Brokken Festival prima afsluiter van mooi muziekjaar

Voor de zesde keer alweer het Brokken Festival in het Amsterdamse Bimhuis, eerdere afleveringen gemist omdat er ook altijd wel wat moois in Leiden te doen was. Dit jaar is dat niet anders maar sinds de start van Club 100, iedere laatste woensdag van de maand in Zaal 100, is MuziekGezien daar niet meer weg te slaan. En aangezien deze club een groot deel van het festival uitmaakt vandaag voor het Brokken Festival gekozen.
Het festival bestaat uit drie sets met in totaal acht optredens en de middag opent met een optreden van de Brokkenfabriek die muziek spelen bij animaties van Guusje Kaayk. Met Jochem Braat (piano), Klára Andrlová (percussie), Bart van Gemert (drums), Dianne Verdonk (bas), Rutger van Willigen (cello), Enric Sans I Morera (basklarinet), Stefan Woudenberg (klarinet) en Corrie van Binsbergen (gitaar en composities) begint het festival heel gevarieerd van modern klassiek tot vrije improvisatie en van jazz via oude swing tot regelrechte pop. De toon is gezet!

Aanstichtster van dit alles is gitariste/componiste Corrie van Binsbergen, al jarenlang brengt ze allerleie spannende muzikale en literaire combinaties samen en het Brokken Festival is een soort highlights van het afgelopen jaar op muzikaal gebied. En daar hoort ook een kort solo optreden van haarzelf bij, want afgelopen zomer nam ze per ongeluk een solo cd op. Een kort sfeerrijk optreden, waarbij de grenzen van de gitaar worden opgezocht. Betoverend mooi!

Het eerste deel van het festival wordt afgeloten door de broers Bram en Jasper Stadhouders, beide gitaristen, waarbij Bram nog voor de nodige rust en orde zorgt maar Jasper alle kanten opgaat en zijn gitaar zwaar mishandelt. Hier worden geen grenzen opgezocht, maar grenzen overschreden! Boeiend om te zien én te horen, maar ze zijn wel zo druk bezig met hun gitaren dat enige interactie met het publiek ontbreekt. Tijdens de eerste pauze blijken meer bezoekers dat een gemis te vinden.

Het tweede deel begint met een optreden van The Two Al's, Albert van Veenendaal op 'prepared' piano en Alan Purves op percussie, squeaky toys, etcetera. En terwijl de zon langzaam ondergaat improviseren ze er helemaal op los. Prachtige combinatie van diverse stijlen, soms ongrijpbaar en dan weer heel toegankelijk. En dankzij Alan Purves ook hilarisch!

Diezelfde Alan van Veenendaal is ook componist en schreef voor harpiste Miriam Overlach het stuk Plastic Crusader in vier delen. Vanavond is de wereldpremiere van dit stuk dat zich ergens beweegt op de grens van klassieke muziek in vrije improvisatie. Na al die harpen op het Jazz Harp Festival in Leiden is dit weer een heel ander geluid, wel een staande ovatie waard!

Miriam is één van de vijf leden van de eerder genoemde Club 100 denktank, net als Marnix Dorrestein. Samen met Jasja Offermans, ook denktank lid, speelt hij hij hier één nummer van zijn voormalige band Über-Ich. Een mooi duet dat best langer had mogen duren.

Maar Marnix gaat door met zijn nieuwe band IX en dat klinkt toch ook weer heel goed. Met Jasper Slijderink op toetsen en Jelle Huiberts op drums worden we getrakteerd op een heerlijke en vooral spannende indie-rock band. In feite is dit de band achter Kris Berry & Perquisite, dus wie weet weer eind januari te zien tijdens de Leiden Jazzweek in de Q-Bus.

Na de tweede pauze, er moet af en toe flink omgebouwd worden, volgt er nog een laatste jamsessie in het verlengde van de jamsessie bij de eerste Club 100 plaats. Was toen overweldigend, is het nu weer. Met denktankleden Morris Kliphuis (hoorn, o.a. Kapok) en Lucas Dols (bas, Tin Men & The Telephone) en verder Marcel Veenendaal (zang en gitaar, Di-rect),  Niels Broos (toetsen), Bobby Petrov (drums, Tin Men & The Telephone), Corrie en gastoptredens van Guus van der Steen (Kern Koppen) en Qeaux Qeaux Joans (zang).

Het begint rustig waarbij Guus nog de kans krijgt het eerste deel van zijn verhaal over zijn eerste vriendin te vertellen, maar al snel gaat het alle kanten op. Ze spelen bijna een uur lang en het verveelt geen seconde, ze lijken wel allemaal in trance. En een groot deel van het publiek ook. Dit jaar weer veel mooie muziek gehoord en gezien, maar dit was op de valreep zeker weer één van de hoogtepunten! Een prima afsluiter van dit mooie muziekjaar.

LINKS:
Jochem Braat
Dianne Verdonk
Bart van Gemert
Corrie van Binsbergen
Guusje Kaayk
Bram Stadhouders
Jasper Stadhouders
Albert van Veenendaal
Alan Purves
Miriam Overlach
Jasja Offermans
Marnix Dorrestein
Jasper Slijderink
Marcel Veenendaal
Morris Kliphuis
Niels Broos
Bobby Petrov & Lucas Dols
Kern Koppen
Qeaux Qeaux Joans
Bimhuis

Kris Berry & Perquisite blijft boeien

Vanavond naar De Melkweg voor de album release van Kris Berry & Perquisite, maar eerst zingt Eveline Vroonland zelf én met haar loopstation een korte maar interessante, meerstemmige set. Dan volgt een lange pauze, naar later blijkt omdat er nog een enorme rij bezoekers voor de deur staat. En die moeten toch eerst allemaal naar binnen.

Kris Berry al wel vaker gezien, voor het eerst in Velvet in Leiden waar ze vorig jaar één liedje zong en daarna op het Jazzfestival in Delft in de tuin van het Meisjeshuis, met de Lady's of the Lowlands eerder dit jaar in Arnhem en aan het begin van de zomer in Het Perron in Amsterdam. Dat laatste optreden was een try-out voor vanavond en het was indrukwekkend wat Kris, Perquisite, Jasper Slijderink, Marnix Dorrestein en Jelle Huiberts toen lieten horen. En de vraag is natuurlijk of ze dat vanavond kunnen evenaren. Maar al na het tweede nummer, het aangrijpende Let Go, is het duidelijk dat het helemaal goed gaat komen.
Voor Kris is dit een flinke verschuiving van haar jazzy wereldmuziek naar wat steviger rock en Perquisite is vanavond minder elektronica-wizard en vooral bassist. En samen hebben ze gewoon hele goede nummers geschreven.

Lang wel getwijfeld om wel of niet te gaan,doorslag gaf uiteindelijk het bericht dat er ook een blazerssectie mee zou komen en die was er bij de try-out nog niet bij. Floris van der Vlugt, Robbert Scherpenisse en Morris Kliphuis doen ook het nieuwe album mee, dus tijdens de tweede helft van de set zijn ze ook van de partij. En zo is dit optreden toch weer heel anders dan in Het Perron. De intieme sfeer van toen (huiskamerconcert met ademloos luisterend publiek) ontbreekt hier in de Melkweg in de zo goed als uitverkochte Oude Zaal, maar de band én het nieuwe album staan als een huis!

Tegen het eind van het concert is het grote moment daar dat Perquisite en Kris Lovestruck Puzzles presenteren en hoe kun je dat beter doen dan vanuit een kinderwagen, die het hele optreden al in de hoek op het podium staat en bij het publiek al vraagtekens opriep.
Dan volgt nog een laatste nummer en een flinke toegift, waarbij vooral het nummer Let Go, nu alleen door Kris en Perquisite (op toetsen), voor kippenvel zorgt. Het eigen repertoire is inmiddels echt op, dus tot slot is er nog een mooie cover van een nummer van Renske Taminiau. Al met al is het een geweldige releaseparty, een mooie samenwerking en een uitstekend album. Een boeiende band die je graag nog eens terug ziet!

LINKS:
Eveline Vroonland
Kris Berry
Perquisite
Kris Berry & Perquisite
Melkweg