Hot House jubileum begint geweldig

Hot House in Leiden bestaat inmiddels 50 jaar en dat vieren ze met flink aantal bijzondere concerten in de Q-Bus. Drie weken geleden begon het al op het Stadhuisplein met Bram Stadhouders & The Big Barrel Organ, maar dat moesten we helaas missen vanwege onze eigen deelname aan de Kunstroute.
Vandaag staat het eerste echte jubileumconcert op het programma en dat is niet mis. Het Vanbinsbergen Playstation speelt avontuurlijke jazz met invloeden van allerlei kanten, acht musici delen het podium en ze klinken als een kleine bebop big band. Twee afwisselende sets met een groot deel van de Westergasfabriek suite en ook een nummer van Tom Waits op trombone, het prachtige Sean Bergin's Birthday (alsof Sean er zelf bij was) en zelfs stukjes Frank Zappa. Allemaal genieten, ruim twee uur lang!

Veel bekende gezichten ook vanavond en een enkel nieuw, zoals Michiel van Dijk (tenorsax, basklarinet), verder Miguel Boelens (saxen, Lavalu, New Rotterdam Jazz Orchestra, Jacob TV), Albert van Veenendaal (piano, Brokkenfestival), Morris Kliphuis (hoorn, trompet, Kapok, Kris Berry, Kyteman), Joost Buis (trombone, lapsteel), Dion Nijland (bas, Bende van Drie, Talking Cows), Corrie van Binsbergen (gitaar, Brokkenfestival, Club 100) en Yonga Sun (drums, Ad Colen Quartet, Franz von Chossy Quintet, Lavalu, Talking Cows). Niet de eerste de besten dus, dat is wel duidelijk. Top musici en een topconcert!

Later deze maand gaat Hot House nog door met feesten met het Maarten Hogenhuis Sextet (vrijdagavond 25 oktober) en de Teus Nobel Liberty Group (zondagmiddag 27 oktober).

LINKS:
Corrie van Binsbergen
Miguel Boelens
Albert van Veenendaal
Morris Kliphuis
Joost Buis
Dion Nijland
Yonga Sun
Hot House

Veel verrassende variatie bij Club 100

Het is alweer de zevende Club 100 in Zaal 100 in Amsterdam vanavond en deze is een historische omdat de nieuwe vleugel wordt ingewijd. Om te beginnen door Albert van Veenendaal, die hem gelijk ernstig ontregeld heeft (prepared piano heet dat, met Chinese eetstokjes en pingpongballen tussen de snaren) samen met Morris Kliphuis op hoorn. Spelen grotendeels eigen stukken van beiden, maar zijn vooral heel druk aan het improviseren. Dat levert een boeiend optreden op. Tijdens het laatste nummer doet drummer Gerri Jäger ook nog even mee en haalt Morris alles uit zijn pedalen en effectenkist. Grappig, een half jaar geleden had hij één apparaatje toen hij in de Lakenhal in Leiden speelde, nu zijn het er inmiddels meer dan tien. Wat een mogelijkheden!

De vleugel klinkt prima bij deze eerste jazz en improvisatie, maar hoe vergaat het een klassiek pianiste? Daria van den Bercken laat een deel van haar Händel programma horen, met naast zijn nummers ook werk van Scarlatti en Debussy. De piano is inmiddels 'unprepared' en klinkt ook nu uitstekend. En die Händel, dat is een componist om in de gaten te houden! Die hoor je nou nooit bij Vrije Geluiden.

Na een korte pauze volgen er in de kleine zaal de Inbetweenies, interviews door Vera Vingerhoeds met de twee pianisten die enthousiast vertellen over de nieuwe vleugel. Dan een kort filmpje Different Gears met een intrigerende compositie van Stef Veldhuis, een leerling van Albert van Veenendaal. Tot slot  nog een interview met de groep Tuthola die na de pauze gaat optreden (foto).

Ze noemen het zelf avantgarde pop, Japanners vinden het excitingly strange, maar het is natuurlijk gewoon New Wave met de elektronische mogelijkheden van nu. Met Jochem van Tol op gitaar, zang en elektronica, Gerri Jäger op elektronische drums en Ibelisse Guardia Ferragutti op toetsen en zang maken ze heerlijk dansbare én ontregelende muziek.
Zoals iedere keer is er weer verrassend veel variatie bij Club 100, maar wie of wat er ook speelt, het is altijd meer dan de moeite waard. Volgende avond is op 28 mei (het is elke laatste woensdag van de maand) en ongeacht wie en wat er komt spelen, komt allen!

LINKS:
Morris Kliphuis
Albert van Veenendaal
Daria van den Bercken
Tuthola
Club 100
Zaal 100

Brokken Festival prima afsluiter van mooi muziekjaar

Voor de zesde keer alweer het Brokken Festival in het Amsterdamse Bimhuis, eerdere afleveringen gemist omdat er ook altijd wel wat moois in Leiden te doen was. Dit jaar is dat niet anders maar sinds de start van Club 100, iedere laatste woensdag van de maand in Zaal 100, is MuziekGezien daar niet meer weg te slaan. En aangezien deze club een groot deel van het festival uitmaakt vandaag voor het Brokken Festival gekozen.
Het festival bestaat uit drie sets met in totaal acht optredens en de middag opent met een optreden van de Brokkenfabriek die muziek spelen bij animaties van Guusje Kaayk. Met Jochem Braat (piano), Klára Andrlová (percussie), Bart van Gemert (drums), Dianne Verdonk (bas), Rutger van Willigen (cello), Enric Sans I Morera (basklarinet), Stefan Woudenberg (klarinet) en Corrie van Binsbergen (gitaar en composities) begint het festival heel gevarieerd van modern klassiek tot vrije improvisatie en van jazz via oude swing tot regelrechte pop. De toon is gezet!

Aanstichtster van dit alles is gitariste/componiste Corrie van Binsbergen, al jarenlang brengt ze allerleie spannende muzikale en literaire combinaties samen en het Brokken Festival is een soort highlights van het afgelopen jaar op muzikaal gebied. En daar hoort ook een kort solo optreden van haarzelf bij, want afgelopen zomer nam ze per ongeluk een solo cd op. Een kort sfeerrijk optreden, waarbij de grenzen van de gitaar worden opgezocht. Betoverend mooi!

Het eerste deel van het festival wordt afgeloten door de broers Bram en Jasper Stadhouders, beide gitaristen, waarbij Bram nog voor de nodige rust en orde zorgt maar Jasper alle kanten opgaat en zijn gitaar zwaar mishandelt. Hier worden geen grenzen opgezocht, maar grenzen overschreden! Boeiend om te zien én te horen, maar ze zijn wel zo druk bezig met hun gitaren dat enige interactie met het publiek ontbreekt. Tijdens de eerste pauze blijken meer bezoekers dat een gemis te vinden.

Het tweede deel begint met een optreden van The Two Al's, Albert van Veenendaal op 'prepared' piano en Alan Purves op percussie, squeaky toys, etcetera. En terwijl de zon langzaam ondergaat improviseren ze er helemaal op los. Prachtige combinatie van diverse stijlen, soms ongrijpbaar en dan weer heel toegankelijk. En dankzij Alan Purves ook hilarisch!

Diezelfde Alan van Veenendaal is ook componist en schreef voor harpiste Miriam Overlach het stuk Plastic Crusader in vier delen. Vanavond is de wereldpremiere van dit stuk dat zich ergens beweegt op de grens van klassieke muziek in vrije improvisatie. Na al die harpen op het Jazz Harp Festival in Leiden is dit weer een heel ander geluid, wel een staande ovatie waard!

Miriam is één van de vijf leden van de eerder genoemde Club 100 denktank, net als Marnix Dorrestein. Samen met Jasja Offermans, ook denktank lid, speelt hij hij hier één nummer van zijn voormalige band Über-Ich. Een mooi duet dat best langer had mogen duren.

Maar Marnix gaat door met zijn nieuwe band IX en dat klinkt toch ook weer heel goed. Met Jasper Slijderink op toetsen en Jelle Huiberts op drums worden we getrakteerd op een heerlijke en vooral spannende indie-rock band. In feite is dit de band achter Kris Berry & Perquisite, dus wie weet weer eind januari te zien tijdens de Leiden Jazzweek in de Q-Bus.

Na de tweede pauze, er moet af en toe flink omgebouwd worden, volgt er nog een laatste jamsessie in het verlengde van de jamsessie bij de eerste Club 100 plaats. Was toen overweldigend, is het nu weer. Met denktankleden Morris Kliphuis (hoorn, o.a. Kapok) en Lucas Dols (bas, Tin Men & The Telephone) en verder Marcel Veenendaal (zang en gitaar, Di-rect),  Niels Broos (toetsen), Bobby Petrov (drums, Tin Men & The Telephone), Corrie en gastoptredens van Guus van der Steen (Kern Koppen) en Qeaux Qeaux Joans (zang).

Het begint rustig waarbij Guus nog de kans krijgt het eerste deel van zijn verhaal over zijn eerste vriendin te vertellen, maar al snel gaat het alle kanten op. Ze spelen bijna een uur lang en het verveelt geen seconde, ze lijken wel allemaal in trance. En een groot deel van het publiek ook. Dit jaar weer veel mooie muziek gehoord en gezien, maar dit was op de valreep zeker weer één van de hoogtepunten! Een prima afsluiter van dit mooie muziekjaar.

LINKS:
Jochem Braat
Dianne Verdonk
Bart van Gemert
Corrie van Binsbergen
Guusje Kaayk
Bram Stadhouders
Jasper Stadhouders
Albert van Veenendaal
Alan Purves
Miriam Overlach
Jasja Offermans
Marnix Dorrestein
Jasper Slijderink
Marcel Veenendaal
Morris Kliphuis
Niels Broos
Bobby Petrov & Lucas Dols
Kern Koppen
Qeaux Qeaux Joans
Bimhuis

Twee topprestaties vanavond in Amsterdam

Vandaag weer naar Amsterdam voor het begin van de derde Club 100 en dat is gelijk een hele mooie, want de allereerste try-out van het nog naamloze quintet rond Morris Kliphuis. Met Jochem Braat op piano, Lucas Dols op bas, Floris van der Vlugt op sax en Yonga Sun op drums. Spelen drie nieuwe composities van Morris en die mogen er zijn, met veel variatie, veel improvisatie en veel plezier gespeeld. Prachtige, beetje mysterieuze muziek met boeiende uitstapjes naar de free-jazz, een topprestatie in Zaal 100!

Er komt nog veel meer bij Club 100, maar iets verderop in Paradiso gaat Celine Cairo zo haar EP Follow presenteren en dat is ook iets om naar uit tekijken. Vorig jaar voor het eerst gezien op de Jazzdag in Rotterdam waar ze een verpletterende indruk maakte evenals op het Jazzfest in Amsterdam en afgelopen zomer nog op het Kloosterpodium in Noordwijk, idem dito. En met Ladies of the Lowlands natuurlijk in Arnhem en afgelopen zondag nog in Rotterdam.
De uitverkochte bovenzaal in Paradiso wordt eerst onthaald op de nieuwe videoclip van het nummer Follow, daarna spelen Celine en haar band, met voor deze gelegenheid (hij doet ook op de EP mee) Ruben Hein achter de piano. Als eerste wordt er wordt een mix van mooie oude en prima gloednieuwe nummers gespeeld. Met Benjamin Rheinländer op drums en Emma van der Schalie op viool.

Maar dan wordt het toch echt tijd voor de nieuwe EP en daarvoor worden nog vier Ladies erbij geroepen: Fridolijn, Yori, Cato en Sofie doen de achtergrondvocalen. Het aangrijpende Follow, met opzwepende More en het prachtige Frozen Waters besluiten het optreden. Maar het publiek heeft er nog geen genoeg van, dus na de nodige bedankjes, niet in de laatste plaats aan producer Fin Greenall (Fink) volgt er ook nog een toegift waarbij de Ladies halverwege (spontaan?) op het podium springen en meezingen.
Topprestatie deze EP, deze geweldige zangeres en deze meer dan geweldige band met als altijd Mart Jeninga, maatje en partner in crime op de bas. Koop die nieuwe EP en ga haar zien op haar (theater)toer vanaf januari 2014!

LINKS:
Morris Kliphuis
Club 100
Zaal 100
Celine Cairo
Paradiso

Het feest dat CLUB 100 heet

Zaal 100 in Amsterdam is een plek waar het experiment niet geschuwd wordt. Zo'n tien jaar geleden zagen we hier al het IMPRO-EXPLO ENSEMBLE RIVELLI, nu is er de eerste editie van CLUB 100. Initiatief van gitariste Corrie van Binsbergen die een denktank van jonge musici heeft samengesteld voor de invulling hiervan. Bassist Lucas Dols maakt hier deel van uit en dus opent hij vanavond met Bobby Petrov op drums. Donderdag zijn ze weer samen te zien in het Bimhuis met Tin Men & The Telephone.

Miriam Overlach maakt ook deel uit van de denktank en speelt harp. Dat is al de derde harp deze maand, maar gelukkig is het elke keer totaal anders.Speelt twee nummers, één klassiek en één improvisatie. Indrukwekkend en vooral anders dan anders.

Morris Kliphuis, hoornist, heeft hier geen introductie meer nodig (Kyteman, Kapok) en combineert klassieke muziek en improvisatie samen met Miriam, Lucas en Corrie.

Het zijn allemaal korte optredens waarin alle denktank leden voor komen, dus Niels Broos (Kyteman/Kytecrash) vervangt alweer Miriam. Op toetsen en het is helemaal improvisatie, het blijft boeien!

Laatste twee leden van de denktank zijn gitarist Marnix Dorrestein (vorige week nog bij Kris Berry gezien) en bassiste Jasja Offermans. Samen met Tom Meijer opeens iets héél anders, fijne combinatie van singer-songwriter en indie-pop.

Na de pauze barst het helemaal los als zanger Marcel Veenendaal (Di-rect) er bij komt, met Niels, Bobby, Lucas en Corrie wordt het al een mooie jamsessie.

Dan komt er nog eens Morris Kliphuis bij en ontstaat er een heerlijke jam. De effectenpedalen zijn niet van de lucht.

En ook Miriam kan zich niet meer inhouden op haar harp en met Qeaux Qeaux Joans en Guus van Kernkoppen wordt het een heuse mini Jam de la Creme.Schitterende improvisaties die geen moment gaan vervelen. Geweldig!
De eerste CLUB 100 is een doorslaand succes, geen moment van verveling. En het mooie is dat het voortaan elke laatste woensdag van de maand terugkomt, benieuwd wie er 30 oktober allemaal zullen spelen Zaal 100, zal waarschijnlijk een compleet andere avond worden, maar is vast en zeker weer de moeite waard.

LINKS:
Bobby Petrov & Lucas Dols
Miriam Overlach
Morris Kliphuis
Corrie van Binsbergen
Niels Broos
Tom Meijer
Marnix Dorrestein
Jasja Offermans
Marcel Veenendaal
Qeaux Qeaux Joans
Kernkoppen
Zaal 100

Prachtige tentoonstelling UTOPIA geopend in De Lakenhal

Beetje laat in De Twee Spieghels vandaag, maar ja, Kris Berry & Perquisite waren live op de radio bij het TROS Muziekcafé, dat wil je na donderdag toch wel even horen. Dus alleen de laatste set gezien van het Alban Claret kwartet met Mathieu Bellon (sax), Pauls Pokratnieks (drums) en Giovanni Bermudez (bas).
Alban al vaker gezien, maar meestal met trio, nu dus een compleet andere samenstelling. De play-list wordt ad hoc gemaakt, dus de pauzes tussen de nummers zijn soms wat lang, maar de muziek klinkt uitstekend.

Deze barpianist deed onlangs nog mee aan het Gouden Pet Concours, heeft blijkbaar de smaak te pakken en speelt de hele middag al her en der in het centrum van Leiden. Hier op de brug tussen V&D en Hoogstraat.

Maar hoogtepunt vandaag is de opening van de tentoonstelling UTOPIA 1900-1940, visies op een Nieuwe Wereld in De Lakenhal. Heel divers en heel bijzonder wat hier allemaal te zien is op het gebied van kunst, mode, architectuur en nog veel meer. Het ontwerp voor het Volkstheater in het Vondelpark van architect Wijdeveld is wel bekend, maar deze maquette werpt er toch een nieuw licht op ;-)

De meer dan 700 bezoekers worden ook nog eens getrakteerd op performances door hoornist Morris Kliphuis die reageert op én de strijd aangaat op de tweede verdieping met een film. Hoe verdeel je de aandacht tussen oog en oor?

Fields of Wonder heeft in de dansperformance af te rekenen met die zelfde film, maar omdat beiden een item voor de ogen zijn gaat het iets beter op de eerste verdieping. Maar het blijft gewoon een reuze gezellige maar rommelige receptie, aandacht voor de live artiesten is helaas minimaal.

Voor zijn tweede entre-act is Morris Kliphuis verhuist naar de begane grond. Betere locatie, maar toch nog niet optimaal. Hij schitterde donderdag nog bij Kris Berry & Perquisite in de Melkweg, nu heeft hij een rol als figurant. Over een paar weken de herkansing als hij op 3 november speelt op de Leidse Salon, óók in De Lakenhal!

LINKS:
Alban Claret
De Twee Spieghels
Morris Kliphuis
Fields of Wonder
De Lakenhal

Kris Berry & Perquisite blijft boeien

Vanavond naar De Melkweg voor de album release van Kris Berry & Perquisite, maar eerst zingt Eveline Vroonland zelf én met haar loopstation een korte maar interessante, meerstemmige set. Dan volgt een lange pauze, naar later blijkt omdat er nog een enorme rij bezoekers voor de deur staat. En die moeten toch eerst allemaal naar binnen.

Kris Berry al wel vaker gezien, voor het eerst in Velvet in Leiden waar ze vorig jaar één liedje zong en daarna op het Jazzfestival in Delft in de tuin van het Meisjeshuis, met de Lady's of the Lowlands eerder dit jaar in Arnhem en aan het begin van de zomer in Het Perron in Amsterdam. Dat laatste optreden was een try-out voor vanavond en het was indrukwekkend wat Kris, Perquisite, Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts toen lieten horen. En de vraag is natuurlijk of ze dat vanavond kunnen evenaren. Maar al na het tweede nummer, het aangrijpende Let Go, is het duidelijk dat het helemaal goed gaat komen.
Voor Kris is dit een flinke verschuiving van haar jazzy wereldmuziek naar wat steviger rock en Perquisite is vanavond minder elektronica-wizard en vooral bassist. En samen hebben ze gewoon hele goede nummers geschreven.

Lang wel getwijfeld om wel of niet te gaan,doorslag gaf uiteindelijk het bericht dat er ook een blazerssectie mee zou komen en die was er bij de try-out nog niet bij. Floris van der Vlugt, Robbert Scherpenisse en Morris Kliphuis doen ook het nieuwe album mee, dus tijdens de tweede helft van de set zijn ze ook van de partij. En zo is dit optreden toch weer heel anders dan in Het Perron. De intieme sfeer van toen (huiskamerconcert met ademloos luisterend publiek) ontbreekt hier in de Melkweg in de zo goed als uitverkochte Oude Zaal, maar de band én het nieuwe album staan als een huis!

Tegen het eind van het concert is het grote moment daar dat Perquisite en Kris Lovestruck Puzzles presenteren en hoe kun je dat beter doen dan vanuit een kinderwagen, die het hele optreden al in de hoek op het podium staat en bij het publiek al vraagtekens opriep.
Dan volgt nog een laatste nummer en een flinke toegift, waarbij vooral het nummer Let Go, nu alleen door Kris en Perquisite (op toetsen), voor kippenvel zorgt. Het eigen repertoire is inmiddels echt op, dus tot slot is er nog een mooie cover van een nummer van Renske Taminiau. Al met al is het een geweldige releaseparty, een mooie samenwerking en een uitstekend album. Een boeiende band die je graag nog eens terug ziet!

LINKS:
Eveline Vroonland
Kris Berry
Perquisite
Kris Berry & Perquisite
Melkweg

Allemaal plezier!

Er gebeuren allemaal mooie muzikale dingen in het land, zonder dat je er weet van hebt. Zo is er dus elke laatste zondagmiddag van de maand het Vorstin Jazzcafe in Hilversum, waar gitarist Kai von Rosenberg iedere speelt met een gastmuzikant. De laatste keren blijkt dat met achtereenvolgens Tineke Postma, Bart Wirtz en Susanne Alt te zijn geweest. Vandaag is de gast Kapok.

De opzet van het programma is geniaal en simpel, de gasten spelen hun muziek en Kai speelt mee, zonder dat daar eigenlijk voor geoefend is. En het is jazz dus er is heel veel improvisatie en dat kan tot gevolg hebben dat op het einde van zo'n improvisatienummer iedereen opeens ritmisch staat te klappen. Verrassend moment voor alen!

In de pauze is er een kort interview met de muzikanten en dan in de tweede set gaan alle remmen los. Het wordt een stralend concert met heel veel speelplezier en heel veel improvisatie. Een optreden van Kapok is altijd de moeite waard, stonden al diverse malen in Leiden, maar dit is weer eens iets extra speciaals. Benieuwd ook wie Kai volgende maand naar Hilversum haalt.

Terug in Leiden net te laat voor het optreden van Bob Rigter in De Twee Spieghels, maar ruim op tijd nog voor de wekelijkse portie Men in Blues in 't Praethuys. Met deze keer Lenny Bouman op bas en zang. Dat is dan altijd veel Britpop uit de late jaren zestig en een heel erg spacey versie van Temptation. Mooie afsluiting van het weekend.

LINKS:
Kapok
Kai von Rosenberg
De Vorstin
Men in Blues

Kapok schittert weer, ook in Delft

Twee weken geleden stonden ze nog in Leiden in De Twee Spieghels met een adembenemend concert. Sindsdien de nieuwe cd gehoord en ook dat vraagt naar meer. Dus op naar Delft en wel naar Café Tango voor een nieuwe (inmiddels vierde) kennismaking met Kapok. Het blijft prachtig, geen simpel naspelen van de cd, improvisatie voert de boventoon. En Café Tango is een prima café met regelmatig live muziek.
Kapok speelt veel nummers van de cd Flatlands en ondanks het rumoer in Café Tango overtuigd het weer. Misschien nog wel meer dan de vorige keer, maar het scheelt als je de cd al kent. Improviseren, spelplezier, uitdagen en verrassingen zijn steeds aan de orde. In recensies worden vergelijkingen met John Zorn en Marc Ribot gemaakt, zelf opteer ik meer voor The Feelies, King Crimson en soms Robert Wyatt. Geweldig dus!

LINKS:
Kapok
Morris Kliphuis
Remco Menting
Café Tango

Indrukwekkend optreden Kapok in De Twee Spieghels

Gisteravond hielden ze nog hun eerste cd Flatlands ten doop in Utrecht, vanmiddag staan ze voor het begin van een korte tournee door Nederland in De Twee Spieghels. Ze heten Kapok, maar MuziekGezien weet dat ze tot voor kort onder de naam Morris Kliphuis Trio opereerden. Afgelopen twee jaar nog gezien tijdens de Cum Laude concerten in Leidse hofjes. Morris Kliphuis (hoorn, cornet en Wagner hoorn), Remco Menting (percussie, piano) en gitarist Timon Koomen speelden afgelopen zomer in de Jan de Laterehof veel van hun toen net opgenomen cd en dat klonk daar veelbelovend, benieuwd naar cd én band vandaag!
En wat toen veelbelovend klonk is vandaag overweldigend! Van knallende jazzrock, tot prachtige ballades, het is allemaal schitterend. Vooral natuurlijk werk van de Flatlands cd, maar ook een enkele standard zoals Saint Thomas van Sonny Rollins. En vooral ook heel veel improvisatie. Hun muziek lijkt grenzen te verkennen, de muzikanten lijken grenzen te verleggen.
Behalve met zijn trio zagen we Morris Kliphuis de afgelopen jaren ook al met Kyteman's Hip Hop Orchestra, en onlangs nog met Eric Vloeimans en het New Rdam Jazz Orchestra in de Q-Bus. Ook Remco Menting zagen buiten het trio ook nog eind vorig jaar met het Crescent Double Quartet hier in De Twee Spieghels en in 2010 bij Jazz'in de Gracht.
De laatste tijd wel vaker heel jong jazztalent gezien en gehoord, maar die kiezen vooral voor meer funk en soul (zoals Bruut!) of afrobeats (zoals Jungle by Night). Hier is het vooral rock en een vleugje Balkan die de toon zetten. Het resultaat is in elk geval een heel oorspronkelijk en verfrissend jazzgeluid. Prachtig!
En het publiek zit grotendeels vol aandacht te luisteren, alleen achteraan de bar wordt nog een beetje gepraat, iedereen is onder de indruk. En na het laatste nummer is een daverend applaus hun deel. Er volgt nog een toegift, en dat gebeurt niet vaak in De Twee Spieghels, in de vorm van het knallende Tarantella met Morris Kliphuis op de loeiharde Wagner hoorn.
En zelfs dan nóg een staande ovatie, maar het is nu echt afgelopen. Daarna vinden de cd's gretig aftrek, het wordt een complete signeersessie! Het is altijd goed toeven in De Twee Spieghels, zeker als er livemuziek is, maar vandaag is het een pareltje, een concert dat je niet snel zal vergeten.
Komende tijd trekt Kapok nog door het land en ze zullen het hopelijk heel goed doen op allerlei jazzfestivals deze zomer, want daar horen ze thuis. NSJ eat your heart out! En koop ook vooral die cd Flatlands, zo verschrikkelijk mooi!

LINKS:
Kapok
Morris Kliphuis
Remco Menting
De Twee Spieghels

Supergroep in de Leidse Q-Bus

Terwijl het publiek nog binnenstroomt zit de Engelse singer-songwriter David Philips 45 minuten lang zijn melancholische liedjes te zingen. Een opvallende keus voor een voorprogramma van een jazzconcert, of was er sprake van een dubbele boeking? In elk geval weet hij een groot deel van het publiek toch te boeien.
Maar we komen natuurlijk voor Eric Vloeimans en het New Rdam Jazz Orchestra dat hier de premiere speelt van een toertje dat maar drie dagen duurt. En dat zomaar op een dinsdagavond in de Q-Bus! Onze verwachtingen zijn hooggespannen en die maken ze helemaal waar, het is het muzikale hoogtepunt van dit jaar in Leiden.
Het New Rdam Jazz Orchestra is een afgeslankte versie van het Rotterdam Jazz Orchestra, maar met dertien muzikanten nog best groot. En het is een echte all-star bezetting met vanavond Jeroen van Vliet op toetsen, Johan Plomp op bas, Mark Schilders op drums, Tini Thomsen op baritonsax en (bas)klarinet en Reinier Baas op gitaar en een tubaspeelster waarvan we de naam gemist hebben (Juliane Gralle?), en dat is pas de linkerzijde van het overvolle podium.
Want rechts staan ook nog eens Rob van de Wouw en Rik Mol op trompet, Louk Boudestein op trombone, Morris Kliphuis op hoorn, Bart Wirtz en Cyrille Oswald op saxen en dwarsfluit en Miguel Boelens op sax. Bijna allemaal muzikanten die in diverse andere groepen al (veel) vaker zagen.
Het optreden is daar dan ook naar, het is een beetje Gatecrash in een bigband outfit. Ze spelen een groot aantal nummers van Eric Vloeimans, maar ook een aantal nummers (en veel arrangementen) van de andere bandleden. Allemaal even mooi en spetterend. Eén van de weinige muzikanten die we nog niet eerder zagen is Cyrille Oswald, die nog een hele collectie houten blaasinstrumenten bij zich blijkt te hebben.
Zoals onder andere deze houten dwarsfluit, waarmee hij de oerversie van het Prehistorische Rotterdam Jazz Orchestra kleur geeft.
Een avond met Eric Vloeimans is ons nog nooit tegengevallen, maar dit is toch één van zijn beste concerten die we ooit zagen. Zonde eigenlijk dat ze maar drie keer samen spelen, woensdag avond in Gebouw-T in Bergen op Zoom en donderdag in LantarenVenster in Rotterdam. Want zo'n supergroep kom je niet vaak tegen!

LINKS:
David Philips
Eric Vloeimans
New Rdam Jazz Orchestra
Rob van de Wouw
Rik Mol
Louk Boudestein
Morris Kliphuis
Bart Wirtz
Jeroen van Vliet
Mark Schilders
Johan Plomp
Tini Thomsen
Cyrille Oswald
Reinier Baas
Q-Bus