Uitstekende Western Swing van Hot Club of Cowtown

Zo'n tien tot vijftien jaar geleden kreeg ik een tip van Amerikaanse Dan Hicks fans over de Hot Club of Cowtown, enerzijds omdat de muziek overeenkomsten vertoonde met die van hem, anderzijds omdat ze zelfs een nummer dat hij ook speelde op hun repertoire hadden staan. En omdat deze Hot Club regelmatig ook in Europa te zien is (helaas vooral in Engeland) nam ik een abonnement op hun nieuwsbrief. En opeens krijg je dan het lang gehoopte bericht dat ze eindelijk weer eens naar Nederland komen en nog bijna om de hoek ook!

Dus deze vrijdag samen naar De Zwarte Ruiter op de Haagse Grote Markt voor een boeiende mix van Gipsy Jazz (Hot Club) met Western Swing (Cowtown). En het voldoet aan alle verwachtingen, een méér dan energieke show van ruim anderhalf uur (non-stop). Het is een mix van eigen nummers en standards: I'm an Old Cowhand From the Rio Grande (Johnny Mercer/Bing Crosby), Autumn Leaves (Johnny Mercer/Joseph Kosma/Bing Crosby), Exactly like You (Jimmy McHugh/Dorothy Fields/o.a. Django Reinhardt), Big Balls in Cowtown (Bob Wills) komen allemaal voorbij in de goedgevulde Zwarte Ruiter. Er volgen nog twee toegiften met als laatste nummer een over de top versie van Orange Blossom Special (Ervin T. Rouse), de avond kan niet meer stuk. We hebben heerlijk genoten!

LINKS:
Hot Club of Cowtown
De Zwarte Ruiter

Geslaagde slotdag Jazz in de Gracht

Donderdag geen tijd, vrijdag zat het weer niet mee, maar vandaag blijkt opeens ideaal voor Jazz In De Gracht in Den Haag. Na een bezoek aan de altijd leuke Haagse Markt (véél boeiender dan de Leidse) en een uitstekende lunch bij Fat Kee, gaan we naar de Bierkade waar singer-songwriter Raoul Michel al speelt. Eigen nummers en covers, aardig maar niets dat je bij blijft.

Een poging om naar het nieuwe podium bij de Veenkade te komen mislukt helaas omdat de trams ernaartoe uitvallen. Dus weer terug naar de Bierkade voor het Katja HyunYung Ji kwartet. De blonde Koreaanse is weer goed bezig, we kennen haar nog van De Twee Spieghels en de Jazz Award in Leiden.

Iets verderop spelen Lisa & The Lumberjacks een prima set stevige soulpop. Goed bezig met een flinke band. Maar genoeg gewandeld nu, tijd om een terras aan het water op te zoeken.

Dat vinden we bij het Surlinio Podium aan het Groenewegje met optredens op de boten aan deze en overzijde. Allereerst de Woezels, een Nederlandstalige hiphopband. Geen Typhoon of Destructive Penguins, wel lekker en opzwepend.

Vlak voor onze neus vervolgens Diane Carter. En dat is indrukwekkend, geweldige stem en
goede strakke band. En vooral ook heel goede versies van bijvoorbeeld Summertime en I'd Rather Go Blind. Een half uur (zo lang duren de concerten hier) genieten.

Aan de overkant vervolgens het Hans Mantel Trio met Eric Ineke op drums en Johan Clement op toetsen met meer traditionele jazz. De aankondigingen van Hans zijn helaas aan deze kant niet te verstaan en dat is jammer, zou vast wat hebben toegevoegd aan het optreden.

En dan weer vlak voor onze neus, in de nog steeds stralende zon (ondanks de matige voorspellingen) het Bart Lust Quintet. Samen met Bart Wirtz (sax), Steven Hupkens (piano), Joris Teepe (bas) en Joost Kesselaar (drums) zorgt hij voor het muzikale hoogtepunt van deze dag. Geweldige wisselwerking tussen trombone en sax en ook de rest van de band is uitstekend op dreef!

Op de terugweg (ga altijd terug naar huis na een hoogtepunt) komen we nog Martijn tegen op de Bierkade, een goede jonge saxofonist, op zich niets mis mee, maar zonder live band en dat is kwalijk.

Maar het kan nog erger, eenmaal in Leiden is er in De (Roze) Buurt een optreden van Karin Bloemen. Het geluid is niet van een live band en echt abominabel, La Bloemen weet er niet meer van te maken dan een goedkope karaokeshow. Maar een groot deel van het publiek amuseert zich prima en daar gaat het om. Wij gaan echter snel naar huis.

LINKS:
Raoul Michel
Katja HyunJung Ji
Lisa & The Lumberjacks
Woezels
Hans Mantel Bart Lust Quintet
Jazz in de Gracht
Karin Bloemen

Zomerse Jazz in de Gracht in Den Haag

Dagje Den Haag vandaag, niet dat er niets te doen is in Leiden, maar zo'n gezellig, gezamenlijk, zomers uitstapje is ook wel eens leuk. Eerst een bezoek aan de beeldententoonstelling Vormidable op en rond het Lange Voorhout, dan naar Jazz in de Gracht rond de (Dunne) Bierkade. Begint direct goed met de blues van Big Mike, een traditionele Amerikaanse zanger/gitarist.

En er is natuurlijk ook Leidse inbreng met het Martijn van Iterson Trio dat hier een aantal prachtige optredens neerzet. 16 september a.s. is hij weer gewoon te zien in De Twee Spieghels, dan wel met andere muzikanten erbij. Hier speelt hij met drummer Marcel Serierse en bassist Frans van der Hoeven. Héél mooi, jammer alleen dat Big Mike hem iets te hard (qua volume) op de hielen zit.

Inmiddels zijn we neergestreken op één van de vele terrasjes aan de Dunne Bierkade (in feite is het bijna één lang terras) en genieten zo van Esther van Hees met haar quartet. Altijd weer een genoegen om te zien en te horen, wát een prachtige stem. Vandaag schittert ze met Haye Jellema, Reindert Kragt en Marius van den Brink.

Iets minder mobiel vanwege het gezellige terras (wordt al snel een 'joint' venture met Haagse dames), dus Eric Ineke's JazzXpress alleen vanaf de achterkant gezien. Fijne hardbop met in ieder geval Rik Mol op trompet en Sjoerd Dijkhuizen op sax.

Het hele Jazz in de Gracht ademt de sfeer uit van een gezellig buurtfeestje, maar er staat hier echt wel héél véél Nederlandse toptalent uit de jazz te spelen. Zo ook de Boy Edgarprijs 2015 winnares Tineke Postma. Met Martijn Vink, Frans van der Hoeven (alweer!) en Marc van Roon volgt er een adembenemend concert!

Dan wordt het langzaam donker, de avond valt, en er is nog een nieuwe, extra festivallocatie aan de (nieuwe) Veenkade met onder andere optredens van BRUUT! en Hans Dulfer. Waren we graag bij geweest, maar de afstand is net iets te groot. Dus eindigen we nog even, genietend over deze roze bloemenparade, van de pop-jazz van toetsenist/zanger Thom Hoorweg met zijn band. Is óók een mooie afsluiter van deze verrukkelijke muziekavond...
Zaterdag gaat Jazz in de Gracht nog door, maar dan blijven we weer even in Leiden vanwege verjaardagen. Oók met muziek!

LINKS:
Big Mike
Martijn van Iterson
Esther van Hees
Eric Ineke
Tineke Postma
Thom Hoorweg
Jazz in de Gracht

De Parade in Den Haag kleurrijk en afwisselend

Het Artvark Saxofoon Quartet houdt er van om onverwachte combinaties aan te gaan. Dit keer met choreografe Sanne van der Put en de dansers Jorine Schoenmaker, Lotte Giezen en Fleur Elkink. Zes avonden zijn ze (meerdere malen) te zien deze zomer op De Parade in Den Haag en Amsterdam. Dit is hun laatste avond in Den Haag.

De voorstelling Artvark De Luxe is in De Blauwe Hemel, maar daaraan voorafgaand geven ze vast een voorproefje vóór de tent. Dat belooft veel goeds en dat maken ze later binnen helemaal waar. Mooi om te zien hoe de vier saxofonisten (Peter Broekhuizen, Rolf Delfos, Mete Erker en Bart Wirtz) integreren in de dans. In augustus nog te zien in Amsterdam!

Iets compleet anders is de hilarische show van Alex Klaasen en Henry van Loon. Gaat over de geschiedenis van de band H.E.A.R. met hun hits Leven in de Zon, Kartonnen Ananas, Deep-fried Parrot Love en en Neuken is voor Meisjes. Met Jan en Keez Groenteman op drums en toetsen is het een half uur lachen, gieren en brullen. Mét dijenkletsers! Nog te zien in Den Haag, Utrecht en Amsterdam.

De rij voor de doorlopende voorstelling van Loes Luca is zo groot dat dat geen haalbare kaart is, maar gelukkig is er een optreden van Some Kind Of Fire Rose. Nog geen twee weken geleden gezien bij De Gouden Pet in Leiden, nu hier zomaar op de bar op De Parade. Leuke afsluiting van de dag.

LINKS:
Artvark SQ
Sanne van der Put
Alex Klaasen
Henry van Loon
Some Kind of Fire Rose
De Parade

Zwarte Kat in Zwarte Ruiter

Er is weer van alles te doen in Leiden vandaag op muziekgebied, vooral veel in de open lucht. En daar is het dus écht geen weer voor vandaag. En dat komt goed uit, we wilden toch al naar het Sniesterfestival op de Haagse Grote Markt dat vanwege het weer verplaatst is naar De Zwarte Ruiter. Het eerste optreden is van Yellow Grass, al eens eerder gezien vorig jaar tijdens de Popronde als akoestisch trio, nu in volle bezetting. Uitstekende Americana band. De stemming zit er gelijk al goed in en de dag is al helemaal goed!

Maar de hoofdreden om hier te zijn is natuurlijk My Baby. Inmiddels beetje de tel kwijt geraakt, zó vaak al gezien. En het blijft iedere keer een belevenis! De Zwarte Ruiter is inmiddels afgeladen vol en er wordt flink gedanst op deze hartverscheurende swamp-voodoo-blues. Een uurlang genieten van deze hypnotiserende muziek! Misschien wel de beste (live)band van Nederland op dit moment, nou ja, samen met Birth of Joy natuurlijk. Hoog tijd dat ze weer eens naar Leiden komen (Gebr. de Nobel, Q-Bus!).

Het derde optreden is van Luke Winslow King uit New Orleans, sluit mooi aan op de Voodooblues van My Baby, maar is dan weer nét even te braaf. Goede muzikanten, prima muziek, maar ze kunnen niet écht overtuigen na het vorige optreden. Toch was het een meer dan geslaagde middag in Den Haag, Sniester (die zwarte kat op de achtergrond) gaan we in de gaten houden voor 2016!

Terug in Leiden nog even afsluiten in De Twee Spieghels met gitarist Martijn van Iterson. Heel andere muziek, maar zeker de moeite waard om tot het eind te blijven. Met de 19-jarige en geweldige drummer Wouter Kühne, eveneens prachtig zingende zangeres Hiske Oosterwijk en de altijd standvastige bassist Steve Zwanink. Jazzstandards van een niveau dat eigenlijk niet in een café verwacht. Maar ja, Martijn is Leidenaar en dát scheelt!

LINKS:
Yellow Grass
My Baby
Luke Winslow King
Sniester
Martijn van Iterson
De Twee Spieghels

Bijzondere cd-presentatie Ellister van der Molen

Trompettiste Ellister van der Molen is inmiddels een goede bekende en in allerlei bezettingen altijd indrukwekkend. Vanavond voor het eerst helemaal onder haar eigen naam presenteert ze de cd Smalls NYC, een samenwerking die toevallig is ontstaan toen ze een paar jaar geleden Jeremy Manasia, oud studiegenoot aan het Haags Conservatorium, weer tegenkwam in New York.
De Lokatie is Bloom, een Welness centrum in Den Haag. Een huiskamer waar wel 100 mensen in passen en die zijn er ook, maar de huiskamersfeer is er wel. Samen met Jos Machtel (bas) en Matthias De Waele (drums) laten ze voor een overvolle zaal horen dat jazz best klein kan zijn, soms luid, maar nooit opdringerig. Bebop, maar dat wel eigentijds of juist tijdloos, en het swingt van het begin tot het eind! Dit kwartet staat trouwens zaterdagavond om 20.15 uur in de Volga op North Sea Jazz.

LINKS:
Ellister van de Molen
Jeremy Manasia
Jos Machtel
Matthias De Waele
Bloom House of Health

Qeaux Qeaux beter dan ooit

Als Qeaux Qeaux Joans in het land is en in de buurt een concert geeft is er geen twijfel aan, daar moet je bij zijn! De avond begint in atelier/galerie Mee in Zee in Den Haag met een kort voorprogramma door Noam Vazana. In 2012 al eens gezien op het Stukafest in Leiden, toen vooral leuk, nu vooral, prachtig. Niet te missen op 28 mei bij Quite Quiet in Leiden of 14 juni hier bij Mee in Zee.

En dan Qeaux Qeaux Joans, woorden schieten tekort, wat een fabuleus optreden! Voor het eerst gezien in oktober 2012 bij een instoreconcert in Plato in Leiden en toen al gelijk verkocht. Daar speelde ze klein met Isa op gitaar en drie zangeressen onder wie Fridolein van Poll.

Dat was lekker kleinschalig, maar de toen net verschenen cd No Mans Land vroeg om meer. En dat kwám ook met een tournee met band in het festival/clubcircuit, echt heel veel van genoten. En nu is Coco een nieuwe weg ingeslagen. Helemaal solo met piano en soms gitaar en vandaag met spontane hulp van het publiek onder wie Noam en Margreet Sjoersma.

Vorig jaar in de Roode Bioscoop in Amsterdam speelde ze ook al eens solo op de piano, en dat was schitterend, maar achteraf gezien toch een beetje de geminimaliseerde versies van de bandnummers, vanavond klinkt het allemaal als nieuw. Vooral ook de oudere nummers als No Man's Land, Brother en While the Whole World is Asleep zijn schitterend teruggebracht tot hun essentie. En de nieuwe nummers voor de komende tweede en derde(!) cd liegen er niet om. Met Rituals en Nobody Knows als absolute uitschieters.

Meer dan schitterend optreden met heel veel boeiende, persoonlijke verhalen, ruim twee uur lang, woorden schieten te kort om dit uiterst persoonlijke optreden te beschrijven. In oktober moet haar nieuwe cd uitkomen en gaat ze met het Gigs Festival De Luxe op tour door Nederland. Niet te missen en op 10-10 in de Stadsgehoorzaal in Leiden. Kan niet wachten!

LINKS:
Noam Vazana
Qeaux Qeaux Joans
Margriet Sjoerdsma
Mee in Zee

Beetje regen deert Life I Live Festival niet

Geen hagel of onweer vanavond bij het Life I Live Festival in Den Haag, gewoon een beetje regen, poncho of plu zijn afdoende. Wel is het iets minder druk bij het eerste optreden op de Plaats van Sugar Boy & The Sinners, maar het publiek is er niet minder enthousiast om. Prima optreden weer van deze jonge Leidse bluesband!

Iets verderop, op de kop van het lange Voorhout speelt inmiddels The Silverfaces al een tijdje, dus maar drie nummers van gehoord, maar deze psychedelische rockband maakt indruk. Ze spelen eigen nummers en ook één cover, Rock and Roll van Led Zeppelin en dat weten ze overtuigend neer te zetten.

Terug naar de Plaats voor een optreden van My Baby, vorige week nog instore bij Plato in Leiden, nu gewoon écht voluit. En dan blijkt maar weer dat die instores prima opwarmers zijn, maar het toch niet halen bij een voluit concert. Want wat een geweldige, hypnotiserende moerasblues speelt dit drietal! En met hun Voodoo muziek spelen ze ook nog eens de laatste regendruppels weg.

Op het Lange Voorhout speelt inmiddels Spider Rico, de heropgeleefde Haagse garagerockband. Niets nieuws, niets verrassends, maar het staat wel als een huis en de moshpit gaat uit zijn dak.

Dan nog iets verder wandelen naar het Kerkplein voor Moss, die nummers van hun nieuwste cd We Both Know The Rest is Noise spelen. Ook nog onlangs instore gezien bij Velvet in Leiden en ook hier blijkt real live nog beter dan binnenkamers!
Er komt nog veel meer moois vanavond, maar inmiddels is het zo druk dat veel optredens niet meer te bereiken zijn. Helaas geen Jett Rebel dus, of Birth of Joy, maar het was een prima avond in Den Haag alleen al met wat er wel te zien was.

LINKS:
Sugar Boy and the Sinners
The Silverfaces
My Baby
Spider Rico
Moss
Live I Live Festival

Rick Margitza en Triplicate: de perfecte combinatie

Drie geleden voor het laatst in Pavlov geweest voor een legendarisch optreden van Barry Harris (en er sindsdien nog wel eens in de tuin gezeten), tijd voor weer eens een bezoekje aan Den Haag. Want in het intieme bovenzaaltje spelen Triplicate (Johnny Daly, Ellister van der Molen en Bob Wijnen) samen met de Amerikaanse tenorsaxofonist Rick Margitza en dat belooft heel interessant te worden.
Het is een gelegenheids combinatie, maar één die wel helemaal klopt. De solo's, duetten en kleine battles van de blazers worden afgewisseld en gecomplementeerd op piano en bas. Veel eigen nummers van Triplicate, aangevuld met een enkele standard en zelfs een nummer van Rick, echt genieten. Keeping the Bebop alive!

LINKS:
Triplicate
Equinox Jazz Promotions
Pavlov

Celine Cairo weer heel verrassend

Je moet het maar durven, je staat voor het eerst in het Paard in Den Haag met je band en je opent gewoon met een a capella nummer. Maar Celine Cairo doet dat gewoon en krijgt met dit Iers aandoende folknummer de zaal gelijk muisstil. Dan pakt ze haar gitaar erbij en speelt ze het nummer In The Light, kippenvel vanaf het begin. Want wat een prachtige stem!

En vervolgens komt langzamerhand de band erbij, drums, bas, toetsen en viool en ook heel veel mooie tweede stemmen. Een mix van oude en compleet nieuwe nummers en twee mooie covers. Om tenslotte af te sluiten met de drie nummers van de nieuwste ep Follow. Een toegift kan dan ook niet uitblijven. Toch knap als iemand die je best al vaker hebt gezien de afgelopen tijd telkens weer blijft verrassen. Kijk nu alweer uit naar het optreden op SummerJazz op 1 juni in Leiden.

LINKS:
Celine Cairo
Paard

De herfst is nu écht begonnen

Kern Koppen heeft zichzelf een doel gesteld, voor ieder jaargetijde een 12 inch EP. Lente en voorjaar zijn inmiddels verschenen met de inmiddels al klassiekers Ruimte Weer (lente), Vliegen Zonder Vleugels (zomer) en vanavond is de presentatie van de herfst EP in het Paard van Troje in Den Haag.
Het publiek wordt ontvangen in de foyer door de muziek van DJ Jasper en als iedereen er is neemt Guus van der Steen het woord, heet iedereen welkom en trakteert op een magistraal stuk spoken word over een ex-vriendin, een lang verhaal met meesterlijke vondsten en wendingen. En dan 'volg mij' en het hele gezelschap gaat de trap op naar boven.

En daar staat Kern Koppen al te spelen en zodra Guus erbij is gaat het helemaal los. Met zijn broer Frank dus en Tom Giles op toetsen en zang de harde kern van de band, maar verrassend genoeg is de rest bijna compleet vernieuwd. Alleen Tijmen van Wijngaarden is nog aanwezig van de oude band op (bas)gitaar, nieuwkomers zijn Satindra Kalpoe op drums (al vaker gezien in Leiden met Arthur Flink/Robin Koerts/Jetset) en Sergio Escoda op toetsen en bas (tot zeer voorkort nog bij Long Conversations).

Het begint met nummers van Lente Koorts en Zomer Fruit en dan komt het Herfst Blad aan de beurt. Voor Craquelé is ook Typhoon nog even langsgekomen. Geweldige vibe weer zoals al jaren bij Kern Koppen, maar dit is toch wel heel bijzonder. Zonder een toegift komen ze dan ook niet weg en dat wordt hun cover van Shotgun van Yellow Claw die ze onlangs bij Giel speelden. Onvergetelijke avond weer en kan dus bijna niet op de winter EP wachten!

LINKS:
Kern Koppen
Paard

PleinOpen weer verrassend goed

Het is nog bewolkt en lang niet zo warm als de afgelopen dagen als de Friends of the Family aftrappen op de 19de editie van het PleinOpen op het Haagse Spuiplein. Een vrolijk begin met deze vrolijke indie-folk band, die het goed doet als binnenkomer.

Het Agga Terror Squad op het tweede, underground podium gaat vooral voor de gezelligheid, deze jonge hiphoppers kunnen wel wat meer stroomlijn in hun optreden brengen. En een echte band is ook altijd welkom.

Die stroomlijn heeft de stonerband DiTCH al wel helemaal gevonden. Twee jaar geleden begonnen als Kyuss tributeband, nu bijna allemaal prima eigen nummers. Wel in dezelfde sfeer natuurlijk. Zetten een strakke show neer!

De meeste optredens duren 30 minuten en PleinOpen is een soort showcase voor jong en/of nieuw Haags muzikaal talent. Lifeless Past, een postpunk/new wave band doet bij vlagen denken aan de Cure (gitaarspel) en Joy Division (composties en zang). Geluidstechnisch verloopt het niet even soepel, mede dankzij de hoofdrol van de vele elektronica?

Tot nu toe allemaal nog nooit eerder geziene bands, Piñata was eerder dit jaar in Leiden te zien in het LVC bij de after-party van StuKaFest. Compleet ander soort optreden nu, blijkt dus ook een compleet andere band met wel dezelfde naam te zijn. Prima combinatie van raggae, ska en surfpop overigens! En vanaf de eerste noot gaat de zon schijnen, strandgevoel op het Spuiplein.

De optredens op de main- en de undergroundstage wisselen elkaar steeds af, maar er is nog een derde podium bij Pavlov, voor de Nieuwe Kerk, het 3voor12 sessie podium. Daar zijn akoestische optredens van bands die later op de mainstage staan. Dus maar eens kijken bij die nieuwe band Taymir en dat belooft wat over een uurtje!

Op het Spuiplein is het de beurt aan Vanderbuyst en daar bestaat er maar één van. Vorig jaar speelden ze al Werfpop in Leiden plat met Old-Skool hardrock, vandaag breken ze bijkans het Spuiplein af. En dat ondanks de terechte oproep van presentator Boozy tegen de onzalige plannen voor het nieuwe en kansloze Spuiforum.

Dan weer kiezen tussen de undergroundstage en Pavlov, maar Jon Tarifa trekt het meest. Mooie mengeling van hiphop, jazz, pop en raggae, benieuwd hoe dat straks op de mainstage klinkt. Intussen wel Iconoclast met Leidse inbreng gemist.

Tijd nu voor Taymir op het Spuiplein die een superstrakke set spelen. Met oudleden van bands als All Missing Pieces en The Consolers is dit toch één van de jongste bands vandaag. Prima indiepop met gelijk de premiere van het nieuwe nummer Melanie! Prima festivalband.

De komende tijd zijn er nog meer goede (en ook nog eens gratis) festivals in Zuid-Holland en Schollenpop (3-8) en Waterpop (10-8) maken al goed reclame.

DropmiX is een producers/dj-duo dat het wat breder zoekt. Live dubstep, maar muzikaal nauwelijks interessanter dan de discomuziek uit de jaren 70. Voor de liefhebbers dus.

En dan de écht grote verrassing van vandaag is Stargazer op het undergroundpodium op de Turfmarkt. Een combinatie van het Trapper Drone Orchestra en Slyder. Valt misschien even uit de toon na alle popmuziek, maar dit is betoverend mooi! Een improvisatie van 30 minuten rond de 'C' van heel klein tot overdonderend. In de gaten houden. Ben nu al fan!

Na zo'n topper is het weer even terugschakelen naar Jon Tarifa. Maar gelukkig maken ze hun faam waar. Mooi optreden, over een kleine drie weken op Waterpop nog eens goed luisteren en een uitgebreider verslag.

Metalband UnseeN PerceptioN moest op het allerlaatste moment afzeggen, maar hebben in ReSolve in goede vervanger gekregen. Prima heavy metal met bij het laatste nummer ook nog een gastoptreden van grunter Dennis van UnseeN PerceptioN.

De Gypsy Liars is een jonge band, net afgestudeerd aan de Herman Brood Academie, en spelen een beetje brave hardrock. Niks mis mee, maar het moet nog groeien. Goede muzikanten, fijne zangeres, maar een eigen geluid ontbreekt nog.

Het undergroundpodium is altijd heel afwisselend maar niet altijd voor een groot publiek. Gartmalen is een mysterieus duo met maskers en elektronica. Uiterlijk vertoon zonder veel muzikale inhoud. Wel makkelijk te fotograferen, want veel publiek is er niet meer. Was hier eerder bij ReSolve an Stargazer wel anders.

Het Spuiplein is inmiddels goed volgelopen als Bombay Show Pig het podium op komt. Drie jaar geleden stonden ze hier ook al, maar inmiddels is hun cd Vulture/Provider uit en toeren ze door binnen- en buitenland. Vorig jaar speelden ze ook nog twee maal in Leiden en ze worden alsmaar beter. En ja, er zit ook (minstens één) nieuw nummer bij. Genieten weer!

Het laatste optreden op het undergroundpodium is voor de oude rotten van de SubRockers. En het is er weer afgeladen vol want deze punk-, hard-, garagerock band zet een wervelende show neer en heeft gewoon veel fans!

En dan de afsluiter van het officiële festival (er volgen nog wat after-parties) met het geweldige Mala Vita. Twee jaar geleden ook al eens gezien op ditzelfde Spuiplein, maar dan bij het Bevrijdingsfestival, nu ontstaat er een kolkende massa op het plein dankzij hun aanstekelijke mix van Balkanpunk, ska, soul en rock. Een feest!
Altijd weer leuk dat PleinOpen dat een doorsnee geeft van wat er op dit moment allemaal speelt in Den Haag. Van sommigen hoor je daarna nooit meer iets (soms terecht, soms onterecht), anderen kennen meer succes (soms terecht, soms onterecht). Splendid, Kern Koppen en Bombay Show Pig stonden hier al eerder en zijn inmiddels niet meer weg te denken uit de hedendaagse muziek. Vandaag zijn Taymir, Stargazer en Jon Tarifa de meest interessante nieuwkomers, benieuwd waar die over een aantal jaren staan.

LINKS:
Friends of the Family
Agga Terror Squad
DiTCH
Lifeless Past
Piñata
Taymir
Vanderbuyst
Jon Tarifa
Dropmix
Stargazer=Trapper+Slyder
ReSolve
Gypsy Liars
Gartmalen
Bombay Show Pig
SubRockers
Mala Vita
PleinOpen
Meer verslagen bij 3voor12 Den Haag:
Middag
Sessiepodium
Avond
Sfeerverslag