Eindelijk weer live muziek in De Twee Spieghels!

De laatste keer dat we live muziek zagen in De Twee Spieghels was in april 2019, maar vandaag staat het eerste echte concert weer op het programma. En dat is dan gelijk Blue Sands, het samenwerkingsverband van zangeres Esther van Hees en bassist Reindert Kragt. Zag ze al een keer kort (afgelopen mei) live bij Sleutelstad tijdens de special ter gelegenheid van Bob Dylan's 80ste verjaardag, maar dat waren slechts drie nummers en een keer een half uurtje met een live stream in mei 2020. (Nog even wat data: iets meer dan tien jaar geleden zag ik Esther voor het eerst in Zoetermeer en sindsdien nog veel vaker, ook regelmatig al met Reindert. Die zag ik voor het eerst negen en een half jaar geleden in Lelystad en sindsdien veel vaker, de laatste jaren vooral met Kruidkoek.)

Maar dit is natuurlijk andere koek, twee sets van ruim drie kwartier en dan ook nog een toegift. Prachtig concert met een mooi luisterend publiek. En terecht want de combinatie van zang en bas is zeer breekbaar, maar Blue Sands blijft boeien met een interesaante muziekkeus. Veel eigen nummers maar ook nummers van Radiohead, Paul McCartney, Francoise Hardy en muziek geinspireerd op Disney films komt voorbij. En dat alles in een eigenwijs jazzjasje gegoten.

Komende week duiken ze de studio in voor hun eerste cd en dit is eigenlijk een generale repetitie hiervoor, waarbij de laatste puntjes op de i worden gezet en de laatste experimenten worden uitgeprobeert. Een heerlijke zondagmiddag dus, éíndelijk weer in De Twee Spieghels en die eerste cd van Blue Sands komt in april 2022 uit, kan bijna niet wachten!

LINKS:

Esther van Hees

Reindert Kragt

De Twee Spieghels
 

Bob Dylan's verjaardag met live muziek op Sleutelstad

Morgen wordt Bob Dylan 80 en ook lokale omroep Sleutelstad ontkomt er niet aan om daar een programma over te maken. Het wordt een vier uur durende uitzending 'Is It Rolling Bob' met veel muziek van Dylan, wat covers, veel achtergrond informatie en diverse optredens door meestal Leidse muzikanten.

Het programma opent met Eric Olijerhoek van Plaatjes vullen Gaatjes (bekend natuurlijk van de tv-serie Typisch Leiden) die twee singles van Dylan draait: Wigwam (Dylan's grootdte hit in Nederland, van de lp Self Portrait) en Watching The River Flow, ondertussen wordt hij ondervraagd door presentator Fons Delemarre.

En zoals gezegd is er ook live muziek tijdens de uitzending, maar liefst vier optredens van telkens een kwartier. Als eerste is dat de Leidse singer-songwriter Melle Boddaard die Mister Tambourine Man van de lp Bringing It All Back Home en Make You Feel My Love van Time Out of Mind speelt en zingt. Het leuke is dat Sleutelstad tegenwoordig ook op tv te volgen is (in Leiden) en dan zie je dus dit bovenstaande.

In het tweede uur treden The Men in Blues op, in elk geval de helft ervan, de hele band past niet in de studio. Chris Koenen (zang en gitaar) en Harm van Sleen (mandoline, gitaar, pedalsteelguitar en zang) spelen Girl from the North Country (The Freewheelin' Bob Dylan), Not Dark Yet (Time Out of Mind), Tangled Up in Blue (Blood on the Tracks) en It Takes a Lot to Laugh (Highway 61 Revisited). Dylan nummers uit verschillende tijden en in verschillende stijlen, hier tot één mooi geheel gegoten.

Het derde optreden is van het duo Blue Sands (Esther van Hees-zang en Reindert Kragt-bas). Spelen One More Cup of Coffee van Dylan's album Desire, Going, Going, Gone van de lp Planet Waves en hun eigen nummer The Girl, dat muzikaal gezien zomaar een Dylan song had kunnen zijn.

Het vierde optreden is van zangeres Frederieke Kroone (Frae) en gitarist Jahja. Zij spelen 

What Good Am I van het album Oh Mercy en Watered-Down Love van Shot of Love. Interessant om te horen hoe diverse musici van allerlei leeftijden muziek van Dylan kiezen uit diverse periodes van zijn lange carriere. En elk nummer blijft overeind en dat is toch wel de kracht van Bob Dylan en zijn ruime oeuvre, hij maakt al zo'n 60 jaar klassiekers en dat is knap.

In de uitzending van Sleutelstad weet Fons Delemarre dat samen met Bernadette Drenth prima te duiden! De hele uitzending is terug te luisteren op de site van Sleutelstad, de live optredens zijn hier terug te zien. En op de site van Leidse Glibber is ook een mooi verslag te vinden.

LINKS:

Bob Dylan

Plaatjes vullen Gaatjes

Melle

Men in Blues

Harm van Sleen

Blue Sands

Esther van Hees

Reindert Kragt

Frederieke Kroone

Bernadette Drenth

Sleutelstad

Grote diversiteit bij Jazz in de Kamer

Het had eigenlijk al een half jaar geleden moeten plaatsvinden, maar corona gooide op het laaste moment roet in het eten. Maar het is de organisatie van Jazz in de Kamer gelukt om vandaag alsnog de zesde editie neer te zetten, met de complete originele line-up. Alleen zijn bijna alle huiskamers vervangen door wat ruimere gelegenheden, zodat er goed afstand kan worden gehouden.

De route die wij hadden uitgekozen bespaard ons een hoop gewandel door de regenachtige donderdagavond, want alle optredens zijn in zaaltjes van het Pesthuis, tijdelijk De Buurt 1.5. We beginnen de avond met het altijd swingende Frank Montis Trio met Rolf Delfos op sax en Pim Dros op drums. Prima binnenkomer en de band heeft er zin in, zet gewoon een set van 45 minuten neer!

Daarna door naar Esther van Hees die samen met Jeroen van Vliet op piano en Miguel Boelens op sax nummers van haar cd Gelukkig Zijn spelen. Kenden de cd natuurlijk al wel (zie deze recensie), maar het is mooi om te horen dat de muziek nóg intenser is geworden. Ronduit prachtig, zonder meer hoogtepunt van de avond!

Het derde en laatste optreden is weer heel wat anders met Pieter de Mast (sax en dwarsfluit) en Bert van den Brink (accordeon). Mooi, ingetogen en met veel passie (en plezier) gespeeld. En hoewel de intieme huiskamers node gemist werden, was het toch weer een prima editie van Jazz in de Kamer!

Leidse Glibber was er overigens ook bij, zelfde route, andere volgorde.

LINKS:

Frank Montis

Rolf Delfos

Pim Dros

Esther van Hees

Miguel Boelens

Jeroen van Vliet

Pieter de Mast

Bert van den Brink

Jazz in de Kamer

Sway at Home II deel 2

Het Sway at Home festival is afgelopen nacht goed bevallen, dus vandaag het tweede deel bekijken. Maar voor het zover is nog even bij zes andere livestreams langs. Om te beginnen Michelle David & The Gospel Sessions vanuit Paradiso. Prima plek voor geweldige gospel, zo kende ik Michelle David nog niet!

Het is de bedoeling dat dit een wekelijks terugkerend optreden gaat worden, iedere zondagochtend om 11 uur. En met steeds een speciale gast die een paar nummers meedoet. Vandaag is dat Wende Snijders, die hadden we ook nog nooit gospels horen zingen. (Hier terug te zien).

Dan over naar de Tolhuistuin voor een optreden van Blue Flamingo, voornamelijk bekend als 78-toeren dj, maar hier speelt en zingt hij live met Bart Wijkman op bas en Rick Linzel op piano. Een enkel eigen nummer, oude bekenden (van Ray Davies en Otis Rush) en een tweetal clips met duetten met o.a. Anneke van Giersbergen. Veelzijdige muzikant die zijn optreden afsluit als dj. Verrassend mooi! (Hier terug te zien).

Dan is er even pauze voordat het optreden van Esther van Hees & Mateusz Pulawski vanuit de studio van Mateusz begint. Het beeld is (en blijft) wat wazig, het geluid in eerste instantie ook, maar dankzij mee chattende kijkers is dat snel opgelost. Ze spelen vooral nummers van hun twee gezamenlijke cd's, maar ook een nummer van Wim De Craen en zelfs een nummer in het Pools. Boeiend concert vol verrassingen! (Hier terug te zien).

Daarna is het de beurt aan Simone Pormes die samen met Karel Boehlee en Peter Tiehuis het repertoire spelen wat je van ze verwacht. Veel Latijns-Amerikaanse jazz, vol overgave en passie vanaf het PrivePodium in Almere. (Hier terug te zien).

Dan naar het Beauforthuis voor Guus Westdorp die zich kris kras een weg door het repertoire van Ramses Shaffy baant. Heel herkenbaar allemaal en gelukkig geen poging om Ramses exact te kopiëren, maar daardoor mist het net datgene wat Ramses zo bijzonder maakte. (Hier terug te zien).

Tot slot van het rondje Nederlandse podia nog even naar De Effenaar voor een akoestisch optreden van Anneke van Giersbergen. Met veel covers en ook wat nieuwe nummers. Verrassende uitsmijter is Wish You Were Here van Pink Floyd. (Hier terug te zien).

Dan wordt het tijd om over te schakelen naar Amerika voor deel 2 van het Sway at Home festival. Organisator is de band Dustbowl Revival en de zanger/gitarist van de band, Zachary Lupetin opent deze tweede avond. Mooie uitvoering van Josephine (Chris Rea) en een mooi nieuw nummer. Hij zal op het eind van de avond nog terugkomen met een deel van de Dustbowl Revival.

Terrier is een gelukkig stel, singer songwriters, bestaande uit Ben Morrison (Brothers Comatose) en Erika Tietjen (T Sisters). En dat geluk stralen ze uit, in hun blikken en in hun muziek. Ontroerend!

Dankzij Elana James kwam ik achter dit festival. De zangeres en violiste van Hot Club of Cowtown speelt heerlijke Western Swing/Texas Fiddle Tunes/Gipsy Swing. Speciaal voor haar vader zingt ze I'll Fly Away. Heerlijk!

Shirli McAllen, zangeres van de Leftover Cuties, heeft een prachtige stem en een bariton ukelele. Prima mix van rock en blues!

Lindsay Lou speelt vanavond ook solo met vooral eigen nummers. Alleen vanwege de verjaardag van Bob Dylan laat ze een uitstekende versie horen van Don't Think Twice, It's Alright!

Met het optreden van Mary Gauthier & Jaimee Harris komt er een politiek/geëngageerd laagje bij met nummers als The War After The War en Soldiering On. Mooi om twee generaties singer-songwriters zo samen te horen!

Onverwacht boeiend is het optreden van Valerie June uit Memphis. Fijne mix van Americana en soul met gitaar en banjo. Prachtig Multi-Culti, daar kan er niet genoeg van zijn!

Afsluiter is natuurlijk organisator de Dustbowl Revival, niet in de bezetting die we vorig jaar nog zagen in de Q-Bus in Leiden, maar in een minimale 4-mans bezetting. En om eerlijk te zijn, dit is eigenlijk écht beter daar op de oprijlaan van Zachary.
Misschien komt er een vervolg op dit festival in juni, ik hoop het, want dit smaakt naar meer! (Hier terug te zien).

LINKS:
Michelle David & The Gospel Sessions
Wende Snijders
Paradiso
Blue Flamingo
Tolhuistuin
Esther van Hees & Mateusz Pulawski
Simone Pormes
PrivePodium
Guus Westdorp
Beauforthuis
Anneke van Giersbergen
Effenaar
Dustbowl Revival
Elana James
Leftover Cuties
Lindsay Lou
Mary Gauthier
Jamiee Harris
Valerie June
Sway at Home

Soort zondagmiddag bij De Twee Spieghels

, maar dan anders. Want Jazz- en wijncafé  De Twee Spieghels in Leiden is nog steeds dicht, wel zijn er vanmiddag twee live streams van muzikanten die met enige regelmaat daar te zien zijn. Allereerst Blue Sands die vandaag het Coronafest 2.0 via Jeugdhuis Tydeeh in het Belgische Mol openen, rechtstreeks vanuit Amsterdam. Blue Sands zijn zangeres Esther van Hees (oorspronkelijk uit Mol) en bassist Reindert Kragt (nog steeds een Kruidkoek), vorige week zaterdag zouden ze nog in De Twee Spieghels gespeeld hebben.
Ze spelen nu een half uurtje een breed scala aan muziek: Jenny Wren (Paul McCartney), Tous Les Garcons (Francoise Hardy) en I'm Calling You uit de film Bagdad Cafe bijvoorbeeld. En dat alles met een jazzy jasje, héél mooi! Kijk het hier terug.

Daarna gelijk door naar de livestream van PrivePodium waar zangeres Simone Pormes speelt met pianist Karel Boehlee en bassist Boudewijn Lucas. Mooie mix van (Latin)jazz en een beetje pop. Met Walk on By (Dionne Warwick) als prima opener.

Tegen het eind van het optreden komt Lo van Gorp ook nog een mooi duet meezingen en zo wordt deze zondagmiddag toch een klein beetje een zondagmiddag in De Twee Spieghels vooral omdat via de chats bij de livestreams ook nog een aantal bekenden uit Leiden (Hi Fons, Hi Lo) blijken mee te kijken!

LINKS:
Esther van Hees
Reindert Kragt
Jeugdhuis Tydeeh
Simone Pormes
PrivePodium

cd-recensie: Esther van Hees-Gelukkig Zijn*****

Stel je neemt elf Nederlandstalige liedjes van 7 Vlaamse en één Nederlandse muzikant en je zet die, de originele versies dus, op een cd en je krijgt een redelijk onevenwichtig album. Stel je neemt diezelfde elf liedjes en laat ze door een trio op een cd zetten dan krijg je opeens een pareltje.
Dat is precies wat de Vlaamse zangeres Esther van Hees heeft gedaan met Gelukkig Zijn. Samen met Jeroen van Vliet op piano en saxofonist Miguel Boelens is er een prachtig, evenwichtig geheel ontstaan van liedjes die Esther al haar hele leven meezingt.
Dit album bewijst opnieuw de veelzijdigheid van de zangeres, die eerder jazzplaten (o.a. met Mateusz Pulawski) maakte en een plaat met dansbare popballads als Esther Von Haze. Deze nieuwste productie is dan weer een mix van kleinkunst en Nederlandstalige pop.
Opvallend is dat veel van de Vlaamse artiesten niet of nauwelijks bekend zijn in Nederland, veel verder dan Raymond van het Groenewoud (Twee Meisjes en Gelukkig Zijn) en Louis Neefs (Benjamin) kom ik niet. Michel Fugain (Fransman) natuurlijk weer wel, maar deze Nederlandse versie van Ann Christy (Zoals een Mooi Verhaal) kende ik nog niet, net zo min als het ooit door haar gezongen Dag Vreemde Man. Voor Nederlanders zijn Sammy en Laat Me van Ramses Shaffy het bekendst, maar Rozane van Wim de Craene (was ooit een protege van Ramses Shaffy), een prachtig nummer, is ook nieuw voor mij. Het eerder genoemde Benjamin ken ik dan wel weer van Bobbie Gentry, maar dat Louis Neefs het ook op zijn repertoire had staan wist ik niet. Naast de gedragen zang van Esther moet ook het ingetogen spel van Jeroen van Vliet en Miguel Boelens vermeld worden, met zijn drieën máken zij deze plaat.
Kortom een mooie doorsnee van vooral Vlaamse kleinkunst-pop, prachtige nummers en door Esther van Hees geweldig verwoord,  gecombineerd en gepresenteerd, een plaat waarvan je, ondanks de soms sombere thematiek, blij van wordt!
Op 12 maart dit jaar speelt het trio nummers van deze cd tijdens Jazz in de Kamer in Leiden, de kaartjes heb ik gelukkig al.

LINKS:
Esther van Hees
Jeroen van Vliet
Miguel Boelens

Veel nieuws bij Esther en Mateusz

Vorige maand zagen we Esther van Hees en Mateusz Pulawski nog bij hun cd presentatie in het Pianolamuseum in Amsterdam, enigzins gespannen. Vanmiddag in De Twee Spieghels spelen ze ontspannen drie lange sets met veel nieuwe nummers. Naast nummers van hun eerste twee cd´s horen we ook schitterende versies van bijvoorbeeld Cry Me a River (Arthur Hamilton) en een hartverscheurende Tous les Garcons et les Filles (Francoise Hardy). Ontroerend optreden in een heerlijk ontspannen sfeer!

LINKS:
Esther en Mateusz
De Twee Spieghels

Bijzondere avond in het Pianolamuseum

Vanavond is het eindelijk zover, de tweede cd van Esther en Mateusz wordt officiëel gepresenteerd in het Amsterdamse Pianolamuseum. Een prachtige cd en zoals verwacht ook een prachtige presentatie. Ze spelen de hele schijf plus nog een nummer van de eerste cd en tijdens de tweede helft van het concert speelt Mateusz op zijn, afgelopen vrijdag aangeschafte Ibanez gitaar. Esther houdt van sfeervolle, intieme locaties want die passen het best bij haar muziek. Zo zag ik haar eerder bij Het Perron en nu dus het Pianolamuseum (dat met sluiting wordt bedreigd, teken de petitie op hun site). Een heel mooi optreden met een muisstil publiek tussen alle pianola's en bijbehorende attributen en als er dan ook nog een nummer wordt opgedragen aan de 'newly weds' kan onze dag niet meer stuk! Tot slot krijgen we ook nog een korte pianola demonstratie. Wat een prachtige (zomerse) dag!

LINKS:
Esther en Mateusz
Pianolamuseum

cd-recensie: Esther en Mateusz-What Saturday Brought *****

Twee jaar geleden verscheen de eerste cd van het duo Esther van Hees (zang) en Mateusz Pulawski (gitaar), What's hard to find. Nu is er dan een tweede, What Satuday Brought, en de lijn die op de eerste cd was uitgezet is hier verder doorgetrokken, naar een (nog) hoger plan getild. Gebleven is de 'verstilde eenvoud', de technische perfectie van beiden en de thematiek: de zoektocht naar liefde, met vaak een tragische afloop.
Het verschil is echter dat dit album zo mogelijk nóg ingetogener, nóg genuanceerder is dan het eerste. Vier eigen nummers ditmaal en zeven standards zijn te horen, met schitterende uitvoeringen van onder andere On The Street Where You Live of The Windmills Of Your Mind. En de eveneens ingetogen bijdragen van saxofonist Bart Wirtz op twee nummers sluit daarbij naadloos aan.
Onlangs, in De Twee Spieghels, gaven ze al een voorproefje van hoe dat dan live klinkt en dat was zonder meer fantastisch. Kan niet wachten op de presentatie van deze plaat op 19 april in het Pianolamuseum in Amsterdam.

LINKS:
Esther van Hees
Mateusz Pulawski

Esther & Mateusz weer opperbest

Esther van Hees is inmiddels een vertrouwde verschijning op dit blog, de laatste jaren vooral met gitarist Mateusz Pulawski en dat is altijd indrukwekkend. Ook vandaag in De Twee Spieghels. Het is een beetje een try-out voor het releaseconcert van hun tweede cd What Saturday Brought op 19 april in het Amsterdamse Pianolamuseum. En het is een prachtige cd weer en het optreden is navenant. Helaas niet tot het einde kunnen blijven, we hebben nog een verjaardagsfeestje in De Burcht. Naar Amsterdam dus op 19 april!

LINKS:
Esther en Mateusz
De Twee Spieghels

Jazz en blues

Vandaag geen moeite genomen om De Piano Spelen af te speuren naar mogelijke pianisten, gewoon direct op mijn doel af in het Kijkhuis. Gisteren speelden ze nog in het Trianon, vandaag hier: Esther van Hees en Remigiusz Knapik. Het weer is nóg beter dan gisteren, dus binnen is het alweer niet druk, maar het optreden van dit kersverse duo is er niet minder om. En behalve dat ene nummer van Chick Corea, allemaal nummers die ze gisteren niet speelden. Het is weer genieten!

Gisteren zou Rein Godefroy in het Kijkhuis spelen, maar door de véél te korte wisseltijd ging dat niet door. Vandaag spelen ze in het Trianon en er is aardig wat publiek bij de eerste set. Ze spelen nummers van hun prachtige cd It Will Come die pás is uitgekomen. Met Guus Bakker op bas en Pim Dros op drums is het echt heel goed.

In De Twee Spieghels staat het Claudio Jr. de Rosa quartet aangekondigd, maar dit lijkt meer op het Zadeno trio. Of een crossover tussen beiden. Maakt niet uit, het is een prima optreden weer!

Maar het is een prachtige dag en dan ben je toch liever ergens buiten in de zon, bij ´t Praethuys bijvoorbeeld waar deze middag The Bitches optreden. Niet onaardige coverband en dat bevalt uitstekend in het zonnetje!

Even naar huis om een hapje te eten en dan weer terug naar ´t Praethuys voor de Men in Blues. Niet binnen vandaag, gewoon buiten. Met Frenk van Meeteren op gitaar, mondharmonica en zang, Martijn Groen op o.a. drums, Peter Wassenaar op bas en Harm van Sleen op o.a. mandoline en pedalsteel. Mooie afsluiting van deze eerste Pinksterdag!

LINKS:
Esther van Hees
Remigiusz KnapikRein Godefroy
Guus Bakker
Pim Dros
Claudio Junior de Rosa
De Twee Spieghels
The Bitches
Men in Blues
't Praethuys

De piano's kunnen het niet waarmaken

De Piano Spelen heet het nieuwe driedaagse evenement in de Leidse binnenstad, onderdeel van het Signature Festival. Overal staan piano's, de meeste op straat, sommige binnen en er is een kaartje waarop staat waar die piano's staan. Er zijn ook pianisten aangetrokken om er op te spelen, maar als de piano's even onbezet zijn kan iedereen er op gaan spelen. Beetje afgekeken van de NS, maar een leuk initiatief.

Op de Hooglandsekerkgracht staan twee piano's en bij één ervan staat een koor Surinaamse liedjes te zingen, zonder pianobegeleiding. BB met R, dat werk. Het zou zomaar het Surinaams koor Voor Elkaar kunnen zijn dat het Leids Amateurkunst Festival (26-29 oktober) aan het promoten is.

Intussen ben ik al zes onbespeelde piano's gepasseerd als ik eindelijk Damiaan van Noort tegenkom bij de piano bij de Waag. Wat een beetje jammer is, is dat nergens te vinden is wie, wanneer, waar speelt.

Dus kom je nogal eens voor een onbemande piano te staan. Ook bij deze piano is dat zo en navraag bij de Leidse Rederij, waar deze piano voor de deur staat, levert niets op, ze hebben geen idee of er überhaupt iemand komt spelen.

Dan nog maar even naar de Beestenmarkt waar het VET GROOT Mobile van Peen en Ui in aanbouw is, ieder uur komt er een stukje bij.

Alleen van de jazzoptredens op piano's zijn wat namen en tijden bekend, dus om drie uur naar het Kijkhuis, waar het optreden niet doorgaat. Later blijkt dat de band (pianist, contrabassist en drummer) slechts 15 minuten heeft gekregen om van de Leidse Lente naar het Kijkhuis te verhuizen, een onmogelijke zaak natuurlijk.
Snel door naar het Trianon waar Esther van Hees speelt met de Poolse pianist Remigiusz Knapik. Prachtig concertje, maar omdat het binnen is (en buiten prachtig weer) is het niet erg druk.

Een onderdeel van het De Piano Spelen programma is De Makers Estafette met hier op het Hooglandsekerkplein een optreden van danseres Celine Werkhoven met pianobegeleiding.

Na nog een paar werkeloze piano´s wordt het tijd voor De Twee Spieghels waar Karel Boehlee (toetsen), Sun-Mi Hong (drums) en Frans van Geest (bas) spelen. Mooi optreden, soms heel subtiel, soms spetterend, maar immer boeiend!

De Piano Spelen zijn inmiddels afgelopen, maar op de Beestenmarkt hangt het VET GROOT mobile in volle glorie. Inspiratie zijn de mobiles van Alexander Calder, die op zijn beurt weer beïnvloed is door De Stijl. Leuk ding en nu maar hopen dat het mooi weer blijft, want bij windkracht 6 moet hij naar beneden.

LINKS:
Damiaan van Noort
Peen en Ui
Esther van Hees
Remigiusz Knapik
Celine Werkhoven
Karel Boehlee
Sun-Mi Hong
Frans van Geest
De Twee Spieghels

Jazz in de Kamer opent RGB festival

Vandaag begint de derde editie van het RGB festival in Leiden met Jazz in de Kamer. Vijf routes, drie concerten per route (x3 dus) en circa 25 bezoekers per route. Uitverkocht en dus toch goed voor een kleine 400 bezoekers! Wij doen route 5A en beginnen op de Herengracht met een concert van Reinier Baas (gitaar) en Tineke Postma (saxen). Reinier Baas voor het eerst gezien met saxofonist Maarten Hogenhuis (nu BRUUT!) tijdens de Hofjesconcerten in Leiden in 2010, daarna nog in diverse bands en orkesten. Dit lijkt op terug naar af, maar dat is dus écht niet zo, wat hij en Tineke nú laten horen is van een zeldzaam hoog niveau!

Het tweede concert van vanavond is van de singer-songwriter Jono McCleery. Achteraf blijkt hij al vaker in Leiden te zijn geweest, een keer in Velvet en op het PSAS festival in de Schouwburg. En dat is een beetje het probleem met veel singer-songwriters, het beklijft niet echt. Jono is goed, maar dat ik hem niet herken van zijn vorige optredens zegt genoeg.

Dat is dan wel weer anders met het derde concert door Esther en Mateusz. Hij is een begenadigd gitarist en zij een hemelse zangeres. Esther van Hees is óók al een oude bekende, zag haar voor het eerst in 2011 bij de Zoetermeer Jazz Award en heb haar sindsdien toch minstens éénmaal per jaar weer gezien. Eerst vaak met haar kwartet, de laatste tijd meestal met Mateusz Pulawski en dat is altijd een prachtig feest! Mooi slot van de eerste dag RGB festival, morgen iets geheel anders op dag twee met het Funked Up XL in Scheltema.


LINKS:
Reinier Baas
Tineke Postma
Jono McCleery
Mateusz Pulawski
Esther van Hees
RGB festival

cd-recensie: Esther en Mateusz-What's hard to find*****

Verstilde eenvoud zou je deze eerste gezamenlijke cd van zangeres Esther van Hees en gitarist Mateusz Pulawski kunnen noemen, maar zo simpel ligt het niet. Esther is een prachtig subtiele zangeres, zonder grote uithalen, alles in evenwicht en uiteraard loupzuiver. Mateusz is een vergelijkbare gitarist, evenwichtig, subtiel en technisch grandioos. Samen is het een perfect duo.
Op de cd zijn een drietal eigen nummers te vinden plus een aantal standards. De cd opent gelijk heel mooi met I Will Wait for You (Michel Legrand), deels in het Engels, deels in het Frans, in eerste instantie a-capella totdat Mateusz invalt. De toon is gezet en er volgen nog meer juweeltjes, zowel de eigen composities als de standards stijgen tot grote hoogte.
Er staan liefst drie nummers van Bill Evans op de cd, Laurie, Very Early en The Two Lonely People, een duidelijke voorliefde van het duo. Extra vermelding is nog Wayne Shorter's E.S.P. waard met een eigen arrangement en tekst van Esther en het opvallende, want Spaans gezongen Alfonsina y el Mar van Ariel Ramirez en Felix Luna, bekend van Mercedes Sosa.
Als je deze cd al ergens mee zou willen vergelijken dan zou het met Tuck and Patty moeten zijn. Maar die vergelijking gaat gelijk ook weer mank door de geheel eigen invulling die Esther en Mateusz aan het genre zang-gitaar geven. Een aanrader van de bovenste plank, die bij iedere beluistering mooier wordt!
De cd wordt gepresenteerd op 1 april op het Conservatorium van Amsterdam (Blue Note).

LINKS:
Esther van Hees
Mateusz Pulawski