In januari 2013 was de eerste editie van
Peel Slowly and See in het Imperium Theater in Leiden met drie optredens, nu is de tiende editie met maar liefst 18 optredens voor het eerst neergestreken in de Marktsteeg. In
Scheltema opent de Leidse band
Melle, vorig jaar winnaar van de Nobel Award en al wel eerder solo gezien, nu voor het eerst met een band. Prima opening van het festival!
Er staan dit jaar opvallend veel buitenlandse bands op het programma, om te beginnen
Ottla uit België. Een nieuwe groep rond gitarist
Bert Dockx, die zin had om ook eens wat jazz te gaan spelen. Het resultaat mag er zijn, een sextet met een mix van rock en jazz, een Belgische variant op onze eigen Kruidkoek. Ook de titels van de nummers (Stofwolk, Huisje Tuintje) doen kruidkoekerig aan. Niks mis mee dus, heerlijke band!
In de grote zaal van
Gebr. de Nobel staat inmiddels de eveneens Belgische band
Isbells te spelen. Geweldige Indie folk met veel elektronica en hele mooie zangpartijen. Maar er mist na een tijdje toch wat variatie, tijd voor een volgend optreden.
Marktsteeg 10, de derde lokatie van het festival (de Marktsteeg is nog geen 100 meter lang en alle drie de locaties zijn hier te vinden), biedt plaats aan
Spoelstra, multi-instrumentalist uit Leiden die al jaren solo met heel veel elektronica boeiende optredens weet neer te zetten. Ook vanavond weer.
Uit Engeland, maar eigenlijk van over de hele wereld, komen
Kefaya & Elaha Soroor. Jazz meets wereldmuziek, een soort van Afghaanse fusion. Bijzonder!
Dan weer even terug naar eigen land met de Rotterdamse band
Neighbours Burning Neighbours. Uitstekend viertal met heerlijke noise pop. Beetje van Swans, Slits, Sonic Youth en Gore, maar wel heel eigen. Zeer verrassend!
Uit Rusland komt de 'nieuwe festival sensatie'
Shortparis. De grote zaal van Gebr. de Nobel is inmiddels flink volgelopen en het blijkt een goed geoliede machine, zeker dansbaar, maar wel zonder ziel. Net zoals Depeche Mode vroeger, want daar worden ze vaak mee vergeleken. Het is gemaakt en achterhaald, maar misschien wel een goede inzending voor het Songfestival volgend jaar?
Uit Amsterdam komt singer-songwriter
Lena Hessels die met elektronica en gitaar een niet al te toegankelijk, maar wel mooi optreden neerzet.
Een andere singer-songwriter vanavond is de Leidse
Mevrouw Tamara met haar band. Mooie, dromerige liedjes ergens tussen Eefje de Visser en Spinvis in. Zag haar jaren geleden al een paar keer solo, met band erbij is het af!
Vreemde maar interessante eenden in de bijt zijn
Ned McGowan &
Guy Livingston , twee Amerikanen met een modern klassieke achtergrond die de hele wereld afreizen, maar ook verbonden zijn aan de Leidse Universiteit. Het eerste deel van het optreden bestaat uit 1 minuut improvisaties op
(bas)fluit, piano en metronoom. Waarbij het publiek mag raden of het langer of korter was dan 1 minuut. Het tweede deel van het optreden bestaat uit langere uitvoeringen van Winter Music (John Cage) en Gymnopédie (Erik Satie). Een boeiend, muzikaal omlijst, hoorcollege dat geen moment gaat vervelen.
Wat ook niet verveelt is het Engelse
Cykada die aanstekelijke 'heavy jazz' spelen. Maken er een geweldige show van met veel improvisatie. Je hoort er Frank Zappa, The Soft Machine én Status Quo in terug met af en toe een vlaag Oosterse muziek. Geweldige en zeer swingende band, mooi moment om hier het festival af te sluiten.
Het was een mooie editie van
Peel Slowly and See, misschien wel de beste tot nu toe. Zéér gevarieerd en ook zeer internationaal, terwijl er voldoende ruimte was voor Leids en ander Nederlands talent. En ook de nieuwe lokatie in de Marktsteeg is zéker voor herhaling vatbaar!
3voor12 Leiden was er natuurlijk ook en zag deels dezelfde, deels andere optredens. En ook
Louder Than War was er bij.
LINKS:
Melle
Ottla
Isbells
Spoelstra
Kefaya & Elaha Soroor
Neighbours burning Neighbours
Shortparis
Lena Hessels
Mevrouw Tamara
Ned McGowan &
Guy Livingston
Cykada
Peel Slowly and See
Scheltema
Gebr. de Nobel
Marktsteeg 10
O'Nine komt later, eerst is er de coverband LOS die de grote zaal doet deinen. Het begint zowaar op 3 october te lijken.
Heel wat steviger gaat het toe bij indierockers Headfirst in de nu echt stampvolle kleine zaal. Hier neemt de Nobel Award inmiddels de programmering over.
Dan speelt Judith een pauzeset in de grote zaal (met dezelfde gitarist als Sanne Huisman).
Maar snel terug naar de kleine zaal voor een adembenemend optreden van Zuster Zonnebloem. Voor het laatst gezien op Werfpop 2022, maar wat is deze band gegroeid! Indrukwekkend, een half uurtje is eigenlijk véél te kort.
Dus de helft gemist van O'Nine, dat toch ook uitstekend bezig is. Onder andere twee nummers van de Golden Earring maken indruk.
