Vallen en opstaan met Qeaux Qeaux Joans

Van 2012 tot 2015 zag ik Qeaux Qeaux Joans regelmatig met band(s), solo en met de Ladies of the Lowlands. In platenzaken, kleine theaters, grotere zalen en op festivals. Daarna werd het een beetje stil rond haar, maar inmiddels schijnt de derde plaat onderweg te zijn en een grote tournee door Duitsland stond al gepland. Gaat dus even niet door en vanavond doet ze een live solo optreden op Twitch. Na soundcheck en het eerste nummer zet ik hem even op pauze om te gaan eten, daarna blijkt terugkijken niet te lukken. Toch wel een domper.

Dan maar even naar de Facebook van dB's in Utrecht voor een optreden van Robbing Banks, singer-songwriter met fuzzy gitaar, elementaire drums en een prima garage sound. Nooit van gehoord, maar blij verrrast.

Later op de avond verschijnt dan toch nog het optreden van Qeaux Qeaux Joans op haar Facebook pagina, de beeldkwaliteit is minder, maar het geluid is ok. Veel prachtige, hartverscheurende, intense nieuwe nummers, als dat een voorbode is van het derde album van Qeaux Qeaux Joans wordt ik al behoorlijk ongeduldig. Maar het mooiste is dat ze iedere week of twee weken opnieuw gaat live streamen. Ik ga dan wel iets vroeger of later eten!

LINKS:
Qeaux Qeaux Joans
Robbing Banks
dB's Utrecht

Ladies of the Lowlands beter dan ooit

The Ladies of the Lowlands is een illuster gezelschap van acht vrouwelijke singer-songwriters dat voor het eerst in mei 2013 Luxor Live in Arnhem op zijn kop zette. Deden ze daarna nog eens op het Songbirdfestival in Rotterdam en in Bemmel en iedere keer wordt het mooier!
Vanavond opent Lavalu, voor het eerst gezien in Leiden in 2008 en sindsdien nog véél vaker, afgelopen maart nog tijdens het RGB festival, óók in Leiden. Allemaal nieuw repertoire dat hier veel beter tot zijn recht komt achter de vleugel in De Kleine Komedie in Amsterdam met een beetje hulp van de andere Ladies. Benieuwd naar de nieuwe cd!

Fridolijn ook al eerder gezien (voor het eerst in Leiden, 2012), toen nog met haar groep FinnSilver. Ook zij zoekt nieuwe wegen op met nieuwe (speciaal ingevlogen) Britse muzikanten en dit klinkt ook écht veelbelovend! Voor de duidelijkheid, alle Ladies waren altijd al goed, maar ze zijn in staat om nieuwe wegen op te zoeken, ook dit is prachtig weer, nieuwe cd is in de maak!

Kris Berry voor het eerst gezien in Delft op het Jazzfestival in de tuin van het Meisjeshuis in 2012. Was toen goed, steeg vervolgens boven zichzelf uit met Perquisite en gaat nu weer een héél andere kant op met Morris Kliphuis (Kapok, Kyteman) op hoorn en Remy van Kesteren op harp. Dat is het mooie van de Ladies, ze blijven niet hangen in een bepaald genre, maar zoeken uitdagingen!
Daarna Yori Swart die nog het meest bij het oorspronkelijke singer-songwriter materiaal is gebleven. Vorig jaar nog solo gezien bij Quite Quiet in Leiden en dit jaar tijdens de opening van het RGB festival bij Gebr. de Nobel. Nu met band en alle Ladies klinkt het gelijk veel voller. De nieuwe cd is al opgenomen, komt uit als hij helemaal af is. Geen foto helaas, want batterijen van toestel zijn net op en de optredens duren telkens maar 15 minuten en in het donker net niet snel genoeg batterijen verwisseld.

Na de pauze opent Sofi Letitre met een machtige set electro-indie, vorige maand al uitgebreider gezien bij de Amsterdam Denim Days. Veel te kort nu maar minstens zo indrukwekkend, al was het alleen al vanwege de deelname van de Ladies op de achtergrond. Nieuwe cd is onderweg, dat wordt sparen!
Leuk detail trouwens, iedere Lady kondigt telkens een optreden van een volgende Lady aan, vaak met persoonlijke verhalen erbij. Dat maakt het ook weer zó mooi!

Dan Qeaux Qeaux Joans met nummers van haar nieuwste cd The Ritual, totaal anders dan haar vorige cd, maar minstens zo mooi en helemáál als ze het live speelt. Sluit prachtig af met Stronger, waarbij de Ladies én de hele zaal het refrein meezingen. Al veel vaker gezien, voor het eerst bij een akoestische instore bij Plato in Leiden, maar daarna ook in Haarlem, nogmaals Leiden, Alkmaar, Den Haag en Amsterdam. Prachtig, of ze nu met band speelt of solo!

Ook Celine Cairo heeft een nieuwe band waarmee ze net haar eerste hele cd heeft opgenomen in Los Angeles. Speelt eerst twee oudere nummer van haar tweede ep, More en Follow, en geeft dan een voorproefje met het hele mooie, swingende Hello Love. Ook Celine is duidelijk nieuwe wegen ingeslagen, benieuwd naar de cd!

Als er één Lady is waarmee het hard gaat de laatste tijd is het wel Cato van Dijck met haar band My Baby. Zijn ook niet voor niets de uitsmijter van de avond. Eind 2013 voor het eerst gezien bij een instore in Plato te Leiden, vorig jaar nog op het Bevrijdingsfestival in Amsterdam en het Wildernisfestival in Leiden. Inmiddels treden ze op over de hele wereld, net nog een maand als voorprogramma bij Seasick Steve in Engeland, tweede prima cd (Shamanaid) is inmiddels uit en de zompige Louisiana blues laat ook het publiek in De Kleine Komedie niet koud.

Want als hun kwartier erop zit komt het publiek massaal overeind en eist gewoon nog een nummer. Ze staan nog net niet óp de stoelen te dansen, maar het scheelt niet veel. De toegift komt en tenslotte komt Kris Berry, die nog geen Lady heeft aangekondigd (Lavalu opende zonder aankondiging, dus er bleef één Lady over) nog eens afkondigen, iedereen bedanken, etcetera, maar we willen écht meer, want een optreden van de Ladies of the Lowlands zonder gezamenlijke cover kán echt niet. Die komt er met Open van Rhye en zo eindigt alweer een prachtige avond, beter dan ooit!
Volgende optreden van de Ladies of the Lowlands is alweer snel, 22 mei op Buitenkunst Randmeer bij Elburg. Maar de grote zaal van Gebr. De Nobel in Leiden is ook écht héél geschikt. Intiem, vraag maar aan Yori, en daar kun je zelfs dansen!

LINKS:
Ladies of the Lowlands
Lavalu
Fridolijn
Kris Berry
Yori Swart
Sofie Letitre
Qeaux Qeaux Joans
Celine Cairo
My Baby
De Kleine Komedie

Denim Days is Liefde

Voor het station van Leiden staat weer groot LIEFDE te lezen, is reclame voor het tweede Noorderliefdefestival op 5 mei met o.a. De Staat en Splendid. Dat wordt geweldig! Maar zonder verdere uitleg hebben deze letters toch weinig zin...

Onderweg naar de Westergasfabriek voor de Amsterdam Denim Days. Heb daar niets mee, maar er er is wel een mooi muziekprogramma in het Machinegebouw. Om te beginnen Qeaux Qeaux Joans met haar band, het Red Limo String Quartet en ook backing vocals. Veel technische problemen, maar toch een geweldig optreden weer!

Qeaux Qeaux Joans is één van de Ladies of the Lowlands (alle acht op 10 mei in de Kleine Komedie in Amsterdam), Sofie LeTitre is er ook een. Maar nog nooit écht solo gezien, en dat blijkt een openbaring! Beetje Siouxsie, beetje Bjork, maar vooral heel veel verrassend eigens!

Tot slot nog Beans & Fatback, dat kan niet stuk natuurlijk. Onlangs nog gezien bij de opening van de Gebr. De Nobel in Leiden, blijft altijd aanstekelijk! Kortom, een geweldige avond in Amsterdam!

LINKS:
Noorderliefde
Qeaux Qeaux Joans
Sofie Letitre
Beans and Fatback
Amsterdam Denim Days

Qeaux Qeaux beter dan ooit

Als Qeaux Qeaux Joans in het land is en in de buurt een concert geeft is er geen twijfel aan, daar moet je bij zijn! De avond begint in atelier/galerie Mee in Zee in Den Haag met een kort voorprogramma door Noam Vazana. In 2012 al eens gezien op het Stukafest in Leiden, toen vooral leuk, nu vooral, prachtig. Niet te missen op 28 mei bij Quite Quiet in Leiden of 14 juni hier bij Mee in Zee.

En dan Qeaux Qeaux Joans, woorden schieten tekort, wat een fabuleus optreden! Voor het eerst gezien in oktober 2012 bij een instoreconcert in Plato in Leiden en toen al gelijk verkocht. Daar speelde ze klein met Isa op gitaar en drie zangeressen onder wie Fridolein van Poll.

Dat was lekker kleinschalig, maar de toen net verschenen cd No Mans Land vroeg om meer. En dat kwám ook met een tournee met band in het festival/clubcircuit, echt heel veel van genoten. En nu is Coco een nieuwe weg ingeslagen. Helemaal solo met piano en soms gitaar en vandaag met spontane hulp van het publiek onder wie Noam en Margreet Sjoersma.

Vorig jaar in de Roode Bioscoop in Amsterdam speelde ze ook al eens solo op de piano, en dat was schitterend, maar achteraf gezien toch een beetje de geminimaliseerde versies van de bandnummers, vanavond klinkt het allemaal als nieuw. Vooral ook de oudere nummers als No Man's Land, Brother en While the Whole World is Asleep zijn schitterend teruggebracht tot hun essentie. En de nieuwe nummers voor de komende tweede en derde(!) cd liegen er niet om. Met Rituals en Nobody Knows als absolute uitschieters.

Meer dan schitterend optreden met heel veel boeiende, persoonlijke verhalen, ruim twee uur lang, woorden schieten te kort om dit uiterst persoonlijke optreden te beschrijven. In oktober moet haar nieuwe cd uitkomen en gaat ze met het Gigs Festival De Luxe op tour door Nederland. Niet te missen en op 10-10 in de Stadsgehoorzaal in Leiden. Kan niet wachten!

LINKS:
Noam Vazana
Qeaux Qeaux Joans
Margriet Sjoerdsma
Mee in Zee

Brokken Festival prima afsluiter van mooi muziekjaar

Voor de zesde keer alweer het Brokken Festival in het Amsterdamse Bimhuis, eerdere afleveringen gemist omdat er ook altijd wel wat moois in Leiden te doen was. Dit jaar is dat niet anders maar sinds de start van Club 100, iedere laatste woensdag van de maand in Zaal 100, is MuziekGezien daar niet meer weg te slaan. En aangezien deze club een groot deel van het festival uitmaakt vandaag voor het Brokken Festival gekozen.
Het festival bestaat uit drie sets met in totaal acht optredens en de middag opent met een optreden van de Brokkenfabriek die muziek spelen bij animaties van Guusje Kaayk. Met Jochem Braat (piano), Klára Andrlová (percussie), Bart van Gemert (drums), Dianne Verdonk (bas), Rutger van Willigen (cello), Enric Sans I Morera (basklarinet), Stefan Woudenberg (klarinet) en Corrie van Binsbergen (gitaar en composities) begint het festival heel gevarieerd van modern klassiek tot vrije improvisatie en van jazz via oude swing tot regelrechte pop. De toon is gezet!

Aanstichtster van dit alles is gitariste/componiste Corrie van Binsbergen, al jarenlang brengt ze allerleie spannende muzikale en literaire combinaties samen en het Brokken Festival is een soort highlights van het afgelopen jaar op muzikaal gebied. En daar hoort ook een kort solo optreden van haarzelf bij, want afgelopen zomer nam ze per ongeluk een solo cd op. Een kort sfeerrijk optreden, waarbij de grenzen van de gitaar worden opgezocht. Betoverend mooi!

Het eerste deel van het festival wordt afgeloten door de broers Bram en Jasper Stadhouders, beide gitaristen, waarbij Bram nog voor de nodige rust en orde zorgt maar Jasper alle kanten opgaat en zijn gitaar zwaar mishandelt. Hier worden geen grenzen opgezocht, maar grenzen overschreden! Boeiend om te zien én te horen, maar ze zijn wel zo druk bezig met hun gitaren dat enige interactie met het publiek ontbreekt. Tijdens de eerste pauze blijken meer bezoekers dat een gemis te vinden.

Het tweede deel begint met een optreden van The Two Al's, Albert van Veenendaal op 'prepared' piano en Alan Purves op percussie, squeaky toys, etcetera. En terwijl de zon langzaam ondergaat improviseren ze er helemaal op los. Prachtige combinatie van diverse stijlen, soms ongrijpbaar en dan weer heel toegankelijk. En dankzij Alan Purves ook hilarisch!

Diezelfde Alan van Veenendaal is ook componist en schreef voor harpiste Miriam Overlach het stuk Plastic Crusader in vier delen. Vanavond is de wereldpremiere van dit stuk dat zich ergens beweegt op de grens van klassieke muziek in vrije improvisatie. Na al die harpen op het Jazz Harp Festival in Leiden is dit weer een heel ander geluid, wel een staande ovatie waard!

Miriam is één van de vijf leden van de eerder genoemde Club 100 denktank, net als Marnix Dorrestein. Samen met Jasja Offermans, ook denktank lid, speelt hij hij hier één nummer van zijn voormalige band Über-Ich. Een mooi duet dat best langer had mogen duren.

Maar Marnix gaat door met zijn nieuwe band IX en dat klinkt toch ook weer heel goed. Met Jasper Slijderink op toetsen en Jelle Huiberts op drums worden we getrakteerd op een heerlijke en vooral spannende indie-rock band. In feite is dit de band achter Kris Berry & Perquisite, dus wie weet weer eind januari te zien tijdens de Leiden Jazzweek in de Q-Bus.

Na de tweede pauze, er moet af en toe flink omgebouwd worden, volgt er nog een laatste jamsessie in het verlengde van de jamsessie bij de eerste Club 100 plaats. Was toen overweldigend, is het nu weer. Met denktankleden Morris Kliphuis (hoorn, o.a. Kapok) en Lucas Dols (bas, Tin Men & The Telephone) en verder Marcel Veenendaal (zang en gitaar, Di-rect),  Niels Broos (toetsen), Bobby Petrov (drums, Tin Men & The Telephone), Corrie en gastoptredens van Guus van der Steen (Kern Koppen) en Qeaux Qeaux Joans (zang).

Het begint rustig waarbij Guus nog de kans krijgt het eerste deel van zijn verhaal over zijn eerste vriendin te vertellen, maar al snel gaat het alle kanten op. Ze spelen bijna een uur lang en het verveelt geen seconde, ze lijken wel allemaal in trance. En een groot deel van het publiek ook. Dit jaar weer veel mooie muziek gehoord en gezien, maar dit was op de valreep zeker weer één van de hoogtepunten! Een prima afsluiter van dit mooie muziekjaar.

LINKS:
Jochem Braat
Dianne Verdonk
Bart van Gemert
Corrie van Binsbergen
Guusje Kaayk
Bram Stadhouders
Jasper Stadhouders
Albert van Veenendaal
Alan Purves
Miriam Overlach
Jasja Offermans
Marnix Dorrestein
Jasper Slijderink
Marcel Veenendaal
Morris Kliphuis
Niels Broos
Bobby Petrov & Lucas Dols
Kern Koppen
Qeaux Qeaux Joans
Bimhuis

Een gedenkwaardige afscheidsfeest

Een jaar geleden kwam de cd/lp No Man's Land van Qeaux Qeaux Joans uit en heeft ze een jaar lang getoerd met haar band. Maar aan alles komt een eind helaas, vanavond is het (voorlopig?) laatste bandoptreden in deze bezetting met bassist Andert Tijsma, gitarist Isa Azier, gitarist/zanger Richard van Bergen, drummer Jody van Ooijen en toetsenist Timothy Banchet en wordt het een gedenkwaardig feest bij Podium Victorie in Alkmaar.

De set opent met het gevoelige Brother en de toon is meteen gezet en het aanvankelijk nog wat rumoerige publiek is binnen de kortste keren muisstil. Het wordt een prachtig intiem concert en zit weer vol met verrassingen. En compleet anders dan de vorige optredens van Qeaux Qeaux Joans met band (waar MuziekGezien bij was) in Haarlem, Leiden en Alkmaar.
Na een half uurtje vraagt ze iedereen op de grond te gaan zitten, neemt zelf op de rand van het podium plaats en wordt er een prachtige, intieme, huiskamersfeer neergezet.

Vanaf het podium wordt er vervolgens whiskey besteld voor band en crew en wordt er getoast op dit afscheid. En dan blijkt ook nog Ian Siegal in de zaal te zijn en die wordt natuurlijk uitgenodigd een nummer mee te zingen. Het slotnummer is No Man's Land, de titelsong en het wordt één lange, overdonderende jamsessie. Met de symbolische tekst "Set Them Free". Prachtig!

En dan is het ineens afgelopen, er is zelfs geen ruimte meer voor een toegift, want er is vanavond een double bill. En dat is misschien het enige smetje op de avond, je voelt en ziet dat het nog best een uurtje door had kunnen gaan, iedereen heeft er zin in. Maar zo lopen die dingen nu eenmaal en dan kun niets anders zeggen dan: Dankjewel Coco en je hele band voor alle prachtige, intieme, hartverscheurende muziek het afgelopen jaar!!!

Aan Tessa Rose Jackson de ondankbare taak het tweede deel van de avond te mogen invullen. Prima band overigens, dat bewezen ze eerder dit jaar nog op Waterpop en vandaag ook weer, maar na de emotionele diepgang van van Qeaux Qeaux Joans klinkt het bijna wat vlakjes. Het is misschien wel persoonlijk, maar zo direct na Qeaux Qeaux Joans kan er écht even niets meer bij, tot een volgende keer dus graag.

LINKS:
Qeaux Qeaux Joans
Tessa Rose Jackson
Podium Victorie

Qeaux Qeaux Joans ontroerend mooi

Precies 1 jaar en 1 dag geleden Qeaux Qeaux Joans voor het eerst live gezien, instore toen bij Plato in Leiden. Dat was gelijk een heel bijzonder optreden met Isa Azier en de Joannettes. En dat is sindsdien altijd zo gegaan, een optreden van Qeaux Qeaux Joans is nooit hetzelfde. Niet in Haarlem met Teus Nobel en Fridolijn van Poll als gasten, niet in Leiden inclusief boottocht met Fons, niet in Arnhem waar ze één van de Ladies of the Lowlands was, niet in Alkmaar met gastoptreden van Yori Swart en zeker niet haar gastoptreden bij Club 100 anderhalve week geleden nog.

En al helemaal niet vanmiddag in de uitverkochte Roode Bioscoop in Amsterdam waar ze een soloconcert geeft. Solo dus, achter de vleugel, speelt ze twee adembenemende sets met vooral heel veel nieuw materiaal. En alles is vandaag bijzonder: de setting, de bezoekers die uit het hele land hier naar toe zijn gekomen en ademloos luisteren, en Qeaux Qeaux speelt niet gewoon losse nummers, maar laat ze prachtig in elkaar overlopen, waardoor het een soort recital wordt.
En dan de muziek zelf, soms zacht en breekbaar, altijd uit de grond van haar hart, maar immer ontroerend mooi, indringend en bijzonder. Ze schreeuwt en fluistert maar raakt je in je hart. Kippenvel, brok in de keel, traantje wegpinken, zo mooi is het. Een concert om nooit te vergeten!

Aanstaande vrijdag is Qeaux Qeaux Joans nog te zien in de Victorie in Alkmaar met de hele band, een laatste kans voorlopig om niet te missen. En natuurlijk met Ladies of the Lowlands op het Songbirdfestival in Rotterdam eind november.

LINKS:
Qeaux Qeaux Joans
Roode Bioscoop

Het feest dat CLUB 100 heet

Zaal 100 in Amsterdam is een plek waar het experiment niet geschuwd wordt. Zo'n tien jaar geleden zagen we hier al het IMPRO-EXPLO ENSEMBLE RIVELLI, nu is er de eerste editie van CLUB 100. Initiatief van gitariste Corrie van Binsbergen die een denktank van jonge musici heeft samengesteld voor de invulling hiervan. Bassist Lucas Dols maakt hier deel van uit en dus opent hij vanavond met Bobby Petrov op drums. Donderdag zijn ze weer samen te zien in het Bimhuis met Tin Men & The Telephone.

Miriam Overlach maakt ook deel uit van de denktank en speelt harp. Dat is al de derde harp deze maand, maar gelukkig is het elke keer totaal anders.Speelt twee nummers, één klassiek en één improvisatie. Indrukwekkend en vooral anders dan anders.

Morris Kliphuis, hoornist, heeft hier geen introductie meer nodig (Kyteman, Kapok) en combineert klassieke muziek en improvisatie samen met Miriam, Lucas en Corrie.

Het zijn allemaal korte optredens waarin alle denktank leden voor komen, dus Niels Broos (Kyteman/Kytecrash) vervangt alweer Miriam. Op toetsen en het is helemaal improvisatie, het blijft boeien!

Laatste twee leden van de denktank zijn gitarist Marnix Dorrestein (vorige week nog bij Kris Berry gezien) en bassiste Jasja Offermans. Samen met Tom Meijer opeens iets héél anders, fijne combinatie van singer-songwriter en indie-pop.

Na de pauze barst het helemaal los als zanger Marcel Veenendaal (Di-rect) er bij komt, met Niels, Bobby, Lucas en Corrie wordt het al een mooie jamsessie.

Dan komt er nog eens Morris Kliphuis bij en ontstaat er een heerlijke jam. De effectenpedalen zijn niet van de lucht.

En ook Miriam kan zich niet meer inhouden op haar harp en met Qeaux Qeaux Joans en Guus van Kernkoppen wordt het een heuse mini Jam de la Creme.Schitterende improvisaties die geen moment gaan vervelen. Geweldig!
De eerste CLUB 100 is een doorslaand succes, geen moment van verveling. En het mooie is dat het voortaan elke laatste woensdag van de maand terugkomt, benieuwd wie er 30 oktober allemaal zullen spelen Zaal 100, zal waarschijnlijk een compleet andere avond worden, maar is vast en zeker weer de moeite waard.

LINKS:
Bobby Petrov & Lucas Dols
Miriam Overlach
Morris Kliphuis
Corrie van Binsbergen
Niels Broos
Tom Meijer
Marnix Dorrestein
Jasja Offermans
Marcel Veenendaal
Qeaux Qeaux Joans
Kernkoppen
Zaal 100

Weer intens genieten van Qeaux Qeaux Joans, nu in Alkmaar

Van half juni tot half augustus is er iedere zaterdag en zondag live muziek, theater, dans, kindervoorstellingen, kortom van alles, te zien bij Zomer op het Plein in Alkmaar. Stond al eerder op het verlanglijstje, maar dan was er dus ook weer van alles te doen in Leiden, nu is het een beetje stilgevallen hier, dus op naar Alkmaar!
Voor een dubbelconcert met eerst Mister & Mississippi, al eerder gezien dit jaar in Den Haag en Haarlem en het gaat niet vervelen. Mooie gevariëerde indie-folk met een afwisselend instrumentarium. Geen doorsnee popbandje, toch heel toegankelijk muziek en de paar honderd toeschouwers op het goed gevulde plein genieten met volle teugen. Ook spelen ze aantal nieuwe nummers, klinkt goed!

Het Canadaplein, of cultuurplein, in Alkmaar is deze maanden dus het decor voor veel culturele voorstellingen en dit is één van de hoogtepunten: Qeaux Qeaux Joans! Stonden op Bevrijdingspop in Haarlem ook al na elkaar met Mister & Mississippi op één podium, nu dus weer. Een van de beste live bands van dit moment, want Qeaux Qeaux Joans is meer dan alleen een zangeres.
Het is nog iets drukker geworden en en er wordt intens geluisterd en genoten van dit optreden. Qeaux Qeaux Joans is misschien nog niet zo doorgebroken bij het grote publiek, maar ook dit publiek is wel weer helemaal onder de indruk. En er zijn natuurlijk de echte fans, die komen er zelfs helemaal voor uit Limburg!

Het mooie van een optreden van Qeaux Qeaux Joans is wel dat het publiek, of ze haar nu kennen of niet, altijd aan haar voeten liggen. Was bij de eerdere concerten in Haarlem en Leiden in mei niet anders. En geen optreden is hetzelfde, maar het is altijd indrukwekkend! En ondanks het prachtige weer en felle zon krijg je van Golden Cage toch echt kippenvel.

Ja, en als je dan nog als afsluiting een extra lange versie van L.O.V.E krijgt, met Yori Swart als gastzangeres en het hele plein als koor, ja dan ben je heel blij dat je hier bij bent! Gedenkwaardige middag hier in Alkmaar.

Qeaux Qeaux Joans is voorlopig nog een maar paar keer live te zien in onder andere Groningen (Oosterpoort/Plato Planet), Arnhem (Luxor Live) en Alkmaar (Victorie), daarna nemen ze even pauze. Maar niet tijdens de after sessie, Qeaux Qeaux staat langer de fans te woord dan het hele optreden duurde!
En, terugkijkend op dit weekeinde, is de conclusie duidelijk: Qeaux Qeaux Joans zal absoluut niet misstaan op Schollenpop 2014.

LINKS:
Mister and Mississippi
Qeaux Qeaux Joans
Yori Swart
Zomer op het Plein

Ladies of the LowLands schitteren

Woorden schieten te kort om deze avond te beschrijven, zo mooi, adembenemend, indrukwekkend en ontroerend is het concert dat de Ladies of the LowLands vanavond laten horen. Acht Nederlandse singer-songwriters vanavond waarvan Kris Berry de spits mag afbijten. Een nummer met alleen gitaarbegeleiding, en een nummer Sofie en Cato erbij.

En die laatste kan blijven staan want Cato van Dijck van MY BABY is de tweede Lady in het uitverkochte LuxorLive in Arnhem. En als al die 700 mensen, ja echt allemaal, muisstil zijn bij iedere noot die gespeeld en gezongen wordt zorgt dat voor een magische sfeer. Iedere Lady doet twee nummers, solo of met (eigen) begeleiding, korte optredens dus van nog geen tien minuten telkens.

En dan staan ze daar opeens alle acht, de Ladies of the LowLands! Zingen a capella Diamonds in the Sky van Rihanna, achtstemmig! Op dat soort momenten, maar eigenlijk de hele avond zou je bijna vergeten foto's te maken laat staan iets op te schrijven. Kippenvel!

Zes van de acht Ladies passeerden wel vaker de revue in de verslagjes hier, maar niemand zo vaak als Lavalu (even nakijken en de teller staat intussen op negen, waaronder vorige maand nog bij MuziekGezien thuis). Het nummer Hey, The Sun's Here klinkt al geweldig met haar eigen bassist en drummer plus Yori Swart op gitaar en zang, maar als dan alle Ladies op het podium komen meezingen...
Niet alleen kippenvel, ook brok in de keel!

Yori Swart is de vierde Lady, we zijn nog niet op de helft, en na het uitbundige optreden van Lavalu blijft het in LuxorLive gewoon doodstil als zij een liedje met alleen akoestische gitaar speelt. Gelukkig heeft er niemand spelden bij zich, dus je hoort helemaal niets vallen. Vorig jaar een keertje gezien bij Velvet Leiden, maar dit is toch andere koek.

Ook Qeaux Qeaux Joans al vaker gezien, maar hier imponeert ze toch solo achter de piano, wat een stem, wat een blues, wat geweldig! En om vooral niet op safe te spelen zet ze vervolgens een nummer in dat ze eigenlijk pas vannacht heeft afgemaakt, doet ze samen met de andere Ladies. *superlatieven zijn op*

Sofie Letitre is na Cato de tweede nieuwkomer op dit weblog en zij is ook een ontdekking. Ze heeft van alle Ladies het meeste band bij zich, drummer, gitarist, effecten/trompet, en bij haar tweede nummer doen alle Ladies ook weer mee!

Vorig jaar voor het eerst Celine Cairo gehoord op de JazzDag in Rotterdam en toen maakte ze een geweldige indruk. Hier wordt dat alleen nog maar eens bevestigd. Eerst alleen met haar pianist/bassist, daarna met band. Iemand twitterda dat alle zangwedstrijdjes op tv per direct afgeschaft kunnen worden, de beste stemmen, singer-songwriters staan vanavond hier!
LuxorLive is overigens een schitterende concertzaal met een mooie akoestiek en dankzij Eric Corton's BNN That's Live (organisatie, geluid) is deze avond een weergaloos suces.

Als laatste Lady is er Fridolijn van Pol die samen met pianist Tony Roe (Tin Men & the Telephone) de sterren van de hemel speelt. Zaterdag nog Fridolijn met FinnSilver gezien in Amsterdam, maar dit is weer van een heel ander niveau. Nooit zoiets geweldigs meegemaakt! En nog steeds na bijna drie uur is het publiek volop aan het luisteren en dus muisstil. Aanstaande zondag weer FinnSilver op SummerJazz in Leiden, maar ach, je krijgt er nooit genoeg van.

Dan komt er ook nog een afsluiter met weer alle acht Ladies of the Low Lands die Fink's
Perfect Darkness coveren. Deden ze vorige week ook al kort bij De Wereld Draait Door, maar hier spelen ze de hele versie. Indrukwekkend!
Vooraf denk je dat dit best wel eens een heel bijzonder concert kan worden, maar het uiteindelijke resultaat overtreft de stoutste verwachtingen! Blij dit te hebben meegemaakt en het smaakt naar meer, zo mooi!
Aanstaande zaterdag om 18.00 uur is het resultaat te horen op 3fm bij That's Live van BNN, maar dat zal niet hetzelfde zijn, de magie van deze avond is niet op radio, laat staan op dit weblog, te vatten. Acht supervrouwen die voor een gedenkwaardige avond zorgen, het is gewoon niet te omschrijven!

LINKS:
Kris Berry
Cato van Dijck
Lavalu
Yori Swart
Qeaux Qeaux Joans
Sofie Letitre
Celine Cairo
Fridolijn van Poll
LuxorLive
That's Live
Ladies of the Low Lands fansite
Meer foto's