The Ladies of the Lowlands is een illuster gezelschap van acht vrouwelijke singer-songwriters dat voor het eerst in mei 2013 Luxor Live in Arnhem op zijn kop zette. Deden ze daarna nog eens op het Songbirdfestival in Rotterdam en in Bemmel en iedere keer wordt het mooier!
Vanavond opent Lavalu, voor het eerst gezien in Leiden in 2008 en sindsdien nog véél vaker, afgelopen maart nog tijdens het RGB festival, óók in Leiden. Allemaal nieuw repertoire dat hier veel beter tot zijn recht komt achter de vleugel in De Kleine Komedie in Amsterdam met een beetje hulp van de andere Ladies. Benieuwd naar de nieuwe cd!
Fridolijn ook al eerder gezien (voor het eerst in Leiden, 2012), toen nog met haar groep FinnSilver. Ook zij zoekt nieuwe wegen op met nieuwe (speciaal ingevlogen) Britse muzikanten en dit klinkt ook écht veelbelovend! Voor de duidelijkheid, alle Ladies waren altijd al goed, maar ze zijn in staat om nieuwe wegen op te zoeken, ook dit is prachtig weer, nieuwe cd is in de maak!
Kris Berry voor het eerst gezien in Delft op het Jazzfestival in de tuin van het Meisjeshuis in 2012. Was toen goed, steeg vervolgens boven zichzelf uit met Perquisite en gaat nu weer een héél andere kant op met Morris Kliphuis (Kapok, Kyteman) op hoorn en Remy van Kesteren op harp. Dat is het mooie van de Ladies, ze blijven niet hangen in een bepaald genre, maar zoeken uitdagingen!
Daarna Yori Swart die nog het meest bij het oorspronkelijke singer-songwriter materiaal is gebleven. Vorig jaar nog solo gezien bij Quite Quiet in Leiden en dit jaar tijdens de opening van het RGB festival bij Gebr. de Nobel. Nu met band en alle Ladies klinkt het gelijk veel voller. De nieuwe cd is al opgenomen, komt uit als hij helemaal af is. Geen foto helaas, want batterijen van toestel zijn net op en de optredens duren telkens maar 15 minuten en in het donker net niet snel genoeg batterijen verwisseld.
Na de pauze opent Sofi Letitre met een machtige set electro-indie, vorige maand al uitgebreider gezien bij de Amsterdam Denim Days. Veel te kort nu maar minstens zo indrukwekkend, al was het alleen al vanwege de deelname van de Ladies op de achtergrond. Nieuwe cd is onderweg, dat wordt sparen!
Leuk detail trouwens, iedere Lady kondigt telkens een optreden van een volgende Lady aan, vaak met persoonlijke verhalen erbij. Dat maakt het ook weer zó mooi!
Dan Qeaux Qeaux Joans met nummers van haar nieuwste cd The Ritual, totaal anders dan haar vorige cd, maar minstens zo mooi en helemáál als ze het live speelt. Sluit prachtig af met Stronger, waarbij de Ladies én de hele zaal het refrein meezingen. Al veel vaker gezien, voor het eerst bij een akoestische instore bij Plato in Leiden, maar daarna ook in Haarlem, nogmaals Leiden, Alkmaar, Den Haag en Amsterdam. Prachtig, of ze nu met band speelt of solo!
Ook Celine Cairo heeft een nieuwe band waarmee ze net haar eerste hele cd heeft opgenomen in Los Angeles. Speelt eerst twee oudere nummer van haar tweede ep, More en Follow, en geeft dan een voorproefje met het hele mooie, swingende Hello Love. Ook Celine is duidelijk nieuwe wegen ingeslagen, benieuwd naar de cd!
Als er één Lady is waarmee het hard gaat de laatste tijd is het wel Cato van Dijck met haar band My Baby. Zijn ook niet voor niets de uitsmijter van de avond. Eind 2013 voor het eerst gezien bij een instore in Plato te Leiden, vorig jaar nog op het Bevrijdingsfestival in Amsterdam en het Wildernisfestival in Leiden. Inmiddels treden ze op over de hele wereld, net nog een maand als voorprogramma bij Seasick Steve in Engeland, tweede prima cd (Shamanaid) is inmiddels uit en de zompige Louisiana blues laat ook het publiek in De Kleine Komedie niet koud.
Want als hun kwartier erop zit komt het publiek massaal overeind en eist gewoon nog een nummer. Ze staan nog net niet óp de stoelen te dansen, maar het scheelt niet veel. De toegift komt en tenslotte komt Kris Berry, die nog geen Lady heeft aangekondigd (Lavalu opende zonder aankondiging, dus er bleef één Lady over) nog eens afkondigen, iedereen bedanken, etcetera, maar we willen écht meer, want een optreden van de Ladies of the Lowlands zonder gezamenlijke cover kán echt niet. Die komt er met Open van Rhye en zo eindigt alweer een prachtige avond, beter dan ooit!
Volgende optreden van de Ladies of the Lowlands is alweer snel, 22 mei op Buitenkunst Randmeer bij Elburg. Maar de grote zaal van Gebr. De Nobel in Leiden is ook écht héél geschikt. Intiem, vraag maar aan Yori, en daar kun je zelfs dansen!
LINKS:
Ladies of the Lowlands
Lavalu
Fridolijn
Kris Berry
Yori Swart
Sofie Letitre
Qeaux Qeaux Joans
Celine Cairo
My Baby
De Kleine Komedie
Posts tonen met het label Kris Berry. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kris Berry. Alle posts tonen
zondag 10 mei 2015
donderdag 26 juni 2014
Leiden Culinair rockt voor dovemansoren
Op het vierdaagse Leiden Culinair op de Garenmarkt is altijd wel muziek, de laatste jaren veel jazz en funk, maar dit jaar heeft de organisatie aan Gebr. de Nobel (voorheen LVC) gevraagd de avondprogrammering op zich te nemen. En dat begint meteen de eerste avond al goed met Kris Berry & Perquisite! (vrijdag trouwens KOFFIE en zaterdag Ape Not Mice, ook niet mis). Dat zijn overigens wel twee Ladies of the Lowlands in twee dagen in Leiden, gisteren Yori Swart, vandaag dus Kris Berry.
En hoewel al vaker gezien, ook nu weer knallen ze er helemaal in en het lijkt wel of de invloed van Marnix Dorrestein (gitaar), Jasper Slijderink (toetsen) en Jelle Huiberts (drums) groter geworden is. Helemaal niet verkeerd, gaat soms richting de indie-rock van IX, maar dan gecombineert met de stevige bas van Perquisite en de geweldige stem van Kris Berry.
Aan het publiek van Leiden Culinair is de muziek echter, ook dit jaar weer, niet echt besteed, parels voor de zwijnen dus. Maar dat maakt het optreden er niet minder om, een uur lang spelen ze de sterren van de hemel, ook al is het maar voor zo'n 25 luisteraars. Wat de overige bezoekers bezig hield valt te lezen bij Leidse Glibber.
Dan voor de after-party naar Scheltema voor een optreden van Licks & Brains. Dat is altijd een feest natuurlijk, vooral omdat ze altijd wel verrassende gasten meenemen. Vandaag zijn dat zangeres Berenice van Leer (Kraak&Smaak) en dj Phil Horneman (Wicked Jazz Sounds). Een bijzondere combinatie met een spannend resultaat. Een mooie afsluiter!
LINKS:
Kris Berry & Perquisite
Leiden Culinair
Licks & Brains
Berenice van Leer
Phil Horneman
Scheltema
En hoewel al vaker gezien, ook nu weer knallen ze er helemaal in en het lijkt wel of de invloed van Marnix Dorrestein (gitaar), Jasper Slijderink (toetsen) en Jelle Huiberts (drums) groter geworden is. Helemaal niet verkeerd, gaat soms richting de indie-rock van IX, maar dan gecombineert met de stevige bas van Perquisite en de geweldige stem van Kris Berry.
Aan het publiek van Leiden Culinair is de muziek echter, ook dit jaar weer, niet echt besteed, parels voor de zwijnen dus. Maar dat maakt het optreden er niet minder om, een uur lang spelen ze de sterren van de hemel, ook al is het maar voor zo'n 25 luisteraars. Wat de overige bezoekers bezig hield valt te lezen bij Leidse Glibber.
Dan voor de after-party naar Scheltema voor een optreden van Licks & Brains. Dat is altijd een feest natuurlijk, vooral omdat ze altijd wel verrassende gasten meenemen. Vandaag zijn dat zangeres Berenice van Leer (Kraak&Smaak) en dj Phil Horneman (Wicked Jazz Sounds). Een bijzondere combinatie met een spannend resultaat. Een mooie afsluiter!
LINKS:
Kris Berry & Perquisite
Leiden Culinair
Licks & Brains
Berenice van Leer
Phil Horneman
Scheltema
vrijdag 24 januari 2014
Leiden Jazzweek steeds mooier
Op de zevende dag van de Jazzweek Leiden is de keus aan optredens weer enorm en moeten er dus enkele afvallen. Maar één van de tradities is de saxbattle en die speelt zich vanavond af in de Hooglandse Kerk. Met Blood, Sweat & Kiers als basis, aangevuld met oude rot Rinus Groeneveld en aanstormend talent Naomi Adriaansz. Samen met jonge rot Wouter Kiers dus drie tenorsaxofonisten op het podium en die gaan geweldig te keer. Binnen de kortste keren staat het publiek te dansen. Hoe het hier afliep is te lezen bij Leidse Glibber.
Dan snel naar de Q-Bus voor het optreden van Kris Berry en Perquisite, die voor deze gelegenheid niet alleen Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts hebben meegenomen, maar ook nog een blazerssectie bestaande uit Lars Dietrich, Coos Zwagerman en Jasper Arts. Afgezien van wat technische problemen met de cello van Perquisite is het weer een weergaloos en ontwapenend concertje van deze Lady of the Lowlands. Inclusief toegift duurt optreden een uur, maar wel een schitterend uur!
Na afloop weer snel terug naar de Hooglandse Kerk waar Bruut! bezig is met een knallend optreden. Twee jaar geleden speelden ze ook al tijdens de Jazzweek Leiden, maar inmiddels zijn ze een cd verder en enorm gegroeid. Eigenwijze jazz die niet aan concessies doet maar swingt als een trein. Mooie afsluiter van weer een mooie jazzdag!
LINKS:
Wouter Kiers
Naomi Adriaansz
Rinus Groeneveld
Kris Berry & Perquisite
Kris Berry
Perquisite
Q-Bus
Bruut!
Jazzweek Leiden
Dan snel naar de Q-Bus voor het optreden van Kris Berry en Perquisite, die voor deze gelegenheid niet alleen Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts hebben meegenomen, maar ook nog een blazerssectie bestaande uit Lars Dietrich, Coos Zwagerman en Jasper Arts. Afgezien van wat technische problemen met de cello van Perquisite is het weer een weergaloos en ontwapenend concertje van deze Lady of the Lowlands. Inclusief toegift duurt optreden een uur, maar wel een schitterend uur!
Na afloop weer snel terug naar de Hooglandse Kerk waar Bruut! bezig is met een knallend optreden. Twee jaar geleden speelden ze ook al tijdens de Jazzweek Leiden, maar inmiddels zijn ze een cd verder en enorm gegroeid. Eigenwijze jazz die niet aan concessies doet maar swingt als een trein. Mooie afsluiter van weer een mooie jazzdag!
LINKS:
Wouter Kiers
Naomi Adriaansz
Rinus Groeneveld
Kris Berry & Perquisite
Kris Berry
Perquisite
Q-Bus
Bruut!
Jazzweek Leiden
zondag 24 november 2013
Songbird festival de moeite meer dan waard
Het Songbird festival is, de naam zegt het al, vooral een festival met singer-songwriters. Het speelt zich af op zes podia in De Doelen in Rotterdam met 22 artiesten, soms solo, soms een hele band of, zoals in het geval van When We Are Wild, 3/5 band. Het is een zitzaal en dat heeft het voordeel dat het publiek écht zit te luisteren naar de sfeervolle indie-folk van de band rond zanger Hille Stellingwerf. Mooi half uurtje.
Helemaal aan de andere kant van De Doelen speelt intussen Orlando al en hoewel dit een stazaal is en daardoor iets rumoeriger weet Tessa Douwstra met haar complete band het publiek aardig onder controle te houden. Bij Leave a Key laat ze het publiek zelfs uitstekend mee zingen. Weliswaar maar de helft van dit optreden gezien, maar ja, al diverse keren eerder gezien in Leiden, Haarlem en Amsterdam. Blijft nog steeds prachtig, mede dankzij de onconventionele blazerssectie!
Ruim 25/30 jaar geleden was ik hier in De Doelen op een festival, Pandora's Music Box als ik me niet vergis. Met legendarische optredens van o.a. de Gun Club en een onbekend jong bandje uit IJsland, de Sugar Cubes, hier precies in deze zaal. Zangeres heette Björk, later nog veel van gehoord. Gun je Tessa ook!
Maar er zijn twee redenen om hier te zijn en de eerste staat nu in de grote zaal: James Vincent McMorrow. Twee jaar geleden maakte hij een onuitwisbare indruk op Crossing Border in de Duitse Kerk, maar dat zit er vandaag niet in. Hij heeft een jet lag, want net terug uit Amerika, en hij speelt helemaal solo op gitaar of toetsen. En dan is die grote zaal van De Doelen niet makkelijk te bespelen als je niet in topvorm bent. De gedrevenheid en intensiteit van twee jaar geleden is ver te zoeken. Na een half uurtje is het mooi geweest, snel vergeten, het is etenstijd.
Dan weer verder met een optreden van Niels Geusebroek, nog nooit eerder gezien, maar in een stampvolle zaal maakt hij met zijn band indruk. Op een aantal nummers spelen Tom Beek en Arjan Muusz op saxen en Rik Mol op trompet ook nog mee voor een nog voller geluid. Prima optreden dat geen moment gaat vervelen, en als hij dan solo met gitaar een oude hit van Silkstone speelt kan hij bij het publiek niet meer stuk!
De tweede reden om hier vandaag te zijn is het optreden van de Ladies of The Lowlands, geen acht dit keer, want Qeaux Qeaux Joans is op toernee door Duitsland, maar de overgebleven zeven Ladies starten sterk met Fink's Perfect Darknes, het sluitstuk van hun eerste concert in LuxorLive afgelopen mei.
Dan volgt er van elk van The Ladies een klein mini concertje van twee of drie nummers en vandaag opent Yori Swart met een nieuw nummer met band en een ouder nummer waarvoor de Ladies ook nog aanschuiven. Dit gaat weer zo'n super avond worden!
Tweede Lady is Fridolijn van Finn Silver, die ook twee nummers speelt waarvan één van haar nog op te nemen solo plaat. Op piano wordt ze bijgestaan door Folkert Oosterbeek van Bruut! en bij haar eerste nummer neemt ze zelf plaats achter het keyboard. Dit is meer dan schitterend.
En zo gaat het maar door, elk concertje is compleet anders en iedere keer weer ongelooflijk mooi. Kris Berry is als derde aan de beurt en het leuke is dat elke Lady de volgende even kort introduceert, met telkens een persoonlijke noot. Maakt het nog meer bijzonder. Een huiskamer met 250 mensen in de zaal!
Ook zij speelt twee nummers en omdat haar single Let Go die ze maakte met Perquisite sinds eergisteren 3FM Megahit is krijgen we die er nog als extraatje bij, samen met alle Ladies, kippenvel!
Een gedreven Lavalu speelt eerst Brick Wall achter de piano, dan volgt Insomnia samen met vier van de Ladies, meer dan prachtig! En het leuke van deze optredens is dat ze niet allemaal dezelfde nummers spelen als de vorige keer in Arnhem, maar gewoon allemaal nieuwe nummers hebben uitgekozen. En het andere leuke is dat bijna al die Ladies al eens of meerdere keren hier op dit blog voorbij kwamen!
En ook Sofie Letitre wordt weer begeleid door een band en Ladies bij haar eerste nummer, het tweede speelt en zingt ze vanachter de piano met band, waaronder een trompettist. We zijn inmiddels al ruim een uur onderweg en het verveelt nog geen seconde, integendeel!
Celine Cairo presenteert aanstaande woensdag haar nieuwe EP Follow in Paradiso en ze speelt hier alle drie de nummers ervan, inclusief het zeer aangrijpende Follow zelf, met band en Ladies. En voor wie er vandaag niet bij is, woensdag neemt ze de Ladies ook gewoon mee naar Paradiso!
Als laatste is Cato van Dijck van MY BABY aan zet die eerst met band een mooie ballad zingt en dan de elektrische gitaar ter hand neemt en de boel laat exploderen. Een van de weinige nog niet eerder live geziene Ladies, daar moet snel verandering in komen!
En zoals het hoort spelen/zingen ze tot slot nog één cover van een nummer dat ze allemaal prachtig vinden. She van Laura Mvula vanavond. En dan na bijna twee uur is het afgelopen, een staande ovatie en een warm afscheid maakt deze dag tot een succes, maar de Ladies of The Lowlands, daar gaan we hopelijk nog véél meer van horen!
LINKS:
When We Are Wild
Orlando
James Vincent McMorrow
Niels Geusebroek
Yori Swart
Fridolijn van Poll
Kris Berry
Lavalu
Sofie Letitre
Celine Cairo
Cato van Dijck
Ladies of the Low Lands fansite
Songbird
De Doelen
Helemaal aan de andere kant van De Doelen speelt intussen Orlando al en hoewel dit een stazaal is en daardoor iets rumoeriger weet Tessa Douwstra met haar complete band het publiek aardig onder controle te houden. Bij Leave a Key laat ze het publiek zelfs uitstekend mee zingen. Weliswaar maar de helft van dit optreden gezien, maar ja, al diverse keren eerder gezien in Leiden, Haarlem en Amsterdam. Blijft nog steeds prachtig, mede dankzij de onconventionele blazerssectie!
Ruim 25/30 jaar geleden was ik hier in De Doelen op een festival, Pandora's Music Box als ik me niet vergis. Met legendarische optredens van o.a. de Gun Club en een onbekend jong bandje uit IJsland, de Sugar Cubes, hier precies in deze zaal. Zangeres heette Björk, later nog veel van gehoord. Gun je Tessa ook!
Maar er zijn twee redenen om hier te zijn en de eerste staat nu in de grote zaal: James Vincent McMorrow. Twee jaar geleden maakte hij een onuitwisbare indruk op Crossing Border in de Duitse Kerk, maar dat zit er vandaag niet in. Hij heeft een jet lag, want net terug uit Amerika, en hij speelt helemaal solo op gitaar of toetsen. En dan is die grote zaal van De Doelen niet makkelijk te bespelen als je niet in topvorm bent. De gedrevenheid en intensiteit van twee jaar geleden is ver te zoeken. Na een half uurtje is het mooi geweest, snel vergeten, het is etenstijd.
Dan weer verder met een optreden van Niels Geusebroek, nog nooit eerder gezien, maar in een stampvolle zaal maakt hij met zijn band indruk. Op een aantal nummers spelen Tom Beek en Arjan Muusz op saxen en Rik Mol op trompet ook nog mee voor een nog voller geluid. Prima optreden dat geen moment gaat vervelen, en als hij dan solo met gitaar een oude hit van Silkstone speelt kan hij bij het publiek niet meer stuk!
De tweede reden om hier vandaag te zijn is het optreden van de Ladies of The Lowlands, geen acht dit keer, want Qeaux Qeaux Joans is op toernee door Duitsland, maar de overgebleven zeven Ladies starten sterk met Fink's Perfect Darknes, het sluitstuk van hun eerste concert in LuxorLive afgelopen mei.
Dan volgt er van elk van The Ladies een klein mini concertje van twee of drie nummers en vandaag opent Yori Swart met een nieuw nummer met band en een ouder nummer waarvoor de Ladies ook nog aanschuiven. Dit gaat weer zo'n super avond worden!
Tweede Lady is Fridolijn van Finn Silver, die ook twee nummers speelt waarvan één van haar nog op te nemen solo plaat. Op piano wordt ze bijgestaan door Folkert Oosterbeek van Bruut! en bij haar eerste nummer neemt ze zelf plaats achter het keyboard. Dit is meer dan schitterend.
En zo gaat het maar door, elk concertje is compleet anders en iedere keer weer ongelooflijk mooi. Kris Berry is als derde aan de beurt en het leuke is dat elke Lady de volgende even kort introduceert, met telkens een persoonlijke noot. Maakt het nog meer bijzonder. Een huiskamer met 250 mensen in de zaal!
Ook zij speelt twee nummers en omdat haar single Let Go die ze maakte met Perquisite sinds eergisteren 3FM Megahit is krijgen we die er nog als extraatje bij, samen met alle Ladies, kippenvel!
Een gedreven Lavalu speelt eerst Brick Wall achter de piano, dan volgt Insomnia samen met vier van de Ladies, meer dan prachtig! En het leuke van deze optredens is dat ze niet allemaal dezelfde nummers spelen als de vorige keer in Arnhem, maar gewoon allemaal nieuwe nummers hebben uitgekozen. En het andere leuke is dat bijna al die Ladies al eens of meerdere keren hier op dit blog voorbij kwamen!
En ook Sofie Letitre wordt weer begeleid door een band en Ladies bij haar eerste nummer, het tweede speelt en zingt ze vanachter de piano met band, waaronder een trompettist. We zijn inmiddels al ruim een uur onderweg en het verveelt nog geen seconde, integendeel!
Celine Cairo presenteert aanstaande woensdag haar nieuwe EP Follow in Paradiso en ze speelt hier alle drie de nummers ervan, inclusief het zeer aangrijpende Follow zelf, met band en Ladies. En voor wie er vandaag niet bij is, woensdag neemt ze de Ladies ook gewoon mee naar Paradiso!
Als laatste is Cato van Dijck van MY BABY aan zet die eerst met band een mooie ballad zingt en dan de elektrische gitaar ter hand neemt en de boel laat exploderen. Een van de weinige nog niet eerder live geziene Ladies, daar moet snel verandering in komen!
En zoals het hoort spelen/zingen ze tot slot nog één cover van een nummer dat ze allemaal prachtig vinden. She van Laura Mvula vanavond. En dan na bijna twee uur is het afgelopen, een staande ovatie en een warm afscheid maakt deze dag tot een succes, maar de Ladies of The Lowlands, daar gaan we hopelijk nog véél meer van horen!
LINKS:
When We Are Wild
Orlando
James Vincent McMorrow
Niels Geusebroek
Yori Swart
Fridolijn van Poll
Kris Berry
Lavalu
Sofie Letitre
Celine Cairo
Cato van Dijck
Ladies of the Low Lands fansite
Songbird
De Doelen
donderdag 19 september 2013
Kris Berry & Perquisite blijft boeien
Vanavond naar De Melkweg voor de album release van Kris Berry & Perquisite, maar eerst zingt Eveline Vroonland zelf én met haar loopstation een korte maar interessante, meerstemmige set. Dan volgt een lange pauze, naar later blijkt omdat er nog een enorme rij bezoekers voor de deur staat. En die moeten toch eerst allemaal naar binnen.
Kris Berry al wel vaker gezien, voor het eerst in Velvet in Leiden waar ze vorig jaar één liedje zong en daarna op het Jazzfestival in Delft in de tuin van het Meisjeshuis, met de Lady's of the Lowlands eerder dit jaar in Arnhem en aan het begin van de zomer in Het Perron in Amsterdam. Dat laatste optreden was een try-out voor vanavond en het was indrukwekkend wat Kris, Perquisite, Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts toen lieten horen. En de vraag is natuurlijk of ze dat vanavond kunnen evenaren. Maar al na het tweede nummer, het aangrijpende Let Go, is het duidelijk dat het helemaal goed gaat komen.
Voor Kris is dit een flinke verschuiving van haar jazzy wereldmuziek naar wat steviger rock en Perquisite is vanavond minder elektronica-wizard en vooral bassist. En samen hebben ze gewoon hele goede nummers geschreven.
Lang wel getwijfeld om wel of niet te gaan,doorslag gaf uiteindelijk het bericht dat er ook een blazerssectie mee zou komen en die was er bij de try-out nog niet bij. Floris van der Vlugt, Robbert Scherpenisse en Morris Kliphuis doen ook het nieuwe album mee, dus tijdens de tweede helft van de set zijn ze ook van de partij. En zo is dit optreden toch weer heel anders dan in Het Perron. De intieme sfeer van toen (huiskamerconcert met ademloos luisterend publiek) ontbreekt hier in de Melkweg in de zo goed als uitverkochte Oude Zaal, maar de band én het nieuwe album staan als een huis!
Tegen het eind van het concert is het grote moment daar dat Perquisite en Kris Lovestruck Puzzles presenteren en hoe kun je dat beter doen dan vanuit een kinderwagen, die het hele optreden al in de hoek op het podium staat en bij het publiek al vraagtekens opriep.
Dan volgt nog een laatste nummer en een flinke toegift, waarbij vooral het nummer Let Go, nu alleen door Kris en Perquisite (op toetsen), voor kippenvel zorgt. Het eigen repertoire is inmiddels echt op, dus tot slot is er nog een mooie cover van een nummer van Renske Taminiau. Al met al is het een geweldige releaseparty, een mooie samenwerking en een uitstekend album. Een boeiende band die je graag nog eens terug ziet!
LINKS:
Eveline Vroonland
Kris Berry
Perquisite
Kris Berry & Perquisite
Melkweg
Kris Berry al wel vaker gezien, voor het eerst in Velvet in Leiden waar ze vorig jaar één liedje zong en daarna op het Jazzfestival in Delft in de tuin van het Meisjeshuis, met de Lady's of the Lowlands eerder dit jaar in Arnhem en aan het begin van de zomer in Het Perron in Amsterdam. Dat laatste optreden was een try-out voor vanavond en het was indrukwekkend wat Kris, Perquisite, Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts toen lieten horen. En de vraag is natuurlijk of ze dat vanavond kunnen evenaren. Maar al na het tweede nummer, het aangrijpende Let Go, is het duidelijk dat het helemaal goed gaat komen.
Voor Kris is dit een flinke verschuiving van haar jazzy wereldmuziek naar wat steviger rock en Perquisite is vanavond minder elektronica-wizard en vooral bassist. En samen hebben ze gewoon hele goede nummers geschreven.
Lang wel getwijfeld om wel of niet te gaan,doorslag gaf uiteindelijk het bericht dat er ook een blazerssectie mee zou komen en die was er bij de try-out nog niet bij. Floris van der Vlugt, Robbert Scherpenisse en Morris Kliphuis doen ook het nieuwe album mee, dus tijdens de tweede helft van de set zijn ze ook van de partij. En zo is dit optreden toch weer heel anders dan in Het Perron. De intieme sfeer van toen (huiskamerconcert met ademloos luisterend publiek) ontbreekt hier in de Melkweg in de zo goed als uitverkochte Oude Zaal, maar de band én het nieuwe album staan als een huis!
Tegen het eind van het concert is het grote moment daar dat Perquisite en Kris Lovestruck Puzzles presenteren en hoe kun je dat beter doen dan vanuit een kinderwagen, die het hele optreden al in de hoek op het podium staat en bij het publiek al vraagtekens opriep.
Dan volgt nog een laatste nummer en een flinke toegift, waarbij vooral het nummer Let Go, nu alleen door Kris en Perquisite (op toetsen), voor kippenvel zorgt. Het eigen repertoire is inmiddels echt op, dus tot slot is er nog een mooie cover van een nummer van Renske Taminiau. Al met al is het een geweldige releaseparty, een mooie samenwerking en een uitstekend album. Een boeiende band die je graag nog eens terug ziet!
LINKS:
Eveline Vroonland
Kris Berry
Perquisite
Kris Berry & Perquisite
Melkweg
woensdag 3 juli 2013
Kris Berry & Perquisite weergaloos mooi
Nog geen drie weken geleden, dankzij Esther van Hees, voor het eerst het zaaltje Het Perron in Amsterdam bezocht. En daar hing ook een aankondiging voor een try-out optreden van Kris Berry en Perquisite, reden genoeg om opnieuw af te reizen naar Amsterdam.
Beiden al wel eerder gezien, maar nog nooit samen, interessante combinatie. Bij deze tweede try-out show spelen ze met hun band, bestaande uit Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts. Het mooie van Het Perron is dat het door de huiselijke, intieme sfeer heel persoonlijk wordt, ontwapenend!
Het concert beschrijven is ondoenlijk, maar het is indrukwekkend. Ze spelen veel nieuwe nummers waaronder Hitchhike dat over negen dagen uitkomt. Laten we hopen dat dit nog een langdurig vervolg krijgt!
Na de pauze de 'support' door The Big Hunger, een kwartet met onder andere toetsenist Jasper Slijderink die er toch al was, het vijfde bandlid is vandaag verhinderd. Het is hun eerste officiele concert en wel even omschakelen na Kris Berry. Indie folk-rock met niet altijd even vrolijke thema's, maar in deze ambiance is het een prima aanvulling. Het Perron gaat nu even met vakantie maar zijn in september weer terug, hou het in de gaten.
En ja, ook nog zoiets, de citroentaart die Kris Berry vanmorgen maakte is in de pauze een doorslaand succes, overheerlijk. Dank je wel Kris!
LINKS:
Kris Berry & Perquisite
Kris Berry
Perquisite
The Big Hunger
Het Perron
Beiden al wel eerder gezien, maar nog nooit samen, interessante combinatie. Bij deze tweede try-out show spelen ze met hun band, bestaande uit Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts. Het mooie van Het Perron is dat het door de huiselijke, intieme sfeer heel persoonlijk wordt, ontwapenend!
Het concert beschrijven is ondoenlijk, maar het is indrukwekkend. Ze spelen veel nieuwe nummers waaronder Hitchhike dat over negen dagen uitkomt. Laten we hopen dat dit nog een langdurig vervolg krijgt!
Na de pauze de 'support' door The Big Hunger, een kwartet met onder andere toetsenist Jasper Slijderink die er toch al was, het vijfde bandlid is vandaag verhinderd. Het is hun eerste officiele concert en wel even omschakelen na Kris Berry. Indie folk-rock met niet altijd even vrolijke thema's, maar in deze ambiance is het een prima aanvulling. Het Perron gaat nu even met vakantie maar zijn in september weer terug, hou het in de gaten.
En ja, ook nog zoiets, de citroentaart die Kris Berry vanmorgen maakte is in de pauze een doorslaand succes, overheerlijk. Dank je wel Kris!
LINKS:
Kris Berry & Perquisite
Kris Berry
Perquisite
The Big Hunger
Het Perron
Labels:
Amsterdam,
Het Perron,
Kris Berry,
Perquisite,
The Big Hunger
dinsdag 28 mei 2013
Ladies of the LowLands schitteren
Woorden schieten te kort om deze avond te beschrijven, zo mooi, adembenemend, indrukwekkend en ontroerend is het concert dat de Ladies of the LowLands vanavond laten horen. Acht Nederlandse singer-songwriters vanavond waarvan Kris Berry de spits mag afbijten. Een nummer met alleen gitaarbegeleiding, en een nummer Sofie en Cato erbij.
En die laatste kan blijven staan want Cato van Dijck van MY BABY is de tweede Lady in het uitverkochte LuxorLive in Arnhem. En als al die 700 mensen, ja echt allemaal, muisstil zijn bij iedere noot die gespeeld en gezongen wordt zorgt dat voor een magische sfeer. Iedere Lady doet twee nummers, solo of met (eigen) begeleiding, korte optredens dus van nog geen tien minuten telkens.
En dan staan ze daar opeens alle acht, de Ladies of the LowLands! Zingen a capella Diamonds in the Sky van Rihanna, achtstemmig! Op dat soort momenten, maar eigenlijk de hele avond zou je bijna vergeten foto's te maken laat staan iets op te schrijven. Kippenvel!
Zes van de acht Ladies passeerden wel vaker de revue in de verslagjes hier, maar niemand zo vaak als Lavalu (even nakijken en de teller staat intussen op negen, waaronder vorige maand nog bij MuziekGezien thuis). Het nummer Hey, The Sun's Here klinkt al geweldig met haar eigen bassist en drummer plus Yori Swart op gitaar en zang, maar als dan alle Ladies op het podium komen meezingen...
Niet alleen kippenvel, ook brok in de keel!
Yori Swart is de vierde Lady, we zijn nog niet op de helft, en na het uitbundige optreden van Lavalu blijft het in LuxorLive gewoon doodstil als zij een liedje met alleen akoestische gitaar speelt. Gelukkig heeft er niemand spelden bij zich, dus je hoort helemaal niets vallen. Vorig jaar een keertje gezien bij Velvet Leiden, maar dit is toch andere koek.
Ook Qeaux Qeaux Joans al vaker gezien, maar hier imponeert ze toch solo achter de piano, wat een stem, wat een blues, wat geweldig! En om vooral niet op safe te spelen zet ze vervolgens een nummer in dat ze eigenlijk pas vannacht heeft afgemaakt, doet ze samen met de andere Ladies. *superlatieven zijn op*
Sofie Letitre is na Cato de tweede nieuwkomer op dit weblog en zij is ook een ontdekking. Ze heeft van alle Ladies het meeste band bij zich, drummer, gitarist, effecten/trompet, en bij haar tweede nummer doen alle Ladies ook weer mee!
Vorig jaar voor het eerst Celine Cairo gehoord op de JazzDag in Rotterdam en toen maakte ze een geweldige indruk. Hier wordt dat alleen nog maar eens bevestigd. Eerst alleen met haar pianist/bassist, daarna met band. Iemand twitterda dat alle zangwedstrijdjes op tv per direct afgeschaft kunnen worden, de beste stemmen, singer-songwriters staan vanavond hier!
LuxorLive is overigens een schitterende concertzaal met een mooie akoestiek en dankzij Eric Corton's BNN That's Live (organisatie, geluid) is deze avond een weergaloos suces.
Als laatste Lady is er Fridolijn van Pol die samen met pianist Tony Roe (Tin Men & the Telephone) de sterren van de hemel speelt. Zaterdag nog Fridolijn met FinnSilver gezien in Amsterdam, maar dit is weer van een heel ander niveau. Nooit zoiets geweldigs meegemaakt! En nog steeds na bijna drie uur is het publiek volop aan het luisteren en dus muisstil. Aanstaande zondag weer FinnSilver op SummerJazz in Leiden, maar ach, je krijgt er nooit genoeg van.
Dan komt er ook nog een afsluiter met weer alle acht Ladies of the Low Lands die Fink's
Perfect Darkness coveren. Deden ze vorige week ook al kort bij De Wereld Draait Door, maar hier spelen ze de hele versie. Indrukwekkend!
Vooraf denk je dat dit best wel eens een heel bijzonder concert kan worden, maar het uiteindelijke resultaat overtreft de stoutste verwachtingen! Blij dit te hebben meegemaakt en het smaakt naar meer, zo mooi!
Aanstaande zaterdag om 18.00 uur is het resultaat te horen op 3fm bij That's Live van BNN, maar dat zal niet hetzelfde zijn, de magie van deze avond is niet op radio, laat staan op dit weblog, te vatten. Acht supervrouwen die voor een gedenkwaardige avond zorgen, het is gewoon niet te omschrijven!
LINKS:
Kris Berry
Cato van Dijck
Lavalu
Yori Swart
Qeaux Qeaux Joans
Sofie Letitre
Celine Cairo
Fridolijn van Poll
LuxorLive
That's Live
Ladies of the Low Lands fansite
Meer foto's
En die laatste kan blijven staan want Cato van Dijck van MY BABY is de tweede Lady in het uitverkochte LuxorLive in Arnhem. En als al die 700 mensen, ja echt allemaal, muisstil zijn bij iedere noot die gespeeld en gezongen wordt zorgt dat voor een magische sfeer. Iedere Lady doet twee nummers, solo of met (eigen) begeleiding, korte optredens dus van nog geen tien minuten telkens.
En dan staan ze daar opeens alle acht, de Ladies of the LowLands! Zingen a capella Diamonds in the Sky van Rihanna, achtstemmig! Op dat soort momenten, maar eigenlijk de hele avond zou je bijna vergeten foto's te maken laat staan iets op te schrijven. Kippenvel!
Zes van de acht Ladies passeerden wel vaker de revue in de verslagjes hier, maar niemand zo vaak als Lavalu (even nakijken en de teller staat intussen op negen, waaronder vorige maand nog bij MuziekGezien thuis). Het nummer Hey, The Sun's Here klinkt al geweldig met haar eigen bassist en drummer plus Yori Swart op gitaar en zang, maar als dan alle Ladies op het podium komen meezingen...
Niet alleen kippenvel, ook brok in de keel!
Yori Swart is de vierde Lady, we zijn nog niet op de helft, en na het uitbundige optreden van Lavalu blijft het in LuxorLive gewoon doodstil als zij een liedje met alleen akoestische gitaar speelt. Gelukkig heeft er niemand spelden bij zich, dus je hoort helemaal niets vallen. Vorig jaar een keertje gezien bij Velvet Leiden, maar dit is toch andere koek.
Ook Qeaux Qeaux Joans al vaker gezien, maar hier imponeert ze toch solo achter de piano, wat een stem, wat een blues, wat geweldig! En om vooral niet op safe te spelen zet ze vervolgens een nummer in dat ze eigenlijk pas vannacht heeft afgemaakt, doet ze samen met de andere Ladies. *superlatieven zijn op*
Sofie Letitre is na Cato de tweede nieuwkomer op dit weblog en zij is ook een ontdekking. Ze heeft van alle Ladies het meeste band bij zich, drummer, gitarist, effecten/trompet, en bij haar tweede nummer doen alle Ladies ook weer mee!
Vorig jaar voor het eerst Celine Cairo gehoord op de JazzDag in Rotterdam en toen maakte ze een geweldige indruk. Hier wordt dat alleen nog maar eens bevestigd. Eerst alleen met haar pianist/bassist, daarna met band. Iemand twitterda dat alle zangwedstrijdjes op tv per direct afgeschaft kunnen worden, de beste stemmen, singer-songwriters staan vanavond hier!
LuxorLive is overigens een schitterende concertzaal met een mooie akoestiek en dankzij Eric Corton's BNN That's Live (organisatie, geluid) is deze avond een weergaloos suces.
Als laatste Lady is er Fridolijn van Pol die samen met pianist Tony Roe (Tin Men & the Telephone) de sterren van de hemel speelt. Zaterdag nog Fridolijn met FinnSilver gezien in Amsterdam, maar dit is weer van een heel ander niveau. Nooit zoiets geweldigs meegemaakt! En nog steeds na bijna drie uur is het publiek volop aan het luisteren en dus muisstil. Aanstaande zondag weer FinnSilver op SummerJazz in Leiden, maar ach, je krijgt er nooit genoeg van.
Dan komt er ook nog een afsluiter met weer alle acht Ladies of the Low Lands die Fink's
Perfect Darkness coveren. Deden ze vorige week ook al kort bij De Wereld Draait Door, maar hier spelen ze de hele versie. Indrukwekkend!
Vooraf denk je dat dit best wel eens een heel bijzonder concert kan worden, maar het uiteindelijke resultaat overtreft de stoutste verwachtingen! Blij dit te hebben meegemaakt en het smaakt naar meer, zo mooi!
Aanstaande zaterdag om 18.00 uur is het resultaat te horen op 3fm bij That's Live van BNN, maar dat zal niet hetzelfde zijn, de magie van deze avond is niet op radio, laat staan op dit weblog, te vatten. Acht supervrouwen die voor een gedenkwaardige avond zorgen, het is gewoon niet te omschrijven!
LINKS:
Kris Berry
Cato van Dijck
Lavalu
Yori Swart
Qeaux Qeaux Joans
Sofie Letitre
Celine Cairo
Fridolijn van Poll
LuxorLive
That's Live
Ladies of the Low Lands fansite
Meer foto's
zondag 19 augustus 2012
Jazzfestival Delft is hot en heet
De muziek begint al vroeg in Leiden vandaag met een instore optreden van Vivienne Aerts bij Velvet om 11 uur in de ochtend. Het is de Nederlandse presentatie van haar cd Polaroid en vandaag met begeleiding van Ron Baggerman en Sven Rozier op de snare-drum. Mooi intiem optreden van een half uurtje, vanmiddag staan ze langer in De Twee Spieghels.
Maar terwijl Leiden nog een beetje een zomerstop kent, elders zijn er overal festivals aan de gang. Zoals jazzfestivals in Haarlem, Antwerpen, Hillegersberg en Delft, en niet te vergeten Lowlands. Gekozen voor het altijd gezellige Jazzfestival Delft, waar je gelijk al tegen een looporkest aanloopt.
Het festival speelt zich op veel plaatsen in de binnenstad af, maar door de hitte is het vooral een kwestie van schaduw zoeken, zoals hier bij de prima coverband Mombassa op de Wijnhaven. Swingende popliedjes in een funky jasje. Biertje erbij en het leven is goed.
Het serieuze werk staat in de Poptahof, de enige locatie buiten het centrum en niet niet op prettige loopafstand, en op de Markt. Zoals het eigenzinnige Boom Petit, een jong en enthousiast fusion kwartet dat zich in de stralende zon uit de naad werkt. Nadeel van de Markt is dat er, behalve op de terrassen, zo weinig schaduw is, toch zijn er nog aardig wat mensen op de been voor dit intrigerende gezelschap. Een groep om in de gaten te houden.
Op de Oude Delft, bij Miles Food+Drinks, staat de Delft Blue Big Band onder leiding van saxofonist Wim Ninaber op de stoep te spelen. Dit deel van de Oude Delft is tegenwoordig autovrij (goed!) dus er is genoeg ruimte voor het publiek aan beide zijden van de gracht. De band speelt lekkere standards variërend van Mercy, Mercy, Mercy tot Dock of the Bay.
Aan de andere kant van de gracht, in de tuin van het Meisjeshuis is vervolgens een optreden van Kris Berry met haar band. Eerder dit jaar nog gezien tijdens de Record Store Day in de Leidse Velvet, maar dat was maar één nummer. Nu een volledige set van een uur. Misschien geen echte jazz, meer wereldmuziek met Caraïbische invloeden, maar wel erg goed! De tuin puilt letterlijk uit, misschien had ze wel een groter podium verdient, maar ja, soms gaan carrieres snel en groeit de faam tussen het boeken/programmeren en het optreden enorm.
Behalve een aantal 'officiele' podia zijn er ook diverse podia bij horeca gelegenheden. Zoals café De Oude Jan waar de coverband Capital S een leuk optreden doet met soul en funk nummers van Come Together tot Try a Little Tenderness.
Op de Markt is intussen Melphi aangetreden, die hier staan omdat ze de winnaars zijn van de Duvelvibes Challenge. Dat deden ze met een eigen interpretatie van een nummer van Gare du Nord, maar verder spelen ze allemaal eigen nummers, van hun eerste ep en van de cd die begin volgend jaar gaat verschijnen. Wat meteen opvalt is de geweldige stem van zangeres Lotte van Drunen, maar de hele band is gewoon erg goed. Jazz met een flinke dosis soul, het doet soms ook even denken aan Curved Air, en dat is nooit verkeerd!
Dan krijgt het publiek een half uurtje om wat te eten voordat Bruut! de Markt op zijn kop zet. Al een paar keer eerder gezien dit jaar in Leiden, maar het blijft een genot. De zon is inmiddels weg en de Markt stroomt helemaal vol met publiek dat waar voor zijn geld krijgt (dat is natuurlijk altijd zo, want het is een gratis festival!). De heren strak in het pak, de muziek minstens zo strak, het is altijd weer genieten!
Op de Wijnhaven staat, zoals ieder jaar Blood, Sweat & Kiers weer te spelen voor een altijd enthousiast publiek. Want heb je zin in een feestje dan is deze band rond saxofonist Wouter Kiers altijd raak.
Maar ja, er wacht nog één optreden op de Markt van de Lefties Soul Connection, veel goeds over gehoord, maar nog nooit aan het werk gezien. En dat werd dus tijd ook, want dit is echt het hoogtepunt van de dag, met een ontketende Michelle David en een dampende band. Met een heerlijke vette Hammond sound is het een waardige afsluiting van een mooie festivaldag in Delft met heel veel prima muziek!
LINKS:
Vivienne Aerts
Velvet Music
Boom Petit
Delft Blue Bigband
Kris Berry
Capital S
Melphi
Bruut!
Blood, Sweat & Kiers
Lefties Soul Connection
Jazz Festival Delft
Maar terwijl Leiden nog een beetje een zomerstop kent, elders zijn er overal festivals aan de gang. Zoals jazzfestivals in Haarlem, Antwerpen, Hillegersberg en Delft, en niet te vergeten Lowlands. Gekozen voor het altijd gezellige Jazzfestival Delft, waar je gelijk al tegen een looporkest aanloopt.
Het festival speelt zich op veel plaatsen in de binnenstad af, maar door de hitte is het vooral een kwestie van schaduw zoeken, zoals hier bij de prima coverband Mombassa op de Wijnhaven. Swingende popliedjes in een funky jasje. Biertje erbij en het leven is goed.
Het serieuze werk staat in de Poptahof, de enige locatie buiten het centrum en niet niet op prettige loopafstand, en op de Markt. Zoals het eigenzinnige Boom Petit, een jong en enthousiast fusion kwartet dat zich in de stralende zon uit de naad werkt. Nadeel van de Markt is dat er, behalve op de terrassen, zo weinig schaduw is, toch zijn er nog aardig wat mensen op de been voor dit intrigerende gezelschap. Een groep om in de gaten te houden.
Op de Oude Delft, bij Miles Food+Drinks, staat de Delft Blue Big Band onder leiding van saxofonist Wim Ninaber op de stoep te spelen. Dit deel van de Oude Delft is tegenwoordig autovrij (goed!) dus er is genoeg ruimte voor het publiek aan beide zijden van de gracht. De band speelt lekkere standards variërend van Mercy, Mercy, Mercy tot Dock of the Bay.
Aan de andere kant van de gracht, in de tuin van het Meisjeshuis is vervolgens een optreden van Kris Berry met haar band. Eerder dit jaar nog gezien tijdens de Record Store Day in de Leidse Velvet, maar dat was maar één nummer. Nu een volledige set van een uur. Misschien geen echte jazz, meer wereldmuziek met Caraïbische invloeden, maar wel erg goed! De tuin puilt letterlijk uit, misschien had ze wel een groter podium verdient, maar ja, soms gaan carrieres snel en groeit de faam tussen het boeken/programmeren en het optreden enorm.
Behalve een aantal 'officiele' podia zijn er ook diverse podia bij horeca gelegenheden. Zoals café De Oude Jan waar de coverband Capital S een leuk optreden doet met soul en funk nummers van Come Together tot Try a Little Tenderness.
Op de Markt is intussen Melphi aangetreden, die hier staan omdat ze de winnaars zijn van de Duvelvibes Challenge. Dat deden ze met een eigen interpretatie van een nummer van Gare du Nord, maar verder spelen ze allemaal eigen nummers, van hun eerste ep en van de cd die begin volgend jaar gaat verschijnen. Wat meteen opvalt is de geweldige stem van zangeres Lotte van Drunen, maar de hele band is gewoon erg goed. Jazz met een flinke dosis soul, het doet soms ook even denken aan Curved Air, en dat is nooit verkeerd!
Dan krijgt het publiek een half uurtje om wat te eten voordat Bruut! de Markt op zijn kop zet. Al een paar keer eerder gezien dit jaar in Leiden, maar het blijft een genot. De zon is inmiddels weg en de Markt stroomt helemaal vol met publiek dat waar voor zijn geld krijgt (dat is natuurlijk altijd zo, want het is een gratis festival!). De heren strak in het pak, de muziek minstens zo strak, het is altijd weer genieten!
Op de Wijnhaven staat, zoals ieder jaar Blood, Sweat & Kiers weer te spelen voor een altijd enthousiast publiek. Want heb je zin in een feestje dan is deze band rond saxofonist Wouter Kiers altijd raak.
Maar ja, er wacht nog één optreden op de Markt van de Lefties Soul Connection, veel goeds over gehoord, maar nog nooit aan het werk gezien. En dat werd dus tijd ook, want dit is echt het hoogtepunt van de dag, met een ontketende Michelle David en een dampende band. Met een heerlijke vette Hammond sound is het een waardige afsluiting van een mooie festivaldag in Delft met heel veel prima muziek!
LINKS:
Vivienne Aerts
Velvet Music
Boom Petit
Delft Blue Bigband
Kris Berry
Capital S
Melphi
Bruut!
Blood, Sweat & Kiers
Lefties Soul Connection
Jazz Festival Delft
Abonneren op:
Posts (Atom)




















































