Beperkt publiek bij de Gospel Sessions

Hoewel heel druk met onze aanstaande verbouwing en verhuizing toch echt wel tijd gemaakt voor Michelle David & The Gospel Sessions, Sunday Service livestream vanuit Paradiso. Verschil met vorige keren is dat er nu beperkt publiek aanwezig is en al is het ook maar een handvol toeschouwers, het blijkt een wereld van verschil! Genieten voor band, publiek én streampubliek.

Net als vorige week weer twee gasten. Allereerst Benjamin Herman  met een prachtige versie van Walk With Me. Tot de basis behoort vandaag weer Claus Tofft op percussie, Brother Bas op drums en de blazers Luuk en Lucas. Doen een gospelhoogstandje met Victory!

Tweede gast is Cato van Dijck (My Baby), heerlijke Tell Me Why (samen met Benjamin Herman) en het mooi uitgesponnen No Depression avn de eerste plaat van My Baby (Loves Voodoo), hoogtepunt van deze ochtend!

Tot slot treden alle muzikanten nog eens aan voor Gonna Be Allright, waardige afsluiter van deze Gospelsession. Volgende week zondag is er weer een in Paradiso, kaartjes zijn allang uitverkocht, maar de livestream is ook echt genieten! (Hier is het hele optreden terug te kijken).

LINKS:
Michelle David & The Gospel Sessions
Benjamin Herman
Cato van Dijck (My Baby)
Paradiso

Heerlijke zondagochtend (en daarna naar buiten)

Vorige week blij verrast door Michelle David & The Gospel Sessions live vanuit Paradiso. Deze week dus weer kijken! Inmiddels weet ik iets meer over de band en begrijp nu ook waarom ik ze zo goed vind, want de combinatie van de soulvolle gospel van Michelle David en de rauwe blues van Onno Smit (bas) en Paul Willemsen (gitaar) zorgen weer voor een bijzonder concert. Want de beide heren ken ik dan al van Beans & Fatback, wie de drummer en percussionist zijn ga ik komende week uitzoeken.

Vandaag zijn er liefst twee gastoptredens. Eerst is daar Babs Gons, dichter/performer met een passend gedicht. Op het eind komt ze nog terug om samen met Michelle en de tweede gast Testify mee te zingen.

Die tweede gast is er Jeangu Macrooy, het is natuurlijk niet het Songfestival, maar het zijn mooie duetten met Michelle. (Hier is het hele optreden terug te kijken).
Volgende week is er weer een optreden van Michelle David & The Gospel Sessions in Paradiso, maar dan kan er ook publiek bij zijn (30 mensen), maar dat is natuurlijk allang uitverkocht.

Dan direct door naar de Tolhuistuin voor de albumpresentatie Opera Alaska. Een samenwerking tussen gitaristen Marien Dorleijn (Moss) en Marzio Scholten (Jazz) die er zijn mag. Op hun debuutalbum worden ze bijgestaan door drumster Lisa Ann Jonker (Bombay (Show Pig)) en voor deze premiere worden ze ook nog eens bijgestaan door Jelte Heringa (Moss) en een bassist. Verrassend goed optreden dat indiepop een nieuwe laag geeft! Een album om te koesteren. (Hier terug te zien)

LINKS:
Michelle David & The Gospel Sessions
Babs Gons
Jeangu Macrooy
Paradiso
Opera Alaska
Tolhuistuin

Overvolle vrijdag met machtig mooie live muziekstreams

Eigenlijk zou De Kift hun twaalfde cd Hoogriet vorige maand presenteren, maar met enige vertraging doen ze dat vandaag alsnog vanuit (een leeg) Paradiso via de livestream. Je mist het lichamelijk aanwezig zijn, maar dit is toch een prima feestje! Ze spelen een groot deel van de nieuwe cd en zoals altijd klinkt het weer anders dan alle vorige platen. Vooral de toegevoegde elektronica valt op.

Het optreden duurt zo'n veertig minuten en er komen weer pareltjes voorbij als Fantoom, Blues for F (deels gebaseerd op St. James Infirmary), Engelenkoor, Ik Ken en Baragouine. Geweldige cd en dan hebben we het nog niet eens over de vormgeving gehad. Geniaal!
Na afloop nemen ze nog flink de tijd om te chatten met hun (ruim 600) kijkers, te proosten op de nieuwe plaat en te buigen en te klappen voor het virtuele publiek. Hier terug te zien. Échte aanrader!

Dan is het tijd voor een tweede cd (re)release, die van Warren Byrd tijdens de wekeleijkse sessie van het Duo Laroo/Byrd vanuit ditmaal hun slaapkamer. Truth Raised Twice is opgenomen eind vorige eeuw, in kleine oplage uitgegeven in 2000 en te koop bij optredens en nu opnieuw uitgegeven en ook online te koop. En bij concerten als die er weer komen. Hier terug te zien.

Het is een drukke avond want ook Fay Claassen doet een live stream samen met Karel Boehlee bij Prive Podium. We kennen Fay natuurlijk vooral als jazz-zangeres, vanavond geeft ze er een popdraai aan. Met onder andere een heerlijke One Trick Pony van Paul Simon.

Halverweg komt Lo van Gorp, één van de organisatoren van het PrivePodium, er ook even bij en samen zingen ze een mooie versie van Killing Me Softly (Lori Lieberman, maar vooral bekend van Roberta Flack). Het optreden eindigt met With A Little Help From My Friends (Beatles), mooi en ingetogen en machtig prachtig!

Tenslotte nog even naar Paradox in Tilburg (en dat alles vanachter mijn pc) voor een optreden van de Teus Nobel Liberty Group. Met Teus Nobel op trompetten, Alexander Popta op piano, Jeroen Vierdag op bas en Tuur Moens op drums. Prachtig concert, geweldige improvisaties, maar dit wil je toch het liefst écht live zien. Hier terug te zien.

LINKS:
De Kift
Paradiso
Saskia Laroo
Warren Byrd
Fay Claassen
Lo van Gorp
PrivePodium
Teus Nobel
Jeroen Vierdag
Tuur Moens
Paradox

Kurt Vile goed maar net niet perfect

In een opwelling toch last-minute naar Paradiso afgereisd voor het concert van Kurt Vile, geen cd/lp zo vaak gedraaid het afgelopen jaar tenslotte als Daze. Het begint al vroeg om half acht met de Australische Mick Turner, gitarist bij onder andere de Dirty Three en daarnaast schilder. Een ietwat zwaarmoedig bluesrocktrio met op een paar nummers aanvulling op harp door een Amsterdamse. Helemaal instrumentaal en met een vette knipoog naar de oude Fleetwood Mac. Niet verkeerd.

Na een forse pauze komen Kurt Vile & The Violaters het podium op, basic setting met drums, bas, gitaar en zanger-gitarist, spelen afwisselend nummers van de meest recente plaat Wakin On A Pretty Daze en ouder materiaal. Het geluid is én behoorlijk hard én niet helemaal goed afgesteld en dat is jammer.

Halverwege speelt Kurt solo het nummer Too Hard, maar de techniek laat hem hier helemaal in de steek, toch interressant om te horen wat een geweldige singer-songwriter hij eigenlijk is. Dat laat hij nog maar eens horen na bijna 90 minuten tijdens de toegiften. De plaat Wakin On A Pretty Daze is wat mij betreft een klassieker, live is het wel erg goed maar net niet perfect. Maar had het toch echt niet willen missen!

LINKS:
Mick Turner
Kurt Vile
Paradiso

Euro Cinema een waar soul-jazz-funk feest

Een zwak voor Hammond orgels speelt weer parten. Dus vanavond aanwezig bij de presentatie van de nieuwe cd van Euro Cinema in Paradiso. Twee jaar geleden goed bevallen bij de Jazzweek in Leiden.

Niels Piay (drums), Dennis Orsel (bas), Tim Den Heijer (gitaar) en Rob Schepens (Hammond) spelen de eerste helft als instrumentaal kwartet en dat swingt al aan alle kanten.

Daarna is het een komen en gaan van gastmuzikanten die ook  op de cd Funkstamatic hebben meegespeeld. Saxofonisten Susanne Alt en Efraim Trujillo kleuren het optreden samen met percussionist Wigbert Martina verder in. En als dan nog eens Sanne Monster vocaal losgaat is het feest compleet! Aanrader voor de jazz/funk/soul festivals komende zomer!

LINKS:
Euro Cinema
Paradiso

Geweldig feest bij tiende verjaardag Amsterdam BeatClub

De Amsterdam BeatClub bestaat 10 jaar en dat is dus feest in Paradiso met 20 bands op vier podia. Bij aankomst is de ABC High-Tea Dance al begonnen met Dee-Ann & The Night Captains en dat is een mooie mix van rockabilly en jump&jive. Goed moment voor de fifties dansers om hun kunnen te laten zien.

Tussen de optredens door draaien er dj's lekker ouderwets plaatjes en vervolgens zijn de Ragtime Wranglers aan de beurt. Was het alweer vergeten, maar ruim vier jaar geleden al eens gezien tijdens Haarlem Jazzstad, toen op uitnodiging van en met Benjamin Herman. Zijn niet stil blijven staan en zetten een prima set instrumentale surfabilly neer.

Dan staat Dead Elvis & His One-Man Grave op het programma en dan verwacht je brave covers van Elvis Presley, maar niets is minder waar. Deze one man band rockt als een gek met heerlijke vuige rock&roll! Heerlijk!

Maar het noodlot slaat toe, opeens koorts en kou, trillende benen, lijkt op een stevig griepje. Dus na een kort stukje van Lady Marmalade & The Beatnik Cats terug naar huis. Had nog zó graag The Spinshots én zeker Arthur Brown gezien! Maar die Amsterdam BeatClub is wel iets om in de gaten te houden. Geweldige mix van oude en nieuwe dansmuziek uit de jaren 50 en 60.

LINKS:
Dee-Ann & The Night Captains
Ragtime Wranglers
Dead Elvis & His One-Man Grave
Amsterdam BeatClub
Paradiso

Kerstmarkt Leiden van start met elke dag live muziek

Vandaag opent de Kerstmarkt in Leiden, drijvend op de Nieuwe Rijn en niet meer op de Beestenmarkt. En dat blijkt een schot in de roos, want het is er op deze eerste dag al overvol. En iedere middag is er ook live muziek door een songer-songwriter met vandaag Rémon Beeftink solo, altijd goed! Leuk dat de muziek over de hele markt te horen is, overal hangen boxen, dus ook al zie je hem niet, je hoort hem wel.

Dan naar Paradiso in Amsterdam voor de Song van het Jaar 2013 van 3voor12. Met acht korte optredens door evenzoveel bands en een mooie line-up. Veel zin in, maar het begint al niet echt lekker. De Staat opent en dat is natuurlijk helemaal geweldig. Drie eigen nummers en één cover spelen alle bands, De Staat heeft voor het nummer Discotheek van De Speeldoos gekozen, leuk maar wel een beetje makkelijk. Toch zijn ze weer geweldig bezig, genieten van de muziek!

Maar de presentatie van 3voor12 schuurt wel een beetje, pas halverwege het optreden van De Staat zijn ze klaar voor de aankondiging en dat breekt de spanning toch wel een beetje.
Op het kleine zijpodium speelt vervolgens De Jeugd van Tegenwoordig een goed optreden en ze zetten de zaal op zijn kop, nou ja voor de helft, want de rest heeft het te druk met hun eigen dingen.

Het voordeel van het hoofdpodium is dat daar zo hard gespeeld wordt dat het geroezemoes wordt ondergesneeuwd en Go Back To The Zoo laat dus weer eens zien hoe goed ze zijn met drie nieuwe nummers en de cover Just Like Honey. Prima band, maar jammer dat ook dit optreden wordt onderbroken door een mislukte aankondiging en herhaling van een nummer. Komt behoorlijk amateuristisch over, 3voor12, dat zijn toch professionals? Of zijn het de bezuinigingen bij de publieke omroep?

Dan een potentieel prachtig optreden van Eefje de Visser met haar band. Maar een te groot deel van het publiek is niet geínterresseerd. Bij al haar vorige optredens (in Leiden) was het muisstil, zowel solo als met band. In de Leidse Schouwburg, in een wachthokje op het station, in Dranklokaal De WW en instore bij Velvet. Hier is het nauwelijks te volgen en dat is héél jammer, want Eefje maakt prachtige luistermuziek.
En hoewel er nog veel goede bands komen, toch maar vertrokken, morgen is er hopelijk een beter publiek in Paradiso. Bij de het Amsterdam BeatClub verjaardagsfeestje met 20 bands waaronder Arthur Brown! The God of Hell Fire.

LINKS:
Rémon Beeftink
De Staat
Jeugd van Tegenwoordig
Go Back to The Zoo
Eefje de Visser
Paradiso
3voor12

Twee topprestaties vanavond in Amsterdam

Vandaag weer naar Amsterdam voor het begin van de derde Club 100 en dat is gelijk een hele mooie, want de allereerste try-out van het nog naamloze quintet rond Morris Kliphuis. Met Jochem Braat op piano, Lucas Dols op bas, Floris van der Vlugt op sax en Yonga Sun op drums. Spelen drie nieuwe composities van Morris en die mogen er zijn, met veel variatie, veel improvisatie en veel plezier gespeeld. Prachtige, beetje mysterieuze muziek met boeiende uitstapjes naar de free-jazz, een topprestatie in Zaal 100!

Er komt nog veel meer bij Club 100, maar iets verderop in Paradiso gaat Celine Cairo zo haar EP Follow presenteren en dat is ook iets om naar uit tekijken. Vorig jaar voor het eerst gezien op de Jazzdag in Rotterdam waar ze een verpletterende indruk maakte evenals op het Jazzfest in Amsterdam en afgelopen zomer nog op het Kloosterpodium in Noordwijk, idem dito. En met Ladies of the Lowlands natuurlijk in Arnhem en afgelopen zondag nog in Rotterdam.
De uitverkochte bovenzaal in Paradiso wordt eerst onthaald op de nieuwe videoclip van het nummer Follow, daarna spelen Celine en haar band, met voor deze gelegenheid (hij doet ook op de EP mee) Ruben Hein achter de piano. Als eerste wordt er wordt een mix van mooie oude en prima gloednieuwe nummers gespeeld. Met Benjamin Rheinländer op drums en Emma van der Schalie op viool.

Maar dan wordt het toch echt tijd voor de nieuwe EP en daarvoor worden nog vier Ladies erbij geroepen: Fridolijn, Yori, Cato en Sofie doen de achtergrondvocalen. Het aangrijpende Follow, met opzwepende More en het prachtige Frozen Waters besluiten het optreden. Maar het publiek heeft er nog geen genoeg van, dus na de nodige bedankjes, niet in de laatste plaats aan producer Fin Greenall (Fink) volgt er ook nog een toegift waarbij de Ladies halverwege (spontaan?) op het podium springen en meezingen.
Topprestatie deze EP, deze geweldige zangeres en deze meer dan geweldige band met als altijd Mart Jeninga, maatje en partner in crime op de bas. Koop die nieuwe EP en ga haar zien op haar (theater)toer vanaf januari 2014!

LINKS:
Morris Kliphuis
Club 100
Zaal 100
Celine Cairo
Paradiso

Orlando viert feest in Paradiso

Vanavond heeft Orlando iets te vieren, hun eerste cd The Early Warning Company is een feit. Het feest is in de uitverkochte bovenzaal van Paradiso en ze spelen de hele cd plus nog wat nieuwe nummers. In januari in kleine bezetting in Leiden gezien, nu op volle sterkte met Bernadette Evers op trombone (en xylofoon), Morris Kliphuis op hoorn, Coos Zwagerman op trompet, Ralf Pouw op bas, Frank van Kasteren op gitaar en Viktor van Woudenberg op drums.

Maar het draait natuurlijk allemaal om Tessa Douwstra, de spil van de band. Zij schrijft bijna al het materiaal en alle zeven muzikanten geven daar dan kleur aan. Het is een prachtig optreden, nog flamboyanter dan de cd. En natuurlijk spelen ze ook Show Me Where The Bullets Go, de schitterende nieuwe single.

Indrukwekkend is het laatste nummer Leave A Key, waarbij de hele zaal meezingt. Daarna wordt de 'eerste' cd overhandigd door Eric Corton en dan volgt er nog een toegift, waaronder een cover van een nummer van The National. Het is een gedenkwaardige avond en ga ze de komende tijd zien, het is meer dan de moeite waard!

Het hele optreden van Orlando duurt iets meer dan een uur, dus snel terug naar Leiden waar vanavond Licks & Brains speelt, voor het laatst in Scheltema. En zoals altijd hebben ze een gast meegenomen en dit keer is dat Thijs van Leer die speelt op Hammond en dwarsfluit en daarbij scat en jodelt. Grootste deel van de eerste set gemist, maar de tweede opent met een indrukwekkende versie van Camels van Bart Wirtz. Het loopt al snel uit op één grote improvisatie, waarbij Thijs wat Focus-elementen inbrengt en bandleider Rolf Delfos een schitterende saxsolo laat horen. Benieuwd waar hun volgende optreden in Leiden zal zijn, hoorde ik daar nu SummerJazz? Dat zou leuk zijn!

LINKS:
Orlando
Paradiso
Licks & Brains
Thijs van Leer
Scheltema

Rotterdams feestje in Paradiso

Een dubbelconcert vanavond in Paradiso van twee hedendaagse Rotterdamse jazzbands. Als eerste staat The New Earth Group op het podium, die we twee jaar geleden ook al zagen in het Leidse LVC als voorprogramma van Polar Bear. Spelen een soort surf-jazzrock-fusion, waarbij bas en drums voor een strakke ondergrond zorgen waar gitaar en sax beurtelings of gelijktijdig over heen golven. Boeiende, meeslepende muziek, alleen van enige interactie met het publiek is geen sprake en dat kan beter.
De tweede groep van de avond is The Mirror Conspiracy die een stevige trance jazz ten gehore brengt met soms minimalistiche trekjes. Mike Bindraban (toetsen), Esther Vroegindeweij (viool), Martijn Groen (drums), Angelo Franzen (gitaar), Patrick Verdonk (gitaar), Nikos Paisopoulos (bas), Ghasem Batamuntu (sax, fluit, percussie) en Jasper Den Dulk (percussie) zetten een perfecte set op de planken, waar je bijna anderhalf uur lang op je stoel gekluisterd naar luistert en kijkt.
Alles klopt hier, alles valt op zijn plaats, het gaat als een gek te keer, heerlijk! Op het eind van het optreden komt er ook nog een zangeres bij die twee nummers meezingt. Het is een feestje waarvan je blij bent dat je erbij bent. En zondag doen ze het nog een keer in Tivoli in Utrecht, dus wie er nu niet bij was, ga dan alsnog. Aanrader!
Leuk ook om hier ook drummer Martijn Groen te zien, die we vooral kennen als drummer van Licks & Brains, Men in Blues en maandagse jamsessies in De Twee Spieghels.
Een video van een deel van dit optreden staat ondertussen al op YouTube.

LINKS:
The New Earth Group
The Mirror Conspiracy
Paradiso

Gouden Notekraker voor Eric Vloeimans

De Gouden Notekraker is een prijs ván collega muzikanten/televisie-acteurs vóór collega muzikanten/televisie-acteurs onder auspiciën van NORMA en Sena. De avond opent met een kort optreden van Sven Hammond Soul, drie nummers slechts (ze komen later nog terug), maar de sfeer is gelijk gezet. Hoopla!
Dan is er de presentatie van alle zes genomineerden voor de twee Gouden Notekrakers, de muziekanten doen dat natuurlijk met een kort optreden. Eric Vloeimans mag de spits afbijten en doet dat met Gatecrash. Een ingetogen Images of Washington en het knallende Maceo komen er als altijd overtuigend uit.
Muzikanten en acteurs wisselen elkaar af, bij de acteurs zijn er korte films te zien, maar hier gaat het om de muziek. Tweede genomineerde is Laura Jansen die eerst een prachtige ballad solo aan de vleugel zingt en vervolgens knalt met twee nummers met band.
Derde genomineerde muzikant is rapper Yes-R, die ook een live band bij zich heeft, niet altijd even gebruikelijk bij rappers, hoewel je het wel steeds vaker ziet. Dat is een mooie ontwikkeling en terecht dus dat hij genomineerd is.
Dan is er nog een kort optreden, om de spanning op te voeren, van Ellen ten Damme die vorig jaar de Gouden Notekraker won.
En dit zijn dan de twee winnaars van de Gouden Notekraker 2011: Anna Drijver bij de televisie-acteurs en Eric Vloeimans bij de muzikanten. Wie dit blog een beetje volgt begrijpt dat MuziekGezien zeer tevreden is met dit resultaat.
En dan is het officiële gedeelte voorbij, de televisiecamera's worden ingepakt (aanstaande donderdag, 23.15 uur op Nederland 2 is de uitzending) en kan het feest losbarsten met een geweldig optreden van Sven Hammond Soul.
Want als je verzekerd wilt zijn van een feest dan moet je hun hebben, dat zagen we afgelopen zaterdag op de Markt in Delft en ook eerder dit jaar al in de Leidse Q-Bus.
De blazers sectie staat meestal op de achtergrond te spelen, maar bij het nummer Fat Cat beheersten Arjan Muusz op baritonsax, Rik Mol op trompet en Tom Beek op tenorsax het podium.
En met de nummers Hoopla, Spinning Out en Looking Up, Turning Round komt er een einde aan een geweldige optreden en een afwisselende avond in Paradiso.
LINKS:
Sven Hammond Soul
Eric Vloeimans
Laura Jansen
Yes-R
Gouden Notekraker
Paradiso

Todd Rundgren's tiidloze muziek

Voorprogramma's zijn slechts zelden interessant, maar op deze maandagavond in een afgeladen Paradiso was er een uitzondering. Want het voorprogramma van Todd Rundgren was ... Todd Rundgren! Met zijn nieuwste project tr's Johnson, met nummers van Robert Johson in een vette bleusuitvoering. De twee Europese concerten in Londen en Amsterdam waren de premiere van deze band, komende maanden gaat hij hiermee op toernee door Amerika. Een geweldig optreden, 4 men in black met power blues!

Todd Rungren is al meer dan 40 jaar actief in de muziek met als hoogtepunt de jaren 70, eerst als solo artiest, waarbij hij bijna alle instrumenten zelf speelde, en vervolgens met zijn groep Utopia. Daarna ging hij zich wat meer toeleggen op het produceren, waaronder lp's van onder meer The New York Dolls en Patty Smith.

In 1973 bracht hij het dubbelalbum A Wizard, a True Star uit, achteraf gezien een voorloper van de Power Pop, maar toenertijd onplaatsbaar. Deze avond in Paradiso was het eerste integrale concert van AWATS in Nederland, na alleen enkele optredens in Amerika en Londen.

De recensie in De Volkskrant op maandag gaf de doorslag, negatief over het voorprogramma en gematigd positief over het vervolg, dat moest dus wel een weergaloos concert zijn. Gelukkig waren er nog kaartjes.

En het wás een geweldig optreden, de uitvoering van AWATS was zowel muzikaal als ook visueel ongelooflijk. Tijdens ieder instrumentaal intermezzo wisselde Todd van kostuum, om een passende outfit bij het volgende nummer te hebben.

En Todd is toch altijd al een aparte verschijning. Maar muzikaal heeft het nog niets ingeleverd ten opzichte van 1973, het blijft tijdloze muziek.

Tijdens de toegift, Just one Victory, kan iedereen zich nog eens uitleven, waar zowel de muzikanten als Todd's vrouw, die verantwoordelijk was voor de kostuums, aan meedoen. Een groots concert van een groot muzikant.

LINKS:
Todd Rundgren
Registratie van dit concert
De Volkskrant
You Tube