Wouter weer op dreef

Zo zie je ze tijden niet, zo zie je ze opeens twee maal in twee dagen, Blood, Sweat & Kiers. Afgelopen zondag nog in een XL versie op Voorschoten Jazz Culinair, vanavond op de Blues Tuesday in Studio de Veste. Prima Sax&Roll en Wouter Kiers is hier overigens elke derde dinsdag van de maand te horen, in wisselende bezettingen.

En over wisselende bezettingen gesproken, Wouter Kiers heeft ook nog een prima cd-single uitgebracht met de twee klassiekers Flamingo en You Don't Know Me. Binnenkort misschien ook op het repertoire van Blood, Sweat & Kiers? Maakt niet uit, Wouter is hier vaste gast.

LINKS:
Blood, Sweat & Kiers
Studio De Veste

Magistraal optreden Sun Ra's Arkestra in Tolhuistuin

Vandaag de tweede dag van Voorschoten Jazz Culinair, het jaarlijkse gecombineerde jazz- en culinaire festival. De Jim Guldemond Band trapt af met een goede instrumentale zondagmiddag jazz met mooie solo's van afwisselend Jan Reinen en Jim Guldemond.

Er zijn twee podia dit jaar waar telkens een uur wordt opgetreden, wisselt elkaar mooi af en er is altijd live muziek. Als tweede speelt Jazz Flavour, een iets té ontspannen combinatie van jazz- en popstandards. Was twee jaar geleden ook al een niet sterk punt hier.

Heel wat heftiger gaat het er aan toe bij Blood, Sweat & Kiers XL, met speciale gasten Rinus Groeneveld en Naomi Adriaansz. Drie saxen dus en dus sax-battle, maar het geeft Wouter Kiers ook ruimte om wat meer dan anders te zingen. Het is inmiddels goed druk bij dit podium en er wordt gedanst en zelfs meegezongen. Feest!

Een jazzfestival heeft natuurlijk ook altijd een swingende bluesband staan, zoals hier de groep Jumpin' Joe uit Den Haag. Rocken de boel aardig bij elkaar, maar Voorschoten reageert onterecht wat koeltjes.

Dan nog een stukje meepikken van de Frits Kaatee band met gastsaxofonist Boris van der Lek. Laat die maar schuiven! Helaas niet af kunnen kijken, want hoewel het hier heel gezellig is, goede muziek en goed gezelschap, het wordt de hoogste tijd om naar Amsterdam te gaan.

Toch iets te lang in Voorschoten blijven hangen want het voorprogramma is al halverwege met James Zoo ft. Gideon van Gelder. Zo te horen niet veel aan gemist, volgens mensen die wel op tijd waren waren de eerste tien minuten interessant en werd het daarna 'freaken'.
Het optreden is overigens in de nieuwe Amsterdamse zaal Tolhuistuin in de voormalige kantine van de Shell in Amsterdam Noord. In het gebouw zijn onder andere een café-restaurant, een winkeltje, expositieruimtes en drie popzalen voor Paradiso (Paradiso-Noord). Ideaal bereikbaar, want vanaf Amsterdam CS is het nog geen vijf minuten gratis varen naar de Buiksloterweg en daar rol je gelijk de Tolhuistuin in. En die pont vaart 24 uur per dag, vijf tot tien maal per uur.
Het is allemaal even zoeken nog deze eerste keer, maar dat gaat wennen, want dit blijkt een hele fijne zaal met een prima akoestiek, uitstekende bereikbaarheid vanuit Leiden, het maakt niet uit hoe laat het wordt, je kunt altijd makkelijk weer naar thuis. 

De aanleiding om vandaag hier te zijn was een optreden van het jonge Vocking Jazz Kwintet in De Twee Spieghels iets meer dan een week geleden. Mooi instrumentaal concert met prima bebop-fusion anno nu met sax, gitaar, bas en twee drummers en als verrassende en on(aan)gevraagde toegift het nummer Enlightenment van Sun Ra. Dat ze dus met z'n vijven opeens zingend beginnen en daarna langzamerhand de instrumenten weer inzetten. Betoverend!

Sun Ra is van voor mijn (jazz)tijd en hoewel ik zijn naam natuurlijk ken, zijn opvallende verschijning en veel verhalen eromheen, nooit echt goed naar zijn muziek geluisterd. Blijkt dus een omissie (waarom heeft niemand mij dit ooit aanbevolen?) en dus snel naar de lokale platenwinkels waar er (bijna) niets van hem in de schappen staat. Slechts één (welliswaar vier-cd) met lp's uit 1956 tot 1961 en singles uit dezelfde periode. En dan ben ik dus toch wel snel verkocht en ga ik naar de Tolhuistuin voor een concert door het Sun Ra Arkestra!

En dat blijkt een belevenis te zijn, Sun Ra zou dit jaar 100 zijn geworden, maar keerde twintig jaar geleden al terug naar de planeet Saturnus, zijn Arkestra viert dit met een wereldtournee. En dat zijn ook de jongsten niet meer, bandleider en saxofonist Marshall Allen is inmiddels ook al 90. Maar wat een fantastische, magistrale bigband, en wat een energie! Doet een beetje denken aan Chris McGregor's Brotherhood Of Breath, waar ik al jaren fan van ben. (Maar ook pas 'achteraf').

Kan er nog niet over uit, de hele sfeer, de kleurrijke outfits, de overweldigende muziek en het enorme spelplezier, het enthousiasme van de band, ongelooflijk! Twee uur lang spelen ze de zaal plat met hun Afro-wereld-jazz-funk. Dank aan het Vocking Jazz Quintet! Want zonder jullie had ik dit vast en zeker gemist! En het Sun Ra Arkestra staat binnenkort nog eens op een Nederlands podium op North Sea Jazz. Niet te missen!

LINKS:
Jim Guldemond
Jazz Flavour
Blood, Sweat & Kiers
Naomi Adriaansz
Rinus Groeneveld
Jumpin' Joe
Frits Kaatee
Boris van der Lek
Voorschoten Jazz Culinair
Jameszoo
Gideon van Gelder
Sun Ra Arkestra
Tolhuistuin

Jazz festival Delft weer afwisselend

Na het drukke Haarlem Jazz & More gisteren, vandaag een soortgelijk Jazzfestival Delft. Op weg van station naar het eerste optreden klinkt op de stoep bij Miles al muziek. Wim Ninaber, Vivienne Aerts en Erwin Beijersbergen trakteren de voorbijgangers op allerlei jazzstandards.

Op de Markt opent Bl3nder het programma vandaag, al twee keer eerder gezien dit jaar maar altijd de moeite waard. Prima opwarmer, Delft is gelijk wakker! Dit keer overigens met Erik Kooger achter de drums.

Tracin' Tracy stond vijf jaar geleden ook al hier op het festival, lekker funkjazz bandje dat het toch vooral van de meegebrachte gasten moest hebben: Zane Massey op de sax en zangeres Caro Hakim.

Inmiddels zit er geen trio meer te spelen voor de deur van Miles, de Oude Delft zit vol met de Delft Blue Big Band. Bestaat al jaren en ontbreekt eigenlijk nooit op dit festival. Onder leiding van Wim Ninaber spelen ze van alles wat, van jazz tot pop.

Vervolgens naar de Beestenmarkt waarsaxofonist Kenny Talkowski met zijn kwartet heel goed staat te spelen. Gelijk een leuke verrassing hier, slechts de laatste 20 minuten gezien maar zeker voor herhaling vatbaar!

Femme Vanille neemt het vervolgens over met hun vrolijke jazzpop. Eerder dit jaar al gezien in huiskamer uitvoering bij het StuKaFest in Leiden, dit is nog wel even andere koek. Het is genieten op het terras van hun eigen nummers en een aantal covers, waaronder een bijzondere, eigenwijze versie van I Feel Love!

En dan stroomt de Beestenmarkt helemaal vol voor Sven Hammond Soul. Hadden ze niet, net zoals twee jaar geleden, beter op de Markt kunnen staan? Want behalve de complete band hebben ze ook nog gastoptredens van Yannick Hiwat (viool) en Tim Wes (sax), die gisteren nog in Haarlem stond.

De opbouw is mooi: eerst beginnen als kwartet, dan de drie blazers erbij, dan een voor een de gastmuzikanten en halverwege tenslotte de zang erbij door Patt Riley en Ivan Peroti. Komend weekend spelen ze weer in Leiden op het Stadhuisplein, maar of dat ook zo'n goede bezetting wordt?

Op de Markt nog een stukje meegepikt van de groep Jetset. Al een paar keer eerder gezien, maar niet in deze XXL bezetting. Lekkere dansbare muziek met flink wat latin invloeden.

En als de avond valt wordt het tijd voor de kroegentocht in het nu echt behoorlijk drukke Delft. Bij De V, aan de voet van de Oude Kerk speelt Soul Solutions een mix van soul rock en blues.

En aan de andere kant van de kerk, bij café De Oude Jan speelt, zoals ieder jaar, Mr. Boogie Woogie met complete band.

En op de Wijnhaven zet, ook zoals gebruikelijk, Blood, Sweat & Kiers Delft op zijn kop!

Het voormalige postkantoor aan de Hippolytusbuurt is sinds kort Café-restaurant 't Postkantoor en ook hier is muziek. Op de oude binnenplaats spelen de Ashtraynutz een aanstekelijke souljazz. Tweede verrrassing van de dag!

Afsluiter op de Markt is trompetspeler Tom Browne die twee sets speelt. De eerste met studenten van het conservatorium in Den Haag waarbij hij zijn jazzkant laat horen, iets wat niet helemaal uit de verf komt. Dan volgt er de tweede set met de band What the Fonk ft Frankie McCoy & Joyce San Mateo waar zijn funkkant te horen is. Klinkt al stukken beter, maar Tom Browne is en blijft de man met die ene hit: Funkin' for Jamaica. Zelfs een gastoptreden van Chazzy Green  & Glenn Schwarzer kunnen het concert niet redden. Leuk funkbandje hoor, maar niet als uitsmijter op een festival.
Jazzfestival Delft heeft betere afsluiters gekend, maar over het geheel genomen was het weer een heel gezellige dag met veel uitstekende muziek. Tot volgend jaar maar weer!

LINKS:
Wim Ninaber
Vivienne Aerts
Erwin Beijersbergen
Bl3nder
Tracin' Tracy
Delft Blue Bigband
Kenny Talkowski
Femme Vanille
Sven Hammond Soul
Jetset
Mr. Boogie Woogie
Blood, Sweat & Kiers
Ashtraynutz
Tom Browne
Jazz Festival Delft

3 october weer heerlijk allegaartje

De 3 october begint regenachtig en pas na de start van de optocht wordt het eindelijk droog, dus toch nog een stukje gekeken, want zoals altijd loopt er ook veel muziek mee tussen de praalwagens. Opvallend dit jaar is het 'moordende' tempo, er vallen geen enorme gaten en maar één keer staat de stoet even stil.

De optocht is daardoor vroeger afgelopen dan verwacht en het muziekprogramma heeft daar natuurlijk niet op gerekend. Op 't Gerecht op het podium van Schommelen staat al wel Peter Steinman liedjes uit voornamelijk de jaren 60 en 70 te spelen. Wat opvalt is zijn uitstekende stem. Tijdens één nummer speelt Flo ook nog even mee op zijn mondharmonica.

Binnen bij De Twee Spieghels staat de Funk Jazz Republic te spelen, een gelegenheidsformatie met met onder andere Richie Reichgelt en Tom van der Zaal. En ook al spelen ze Summertime, buiten blijft het herfstig, maar vooralsnog droog.

Tijd voor de blues dus, met SugarBoy & the Sinners bij Schommelen. Gisteren ook al gezien in Scheltema, maar het gaat niet snel vervelen deze mix van bestaand en eigen werk. Opvallende nummers zijn de altijd weer rock-a-billy versies van No Fun en Slow Down. Blijft een feest om naar te kijken!

Bij café In De Oude Marenpoort staat de Habes Partyband, een prima studentenformatie die allerlei covers spelen. Op 11 november spelen ze in de halve finale van de Clash of the Coverbands in het LVC.

Want dat is typisch Leidens Ontzet, er worden héél véél covers gespeeld. Dat geldt natuurlijk ook voor O'Nine, die dat al jaren zeer verdienstelijk doen, hier op het Vrouwenkerkplein bij 't Praethuys.

Bij het Stadstimmerhuis is een Ambachtenmarkt georganiseerd door de Stichting Historische Haven Leiden en de lokale buurtvereniging. Er zijn historische schepen op bezoek en er is muziek van de maritieme folkgroep Act of Mutiny.

En dat wordt dan weer afgewisseld met het zeemanskoor Rumor di Mare, even heel wat anders, beetje een muzikale oase van rust binnen alle drukte van Leidens Ontzet.

Want om de hoek, op een podium bij de Morspoort staat De Slechte Band weer als vanouds te knallen. Gaan alweer een flink tijdje mee en zijn lang zo slecht niet als de naam doet vermoeden. Ook een liedje over Leiden-Zuid: Oh, oh, Den Haag.

Bij Rubberen Henkie die voor Lemmy's speelt is het overvol, zo breed is de Morsstraat ook weer niet. Dus wel Marie gehoord, maar niets van gezien. Dan maar weer terug naar 't Praethuys voor Rawhide & the Hilltillies, tijd voor onvervalste country dus. Prima optreden voor een enthousiast publiek. Dat tijdens het voorlaatste nummer de stroom uitvalt mag de pret niet drukken, ze maken het gewoon onversterkt af.

Na afloop even kijken bij Hans Dulfer bij Scarlatti, maar ook daar is er geen doorkomen aan. Dus weer terug naar 't Praethuys voor Klavan Gadje en inmiddels is het hier ook goed vol aan het lopen. En voor een uitzinnig publiek zetten ze weer een gave show neer.

Dan wordt het tijd voor een laatste afzakkertje bij de Uyl van Hoogland waar de Roodborstjes (met Martijn Groen op drums) allerhande popcovers speelt. Van Strawberry Fields tot Rosegarden.

Ook in Jantje van Leiden is er nog muziek, het Rob Baars Collective (met Robbie Carré op drums) zet hier de (overvolle) boel met blues en rock flink op z'n kop. Snap nu ook waarom Men in Blues nergens speelt, ze hebben weliswaar de beschikking over twee drummers, maar die zijn dus allebei al bezet, Robbie hier en Martijn in De Uyl.

Via twitter lees je dan dat er in De Branderij ook nog iets leuks speelt en ja hoor, voor een niet al te omvangrijk publiek speelt de uitstekende band Radio Acoustic nog een prima set. It Takes Two, Little Green Bag, You Can Call Me Al en Listen to the Music staan allemaal als een huis. Geweldige zangeres ook. Dé grote verrassing van deze 3 october!

Absoluut niet verrassend, maar altijd een genot om te zien zijn Blood, Sweat & Kiers die in de steeg bij De Bonte Koe spelen. Ook hier is niet overmatig druk, maar het loopt inmiddels tegen middernacht, het vuurwerk bij het Ankerpark is natuurlijk al aan de gang en morgen is het gewoon donderdag. Toch weer een leuke afsluiter van een oergezellig Leidens Ontzet!

LINKS:
SugarBoy and the Sinners
Habes Party Band
O'Nine
Act of Mutiny
Rumor di Mare
De Slechte Band
Rawhide and the Hilltillies
Klavan Gadje
Roodborstjes
Radio Acoustic
Blood, Sweat & Kiers
3 october

Jazzfestival Delft is hot en heet

De muziek begint al vroeg in Leiden vandaag met een instore optreden van Vivienne Aerts bij Velvet om 11 uur in de ochtend. Het is de Nederlandse presentatie van haar cd Polaroid en vandaag met begeleiding van Ron Baggerman en Sven Rozier op de snare-drum. Mooi intiem optreden van een half uurtje, vanmiddag staan ze langer in De Twee Spieghels.

Maar terwijl Leiden nog een beetje een zomerstop kent, elders zijn er overal festivals aan de gang. Zoals jazzfestivals in Haarlem, Antwerpen, Hillegersberg en Delft, en niet te vergeten Lowlands. Gekozen voor het altijd gezellige Jazzfestival Delft, waar je gelijk al tegen een looporkest aanloopt.

Het festival speelt zich op veel plaatsen in de binnenstad af, maar door de hitte is het vooral een kwestie van schaduw zoeken, zoals hier bij de prima coverband Mombassa op de Wijnhaven. Swingende popliedjes in een funky jasje. Biertje erbij en het leven is goed.

Het serieuze werk staat in de Poptahof, de enige locatie buiten het centrum en niet niet op prettige loopafstand, en op de Markt. Zoals het eigenzinnige Boom Petit, een jong en enthousiast fusion kwartet dat zich in de stralende zon uit de naad werkt. Nadeel van de Markt is dat er, behalve op de terrassen, zo weinig schaduw is, toch zijn er nog aardig wat mensen op de been voor dit intrigerende gezelschap. Een groep om in de gaten te houden.

Op de Oude Delft, bij Miles Food+Drinks, staat de Delft Blue Big Band onder leiding van saxofonist Wim Ninaber op de stoep te spelen. Dit deel van de Oude Delft is tegenwoordig autovrij (goed!) dus er is genoeg ruimte voor het publiek aan beide zijden van de gracht. De band speelt lekkere standards variërend van Mercy, Mercy, Mercy tot Dock of the Bay.

Aan de andere kant van de gracht, in de tuin van het Meisjeshuis is vervolgens een optreden van Kris Berry met haar band. Eerder dit jaar nog gezien tijdens de Record Store Day in de Leidse Velvet, maar dat was maar één nummer. Nu een volledige set van een uur. Misschien geen echte jazz, meer wereldmuziek met Caraïbische invloeden, maar wel erg goed! De tuin puilt letterlijk uit, misschien had ze wel een groter podium verdient, maar ja, soms gaan carrieres snel en groeit de faam tussen het boeken/programmeren en het optreden enorm.

Behalve een aantal 'officiele' podia zijn er ook diverse podia bij horeca gelegenheden. Zoals café De Oude Jan waar de coverband Capital S een leuk optreden doet met soul en funk nummers van Come Together tot Try a Little Tenderness.

Op de Markt is intussen Melphi aangetreden, die hier staan omdat ze de winnaars zijn van de Duvelvibes Challenge. Dat deden ze met een eigen interpretatie van een nummer van Gare du Nord, maar verder spelen ze allemaal eigen nummers, van hun eerste ep en van de cd die begin volgend jaar gaat verschijnen. Wat meteen opvalt is de geweldige stem van zangeres Lotte van Drunen, maar de hele band is gewoon erg goed. Jazz met een flinke dosis soul, het doet soms ook even denken aan Curved Air, en dat is nooit verkeerd!

Dan krijgt het publiek een half uurtje om wat te eten voordat Bruut! de Markt op zijn kop zet. Al een paar keer eerder gezien dit jaar in Leiden, maar het blijft een genot. De zon is inmiddels weg en de Markt stroomt helemaal vol met publiek dat waar voor zijn geld krijgt (dat is natuurlijk altijd zo, want het is een gratis festival!). De heren strak in het pak, de muziek minstens zo strak, het is altijd weer genieten!

Op de Wijnhaven staat, zoals ieder jaar Blood, Sweat & Kiers weer te spelen voor een altijd enthousiast publiek. Want heb je zin in een feestje dan is deze band rond saxofonist Wouter Kiers altijd raak.

Maar ja, er wacht nog één optreden op de Markt van de Lefties Soul Connection, veel goeds over gehoord, maar nog nooit aan het werk gezien. En dat werd dus tijd ook, want dit is echt het hoogtepunt van de dag, met een ontketende Michelle David en een dampende band. Met een heerlijke vette Hammond sound is het een waardige afsluiting van een mooie festivaldag in Delft met heel veel prima muziek!

LINKS:
Vivienne Aerts
Velvet Music
Boom Petit
Delft Blue Bigband
Kris Berry
Capital S
Melphi
Bruut!
Blood, Sweat & Kiers
Lefties Soul Connection
Jazz Festival Delft