Posts tonen met het label Harmen Fraanje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Harmen Fraanje. Alle posts tonen

zondag 30 oktober 2011

Mooi jazzscala met Home City en Young VIPS

De middag begint alweer gelijk goed met Andreas Metzler's Home City in De Twee Spieghels. Met naast Andreas Metzler op bas ook Patrick Manzecchi op drums, Paul van der Feen op sax en Thomas Hilbrandie op gitaar. Drie sets spelen ze met in het begin een afwisseling van eigen nummers van Andraes en standards, later alleen maar standards. Maar met heel veel heerlijke improvisatie. Thomas zagen we nog niet eerder, maar hij verhuist volgend jaar van Groningen naar Leiden, dus die gaan we hier vaker zien!
In De Burcht staan vannavond bij Hot House de Young VIPs op het programma met als eerste de Clemens van der Feen Band. En ja, Clemens is een broer van Paul. Het begint wat breekbaar met nummers van hun eerste cd, maar na een tijdje komen Clemens van der Feen (bas), Harmen Fraanje (vleugel, Wurlitzer), Jesse van Ruller (gitaar) en Flin van Hemmen (drums) helemaal op gang. Ze eindigen met een nieuw nummer en dat is gelijk het hoogtepunt van hun optreden. Benieuwd naar hun volgende cd.
Het tweede optreden hier is van het Castel/Van Damme Quartet met louter eigen composities. Met Jasper van Damme op saxen, Thierry Castel op de vleugel, Sven Happel op bas en Mark Schilders op drums. De laatste zagen we al wel vaker, onder andere met Marzio Scholten, Tom Beek en Lavalu. Maar ook nog afgelopen zomer tijdens de Cum Laude concerten met, hé, alweer Sven Happel en Jasper van Damme in de regen.
Maar het gaat hier om de muziek en die is prima, geweldige muzikanten, uitstekend samenspel en prima repertoire, de goedgevulde Tuinzaal gaat uit zijn dak. Het enige wat een beetje ontbreekt is een écht eigen geluid, maar dat is een kwestie van tijd. Vraag al jaren veel saxofonisten of ze Gilad Atzmon kennen en altijd is het antwoord nee, Jasper van Damme is de eerste Nederlandse saxofonist die hem wel kent. Dus dat belooft wat!

LINKS:
Andreas Metzler
Patrick Manzecchi
Paul van der Feen
Thomas Hilbrandie
De Twee Spieghels
Clemens van der Feen
Harmen Fraanje
Jesse van Ruller
Flin van Hemmen
Castel/Van Damme Quartet
Mark Schilders
Hot House
De Burcht

zaterdag 9 juli 2011

Veel moois op North Sea Jazz 2011

Het is onze eerste keer op het North Sea Jazz Festival in Rotterdam dus we komen vroeg om alvast het terrein te verkennen. Maar daar komt dus niets van terecht want het University of Kentucky Jazz Ensemble heeft een bijzondere gast Joe Lovano! Zo´n Amerikaanse universiteits big band is altijd goed en een leuke binnenkomer, maar met Joe erbij wordt het iets bijzonders en er zijn nog meer gasten, geen idee wie dat waren. Een uitstekend begin, het terrein verkennen we gaandeweg de avond wel.
Daardoor maar een heel klein stukje van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw met Peter Beets, want de reden waarom we dit jaar hier zijn staat te beginnen.
Sinds 2000 zijn wij fan van Jon Hendricks die zijn hoogtijdagen kenden eind jaren 50, begin jaren 60 met het trio Lambert, Hendricks & Ross (zie Wikipedialink onder dit verslag voor meer informatie over Jon Hendricks, vocalese en scat).
In 2003 stond hij voor het laatst op NSJ en dat viel toen wat tegen, het was laat, de PWA-zaal was grotendeels leeg en met een trio en drie andere zangers kwam het gewoon niet uit de verf. Vanavond staat hij er met Al Jarreau, Kurt Elling (die er in 2003 ook al bij was) en het Metropoolorkest olv Vince Mendoza.
En wat we al hoopten wordt bewaarheid, het is een geweldig concert. Het begint met een nummer door het Metropoolorkest, dan komen de drie zangers er bij en doen een aangrijpende versie van Moanin'. Vervolgens zingt Al Jarreau een paar nummers, dan Kurt Elling (waaronder een mooie versie van Norwegian Wood) en vervolgens Jon Hendricks.
Tenslotte komen ze nog eens alle drie in actie eerst à capella, dan weer met orkest met een geweldige solo/duet van trombonist Bart van Lier. Tenslotte sluiten ze af met een geweldige scat-battle. Onze avond is nog maar net begonnen en kan nu al niet meer stuk. En Jon Hendricks is onze held!
Het hele concert is hier te zien
Brad Mehldau & Joshua Redman staan nu op ons programma, maar soms moet je even bijkomen van een concert voordat je verder gaat. Gemist dus, maar schijnt goed te zijn geweest. Even hapje en drankje en dan gaan we weer verder naar Kytecrash. De zaal is inmiddels vol en we kunnen alleen nog naar boven, waar je een verrekijker nodig hebt om iets te zien. De band speelt wel weer geweldig voor een kleine 10.000 man publiek, maar we zagen ze onlangs nog in Het Paard (ook fantastisch) en er is nog zoveel meer te zien.
Zoals trompettist en zanger Arve Henriksen met een gelegenheidsformatie bestaande uit Jan Bang (samples) en Ingar Zach (percussie). Arve krijgt voorafgaand aan het optreden de Paul Acket Award uitgereikt, maar het optreden kan niet echt boeien, wij kunnen er in elk geval geen lijn in ontdekken. Geen swing maar wel veel improvisatie.
Ook veel improvisatie, maar dan wel swingend, bij het Harmen Fraanje Avalonia Trio. Pianist Harmen Fraanje (o.a. Fugimundi) is zoals verwacht weer geweldig op dreef, bassist Clemens van der Feen zagen we ook al eerder en wordt steeds beter en Flin van Hemmen is de gedroomde drummer. Prachtig!
Iets later in dezelfde zaal speelt het Portico Quartet uit Londen een indrukwekkende set. Een drummer, een bassist, een saxofonist en een toetsenist die met veel elektronica en een Hang (een soort gamelan lijkt het wel) een fantastische set speelt met jazz, wereldmuziek, pop en zelfs klassieke muziek. Roept herinneringen op aan LappElectro, die we in 2003 (alweer!) zagen op het Calgary Folk Festival, geen idee wat daarvan is terecht gekomen. Maar Portico is een aanrader!
Ver weg op de derde verdieping is er ook nog een zaaltje waar zich de finale van de European Jazz Competition afspeelt met Rafael Zaldivar, het Castel/Van Damme Quartet, Herd uit Finland, het Franse Into the Lines en het Maaike den Dunnen Quintet. Niets van gehoord want tegen de tijd dat wij er zijn is de jury zich aan het beraden en speelt het Alex Koo Trio er. En Alex Koo kennen we wel, want met zijn trio of tijdens jamsessies speelt hij regelmatig in De Twee Spieghels in Leiden.
Wie we ook al eerder in Leiden (Grenzenloos Festival 2008) zagen is Rudresh Mahanthappa. Hier heeft hij Carte Blanche en speelt vanavond met zijn Indo-Pak Coalition. Interessante fusion tussen jazz en Indiase muziek, maar het is te chaotisch, te veel noten per minuut. Zelfs een nummer van Ravi Shankar wekt onrust. Maar technisch is het allemaal heel goed.
Nog even terug naar boven waar blijkt dat de Finse groep Herd de European Jazz Competition heeft gewonnen.
En dan komt het einde alweer in zicht met een optreden van Pharoah Sanders met zijn kwartet. Mooie afsluiter na Joe Lovano als opening, de oude (levende) saxhelden zijn er weer helemaal bij. Goed hem eens gezien te hebben.
Ter afsluiting gaan we nog even langs het optreden van Kurt Elling met de Klüvers Big Band. Ook hier weer Norwegian Wood, maar het maakt de cirkel wel mooi rond!
Het was helemaal goed, hopelijk weten ze volgend jaar weer een legende binnen te halen (Annie Ross?), dan komen we zeker weer.

LINKS:
Joe Lovano
University of Kentucky Jazz Ensemble
Peter Beets
Jazz Orchestra of the Concertgebouw
Jon Hendricks (Wikipedia)
Al Jarreau
Kurt Elling
Metropole Orkest
Eric Vloeimans
Kyteman
Harmen Fraanje
Portico Quartet
Alex Koo
Rudresh Mahanthappa
Herd
Pharoah Sanders
North Sea Jazz Festival

zondag 21 december 2008

Michael Moore vraagt om meer

Het was wel even omschakelen na Benjamin Herman en Mona Lisa Overdrive, maar het Michael Moore Quintet is zeker de moeite waard, ook al is het wat traditioneler van opzet. De tuinzaal van de Burcht in Leiden was zo goed als uitverkocht voor dit door Hot House georganisserde concert.

Michael Moore is een Amerikaan die al zo'n 25 jaar in Nederland woont en muziek maakt. Voor zover wij weten begon het ooit met Available Jelly, maar vandaag was er het Michael Moore Quintet.

Michael Moore speelt altsaxofoon en klarinetten en voor dit quintet was Eric Vloeimans aangetrokken als trompetist. Een gewaagde combinatie, vooral trompet en klarinet, maar Eric Vloeimans wist moeiteloos alles in balans te houden, zacht waar het moest, hard waar het kon.

Drummer Owen Hart jr was de revelatie van de avond die we graag nog eens in een ander verband zouden willen terugzien.

Ook Clemens van der Feen speelde uitstekend op de contrabas, ook zijn solo's mochten er zijn.

Als pianist stond Marc van Roon aangekondigd, maar het bleek uiteindelijk Harmen Fraanje te zijn, ons vooral bekend van onder andere Eric Vloeimans Fugimundi, maar ook deel uitmakend van het Michael Moore Quartet. Vandaar waarschijnlijk dat hij een beetje in de achterhoede speelde, want we weten dat hij meer kan.
Het was een mooi concert, interessante nummers, technisch perfect, dus wat wil je nog meer. Het was een uitstekend optreden, alleen de magie zoals bijvoorbeeld woensdag bij Benjamin Herman of eerder dir jaar bij Gatecrash of The Ploctoenes ontbrak een beetje.
Michael Moore is een veelzijdig muzikant, die regelmatig optreed met meer of minder bekende, vaak Amerikaanse, gasten. Zeker iemand die wij in de gaten gaan houden.

LINKS:
Michael Moore
Eric Vloeimans
Owen Hart jr
Clemens van der Feen
Harmen Fraanje
Hot House