Live in Leiden op nieuwe locatie

Héél langzaam komt de live muziek in Leiden weer op gang, vanmiddag met een optreden van de rockcoverband Dice in Grand Café Van 't Huis. Een nieuw café op een vetrouwde plek: de grote foyer van de Stadsgehoorzaal. Binnen speelt Dice een aantal prima akoestische sets met muziek uit vooral de jaren 60 en 70, buiten op het terras is het goed te volgen. Dit is inmiddels al het derde optreden onder de noemer De Catharina Sessies, de komende zaterdagen staan er meer gepland. En op donderdagavonden komen er deze maand de Leidse Geluiden, Leidse muzikanten in wisselende bezettingen.

Veel te laat thuis natuurlijk voor de live gestreamde ep presentatie van Fridolijn, gelukkig is die hier terug te zien. Chapter One: Above The Fray heet de ep en bevat drie dromerige folky songs, daarnaast ze speelt ze met haar nieuwe band oudere én nieuwe nummers. Prachtig concertje vanuit Studio 150 Bethlehemkerk in Amsterdam met Mart Jeninga op toetsen en elektronica en Younes Kadri op gitaar. Kan niet wachten om Fridolijn weer eens écht live te zien, dit optreden smaakt (wéér) naar meer!

LINKS:
Dice
Grand Cafe Van 't Huis
Fridolijn
Studio150 Bethlehemkerk

Beperkt publiek bij de Gospel Sessions

Hoewel heel druk met onze aanstaande verbouwing en verhuizing toch echt wel tijd gemaakt voor Michelle David & The Gospel Sessions, Sunday Service livestream vanuit Paradiso. Verschil met vorige keren is dat er nu beperkt publiek aanwezig is en al is het ook maar een handvol toeschouwers, het blijkt een wereld van verschil! Genieten voor band, publiek én streampubliek.

Net als vorige week weer twee gasten. Allereerst Benjamin Herman  met een prachtige versie van Walk With Me. Tot de basis behoort vandaag weer Claus Tofft op percussie, Brother Bas op drums en de blazers Luuk en Lucas. Doen een gospelhoogstandje met Victory!

Tweede gast is Cato van Dijck (My Baby), heerlijke Tell Me Why (samen met Benjamin Herman) en het mooi uitgesponnen No Depression avn de eerste plaat van My Baby (Loves Voodoo), hoogtepunt van deze ochtend!

Tot slot treden alle muzikanten nog eens aan voor Gonna Be Allright, waardige afsluiter van deze Gospelsession. Volgende week zondag is er weer een in Paradiso, kaartjes zijn allang uitverkocht, maar de livestream is ook echt genieten! (Hier is het hele optreden terug te kijken).

LINKS:
Michelle David & The Gospel Sessions
Benjamin Herman
Cato van Dijck (My Baby)
Paradiso

Heerlijke zondagochtend (en daarna naar buiten)

Vorige week blij verrast door Michelle David & The Gospel Sessions live vanuit Paradiso. Deze week dus weer kijken! Inmiddels weet ik iets meer over de band en begrijp nu ook waarom ik ze zo goed vind, want de combinatie van de soulvolle gospel van Michelle David en de rauwe blues van Onno Smit (bas) en Paul Willemsen (gitaar) zorgen weer voor een bijzonder concert. Want de beide heren ken ik dan al van Beans & Fatback, wie de drummer en percussionist zijn ga ik komende week uitzoeken.

Vandaag zijn er liefst twee gastoptredens. Eerst is daar Babs Gons, dichter/performer met een passend gedicht. Op het eind komt ze nog terug om samen met Michelle en de tweede gast Testify mee te zingen.

Die tweede gast is er Jeangu Macrooy, het is natuurlijk niet het Songfestival, maar het zijn mooie duetten met Michelle. (Hier is het hele optreden terug te kijken).
Volgende week is er weer een optreden van Michelle David & The Gospel Sessions in Paradiso, maar dan kan er ook publiek bij zijn (30 mensen), maar dat is natuurlijk allang uitverkocht.

Dan direct door naar de Tolhuistuin voor de albumpresentatie Opera Alaska. Een samenwerking tussen gitaristen Marien Dorleijn (Moss) en Marzio Scholten (Jazz) die er zijn mag. Op hun debuutalbum worden ze bijgestaan door drumster Lisa Ann Jonker (Bombay (Show Pig)) en voor deze premiere worden ze ook nog eens bijgestaan door Jelte Heringa (Moss) en een bassist. Verrassend goed optreden dat indiepop een nieuwe laag geeft! Een album om te koesteren. (Hier terug te zien)

LINKS:
Michelle David & The Gospel Sessions
Babs Gons
Jeangu Macrooy
Paradiso
Opera Alaska
Tolhuistuin

Subliem optreden weer van Lavalu

Elf jaar geleden zag ik Lavalu voor het eerst, in Leiden bij De X (toen nog in de tuinzaal van De Burcht en met een band bestaande uit drie jazzmuzikanten). Sindsdien nog veel vaker gezien, in een café, op festivals, met de Ladies of the Lowlands en zelfs in huiskamers (waaronder mijn eigen!), solo, als duo met Gerhardt of met bands. Nooit is het tegengevallen, en dit is de 17de keer dat ik haar live ga zien!

Twee jaar geleden kwam haar eerste soloplaat uit, Solitary High, waarop ze popzang integreerde met klassieke piano, prachtig concert ook toen in de Tolhuistuin (Paradiso Noord). Nu ligt er de tweede van wat uiteindelijk een trilogie moet worden, Midair. Voor de Leidse muziekpodia is dit blijkbaar een stap te ver, dus gaan wij een dagje naar Amsterdam om haar te zien schitteren in het uitverkochte Concertgebouw. En schitteren doet ze, het is weer een subliem optreden! Woorden schieten tekort....

LINKS:
Lavalu
Concertgebouw Amsterdam

Bijzondere avond in het Pianolamuseum

Vanavond is het eindelijk zover, de tweede cd van Esther en Mateusz wordt officiëel gepresenteerd in het Amsterdamse Pianolamuseum. Een prachtige cd en zoals verwacht ook een prachtige presentatie. Ze spelen de hele schijf plus nog een nummer van de eerste cd en tijdens de tweede helft van het concert speelt Mateusz op zijn, afgelopen vrijdag aangeschafte Ibanez gitaar. Esther houdt van sfeervolle, intieme locaties want die passen het best bij haar muziek. Zo zag ik haar eerder bij Het Perron en nu dus het Pianolamuseum (dat met sluiting wordt bedreigd, teken de petitie op hun site). Een heel mooi optreden met een muisstil publiek tussen alle pianola's en bijbehorende attributen en als er dan ook nog een nummer wordt opgedragen aan de 'newly weds' kan onze dag niet meer stuk! Tot slot krijgen we ook nog een korte pianola demonstratie. Wat een prachtige (zomerse) dag!

LINKS:
Esther en Mateusz
Pianolamuseum

Kruidkoek knalt!

Vanavond staat er Kruidkoek op het programma, maar eerst krijgen we nog een kort en hilarisch optreden voorgeschoteld van Akim And His Organ. Gaat over een Duitser (of eventueel een Gelderlander of Brabander) die de wereld heeft afgereisd en bij thuiskomst laat horen welke muziek er overal speelde.

Maar de hoofdschotel is de albumpresentatie van de eerste plaat van Kruidkoek vanavond in het Amsterdamse Cinetol. En dat doen ze met verve, al een paar maal eerder gezien in De Twee Spieghels in Leiden, maar hier kunnen ze helemaal uitpakken. En dat doen ze ook, ze noemen het garagejazz, maar er zit ook een hoop rock & roll in. En veel van hun nummers zijn blijvers, na ze één keer gehoord te hebben herken je ze gelijk weer terug. Rasmusici van de bovenste plank!

LINKS:
Akim And His Organ
Kruidkoek
Cinetol

Lavalu weergaloos!

Er zijn muzikanten die een bepaald 'format' bedenken en dat jarenlang volhouden (bijvoorbeeld Status Quo of ZZ Top), maar Lavalu is wars van dat alles en blijft haar fans en publiek verrassen. Vanavond presenteert ze haar eerste solo cd 'Solitary High' in de tuinzaal van de Tolhuistuin in Amsterdam en hoewel het in weinig lijkt op wat ze eerder deed, is het ongeëvenaard, betoverend en weergaloos! Een goede klassiek pianiste en geweldige popzangeres in één hoor je niet iedere dag....
Binnenkort een (lovende) recensie hier.

En hoe toepasselijk, de eerste keer dat ik Lavalu zag was in de tuinzaal van De Burcht in Leiden in 2008 dankzij De X. Daarna veel vaker gezien, waaronder nog vier keer in Leiden, van huiskamer tot concertzaal of festival. En altijd een succes! Jammer dat de salon-theatertour die tot 16 december duurt Leiden niet aandoet, Sijthoff lijkt mij bijvoorbeeld een prima locatie voor zo'n semi-klassiek salonconcert! Want zóiets moois willen we toch ook in Leiden horen?

LINKS:
Lavalu
Tolhuistuin

Ladies of the Lowlands beter dan ooit

The Ladies of the Lowlands is een illuster gezelschap van acht vrouwelijke singer-songwriters dat voor het eerst in mei 2013 Luxor Live in Arnhem op zijn kop zette. Deden ze daarna nog eens op het Songbirdfestival in Rotterdam en in Bemmel en iedere keer wordt het mooier!
Vanavond opent Lavalu, voor het eerst gezien in Leiden in 2008 en sindsdien nog véél vaker, afgelopen maart nog tijdens het RGB festival, óók in Leiden. Allemaal nieuw repertoire dat hier veel beter tot zijn recht komt achter de vleugel in De Kleine Komedie in Amsterdam met een beetje hulp van de andere Ladies. Benieuwd naar de nieuwe cd!

Fridolijn ook al eerder gezien (voor het eerst in Leiden, 2012), toen nog met haar groep FinnSilver. Ook zij zoekt nieuwe wegen op met nieuwe (speciaal ingevlogen) Britse muzikanten en dit klinkt ook écht veelbelovend! Voor de duidelijkheid, alle Ladies waren altijd al goed, maar ze zijn in staat om nieuwe wegen op te zoeken, ook dit is prachtig weer, nieuwe cd is in de maak!

Kris Berry voor het eerst gezien in Delft op het Jazzfestival in de tuin van het Meisjeshuis in 2012. Was toen goed, steeg vervolgens boven zichzelf uit met Perquisite en gaat nu weer een héél andere kant op met Morris Kliphuis (Kapok, Kyteman) op hoorn en Remy van Kesteren op harp. Dat is het mooie van de Ladies, ze blijven niet hangen in een bepaald genre, maar zoeken uitdagingen!
Daarna Yori Swart die nog het meest bij het oorspronkelijke singer-songwriter materiaal is gebleven. Vorig jaar nog solo gezien bij Quite Quiet in Leiden en dit jaar tijdens de opening van het RGB festival bij Gebr. de Nobel. Nu met band en alle Ladies klinkt het gelijk veel voller. De nieuwe cd is al opgenomen, komt uit als hij helemaal af is. Geen foto helaas, want batterijen van toestel zijn net op en de optredens duren telkens maar 15 minuten en in het donker net niet snel genoeg batterijen verwisseld.

Na de pauze opent Sofi Letitre met een machtige set electro-indie, vorige maand al uitgebreider gezien bij de Amsterdam Denim Days. Veel te kort nu maar minstens zo indrukwekkend, al was het alleen al vanwege de deelname van de Ladies op de achtergrond. Nieuwe cd is onderweg, dat wordt sparen!
Leuk detail trouwens, iedere Lady kondigt telkens een optreden van een volgende Lady aan, vaak met persoonlijke verhalen erbij. Dat maakt het ook weer zó mooi!

Dan Qeaux Qeaux Joans met nummers van haar nieuwste cd The Ritual, totaal anders dan haar vorige cd, maar minstens zo mooi en helemáál als ze het live speelt. Sluit prachtig af met Stronger, waarbij de Ladies én de hele zaal het refrein meezingen. Al veel vaker gezien, voor het eerst bij een akoestische instore bij Plato in Leiden, maar daarna ook in Haarlem, nogmaals Leiden, Alkmaar, Den Haag en Amsterdam. Prachtig, of ze nu met band speelt of solo!

Ook Celine Cairo heeft een nieuwe band waarmee ze net haar eerste hele cd heeft opgenomen in Los Angeles. Speelt eerst twee oudere nummer van haar tweede ep, More en Follow, en geeft dan een voorproefje met het hele mooie, swingende Hello Love. Ook Celine is duidelijk nieuwe wegen ingeslagen, benieuwd naar de cd!

Als er één Lady is waarmee het hard gaat de laatste tijd is het wel Cato van Dijck met haar band My Baby. Zijn ook niet voor niets de uitsmijter van de avond. Eind 2013 voor het eerst gezien bij een instore in Plato te Leiden, vorig jaar nog op het Bevrijdingsfestival in Amsterdam en het Wildernisfestival in Leiden. Inmiddels treden ze op over de hele wereld, net nog een maand als voorprogramma bij Seasick Steve in Engeland, tweede prima cd (Shamanaid) is inmiddels uit en de zompige Louisiana blues laat ook het publiek in De Kleine Komedie niet koud.

Want als hun kwartier erop zit komt het publiek massaal overeind en eist gewoon nog een nummer. Ze staan nog net niet óp de stoelen te dansen, maar het scheelt niet veel. De toegift komt en tenslotte komt Kris Berry, die nog geen Lady heeft aangekondigd (Lavalu opende zonder aankondiging, dus er bleef één Lady over) nog eens afkondigen, iedereen bedanken, etcetera, maar we willen écht meer, want een optreden van de Ladies of the Lowlands zonder gezamenlijke cover kán echt niet. Die komt er met Open van Rhye en zo eindigt alweer een prachtige avond, beter dan ooit!
Volgende optreden van de Ladies of the Lowlands is alweer snel, 22 mei op Buitenkunst Randmeer bij Elburg. Maar de grote zaal van Gebr. De Nobel in Leiden is ook écht héél geschikt. Intiem, vraag maar aan Yori, en daar kun je zelfs dansen!

LINKS:
Ladies of the Lowlands
Lavalu
Fridolijn
Kris Berry
Yori Swart
Sofie Letitre
Qeaux Qeaux Joans
Celine Cairo
My Baby
De Kleine Komedie

De Parade

Zeker tien jaar niet meer naar De Parade geweest, maar het was toen wel erg leuk. Dus als er iemand voorstelt daar naar toe te gaan dan gaan we ook. Het is (inmiddels) veel groter dan we ons konden herinneren en heel erg gezellig. Eerste optreden is van de Deeldeliers met Deeldelirium, een programma met Jules Deelder, Bas van Lier, Erik Kooger en Boris van der Lek. Dat is dus jazz, poëzie en theater ineen, behoorlijk kort door de bocht, maar zeer onderhoudend en muzikaal helemaal top. Hoewel Jules Deelder niet zo'n goede zanger is als hij zelf doet geloven, maar hij heeft dan ook een grondige hekel aan gezongen jazz. Veertig minuten vol afwisseling.

John Buijsman imponeerde met zijn muziektheaterstukken over onder andere Cornelis Bastiaan Vaandrager, Charles Bukowski en Roland Kirk. Met Honger naar Jou lijkt hij een nieuwe weg in te slaan. Het is een soort live in het theater road-movie, maar ondanks het mooie gitaarspel van Dusty Ciggaar toch niet zo boeiend als zijn vorige programma's. Want waar gaat het nu eigenlijk over?

En dan is het opeens zó gezellig met praten, hapjes, drankjes, eten en zelfs een woeste zweefmolentocht dat verdere optredens erbij inschieten, mede ook omdat onze eerste voorkeur al is uitverkocht.
Het was de hele dag prettig weer, met af en toe zon, en dan begint het tegen elf uur opeens te regenen en dat betekent dus een volle bak binnen bij The Cosmic Carnival. Ruimte om een foto te maken is er nauwelijks, maar het klinkt wel erg goed, dat verwacht je ook bij een tienkoppige rock'n'roll sensatie. Al met al een zeer geslaagde Parade dus, volgend jaar weer!

LINKS:
Deeldeliers
John Buijsman
Cosmic Carnival
De Parade

Kurt Vile goed maar net niet perfect

In een opwelling toch last-minute naar Paradiso afgereisd voor het concert van Kurt Vile, geen cd/lp zo vaak gedraaid het afgelopen jaar tenslotte als Daze. Het begint al vroeg om half acht met de Australische Mick Turner, gitarist bij onder andere de Dirty Three en daarnaast schilder. Een ietwat zwaarmoedig bluesrocktrio met op een paar nummers aanvulling op harp door een Amsterdamse. Helemaal instrumentaal en met een vette knipoog naar de oude Fleetwood Mac. Niet verkeerd.

Na een forse pauze komen Kurt Vile & The Violaters het podium op, basic setting met drums, bas, gitaar en zanger-gitarist, spelen afwisselend nummers van de meest recente plaat Wakin On A Pretty Daze en ouder materiaal. Het geluid is én behoorlijk hard én niet helemaal goed afgesteld en dat is jammer.

Halverwege speelt Kurt solo het nummer Too Hard, maar de techniek laat hem hier helemaal in de steek, toch interressant om te horen wat een geweldige singer-songwriter hij eigenlijk is. Dat laat hij nog maar eens horen na bijna 90 minuten tijdens de toegiften. De plaat Wakin On A Pretty Daze is wat mij betreft een klassieker, live is het wel erg goed maar net niet perfect. Maar had het toch echt niet willen missen!

LINKS:
Mick Turner
Kurt Vile
Paradiso

Veel verrassende variatie bij Club 100

Het is alweer de zevende Club 100 in Zaal 100 in Amsterdam vanavond en deze is een historische omdat de nieuwe vleugel wordt ingewijd. Om te beginnen door Albert van Veenendaal, die hem gelijk ernstig ontregeld heeft (prepared piano heet dat, met Chinese eetstokjes en pingpongballen tussen de snaren) samen met Morris Kliphuis op hoorn. Spelen grotendeels eigen stukken van beiden, maar zijn vooral heel druk aan het improviseren. Dat levert een boeiend optreden op. Tijdens het laatste nummer doet drummer Gerri Jäger ook nog even mee en haalt Morris alles uit zijn pedalen en effectenkist. Grappig, een half jaar geleden had hij één apparaatje toen hij in de Lakenhal in Leiden speelde, nu zijn het er inmiddels meer dan tien. Wat een mogelijkheden!

De vleugel klinkt prima bij deze eerste jazz en improvisatie, maar hoe vergaat het een klassiek pianiste? Daria van den Bercken laat een deel van haar Händel programma horen, met naast zijn nummers ook werk van Scarlatti en Debussy. De piano is inmiddels 'unprepared' en klinkt ook nu uitstekend. En die Händel, dat is een componist om in de gaten te houden! Die hoor je nou nooit bij Vrije Geluiden.

Na een korte pauze volgen er in de kleine zaal de Inbetweenies, interviews door Vera Vingerhoeds met de twee pianisten die enthousiast vertellen over de nieuwe vleugel. Dan een kort filmpje Different Gears met een intrigerende compositie van Stef Veldhuis, een leerling van Albert van Veenendaal. Tot slot  nog een interview met de groep Tuthola die na de pauze gaat optreden (foto).

Ze noemen het zelf avantgarde pop, Japanners vinden het excitingly strange, maar het is natuurlijk gewoon New Wave met de elektronische mogelijkheden van nu. Met Jochem van Tol op gitaar, zang en elektronica, Gerri Jäger op elektronische drums en Ibelisse Guardia Ferragutti op toetsen en zang maken ze heerlijk dansbare én ontregelende muziek.
Zoals iedere keer is er weer verrassend veel variatie bij Club 100, maar wie of wat er ook speelt, het is altijd meer dan de moeite waard. Volgende avond is op 28 mei (het is elke laatste woensdag van de maand) en ongeacht wie en wat er komt spelen, komt allen!

LINKS:
Morris Kliphuis
Albert van Veenendaal
Daria van den Bercken
Tuthola
Club 100
Zaal 100

Euro Cinema een waar soul-jazz-funk feest

Een zwak voor Hammond orgels speelt weer parten. Dus vanavond aanwezig bij de presentatie van de nieuwe cd van Euro Cinema in Paradiso. Twee jaar geleden goed bevallen bij de Jazzweek in Leiden.

Niels Piay (drums), Dennis Orsel (bas), Tim Den Heijer (gitaar) en Rob Schepens (Hammond) spelen de eerste helft als instrumentaal kwartet en dat swingt al aan alle kanten.

Daarna is het een komen en gaan van gastmuzikanten die ook  op de cd Funkstamatic hebben meegespeeld. Saxofonisten Susanne Alt en Efraim Trujillo kleuren het optreden samen met percussionist Wigbert Martina verder in. En als dan nog eens Sanne Monster vocaal losgaat is het feest compleet! Aanrader voor de jazz/funk/soul festivals komende zomer!

LINKS:
Euro Cinema
Paradiso

Geweldig feest bij tiende verjaardag Amsterdam BeatClub

De Amsterdam BeatClub bestaat 10 jaar en dat is dus feest in Paradiso met 20 bands op vier podia. Bij aankomst is de ABC High-Tea Dance al begonnen met Dee-Ann & The Night Captains en dat is een mooie mix van rockabilly en jump&jive. Goed moment voor de fifties dansers om hun kunnen te laten zien.

Tussen de optredens door draaien er dj's lekker ouderwets plaatjes en vervolgens zijn de Ragtime Wranglers aan de beurt. Was het alweer vergeten, maar ruim vier jaar geleden al eens gezien tijdens Haarlem Jazzstad, toen op uitnodiging van en met Benjamin Herman. Zijn niet stil blijven staan en zetten een prima set instrumentale surfabilly neer.

Dan staat Dead Elvis & His One-Man Grave op het programma en dan verwacht je brave covers van Elvis Presley, maar niets is minder waar. Deze one man band rockt als een gek met heerlijke vuige rock&roll! Heerlijk!

Maar het noodlot slaat toe, opeens koorts en kou, trillende benen, lijkt op een stevig griepje. Dus na een kort stukje van Lady Marmalade & The Beatnik Cats terug naar huis. Had nog zó graag The Spinshots én zeker Arthur Brown gezien! Maar die Amsterdam BeatClub is wel iets om in de gaten te houden. Geweldige mix van oude en nieuwe dansmuziek uit de jaren 50 en 60.

LINKS:
Dee-Ann & The Night Captains
Ragtime Wranglers
Dead Elvis & His One-Man Grave
Amsterdam BeatClub
Paradiso

Celine Cairo weer betoverend mooi

Wie deze blog volgt weet dat Celine Cairo hier weinig fout kan doen. En als je dan toch voor je werk in Amsterdam bent, laat je een instore van haar bij Concerto niet schieten. Ze opent solo met In The Light van haar eerste EP en heeft binnen de kortste keren Concerto helemaal stil.

Daarna gaat ze door met een mini bezetting met Mark Jenninga op bas en piano en Benjamin op cahon. En als altijd is het weer betoverend mooi, of het nu het 'oude' Got Me Good of de hele nieuwe EP Follow is. Half uurtje muziek die nooit gaat vervelen!
Eenmaal thuis nog even de tv aan voor het New Cool Collective minuutje met de fenomenale Qeaux Qeaux Joans. Dat wordt dus morgen Licks & Brains ft. Kris Berry bij Cultuur071 op Sleutelstad. Ladies trilogie!

LINKS:
Celine Cairo
Mart Jenninga

Concerto

Prachtig duoconcert Lavalu en Gerhardt

Een half jaartje geleden traden Lavalu en Gerhardt samen op tijdens nacht van Kunst en Wetenschap in Groningen en dat beviel blijkbaar goed want er volgden nog een paar optredens en vanavond spelen in het Pompstation in Amsterdam. Mooie gelegenheid om dit duo eens te gaan zien en tegelijkertijd dit restaurant te bezoeken, want vier keer in de week is daar muziek, 'dineren onder het genot van live performances op de achtergrond' valt op de site te lezen, dus we zijn gewaarschuwd.
Maar het valt reuze mee, het restaurant is vrij groot en er is een buffer van luisteraars tussen muziek en pratende eters. Gerhardt begint en daarna volgen afwisselend nummers van hem en van Lavalu. Maar daar blijft het niet bij, ze doen ook op veel nummers met elkaar mee, prachtige tweede stemmen levert dat op! Altijd goed Lavalu weer in een nieuwe rol te zien en de samenwerking met Gerhardt (was in januari nog bij de eerste editie van Peel Slowly And See in Leiden) klinkt uitstekend. En let op: dit gaat een vervolg krijgen. Hou ze in de gaten!

LINKS:
Lavalu
Gerhardt
Pompstation

Twee topprestaties vanavond in Amsterdam

Vandaag weer naar Amsterdam voor het begin van de derde Club 100 en dat is gelijk een hele mooie, want de allereerste try-out van het nog naamloze quintet rond Morris Kliphuis. Met Jochem Braat op piano, Lucas Dols op bas, Floris van der Vlugt op sax en Yonga Sun op drums. Spelen drie nieuwe composities van Morris en die mogen er zijn, met veel variatie, veel improvisatie en veel plezier gespeeld. Prachtige, beetje mysterieuze muziek met boeiende uitstapjes naar de free-jazz, een topprestatie in Zaal 100!

Er komt nog veel meer bij Club 100, maar iets verderop in Paradiso gaat Celine Cairo zo haar EP Follow presenteren en dat is ook iets om naar uit tekijken. Vorig jaar voor het eerst gezien op de Jazzdag in Rotterdam waar ze een verpletterende indruk maakte evenals op het Jazzfest in Amsterdam en afgelopen zomer nog op het Kloosterpodium in Noordwijk, idem dito. En met Ladies of the Lowlands natuurlijk in Arnhem en afgelopen zondag nog in Rotterdam.
De uitverkochte bovenzaal in Paradiso wordt eerst onthaald op de nieuwe videoclip van het nummer Follow, daarna spelen Celine en haar band, met voor deze gelegenheid (hij doet ook op de EP mee) Ruben Hein achter de piano. Als eerste wordt er wordt een mix van mooie oude en prima gloednieuwe nummers gespeeld. Met Benjamin Rheinländer op drums en Emma van der Schalie op viool.

Maar dan wordt het toch echt tijd voor de nieuwe EP en daarvoor worden nog vier Ladies erbij geroepen: Fridolijn, Yori, Cato en Sofie doen de achtergrondvocalen. Het aangrijpende Follow, met opzwepende More en het prachtige Frozen Waters besluiten het optreden. Maar het publiek heeft er nog geen genoeg van, dus na de nodige bedankjes, niet in de laatste plaats aan producer Fin Greenall (Fink) volgt er ook nog een toegift waarbij de Ladies halverwege (spontaan?) op het podium springen en meezingen.
Topprestatie deze EP, deze geweldige zangeres en deze meer dan geweldige band met als altijd Mart Jeninga, maatje en partner in crime op de bas. Koop die nieuwe EP en ga haar zien op haar (theater)toer vanaf januari 2014!

LINKS:
Morris Kliphuis
Club 100
Zaal 100
Celine Cairo
Paradiso

Dash! in Space takes off bij Splendor Amsterdam

Vorig jaar was Dash! nog te gast in De Twee Spieghels in Leiden voor een mooie try-out, vanavond spelen ze bij het prachtige nieuwe muziekpodium Splendor in Amsterdam. Dezelfde muzikanten, maar een compleet anders optreden.

Maarten Ornstein (basclarinet, sopraansax, elektronica), Eric Hoeke (drums) en Alex Oele (bas) improviseren er naar hartelust op los bij beelden van de eerste ruimtereis van Yuri Gagarin in 1961. De film is een soort reconstructie van die allereerste bemande ruimtevlucht in anderhalf uur, bijna evenlang als die vlucht zelf. Gewoon één rondje om de aarde.

De beelden beginnen spectaculair met de lancering van de Vostok-1, er gebeurt van alles op het scherm en de band houdt zich dan eigenlijk nog heel rustig. Eenmaal in een baan om de aarde zijn er afwissellende opnames te zien vanuit de capsule van de aarde, zon, maan, sterren, maar eigenlijk gebeurt hier niet zoveel. Maar visueel heel intrigerend en dus barst hier de improvisatie echt los. En toch is er ook hier soms ruimte voor stiltes en dat maakt deze avond zo bijzonder, niet elke seconde hoeft met noten gevuld te zijn. Als dit een voorbode is van wat hier verder gaat gebeuren, is dit een podium om in de gaten te houden!

Terug op aarde en terug in Leiden nog even langs bij Studio de Veste waar de Blues-Tuesday bezig is. Mr. Boogie Woogie zit in Amerika, dus vanavond met Arthur Ebeling (gitaar, zang, percussie) en Ronald de Jong (bas, zang). Heerlijke blues, rock en jazz waardoor je afloop weer met beide benen op de grond staat.

LINKS:
DASH!
Maarten Ornstein
Eric Hoeke
Alex Oele
Splendor
Arthur Ebeling
Ronald de Jong
Studio De Veste