overtuigen. De Blonde Jongens en Tim daarentegen zijn dan weer aardiger met hun absurdistische, fysieke theaterspel.

Tot nu toe is het al een geweldig festival, maar alleen maar goede bands, en dan moeten de echte hoogtepunten nog komen. Te beginnen met My Baby die ondanks een kapotte gitaarversterker toch weten te overtuigen. Haalt misschien net niet het niveau van op The Life I Live en het Bevrijdingsfestival, maar het blijft fascinerend. En wat een zangeres is die Cato toch!

Laatste optreden bij de Smederij is van Bird on the Wire, en zijn we weer een beetje terug bij de sferen van Sväva, dromerige indiepop met een scherp randje. In 2010 waren ze nog in Leiden te zien tijdens de Popronde als trio, nu is het inmiddels een overtuigend kwartet.

Afsluiter van het festival is Beans & Fatback, de lp With Skin Attached is inmiddels grijsgedraaid, maar behalve een kleine instore bij Velvet nog nooit echt live gezien. En dat blijkt een gemis want wat zijn ze goed! Met een invallende Joost Kroon op drums spelen ze het festival de nacht in. En als het dan tijdens het voorlaatste nummer zachtjes begint te miezeren kan dat het publiek niet deren. Na het hartverscheurende Beggin wil én krijgt het nog een toegift ook.
En zo komt er een einde aan een fantastisch festival dat echt een aanwinst is voor Leiden. De meeste groepen kwamen hier al eerder voorbij, maar dat is geen probleem als ze zó goed zijn dat je ze gewoon best vaker wilt zien. Een geweldige lokatie, alleen maar uitstekende muziek (en alleen maar Nederlandse groepen, een buitenlandse groep is echt niet nodig om publiek te trekken) en een zelden overtroffen sfeer. Wie erbij was zal het niet snel vergeten, het onbetwiste hoogtepunt van deze festivalzomer! Tot volgend jaar graag!

LINKS:
Sväva
The T.S. Eliot Appreciation Society
ZIEK
Nenin Quaedvlieg
Sonic Mondays
The Silverfaces
The Dizzy Fingers
Bells of Youth
Cheaters
My Baby
Bird on the Wire
Beans and Fatback
Wildernis Festival
Tuin van de Smid

Waterpop in de zon

Net als vorige week bij Schollenpop waren de weersvooruitzichten voor Waterpop ronduit slecht. Maar net als vorige week klopte er niets van, het was weer een zonovergoten dag, nu in Wateringen. Genieten dus voor jong en oud, om te beginnen met theatergroep Samba Salad, muziek speciaal voor de jongste kinderen.

Voorafgaand aan Waterpop is er een bandjescompetitie, Waterproof, gewonnen door Andere Koek! en die mogen dus openen op podium 2. Een vrolijke, Nederlandstalige, ska-feestband, die ondanks het vroege tijdstip het publiek aan het meezingen, -dansen, -klappen en -springen krijgt.

Als altijd loopt er ook straattheater rond, zoals deze springende kikker, die met iedereen een praatje maakt. Ook een stel kabouters en een trio van Kerstman, Sinterklaas en Paashaas zijn aanwezig.

Maar dan gaat de muziek serieus van start met om te beginnen Wooden Saints op podium 3. Onlangs nog gezien op het Peel Slowly And See Festival in de Q-Bus in Leiden. Was toen een kleine bezetting met z'n zessen en dat smaakte naar meer. Nu de complete band, met z'n tienen, en dat is nóg overtuigender. Prachtige, soms dromerige, soms rockende indie-folk-pop van de bovenste plank!

Op podium 1 vervolgens, er is nooit een pauze, de muziek rouleert over de drie podia, de jonge band Apneu. Wel van gehoord, maar nog niet gezien en dat blijkt een aangename verrassing. Uitstekende garage-punkband uit Amsterdam waar je blij van wordt, zeker als Buzzcocks fan!

Nieuw sinds vorig jaar is ook beeldende kunst op Waterpop. Twee installaties door Westlandse kunstenaars zoals deze Krachten Bundelen van Marleen van Heijningen die geïnspireerd is op de kassencultuur in deze streek.

Terug naar de muziek, waar The Posies uit Amerika een perfecte melodieuze rockshow neerzetten. Bestaan al 25 jaar en doen het nog altijd goed. Veel enthousiaste meezingende fans ook in het publiek, dat speciaal hiervoor naar Wateringen is gekomen. Het gastoptreden van zangeres Eva Auad maakt het helemaal bijzonder!

Uit Belgie komen de uiterst beschaafde metalheads van Diablo Blvd. Wat is dat toch met die metalbands dat ze opkomen terwijl er al muziek speelt (klinkt als iets van Wagner vandaag), maar neemt niet weg dat ze een prima set neerzetten. Innemende en communicatieve zanger, die zich bijna verontschuldigt dat hij op dit familiefestival staat. Hoeft niet, Wateringen kan deze band helemaal hebben.

Drie jaar geleden speelde de Eindhovense band Hunting The Robot al tijdens de Popronde in Dranklokaal De WW in Leiden, in de tussentijd zijn ze niet stil blijven staan en met hun strakke Afro-indie-rock is het een stuk avontuurlijker geworden. Zo blijkt de Popronde, en hard werken, een ideale opstap te zijn naar bijvoorbeeld Waterpop, ook al duurt het bijna drie jaar. De aanhouder wint.

Bells of Youth daarentegen is eigenlijk pas begin dit jaar doorgebroken, mede dankzij een optreden bij De Wereld Draait Door. In maart voor het eerst gezien in De Tuin van de Smid in Leiden bij de aankondiging van het Wildernis Festival (waar ze op 24 augustus weer te zien zijn, aanrader!) Dat was toen een kleine indoor show, nu pakken ze vijfstemmig helemaal uit, wat een goede band!

Min of meer bekende groepen, die steeds beter worden, tegenkomen op een festival is altijd leuk, maar het leukste zijn de onverwachte verrassingen. En dat is dus Heymoonshaker, een duo van straatmuzikanten uit Engeland. De ene is een human beatbox, de ander een rauwe blueszanger/gitarist. Heftig! Kost de gitarist ook wel enkele snaren, maar de beatbox vult het prima op.

O ja, dan komt er ook weer zo'n stel straattheatermakers voorbij, het moet niet gekker worden. Maar de sfeer is hier weer helemaal gezellig. Waterpop valt met Werfpop en Schollenpop in de categorie altijd leuke festivals, goede muziek en bijna altijd wel een paar verrassende optredens.

The Hypnotic Eye heeft op het laatste moment moeten afzeggen en waar haal je dan zo snel nog een vervanger vandaan? Uit Den Haag dus, Hallo Venray vult de opengevallen plek prima in. Afgelopen maart nog instore gezien bij Velvet Leiden, maar dit is toch wel even wat anders. Beginnen met een ouder nummer, maar daarna toch snel over op de nieuwste cd, helemaal goed!
Voor de (MuziekGezien's) zevende keer op rij is Waterpop een muzikaal succes (er komt nog meer, maar het is genoeg zo), bekende bands die zich van een andere, beste kant laten zien als Wooden Saints en Bells of Youth, en nieuwe verrassingen, met name Apneu en Heymoonshaker. Tot volgend jaar dus maar weer!

LINKS:
Samba Salad
Andere Koek!
Wooden Saints
Apneu
Marleen van Heijningen
Posies
Diablo Blvd
Hunting the Robot
Bells of Youth
Heymoonshaker
Hallo Venray
Waterpop

Mooie vooruitzichten

De Tuin van de Smid bestaat exact 1 jaar, dus tijd voor een feestje. Diverse activiteiten vanmiddag waaronder de aankondiging van het Wildernis Festival op 24 augustus op deze locatie. En natuurlijk een korte speech door eigenaars Barbara en Sjaak.

Trekker vanmiddag is natuurlijk Bells of Youth met hun aanstekelijke vijfstemmige zang. Vorige week nog in DWDD, daarna in een uitverkocht Paradiso en ook nog eens 3fm serious talent. Prima 5 stemmige popmuziek en She Said/He Said is nu al een klassieker. Hun eerste plaat klinkt misschien nog wat braaf, live klinkt er heel wat meer potentie door. Aanrader voor liefhebbers van The Bangles en B-52's. Een leuke festivalband, zeker op het Wildernis Festival! Dat is alvast een mooi vooruitzicht.

Na afloop even een korte tussenstop bij De Uyl van Hoogland waar het Closingtown Orchestra lekker buiten staat te spelen. Gevariëerde zomerse volksmuziek uit alle windstreken, om in de gaten te houden!

Maar ondanks het mooie weer toch naar binnen bij De Twee Spieghels waar het Sander Baan Quartet al bezig is. De Groningse tenorsaxofonist heeft zoals altijd Sander Thijssen op piano, Jonathan Nagel op bas en David Rodenstock op drums meegenomen en het is een hecht geheel. Een mooie combinatie van jazz en pop, dat geen moment gaat vervelen en voor het merendeel eigen composities. Volgende week gaan ze de studio in om aan hun eerste cd te werken en ook dat is een mooi vooruitzicht!

LINKS:
Tuin van de Smid
Wildernis Festival
Bells of Youth
Closingtown Orchestra
De Uyl van Hoogland
Sander Baan
De Twee Spieghels