Feest in De Twee Spieghels

Vandaag het Thomas Maasz Trio op het middagpodium bij De Twee Spieghels, met Thomas Maasz op piano, Peter Lenz op drums en Marijn van de Ven op bas boppen ze er de hele middag lustig op los. Ze staan aan de vooravond van hun cd-release tour en dit is een soort van try-out. Klinkt uitstekend met zowel standards als eigen nummers!

En als het dan gezellig is en je blijft iets te lang hangen val je gelijk met je neus in het avondoptreden van Bernhard Berkhout (klarinet en zang), Barry Olthof op drums, Pieter van Santen op piano, Hans Voogd op bas en Vincent Kuiper op gitaar. Leuke dagsluiting met jaren dertig swing jazz. Een feestje in de Spieghels!

LINKS:
Thomas Maasz Trio
Bernard Berkhout
De Twee Spieghels

Héél veel jazz vandaag in Leiden

Jazz is er altijd in Leiden en deze week extra veel dankzij het RGBfestival. En ook Sleutelstad heeft dat in de gaten, dus Zosja vertelt bij Cultuur071 over haar cd presentatie aanstaande dinsdag in Scheltema. Tijdens de uitzending spelen ze ook nog eens twee nummers van de nieuwe cd én laten ze voor het eerst een track er van horen! Zondagavond zijn ze opnieuw te horen op Sleutelstad bij Live071 om 8 uur.

In De Twee Spieghels staat vanmiddag het geweldige kwartet Goatmusic ft. Rolf Delfos. Fantastische funky fusion en alleen gelegenheidszangeres Esther van Hees wordt node gemist. Ze staat gelukkig wel op de cd van Goatmusic, evenals Rolf Delfos en Anton Goudsmit. Weer zo'n weergaloze band hier! Met verder bandleider en componist Jan Geijtenbeek, saxofonist Nick Feenstra, drummer Daan Slagter en bassist Reindert Kragt, een mooi kwartet! De saxofonist en bassist stonden hier vorige maand nog met de formatie Kruidkoek.

En dan is het al best laat geworden, dus snel even wat eten, maar dan begint trombonist Ray Anderson gewoon een half uur te laat in de Catharinafoyer in de Stadsgehoorzaal in het kader van het RGBfestival in samenwerking met Hot House. Mooi concert, helaas niet zo overrompelend als vijf jaar geleden in De Burcht. Meandert tussen traditionele New Orleans en free style jazz door. Samen met zijn Organic Quartet, bestaande uit gitarist Steve Salerno, drummer Tommy Campbell en toetsenist Gary Versace zorgen ze wel voor bijna 90 minuten visuele sensatie voor een uitverkochte zaal. En Ray zingt er ook nog af en toe bij!

Het aansluitende concert van de Holland Big Band in de grote zaal van de Stadsgehoorzaal kan daarna minder boeien, prima band, maar een beetje te braaf na al die veelzijdigheid eerder op de avond.

Dus de dag maar afsluiten bij De Twee Spieghels waar Bernard Berkhout met een aantal vrienden weer aan het spelen is. Met Pieter van Santen achter de piano, Dolf Helge op bas, Vincent Kuiper op drums en Hans Voogt op gitaar spelen ze de ene na de andere traditional, waarbij Bernard afwisselend klarinet speelt en zingt. Lekkere afsluiting van een drukke jazzdag.

LINKS:
Zosja
Sleutelstad
Goatmusic
Rolf Delfos
Ray Anderson
Hot House
Holland Big Band
RGBfest
Bernard Berkhout
De Twee Spieghels

Leerzaam eerbetoon aan Ann Burton

Marion Schmitz zagen we voor het eerst een paar jaar geleden bij Jazz'in de Gracht in Den Haag en de afgelopen jaren een paar keer in De Zijlstroom in Leiderdorp. Altijd leuk met een mix van stijlen, bekende en minder bekende standards.
Maar Marion heeft ook een speciaal programma gewijd aan de Nederlandse, te jong overleden, zangeres Ann Burton en vandaag speelt ze uit dat repertoire en verteld daarbij dingen over Ann en haar leven. Een boeiende luistercursus over Ann Burton dus. Van Rob Agerbeek kreeg Marion een dik pak arrangementen uit de tijd dat Rob op piano Ann begeleidde en deze arrangementen worden ook gebruikt tijdens deze middag bij Fascinating Jazz in De Sniep.
De eerste set duurt ruim een uur met Pieter van Santen op piano (en een heel klein beetje percussie), Gunnar Graafmans op drums en vibrafoon en Dolf Delprado op bas. Voorwaar niet de minsten, maar dat moet ook wel, het repertoire is best ingewikkeld. Het is ook niet helemaal pure jazz, Marion noemt het sudderjazz, mooie liedjes op een jazzy manier uitgevoerd, maar heel vaak in ballad vorm.
Tijdens de eerste set veel eigen werk van Ann, bij de tweede set meer bekender werk zoals Days of Wine and Roses en Can't Give You Anything but Love, maar ook de commercial voor Popla uit de jaren zeventig (Koning, Keizer, Admiraal...) komt voorbij, ingezongen door Ann, wisten wij ook niet.
Als toegift nog It's a Pity to Say Goodnight, het nummer waarmee Ann Burton ook altijd haar optredens afsloot. Het is vandaag een leuke, leerzame en gezellige middag in een goedgevulde Sniep met een aandachtig publiek.

LINKS:
Marion Schmitz
Pieter van Santen
Gunnar Graafmans
Ann Burton
Fascinating Jazz
De Sniep

Zoetermeer Jazz eindelijk op zijn plek in de Sniep

We onderbreken de 3 octoberfeesten in Leiden vandaag even voor de vierde en laatste zaterdag van Zoetermeer Jazz. En dat begint met een workshop bluesharp (mondharmonica) onder leiding van Hans de Vries van de Louisiana Men in het JJ Music House. Zeker 50 mensen steken er heel wat van op, zowel nieuwelingen als gevorderden. Een gezellige middag, een goed initiatief en alle deelnemers houden er een mondharmonica aan over.
Maar daarna is de grote finale van Zoetermeer Jazz 2011 in hotel restaurant de Sniep. Na allerlei omzwervingen via Locomotion, Dutch Water Dreams en het Stadstheater heeft het festival hier nu eindelijk zijn juiste plek gevonden. Maar vast onderdeel van het festival is als altijd Wim Ninaber, die de bezoekers bij de ingang verwelkomt met zijn saxofoon.
De Sniep heeft twee zalen, er staat een grote tent op het parkeerterrein en in het restaurant dat vanavond gesloten is (er zijn natuurlijk wel allerlei hapjes te krijgen) klinkt ook muziek, zoals hier van Pieter van Santen achter de piano.
In het Koetshuis spelen de winnaars van het Jazzconcours van vorige week, het Thomas Maasz Trio. Maken die overwinning helemaal waar, ook al zagen we niet alles van het optreden.
Want zo gaat dat bij festivals met meerdere podia, je moet kiezen en wilt eigenlijk wel alles zien. Dus ook even langs bij het Oliver King Trio die jazzy evergreens uit het Great Americain Songbook spelen. Met pianist Hans Heinhuis, bassist Rob Veenhuizen en drummer Erik Nap maken ze muziek 'om het muziek maken.' Plezier dus!
In de tent is inmiddels Bernard Berkhout's Swing Orchestra begonnen met hun Benny Goodman repertoire met zangeres Mirjam van Dam en als special guest saxofonist Scott Hamilton. En onverwacht ook Michael Varekamp op trompet, niet verkeerd!
Maandagmiddag zijn Scott, Bernard en consorten nogmaals te zien bij De Twee Spieghels in Leiden.
In de bovenzaal spelen ondertussen Mrs. Smit and the Boys from Brazil hun lekkere Latin en Caribbian jazz. Drie maanden geleden nog gezien in Leiden, maar het blijft genieten.
In het Koetshuis staat vervolgens Harry Emmery met Ken Ard op het programma, maar dat blijken dus naast bassist Harry Emmery, ook toetsenist Bas van Lier en drummer Erik Kooger te zijn. En alle prima optredens tot nu toe ten spijt, dit slaat echt weer alles. Eerste deel van de set is het een waanzinnig trio, daarna komt Ken Ard erbij en worden de nummers zelf iets traditioneler, de uitvoering niet. Sunny Side of the Street, The Lady is a Tramp, Route 66 en Caravan zoals je ze nog gehoord hebt! Straks nog een tweede set van dit geweldige kwartet.
In de tent speelt inmiddels de Wind Mill Big Band met Laura Fygi als gastzangeres. En ook ook weer Scott Hamilton op sax. Mooi optreden en volle bak.
Iets rustiger is het bij Stan Kuunders die klassieke gitaar speelt, is ook niet echt zo ons ding. Maar technisch gezien is hij wel goed.
Dus maar weer naar boven voor de Louisiana Men, met Hans de Vries van wie we vanmiddag nog bluesharples kregen. Zagen we ook al vaker, maar vrolijke Cayun gaat er altijd in.
Andere vaste gasten op Zoetermeer Jazz zijn natuurlijk Basily of de Basily Boys. Vanavond weer eens de Boys. Het is als altijd goed, en leuk, maar verrassend is het niet echt.
En dat geldt weer wel voor Harry Emmery en Ken Ard, eerst het trio nog met wat geweldige eigen nummers, maar als Ken Ard er dan bijkomt gaat het publiek uit zijn dak. Watermelon Man, Stormy Monday, allemaal in uitvoeringen die anders klinken dan het orgineel. Maar o zo Jon Hendricks! Voor ons het hoogtepunt van Zoetermeer Jazz!
De afterparty is in handen van Blood Sweat & Kiers en dat is natuurlijk altijd goed. Swingen van het begin tot het eind, het kan niet op.

LINKS:
Wim Ninaber
Pieter van Santen
Bernard Berkhout
Scott Hamilton
Mrs. Smit and the Boys from Brazil
Bas van Lier
Harry Emmery
Erik Kooger
Ken Ard
Wind Mill Big Band
Laura Fygi
Louisiana Men
Basily Boys
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Sniep

Van festival naar festival of van de regen in de drup

De tweede zaterdag van Zoetermeer Jazz kent mindere weersomstandigheden dan vorige week, toen we nog lekker op een terrasje van de muziek konden genieten. Nu is een paraplu toch wel onontbeerlijk in de Dorpsstraat waar de Big Band Enterprise uit Dordrecht onder leiding van Wim Ninaber een goed optreden neerzet.
In het stadshart van Zoetermeer is op vier podia ondertussen het Cultuur Lokaal festival bezig, met heel veel optredens van amateur (muziek)gezelschappen zoals het Countrykoor Language of the Heart.
En op een druilerig Stadhuisplein probeert coverband Pagaja de boel nog wat op te fleuren. Maar het valt allemaal niet mee. De optredens in het Stadstheater trekken nog het meeste publiek, dat is binnen en dus droog.
In de Dorpsstraat staat intussen de Daniel Clason Band te spelen, met Jermaine Kanbier op drums, Martijn Korteknie op bas en Vera Marijt op toetsen. Jonge band die op de goede weg is, maar nog wel een meer eigen geluid moet vinden. Maar het valt ook niet mee zo in de regen. Volgende week doen ze mee bij de Zoetermeer Jazz Award in het CKC, daar maken ze vast wel een goede kans.
Er is gelukkig ook nog een binnenoptreden in de nieuwe zaak Broodleuk, dat vandaag voor één dag Jazzleuk heet, van het Pieter van Santen Trio met Wilco de Witte op drums en Hans Voogt op bas. Pieter kennen we natuurlijk al langer en over twee weken staat hij solo op de Swinging Jazz Night in het kader van Zoetermeer Jazz in De Sniep.
Het weer viel tegen vandaag, de muziek was prima in orde, maar de zomerse sfeer van vorige week werd helaas niet geëvenaard.
De Regentenkamer in Den Haag heeft een Miles Davis Tribute avond geörganiseerd met niet de minste trompettisten. De avond begint met een virtuoos optreden van Rob van der Wouw, met Wiboud Burkens op toetsen, Manuel Hugas op bas, Ruben van Roon op drums en special guest Maarten Ornstein op saxen. Maar het is niet de makkelijkste muziek en het publiek wordt na een tijdje onrustig, gaat naar de andere zaal of begint te veel te praten. Zonde!
In de andere zaal is het intussen zo vol dat je er bijna niet meer in komt. Hier speelt Philip Harper repertoire uit de vroege dagen van Miles, en ja, dat blijkt bij vooral het oudere publiek meer aan te slaan. Miles was een muzikale vernieuwer, maar de bezoekers, waarvan je toch mag aannemen dat het Miles Davis fans zijn, willen liever het oude Miles geluid horen, dan groepen die doorgaan waar hij ooit is opgehouden.
Wel leuk om bassist Boris Oostendorp hier te zien, kennen we van De Twee Spieghels, maar zien hem steeds vaker daarbuiten, vorige week nog met Dasha op Zoetermeer Jazz.
Ook bij Eric Vloeimans is er te weinig aandacht van dit behoudende of ongeïnteresseerde publiek, ook hij is net als Rob van der Wouw een muzikale vernieuwer. Hij speelt prachtig met Florian Weber op toetsen, Bob van Luijt op bas en Pascal Vermeer op drums, maar een groot deel van het publiek heeft er geen oren naar. Het geroezemoes begint nu echt hinderlijke vormen aan te nemen. Ook de verkoop van Russisch bier is, hoewel een leuk idee, in de praktijk niet echt handig, het gerinkel van vallende flessen is behoorlijk storend.
Dan is het de beurt aan de Vito Brothers met Michael Varekamp en hun Kind of Cool programma, zagen we al twee keer eerder, op The Hague Jazz vorig jaar en niet lang daarna in Het Paard (waar deze foto is gemaakt). Voor het podium hangt een transparant filmdoek waar een VJ tekeer gaat met film en concertfragmenten, daarachter spelen en reageren de muzikanten daarop. Essentieel is dan wel dat de muzikanten ook te zien zijn en dat is vandaag (net zoals op The Hague Jazz) niet het geval. En als de trompet dan ook nog eens zo hard klinkt dat een groot deel van het publiek met de handen over de oren zit, is het snel gedaan met de belangstelling. Massale uittocht.
Er staat nog meer op het programma, maar het is genoeg geweest, wat een onvergetelijke avond had moeten worden is uitgelopen op één grote teleurstelling, niet vanwege de muziek, maar wel vanwege de algehele sfeer, het rumoerige publiek en de wat amateuristische aanpak van het festival. Jammer.

LINKS:Big Band Enterprise
Language of the Heart
Pagaja
Daniel Clason Band
Pieter van Santen
Zoetermeer Jazz
Cultuur Lokaal
Rob van der Wouw
Eric Vloeimans
Vito Brothers
Michael Varekamp
De Regentenkamer

Sylvia Sars & Friends groeien er langzaam in

Het lijkt vandaag wel bij Fascinating Jazz dat Sylvia Sars een beetje overdonderd is door de setting. Horeca met bar achterin staat over het algemeen garant voor een rumoerig publiek, maar niet in De Sniep, op wat heel zacht geroezemoes achter in de zaal komt het publiek daar vooral om te luisteren. Dat is even wennen voor een (jazz)muzikant.

Sylvia Sars is zangeres en fluitist die een breed repertoire speelt, de bekende standards, Zuid- en Midden Amerikaanse jazz en zelfs een stukje musical. Ze speelt maar drie nummers op de dwarsfluit en dat had best wat meer mogen zijn want haar versies van nummers van Wayne Shorter en Miles Davis (All Blues) vragen om meer.

Haar vaste bassist, Taco Nieuwenhuizen, is er vandaag ook bij en zet een degelijke partij neer.
Tijdens de eerste set moet de gelegenheidsformatie nog wat wennen aan elkaar en het luisterende publiek, het klinkt lekker, maar er mist nog iets.

Drummer Wilco de Witte kennen we vooral van zijn optredens met Pieter van Santen, maar we zagen hem ook vorig jaar op Zoetermeer Jazz in het Stadstheater, met onder andere Taco Nieuwenhuizen op elektrische bas. Wilco is een lichtvoetige drummer die er vandaag duidelijk plezier in heeft.
Vooral in de tweede set komt het kwartet lekker los en raken de muzikanten steeds meer op elkaar ingespeeld, het duurde even, maar ze lijken elkaar gevonden te hebben.

De enige die vanaf het begin gelijk helemaal op toeren is, is pianist Pieter van Santen. Hij lijkt hier helemaal in zijn element en schittert vanaf de eerste noot. Dit is niet de eerste keer dat we Pieter zien spelen, maar het lijkt of hij met de jaren steeds beter wordt!
Tijdens de toegift, I Thought about You, halen de vier nog eens alles uit de kast zorgen voor een knallend einde.

LINKS:
Sylvia Sars
Taco Nieuwenhuizen
Wilco de Witte
Pieter van Santen
Fascinating Jazz
Restaurant De Sniep

Lente in Leiden met Marion en Mischa

Na alle sneeuw, kou en gladheid van de afgelopen tijd leek het vandaag opeens wel lente, in elk geval was het mooi genoeg om weer eens naar De Zijlstroom in Leiderdorp te fietsen. Afgelopen jaar veelvuldig geweest, voor het laatst op 17 oktober. Toen speelde daar het Marion Schmitz Trio en vandaag stonden ze er weer, met Pieter van Santen op de toetsen en Gunnar Graafmans op drums.
Leuk optreden om het jaar mee te beginnen met bekenden en minder bekende standards, allerlei stijlen van jazz, tot latin, van bluesjes to ballads. Gaandeweg steeds meer improvisatie en ook wat nummers met alleen drums en toetsen, een mooi begin van dit nieuwe jaar.

Dan weer terug naar Leiden waar het Mischa van der Wekken kwartet in De Twee Spieghels speelde. Mischa (tenor- en sopraansax) was daar vorig op 24 oktober ook al met een kwartet, maar vandaag was de line-up helemaal anders. Met Jasper Lekkerkerker op piano (eerder gezien op dit podium met Andreas Metzler), Bart Tarenskeen op bas en Klaas Balijon op drums.

Puik gezelschap dus en hoewel het een gelegenheidsformatie was, groeiden ze tijdens het optreden. Het was weer zeer de moeite waard in De Twee Spieghels.
En over De Twee Spieghels gesproken, daar wordt het de komende week héél interessant met de voorrondes van de Leidse Jazz Award en de Leidse Jazz Week. Vanaf nu 7 dagen per week open en de komende weken bijna dagelijks live muziek!

LINKS:
Marion Schmitz
Pieter van Santen
Gunnar Graafmans
De Zijlstroom
Mischa van der Wekken
Jasper Lekkerkerk
Bart Tarenskeen
Klaas Balijon
De Twee Spieghels

Zondag muziekdag in Leiden 10

Het was een prachtige dag vandaag dus weer tijd voor een rondje langs de Leidse podia. Te beginnen met De Zijlstroom waar het Marion Schmitz Trio speelt, met Pieter van Santen op de piano en Gunnar Graafmans op drums. Het optreden begint ingetogen, maar gaandeweg wordt het losser, swingender en met steeds meer improvisatie. Dit belooft een mooie zondag te worden.

Op het plein voor De Burcht viert zanggroep Er Welt een Traan intussen haar tienjarig bestaan met de presentatie van de eerste cd. 17 jaar geleden was er een éénmalig optreden van het Gemengd Mannenkoor op het Uitbuitenfestival (zeemeerminnenpakjes!), dat leidde indirect tot de oprichting van het zeemansliederenkoor Tussen Wal en Schip, dat dan weer over is gegaan in Er Welt een Traan.
Het plein was goed gevuld, de dames hadden er zin in en het publiek zingt dapper mee. Het mooiste nummer van de eerste set is natuurlijk Op Rozen, ooit nog geschreven door Lucia voor Tussen Wal en Schip. Het is koud op het plein, maar de sfeer zit er goed in.

Om er een feestelijke middag van te maken heeft de zanggroep diverse muzikanten uitgenodigd zoals Rob Baars (foto) en Act of Mutiny die we nog kenden van hun optreden begin augustus in De Twee Spieghels.

Over De Twee Spieghels gesproken, hier begint het Marzio Scholten Trio alweer aan hun optreden. Met Yaniv Nachum op sax en waarschijnlijk Mark Schilders op drums, maar het is er zo druk dat we dat niet hebben kunnen checken. Vorige keer dat Marzio Scholten (met bassist in plaats van saxofonist) in De Twee Spieghels speelde begon dat heel rustig en bouwden ze het langzaam op, nu gaan ze er meteen tegenaan en gaan uit hun dak vanaf de eerste noot. Heel goed!

Opgewarmd en wel gaan we weer terug naar het Burchtplein waar de coverband Hairy de sfeer verder opvoert. Vooral de Rock 'n' Roll nummers doen het prima bij dit publiek, er wordt volop gedanst.

Op het eind zingen ze nog Het Kleine Café bij de Haven samen met Er Welt een Traan en publiek en iedereen gaat nog eens volledig uit zijn dak.
Terug bij De Twee Spieghels is het inmiddels zo druk dat er geen doorkomen meer aan is, maar het is ook wel genoeg geweest eigenlijk, een heerlijk dagje zondagse muziek in Leiden weer.

LINKS:
Marion Schmitz
Pieter van Santen
Gunnar Graafmans
De Zijlstroom
Er Welt een Traan
Marzio Scholten
Yaniv Nachum
De Twee Spieghels

Art meets Jazz meets Art

Hoe reageert een jazzmuzikant op beeldende kunst? En hoe reageert een beeldend kunstenaar op jazz? Om dat te onderzoeken hadden Fascinating Jazz en Terra Art Projects onder de vleugels van Cultuur op Zondag de handen ineen geslagen.
Het begon 's-middags in het Terratorium met de opening van een overzichtstentoonstelling met werk van 40 Zoetermeerse kunstenaars. Vervolgens liepen drie muzikanten ieder een half uur door de tentoonstelling en reageerden via hun instrument op het tentoongestelde werk.
De eerste was gitarist Frank Ong-Alok (die we nog kennen van Flower to the People), die met elektrische gitaar en miniversterkertje tussen de kunst doorliep.

Daarna was het de beurt aan saxofonist Wim Ninaber, die we gisteren ook al zagen op Zoetermeer Jazz in het Stadstheater. En het zou niet het laatste zijn wat we van hem zagen dit weekend.

De derde muzikant was violiste Thera Hoekstra die de opening afrondde.
Of er conclusies getrokken kunnen worden uit deze drie sessies is ons niet duidelijk, hopelijk gaat een deskundige dit nog beoordelen. Het enige wat ons logisch en voor de hand liggend leek was dat er bij het portret van Otis Redding (van Wonny Stuger) het nummer The Dock of the Bay werd gespeeld.

In het tweede deel van deze Cultuur op Zondag gingen drie schilders reageren op live muziek in restaurant De Sniep. De eerste set was voor het Pieter van Santen Trio met nummers van zijn nieuwe cd Van Santen Zingt Zelf. Naast Pieter van Santen (die we gisteren ook al drie keer zagen op Zoetermeer Jazz) waren er Wilco de Witte (inderdaad, ook gisteren...) op drums en Hans Voogt op bas.
Van Santen voorziet bekende bopnummers van een Nederlandse tekst en doet dat goed. De band speelt lekker en de teksten zijn vol humor en altijd wel met een dubbele bodem. Voor wie luisterde was er veel te genieten.

Na de pauze kreeg het trio versterking van zangeres Liz Fletcher (jaha, gisteren) en saxofonist Wim Ninaber (gisteren en vanmiddag). De eerste was aangekondigd, de tweede niet. Maar Pieter, Liz en Wim kwamen elkaar gisteren (op Zoetermeer Jazz) tegen en omdat Wim toch al in Zoetermeer moest zijn was een afspraak snel gemaakt.
Hadden we Liz Fletcher gisteren nog gezien met geweldenaars als John Engels, Harry Emmery en Rob van Bavel, vandaag was het een heel ander optreden waarbij Liz echt in het middelpunt stond en de band meer begeleiders waren dan de band van gisteren. Maar al na een paar nummers kregen we een oproep om snel naar Leiden te komen, want daar was iets heel bijzonders aan de hand. Waarom gebeuren alle goede dingen altijd tegelijk?

Voor de beeldend kunstenaars Vivienne Lopes de Leão Laguna, Wonny Stuger en Andries Mons (van links naar rechts) was het vast niet eenvoudig omdat er muzikaal een enorm verschil was tussen de twee sets. Deze foto is gemaakt vlak na de pauze, benieuwd wat het eindresultaat is geworden. Maar zoals gezegd, we moesten opeens halsoverkop naar Leiden.

LINKS:
Frank Ong-Alok (Flower to the People)
Wim Ninaber
Pieter van Santen
Liz Fletcher
Andries Mons
Wonny Stuger
Vivienne Lopes de Leão Laguna
Cultuur op Zondag
Terra Art Projects
Fascinating Jazz
De Sniep