De Kift als vanouds

Begin vorig jaar kwam de cd Hoogriet van De Kift uit, maar een bijpassende toer zat er toen niet in. Wel twee livestreams (vanuit Paradiso en Het Patronaat), maar nu kunnen ze eindelijk weer écht live optreden. Vanavond bij Gebr. de Nobel in Leiden met nog wel een zittend publiek op anderhalve meter afstand, maar hier kan toch geen livestream tegenop. Het is weer een prachtig concert dat geen moment verveelt, eerst drie kwartier de hele cd Hoogriet, dan nog eens drie kwartier met hoogtepunten uit hun inmiddels zeer omvangrijke repertoire. Een show die geen moment gaat vervelen en tijdens de toegiften gaat het publiek helemaal los, na de staande ovatie staat iedereen, netjes op zijn eigen plek, te dansen. Terecht, De Kift is weer als vanouds één van de meest spektaculaire bands van Nederland!

LINKS:
De Kift
Gebr. de Nobel

De Kift, nu mét publiek

Op 15 mei presenteerde De Kift hun nieuwste plaat Hoogriet in een leeg Paradiso, vanavond doen ze het nog eens dunnetjes over in Het Patronaat in Haarlem met een publiek van 100 personen. En dat maakt een wezenlijk verschil, deze band kán eigenlijk niet zonder publiek.

Niet dat wij er daadwerkelijk bij zijn, maar via de livestream is het ook prima te volgen. Uitstekend beeld en dito geluid. Valt so-wie-so op dat de livestreams steeds professioneler worden.

Naast de nummers die ze al in Paradiso speelden zijn er ook een paar bij die ze toen noodgedwongen (geen tijd gehad om ze te repeteren) moesten overslaan, zoals het meeslepende Donauboot.

En er komt natuurlijk ook een enkel ouder nummer voorbij (Krankenhaus) maar de mooisten zijn toch de nieuwe zoals het meer dan prachtige Blues For F.

De Kift zou De Kift natuurlijk niet zijn als er ook geen theatrale trekjes in het optreden zaten. Een nummer met mondkapjes en plastic handschoenen valt natuurlijk al op, de anderhalve-meter trompet bij Ik Ken is natuurlijk geniaal. Prachtig optreden dat je graag weer eens in het 'echt' zou willen zien!
Het optreden is hier terug te zien (het daadwerkelijke optreden begint na 25 minuten).

Links:
De Kift
Patronaat

Overvolle vrijdag met machtig mooie live muziekstreams

Eigenlijk zou De Kift hun twaalfde cd Hoogriet vorige maand presenteren, maar met enige vertraging doen ze dat vandaag alsnog vanuit (een leeg) Paradiso via de livestream. Je mist het lichamelijk aanwezig zijn, maar dit is toch een prima feestje! Ze spelen een groot deel van de nieuwe cd en zoals altijd klinkt het weer anders dan alle vorige platen. Vooral de toegevoegde elektronica valt op.

Het optreden duurt zo'n veertig minuten en er komen weer pareltjes voorbij als Fantoom, Blues for F (deels gebaseerd op St. James Infirmary), Engelenkoor, Ik Ken en Baragouine. Geweldige cd en dan hebben we het nog niet eens over de vormgeving gehad. Geniaal!
Na afloop nemen ze nog flink de tijd om te chatten met hun (ruim 600) kijkers, te proosten op de nieuwe plaat en te buigen en te klappen voor het virtuele publiek. Hier terug te zien. Échte aanrader!

Dan is het tijd voor een tweede cd (re)release, die van Warren Byrd tijdens de wekeleijkse sessie van het Duo Laroo/Byrd vanuit ditmaal hun slaapkamer. Truth Raised Twice is opgenomen eind vorige eeuw, in kleine oplage uitgegeven in 2000 en te koop bij optredens en nu opnieuw uitgegeven en ook online te koop. En bij concerten als die er weer komen. Hier terug te zien.

Het is een drukke avond want ook Fay Claassen doet een live stream samen met Karel Boehlee bij Prive Podium. We kennen Fay natuurlijk vooral als jazz-zangeres, vanavond geeft ze er een popdraai aan. Met onder andere een heerlijke One Trick Pony van Paul Simon.

Halverweg komt Lo van Gorp, één van de organisatoren van het PrivePodium, er ook even bij en samen zingen ze een mooie versie van Killing Me Softly (Lori Lieberman, maar vooral bekend van Roberta Flack). Het optreden eindigt met With A Little Help From My Friends (Beatles), mooi en ingetogen en machtig prachtig!

Tenslotte nog even naar Paradox in Tilburg (en dat alles vanachter mijn pc) voor een optreden van de Teus Nobel Liberty Group. Met Teus Nobel op trompetten, Alexander Popta op piano, Jeroen Vierdag op bas en Tuur Moens op drums. Prachtig concert, geweldige improvisaties, maar dit wil je toch het liefst écht live zien. Hier terug te zien.

LINKS:
De Kift
Paradiso
Saskia Laroo
Warren Byrd
Fay Claassen
Lo van Gorp
PrivePodium
Teus Nobel
Jeroen Vierdag
Tuur Moens
Paradox

Wat een muziek weer in Leiden vandaag!

Het wordt weer een overvolle muziekdag vandaag, om te beginnen met een optreden van Vivienne Aerts in de studio van Sleutelstad FM. Met iPad en loopstation zingt ze live toch minstens vijfstemmig. Gerry van Bakel regelt als altijd de techniek, Gideon Roggeveen probeert het overzicht te houden.

Inmiddels is het Sea folk & shanty festival Naar Zee, Naar Zee al begonnen met Rumor di Mare op het Burchtplein.

Bij de Hooglandse kerk is er een optreden van Armstrong's Patent met mooie vijfstemmige zeemansliederen.

Buiten is het fris, maar in de bibliotheek speelt Les Souilles de FdC uit Frankrijk een zeer afwisselend concertje. De veelheid aan instrumenten maakt het heel leuk.

Donderdag stonden ze al plotseling even in Schommelen, bij de Hooglandse Kerk laten ze nog eens echt van zich horen. The Ballina Whalers zijn drie echt geweldige zangers.

In totaal doen er zes groepen mee, die steeds op andere plaatsen optreden. De Compagniezangers schijnt een van de oudste Nederlandse shantykoren te zijn.

In de bibliotheek (waar het ook nog eens open dag is) staat het kwartet Seyl en Treyl te spelen.

En in de loop van de middag mengt ook De Twee Spieghels zich in het festival, om te beginnen met Act of Mutiny. Veel muzikanten die al klaar zijn met optreden en echte liefhebbers in het publiek, er wordt flink meegezongen. Vanavond sluit het festival af met een concert in de tuinzaal van de Burcht.

En het is druk in de stad, want op het Vrouwenkerkhof is er de hele middag al livemuziek in aanloop naar de Nacht van de Fooi en op het Stadhuisplein is er muziek en dans in het kader van de stedenband Leiden-Torun. Met onder andere de muziek en dansgroep Mala Rewia.

De Leidse inbreng komt van musicalgezelschap Otis, die een wervelende show neerzetten.

Ook 's-avonds is er overal muziek te horen in Leiden, maar alleen al vanwege de lokatie wordt de nieuwe Vrijplaats. Het voorprogramma wordt gevormd door Vetschiller, met als toegift nogmaals hun bijdrage aan de poëziemanifestatie op de Nieuwe Rijn.

Het is voor het eerst dat er in de grote ruimte van de Vrijplaats een concert wordt gegeven en dat is gelijk goed raak met een optreden van De Kift. Pas geleden nog in het LVC waar ze twee platen in de herhaling deden, vanavond spelen ze louter hoogtepunten uit hun hele 25-jarige loopbaan.

In een twee uur durende, spetterende show laten ze horen nog niets van hun vitaliteit in al die jaren te hebben verloren. Het is weer genieten als vanouds. En de nieuwe zaal is een aanwinst voor Leiden, zeker als zometeen het LVC sluit!

LINKS:
Vivienne Aerts
Rumor di Mare
Armstrongs Patent
Ballina Whalers
Compagniezangers
Seyl en Treyl
Act of Mutiny
Naar Zee, Naar Zee
Otis
Vetschiller
De Kift
Vrijplaats Leiden

De Kift al 25 jaar pure energie

Vier jaar geleden stond The Death Letters op Waterpop en daar maakte dit duo een flinke indruk, maar sindsdien weinig meer van vernomen en vandaag staan ze opeens akoestisch in de Velvet. Ter promotie van hun nieuwe cd Common Prayers. En ook nu klinkt het uitstekend, ook zonder versterking blijven de liedjes overeind.

Dan naar het LVC waar de Italiaanse singer-songwriter Andrea Rottin de avond opent. Het duurt maar kort, maar hij is een aangename én aparte opwarmer.

Niet dat dat nodig is, want De Kift brengt elke zaal aan de kook. Ze zijn nu bezig met hun 25-jarig-bestaan jubileum toer waarbij ze al hun oude cd's nog eens van stal halen. Hoogtepunten van Vlaskoorts en van Koper staan vanavond op het programma, maar ze spelen ze gewoon integraal!

En met een kleine pauze duurt zo'n optreden dan al snel twee uur en dat is hard werken voor De Kift en hard genieten voor het publiek. Opvallend hoeveel mensen de teksten gewoon meezingen, zo eenvoudig zijn die nu ook weer niet. En uiteraard volgt er toegift van nog eens vier nummers.

Ja, zo'n avond met die theatrale fanfare-punk is altijd weer genieten. En al een tijd niet meer gezien, voor het laatst alweer vier jaar geleden op ....... Waterpop!

LINKS:
The Death Letters
Velvet
Andrea Rottin
De Kift
LVC

Waterpop weer oergezellig

Omdat Waterpop in de zomervakantie valt komt er een divers publiek op af, jongeren natuurlijk, maar ook ouderen en hele families met jongere kinderen. De organisatie in Wateringen speelt daar goed op in door te openen met een act speciaal gericht op jongere kinderen. Dit jaar was het Hippe Gasten, een muziektheatergroep voor kinderen uit Brabant.

Voor festivals spelen ze een aangepast programma met de nadruk op de muziek. Het vijftal speelt alle stijlen van Rap tot Ropck en natuurlijk is er veel interactie met het publiek. Een leuke opening en zowel band als publiek geniet zichtbaar.

Zoals gebruikelijk bij veel festivals is er ook ruimte voor een lokale band, die via voorrondes en finale winnaar wordt, in dit geval van Waterproof. Unzip the Catfish was dit jaar de gelukkige. Een strakke band en strak in het pak ook.

Ze noemen hun muziek ElektroWave, maar het is meer dan dat. Maar wat het precies is is moeilijk te zeggen. Een eigen geluid dus en dat is altijd mooi. Soms deed het vaag wel wat aan The Sparks denken en de zang soms een beetje aan Roger Chapman (Family). Lekkere opwarmer.

Waterpop staat er om bekend dat ze altijd verrassende nieuwe bands hebben, waarvan er een aantal door zal groeien tot topacts. Welke dat zijn weet je nooit, maar The Death Letters zijn een mogelijke kandidaat.

De tweemans formatie bestaat uit zanger-gitarist Duende en drummer Victor. De muziek is hard en heavy, maar vooral pure energie. Maar kan zo´n duo 45 minuten blijven boeien?

Want wat nog ontbreekt is een beetje variatie in de nummers, maar net als je denkt het wel gehoord te hebben gaan ze een nieuw nummer spelen, en daar is de afwisseling waarop je zat te wachten. Boeiende band, eentje om goed in de gaten te gaan houden.

Vast onderdeel van Waterpop is het straattheater dat tijdens de optredens door het Hofpark trekken. Zoals de Wastelanders: piraten van de toekomst die rijden op bizarre voertuigen van schroot.

Of het Teatro Pavana, Wilde giraffen die waardig schreiden over het festivalterrein.

Maar terug naar de muziek, want daar gaat uiteindelijk om. en alweer een verrassing. The Bony King of Nowhere is de Gentse singer/songwriter Bram Vanparys aangevuld met een viermansband, die zorgden voor een complete sound.

En behalve spelen kon de band ook zingen, zoals in deze schitterende ballad. Dé verrassing van Waterpop dit jaar! TBKON staat 22 augustus op Noorderzon in Groningen en op vele festivals in Belgie, zoals Dranouter en Pukkelpop.

Maar een festival met alleen maar onbekend talent is niet verstandig, dus er waren ook de grote namen van dit moment. Zoals Elle Bandita, die met veel plezier en overgave een geweldige set neerzetten. Het Hofpark was inmiddels goed vol en het publiek genoot volop.

Grappig dat Elle vertelde op haar dertiende al eens op Waterpop was. Nooit bij stilgestaan, maar heel veel popfestivals zijn ondertussen ouder dan de muzikanten die er nu optreden.

Tweede grote publiekstrekker was Room Eleven, heel iets anders, maar ze zetten in met twee stevige nummers om de overgang niet al te groot te maken. Daarna Sad Song en het publiek is verkocht.

Wat opvalt is het enthousiasme van de groep, niks terugvallen op routine, ze gaan er helemaal vvor. En ook als de stroom uitvalt is dat geen reden tot terugval. Enthousiasme en speelplezier zijn de belangrijkste ingredienten voor een band en Room Eleven heeft dat helemaal begrepen.

Waterpop is prima georganiseerd, drie podia zodat er altijd iets te horen is, kinderopvang, toiletten, catering, prima geregeld. Alleen de waren er te weinig verkooppunten voor bonnen voor de bars, rijen van 100 man-vrouw zijn echt niet leuk meer. Maar bij de bars was het daardoor wel weer extra rustig.

De Achterhoekse band Tenement Kids speelt een kruising tussen Punk en Garage en alles wat daar tussen zit. Prima band, helemaal niets mis mee.

Ondertussen dendert de festivaltrein door, alles ligt exact op schema en de bands volgen elkaar direct op, geen moment hoef je je te vervelen. De volgende band was Storybox, popmuziek met duidelijke Americana invloeden.

En dus komt ook de banjo tevoorschijn. Leuke band, goede muzikanten en even een muzikaal rustpunt tussen alle heftige optredens.

Maar met die rust is het snel gedaan want vervolgens staat GMB alweer klaar met een kruising van Hiphop, Raggae en Rock. Mede dankzij de uitstekende band was dit de tweede verrassing van het festival! Hiphop goes pop.

Gomer Pyle staat voor Stonerrock, maar dan anders, met psychedelische invloeden. Een heel apart, heel eigen geluid en keihard. De band bestaat al bijna 20 jaar en dat is goed te horen, de band is uitstekend op elkaar ingespeeld. Prima festivalband.

Na de optredens van Elle Bandita en Room Eleven leek het langzaamaan wat rustiger te worden op Waterpop, maar toen De Kift het podium opkwam was het festivalterrein weer afgeladen vol. En terecht natuurlijk.

De Kift is onbeschrijflijk goed en was vandaag (maar volgens mij altijd) weer helemaal op dreef. Als je ze ooit gezien hebt weet je wat ik bedoel, als je ze nog nooit zag is er maar één advies mogelijk: GA SNEL KIJKEN!

Ja, en na zo'n optreden en in totaal bijna negen uur non-stop muziek is het wel welletjes. Julian Sas zagen we al vaker en kon ons nooit boeien en DAT Politics trok ook niet echt. Maar ook zonder die laatste twee optredens was het weer een meer dan geslaagd festival.

LINKS:
Waterpop
Hippe Gasten
Unzip the Catfish
The Death Letters
Wastelanders
Teatro Pavana
TBKON
Elle Bandita
Room Eleven
Tenement Kids
Storybox
GMB
Gomer Pyle
De Kift