Noorderliefde is een blijvertje!

Al een tijdje stond hij op het stationsplein voor Leiden Centraal, het kunstwerk LIEFDE ter aankondiging van het festival Noorderliefde #2. Vandaag ten westen van het Kooiplein in Leiden-Noord op het festivalterrein barst het los.

Begint bij een zomerse temperatuur op het cultuurpodium met de altijd goede Cannonball Johnsons. De lokale bluegrassformatie maakt er weer een feest van.

Totdat halverwege het noodlot toeslaat en er een hevig onweer losbarst. De overgebleven toeschouwers zoeken nog droogte onder het tentzeiltje boven het podium, maar teveel wateroverlast kort het optreden toch wat in. Het fijne van een festival om de hoek is dat je dan gewoon even kunt gaan schuilen thuis.

Zodra het droog is weer snel terug, want Splendid staat op het podium. Al jaren een favoriete festivalband en ook hier maken ze er weer één groot feest van én laten ze de zon ook nog eens doorbreken. Hoe vaak je ze ook ziet, het gaat nooit vervelen. Zeker niet als ze afsluiten met Again, het plein gaat hélémáál los!

Het leuke van Noorderliefde is dat er ook een enorm randgebeuren omheen staat. Tussen de grote bands door staat het PS|Theater met De Atlas gewoon hier op het plein.

En er zijn allemaal buurt- en kindergerichte activiteiten zoals hoolahoopen en gravityworkshops.

En optredens van Love To Dance van het LAK.

En Spoken Word, diverse korte optredens van bijvoorbeeld Gerswin Bonevacia,

en Zeinab uit Amsterdam. Andere jaren  gebeurde er weinig in Leiden op bevrijdingsdag, dit is nu al een geweldig evenement. Voorgaande jaren altijd uitgeweken naar Den Haag, Haarlem of Amsterdam voor Bevrijdingsfestivals, nu staat er voor het eerst écht iets in Leiden!

Weer terug naar het hoofdpodium voor een optreden van Sarah Jane met haar band. Lekkere soul-funk band, maar niet echt overdonderend, beetje voorspelbaar. Ondertussen is het plein wel flink vol gelopen!

Dat kan je dan wel helemaal zeggen van De Staat, die overdondert alles en iedereen op het inmiddels overvolle Kooiplein. Blijft één van de beste live bands van Nederland (en omstreken). En of ze nu hun eerste single spelen of een nummer dat wellicht op de nieuwe cd komt te staan, maakt niet uit. Fantastisch!

Tegen beter weten in vervolgens nog even naar het Rapenburg voor een bevrijdingsconcert met op papier interessante musici. Onder andere Tom Beek, Lou Guldemond, Robin Koerts en Karel Boehlee (niet de minsten!) doen hun best, maar de sfeer die er op Noorderliefde wel was ontbreekt hier totaal. Géén echt succes dus, in tegenstelling tot Noorderliefde. Kunnen niet wachten tot aflevering #3! Liefst met My Baby als hoofdact. Maar dat is een detail.

LINKS:
The Cannonball Johnsons
Splendid
PS|theater
Gerswin Bonevacia
Sarah Jane
De Staat
Noorderliefde

Kerstmarkt Leiden van start met elke dag live muziek

Vandaag opent de Kerstmarkt in Leiden, drijvend op de Nieuwe Rijn en niet meer op de Beestenmarkt. En dat blijkt een schot in de roos, want het is er op deze eerste dag al overvol. En iedere middag is er ook live muziek door een songer-songwriter met vandaag Rémon Beeftink solo, altijd goed! Leuk dat de muziek over de hele markt te horen is, overal hangen boxen, dus ook al zie je hem niet, je hoort hem wel.

Dan naar Paradiso in Amsterdam voor de Song van het Jaar 2013 van 3voor12. Met acht korte optredens door evenzoveel bands en een mooie line-up. Veel zin in, maar het begint al niet echt lekker. De Staat opent en dat is natuurlijk helemaal geweldig. Drie eigen nummers en één cover spelen alle bands, De Staat heeft voor het nummer Discotheek van De Speeldoos gekozen, leuk maar wel een beetje makkelijk. Toch zijn ze weer geweldig bezig, genieten van de muziek!

Maar de presentatie van 3voor12 schuurt wel een beetje, pas halverwege het optreden van De Staat zijn ze klaar voor de aankondiging en dat breekt de spanning toch wel een beetje.
Op het kleine zijpodium speelt vervolgens De Jeugd van Tegenwoordig een goed optreden en ze zetten de zaal op zijn kop, nou ja voor de helft, want de rest heeft het te druk met hun eigen dingen.

Het voordeel van het hoofdpodium is dat daar zo hard gespeeld wordt dat het geroezemoes wordt ondergesneeuwd en Go Back To The Zoo laat dus weer eens zien hoe goed ze zijn met drie nieuwe nummers en de cover Just Like Honey. Prima band, maar jammer dat ook dit optreden wordt onderbroken door een mislukte aankondiging en herhaling van een nummer. Komt behoorlijk amateuristisch over, 3voor12, dat zijn toch professionals? Of zijn het de bezuinigingen bij de publieke omroep?

Dan een potentieel prachtig optreden van Eefje de Visser met haar band. Maar een te groot deel van het publiek is niet geínterresseerd. Bij al haar vorige optredens (in Leiden) was het muisstil, zowel solo als met band. In de Leidse Schouwburg, in een wachthokje op het station, in Dranklokaal De WW en instore bij Velvet. Hier is het nauwelijks te volgen en dat is héél jammer, want Eefje maakt prachtige luistermuziek.
En hoewel er nog veel goede bands komen, toch maar vertrokken, morgen is er hopelijk een beter publiek in Paradiso. Bij de het Amsterdam BeatClub verjaardagsfeestje met 20 bands waaronder Arthur Brown! The God of Hell Fire.

LINKS:
Rémon Beeftink
De Staat
Jeugd van Tegenwoordig
Go Back to The Zoo
Eefje de Visser
Paradiso
3voor12

Modderbad bij Werfpop drukt de pret niet

Het regent de hele ochtend, maar tegen enen wordt het gelukkig droog, tijd om richting Werfpop te gaan. Door wat belachelijke problemen met de security mensen over mijn fototoestel, het grootste deel van The Apollo Project gemist, jammer. De winnaars van de publieksprijs bij Werfpop Indoor verdienen meer aandacht. Krijgen dat hier nu niet, slechts een deel van het laatste nummer gehoord.

Wel op tijd voor de tweede groep van de dag, Vlijmscherp XL. Vorig jaar al eens gezien, maar vandaag staan ze gelukkig te spelen met een echte band. Stukken beter. Maar dan slaat het noodlot toe, een heuse wolkbreuk jaagt het publiek onder elk denkbaar afdakje, poncho of paraplu. Sta je eens op Werfpop, krijg je dat weer. Maar de band speelt gewoon door!
Het enige storende aan het optreden zijn de security mensen die voor het podium staan, waarvoor is volkomen onduidelijk en omdat dit podium laag is zijn ze nogal hinderlijk in beeld.

Dan is het de beurt aan Long Conversations, die de juryprijs won tijdens Werfpop Indoor. Vrijdag nog gezien in het superkleine SUB071, nu dus op het grootste festival van Leiden. Gelukkig is het bijna droog en langzaam stroomt het publiek richting podium voor een uitstekend optreden.

Want de band heeft beschikking over een groot podium, waar ze alle kanten op kunnen en de sterren van de hemel spelen. Staan zichtbaar te genieten en hoewel meestal gezien op kleine podia dus, blijkt de groep het, in deze samenstelling ook heel goed aan te kunnen, worden ze alleen maar beter van!

Wat dan weer tegenvalt is Kraantje Pappie dat helaas zonder band speelt en dan is de lol er snel af. Mooie gelegenheid het terrein eens te verkennen, want dit wordt er gewerkt met twee podia tegenover elkaar en niet meer naast elkaar zoals vroeger.

Tussen de twee podia in is er natuurlijk van alles te eten en te drinken, maar er zijn ook allerlei informatiestands, demonstraties van The Rockschool en een tent met kinderactiviteiten, want Werfpop is zeker tijdens de middaguren een echt familiefeest.

Nadeel van die twee podia tegenover elkaar is wel dat er steeds van voor naar achter gelopen moet worden, op zich geen probleem, maar omdat het veld nog blank staat verandert het hier en daar in een enorme modderpoel. Een paar uur geleden was dit nog grasveld.

Op podium P1, op de plaats waar vroeger de twee podia stonden is het alweer een Leidse band die de boel op zijn kop zet. Birth of Joy laat hun lekkere psychedische rock over Werfpop schallen. Goed optreden, goede energie!

Dan weer naar podium P2 waar Merdan Taplak zich laat horen. Deze Belgische producer/dj speelt met band een leuke set met Balkan dubstep, vette grooves en dikke beats zorgen voor een feestje. Een band met humor, zeker qua presentatie. Ondertussen is het nu echt droog, laat de zon zich af en toe zien en komt er steeds meer publiek.

Op P1 begint intussen Vanderbuyst aan een stevig stuk heavy metal. Klassieke hard rock met alles erop en eraan van dit powertrio. Het publiek van Werfpop weet een stukje stevige gitaarmuziek altijd te waarderen. De groep Broken Down Suitcase loopt ook rond op het festival terrein en vinden het optreden 'tight' en 'a good show'.

Podium P1 is voor allerlei soorten pop en rock, P2 is vooral hiphop en dance. Nu dus Bomb Diggy Crew ft. MC Diamantha zijn helaas vergeten muzikanten mee te nemen en dat komt eigenlijk wel goed uit, tijd om eens wat te gaan eten.

Eli 'Paperboy' Reed & The True Loves is een, in Nederland in elk geval, vrij onbekende band. Een soort kruising tussen de vroege James Brown en Otis Redding in een eigentijds jasje, een combinatie van rock en soul. Vooral knallende muziek, met af en toe een mooie ballad. Zou volgend jaar niet misstaan op North Sea Jazz!

Het Franse gezelschap Le Peuple de l'Herbe maakt er een gezellig allegaartje van. Hiphop, met brokken rock en vleugjes raggae zorgen voor een zomerse boel. Drummer, bassist, turntablist en twee zangers, waarvan er eentje ook trompet speelt maken er wat moois van.

Het is intussen behoorlijk druk als De Staat gaat beginnen. Torre Florim komt met een stok het podium op, er is iets mis met zijn enkel. Zijn beweeglijkheid op het podium heeft er misschien onder te lijden, de muziek allerminst. Mooie theatrale show op het hoofdpodium.

Dan volgt er weer een stelletje dj's zonder muzikanten en het duurt nog flink wat tijd voor de slotband, Sepultura, komt. Dus voldaan, maar enigzins doorweekt en bemodderd eens richting huis gaan. Nou ja, één korte tussenstop nog bij 't Praethuys voor Men in Blues met ditmaal Bart Landstra op mondharmonika en zang. Mooie afsluiting van de laatste dag van de Cultuurweken Leiden.
Een leuk en aanvullend sfeerverslag van Werfpop staat bij De Leidse Glibber.

LINKS:
The Apollo Project
Long Conversations
Vlijmscherp
Kraantje Pappie
Birth of Joy
Merdan Taplak
Vanderbuyst
Bomb Diggy Crew
Eli 'Paperboy' Reed
Le Peuple de l'Herbe
De Staat
Werfpop
Men in Blues
Leidse Cultuurweken

De Staat staat als een huis

Het is al twee weken bezig, maar door alle muzikale drukte in Leiden is het er nog niet eerder van gekomen het PopHotSpot Zomerfestival op de Haagse Grote Markt te bezoeken. En ook vandaag is het nog even dubieus, maar de buienradar zegt dat het tot middernacht droog blijft, dus op naar Den Haag waar de Engelse band Blood Red Shoes een prima optreden geeft. Een duo dat klinkt als een complete band, beetje White Stripes, maar dan toch weer anders.
Maar de reden om naar Den Haag te gaan is natuurlijk het optreden van De Staat. Twee jaar geleden nog gezien op Schollenpop, maar met de nieuwe cd Machinery tijd voor een hernieuwde kennismaking.
En dat is weer genieten, want het Nijmeegse vijftal rond Torre Florim maakt er een grandioze show van. Prima muziek, prima visualisatie. Vooral de Machinery maakt extra indruk!
En over visualisatie gesproken, wat wil je nog meer? Een 19de eeuwse lantarenpaal, een 20ste eeuws monument (De Volharding van Buijs en Lürsen) en 21ste eeuwse muziek! Prima sfeer, perfecte entourage en geweldige muziek.

LINKS:
Blood Red Shoes
De Staat
PopHotSpot

Schollenpop er weer helemaal bovenop

Een prachtige dag op het Zuiderstrand van Scheveningen, heel wat anders dan vorig jaar, toen het kleine podium daags tevoren in de haven was gewaaid en de laatste optredens op het hoofdpodium niet doorgingen vanwege de zware regen.

Miss Montreal beet de spits af op het hoofdpodium met een set stevige poprock. Maar ook een vette blues of een stevige meezinger stonden op het repertoire. Leuke band en een aanrader voor Krezip fans. Eind augustus staan ze op Lowlands en op Beatstad (en nog veel meer), kijken dus!

Squirrel & The Hazelnuts maken de muziek die bij hun naam past: ongecompliceerde, gezellige, zomerse festivalklanken. Beetje pop, beetje funk, beetje raggae, kortom beetje van alles wat. Leuk en met een meezinger! Ze stonden op het kleine podium met aanstormend talent die de pauze's op het hoofdpodium mochten vullen.

Hoge verwachtingen hebben is altijd gevaarlijk, meer dan eens vallen die namelijk tegen. Maar niet bij De Staat, die maakte zijn reputatie meer dan waar. Stevige rock met een twist en met een vleugje psychedica zorgen voor een heel eigen en heel goed optreden. Aanrader!

Eigenlijk hadden ze vorig jaar al op het kleine podium zullen staan, maar dat ging toen niet door, vandaar dat ze dit jaar alsnog op Schollenpop stonden. Kangaroo Dynasty is een lekkere rockband zonder kapsones, een echte Schollenpopband.

Een andere band die vorig jaar zijn optreden in het water zag vallen was Van Dik Hout. Maar ze hadden toen al aangekondigd dat ze dit jaar alsnog wilden spelen. Goed optreden zonder echte verrassingen, maar daar kom je ook niet voor bij Van Dik Hout.

De piepjonge band Moore barst van de energie, heftig! Goede muzikanten en een duidelijke hoop voor de toekomst. Als deze band doorgroeit en een echt eigen stijl weet te ontwikkelen komt het helemaal goed.

Nadeel van Schollenpop is dat het gehouden wordt vlakbij onze lagere school, maar dat is ook weer de reden waarom we daar ieder jaar weer naar toe gaan. Maar op een gegeven moment verandert het festival voor ons in een mini-reunie en voor je het weet zit je met een aantal mensen in strandtent La Cantina een hapje te eten en een drankje te drinken. En behalve nog een klein stukje van Johan hebben we niets meer gezien.
Ten Years After was daar nog wel te horen en ja, ze speelden I'm going home, maar helaas hebben we The View en Delain helemaal moeten missen.Maar Schollenpop is een fantastisch festival met een heel bijzondere programmering. Misschien wel het meest brede festival van Nederland, zowel wat betreft de bands als het publiek. Tot volgend jaar!

LINKS:
Schollenpop
Miss Montreal
Squirrel & the Hazelnuts
De Staat
Kangaroo Dynasty
Van Dik Hout
Moore
Johan
Ten Years After