The Ex hoogtepunt Peel Slowly And See 2024

De tweede dag van het Peel Slowly And See festival in de Marktsteeg (Nobel, Scheltema, Marktsteeg 10) opent gelijk met de Eminent Sessions in de Grote zaal van de Nobel. Bart Wirtz heeft een 'carte blanche' vanavond. Samen met Emiel van Rijthoven (toetsen), Timothy van der Holst (percussie), Jimmi Hueting (drums), Mathijs Seepers (trompet), Robin van Baaren (bas) en Lucas Meijers (gitaar) wordt het een mix van jazz en pop met prachtige momenten, zoals de Mongezi Feza achtige trompet solo van Matthijs Seepers. Wat een beetje ontbreekt is de samenhang tussen de verschillende nummers, nu gaat het alle kanten op en dat maakt het toch wat rommelig. Goed maar geen eenheid.

(Grappig detail: Bart Wirtz won in 2012 een Edison, de opener van vorig jaar, Pip Blom, won een Edison twee dagen na déze editie van PSAS).

Iets heel anders is het Amerikaanse duo Dolphin Hyperspace (saxofoniste Nicole McCabe & bassist Logan Kane met de nodige elektronica). Boeiend electro-jazz duo waar je nog nooit van gehoord hebt en dus één van de verrassingen van PSAS. Een optreden dat de kleine Scheltema Expo stevig in de ban houdt. En terecht!

En dan is het tijd voor The Ex. Zag ze al regelmatig rond 1980, voornamelijk samen met de Rondos en inmiddels alweer ruim tien jaar geleden in het LVC en op het Cultuur? Barbaar! Festival in de Q-Bus en 9 jaar geleden ook al op dit podium. En ja, na 45 jaar zijn ze beter dan ooit! Een set met allemaal nieuwe nummers waarvan er geen een verkeerd valt. Ademloos staan luisteren. Jazz en Ethiopie zijn een beetje naar de achtergrond gegaan, het is weer vanouds knallen. Op verzoek van de band gaat de verlichting op Steady ('wij bewegen wel') en ook dat is een verademing. Concerten de The Ex zijn altijd goed, maar dit is toch echt wel een uitschieter die je niet snel vergeet!

PSAS is een festival vol tegenstellingen, dus na het knallende optreden van The Ex een juist ultiem ingetogen concert van Peter Broderick. A Capella, met piano of gitaar, klein, breekbaar in de Marktsteeg 10, dat te klein is voor de hoevelheid belangstellenden. Maar héél moo!

Er zijn vanavond 14 verschillende optredens (plus dj's en artist talks) dus er moeten keuzes gemaakt worden en tegelijkertijd met het optreden van Peter Broderick is er ook dj Flugvél og Geimskip in de Scheltema Expo. Een overdonderende show van de IJslandse Steinunn Eldflaug/Hardardottir met samples, toetsen en zang en een flinke lichtshow, die hier weer helemaal op zijn plaats is. Mooie afsluiting van deze uitstekende editie van PSAS!

Anderen waren er ook:
MuziScene
Louder Than War
Leidsch Dagblad (alleen voor abonnes)
3voor12Leiden

LINKS:

Bart Wirtz
Dolphin Hyperspace
The Ex
Peter Broderick
dj Flugvél og Geimskip
Peel Slowly and See

Mooie afwisselende avond Peel Slowly And See

Even kort een uitleg over de naam van het Peel Slowly And See Festival, omdat ik de afgelopen week merkte dat erg veel mensen geen idee hebben waar die naam vandaan komt.
De eerste LP van The Velvet Underground uit 1967 had een hoes die ontworpen was door Andy Warhol met een roze banaan en een sticker als bananenschil eroverheen geplakt. Op de hoes staat alleen 'Andy Warhol', niet de naam van de band, en bovenin, naast de steel van de bananenschilsticker de tekst 'Peel Slowly And See'. Heruitgaven van de LP en later cd hebben dezelfde hoes, maar zonder sticker, alleen de gele banaan en zonder de Peel Slowly tekst. Weten jullie dat ook weer. En dat het Peel Slowly And See Festival ooit is opgestart door de platenwinkel Velvet is natuurlijk ook geen toeval!

Openingsband van de avond is Pip Blom in de grote zaal van Gebr. De Nobel, een prima gangmaker voor het feest, deze indierockband uit Amsterdam. Ben al jaren fan en ze laten horen nog steeds te groeien. Het is inmiddels hun derde (!) optreden in Leiden, in 2017 stonden ze hier in het voorprogramma van Traumahelikopter en deden ze mee aan de Popronde. Perfecte start van het festival.

In de theaterzaal van Scheltema speelt de Amsterdamse band Smandem in het halfdonker een mix van jazz en pop met veel improvisatie. Het gaat alle kanten op, maar blijft boeien van het begin tot het eind.

Iets heel anders is vervolgens de groep Koikoi uit Belgrado in de uitpuilende kleine zaal van Gebr. De Nobel. Ze spelen maar een half uur hun niet alledaagse, soms snoeiharde pop en weten daarmee indruk te maken. Mooie verrassing!

In de grote zaal van Gebr. De Nobel is inmiddels de Duitse band The Notwist begonnen aan hun maar liefst 75 minuten durende set. De meningen zijn wat verdeeld, sommigen zijn enthousiast, andere vinden het te gladjes geworden. De stevige rock van 30 jaar geleden heeft in elk geval plaatsgemaakt veel variatie en elektronica. Beetje The Cure meets Kraftwerk. Aardig maar na een half uurtje weer verder, er is nog meer moois te zien.

Zoals de Gentse formatie Luster met prachtige drone-folk in de kelder van de voormalige Bethlehemkerk. Adembenemende muziek van dit zestal met een ongebruikelijke mix van instrumenten en prachtige meerstemmige zang. Bij vlagen doet het denken aan de eerste plaat van de Velvet Underground, heel toepasselijk op dit festival. Wéér zo'n verrassing die je toch altijd tegenkomt bij Peel Slowly And See!

Opvallend is het optreden van de Leidse band Kinderen tegen Kinderen die ruim tien jaar na hun afscheidsconcert in het LVC, nu eenmalig nog eens samenkomen voor een reünie. Uitgerust in bananenpakken spelen ze de theaterzaal van Scheltema plat. Het repertoire is bekend, de uitvoeringen zijn goed en zéér dansbaar. Maar je moet er wel van houden.

Datzelfde geldt overigens voor het Poolse Siksa een duo bestaande een bassist en een spoken word artiest annex punkzangeres. Totaal iets anders, maar ze maken er wel een act van in de Expo van Scheltema.

In de Bethlehem kerk speelt de Utrechtse band This Leo Sunrise een mooie set met vooral nieuw werk. Meeslepende folk-pop die prima past in deze kerkkelder.

De afsluiter van het festival is in de theaterzaal van Scheltema door de nieuwe Amsterdamse band Nusantara Beat die heerlijk groovende muziek maken geïnspireerd door hun Indische roots. Vooral het nummer Bandoeng maakt indruk. Hier gaan we hopelijk nog veel meer van horen. Geweldige afsluiter van een meer dan geslaagd festival!

Anderen waren er ook, op het uitverkochte festival, en sommigen, nee velen, schreven erover:
Written in Music
Muziscene

Leidsch Dagblad (alleen voor abonnees)

Make A Fuzz

3voor12 Leiden
Enola.be
Under The Radar Magazine
Louder Than War

LINKS:
Pip Blom

Smandem

Koikoi

The Notwist

Luster

Kinderen tegen kinderen

This Leo Sunrise

Siksa

Nusantara Beat

Peel Slowly and See

Gebr. De Nobel

Scheltema

Een avond vol verrassingen bij Peel Slowly And See

Maar voor het zover is eerst nog naar Plato, voor het eerste echte instore optreden in tijden. Vandaag van My Blue Van ter promotie van hun inmiddels vierde, naamloze cd. Zeven jaar geleden nog gezien bij Velvet, toen nog als trio met onvervalste Nederblues, nu als kwartet en met een fraai eigen geluid, hoewel de blues natuurlijk altijd de hoofdmoot vormt.

En dan naar de Marktsteeg voor de inmiddels twaalfde (?) editie van Peel Slowly And See met maar liefst 16 optredens. Dat wordt dus kiezen en het Leidse Kieff is een mooie start in de stampvolle kleine zaal van Gebr. De Nobel. Al een aantal jaren niet meer gezien, maar de neo punk staat nog als een huis! En veel minder introvert dan de vorige keren dat ik ze zag.

Het bijzondere van Peel Slowly And See is dat er een keur aan muzieksoorten te horen is, dus van de punk stap zo over naar de fusionjazz van het Ashley Henry trio uit Londen in de grote zaal van Gebr. De Nobel. En ook hier een volle bak, met een enthousiast dansend publiek. Heerlijk swingend optreden!

In Scheltema, recht tegenover Gebr. De Nobel speelt inmiddels Buurtbeheer met zanger Jacco Weener, Yo Kolina op drums en Sebastiaan Luiten op bas een interressante set neo metal. Zelf noemen ze het Nederlandstalige sociale woningbouw punk. Intrigerend trio dat binnenkort hun eerste cassette gaat uitbrengen op het Smikkelbaard label.

Terug in de kleine zaal van Gebr. De Nobel speelt de Berlijnse Kid Be Kid boeiende elektro pop. Met twee toetsenborden en haar stem, ze zingt en beatboxt, combineert jazz en hiphop in een singer-songwriter context. Mooie verrassing op dit eerste optreden van haar in Nederland, in mei een herkansing in het Amsterdamse Bimhuis.

En weer naar de overkant, zo krijg je nog eens wat frisse lucht tussen de optredens door, voor Dancing Dollekamp in de theaterzaal van Scheltema. Prima band rond André Manuel, met doorgewinterde muzikanten die vooral heel veel plezier hebben én geven!

Iets heel anders is Conjunto Papa Upa met Caraïbische klanken. Tijd om te gaan dansen.
En dan snel weer verder naar Ottone Pesante, een soort van metalband, maar dan met drums, trompet en trombone. Slechts heel kort gezien (zelfs geen tijd gehad om een foto te maken), maar de enige moshpit van deze avond.

Letterlijk last minute ingevlogen is Rosemary Loves A Blackberry (Diana Burkot), vooral een politiek statement, want Diana maakt(e) deel uit van het Russische Pussy Riot collectief en vluchte onlangs naar Estland. Het loopt technisch niet helemaal lekker en teksten in het Russisch zijn ook niet te volgen, het is meer een performance dan een concert, maar dat kan ook boeiend zijn.

Diana is in Nederland inmiddels mooi opgevangen door Tramhaus, die na haar het podium opgaan voor een geweldige afsluiter van dit festival. Perfecte postpunk band die al langer op het verlanglijstje stond. Maken hun reputatie helemaal waar!
En zo komt er een einde aan deze editie van Peel Slowly And See, de volgende staat alweer gepland voor 11 maart 2023, even wachten dus, maar dat gaat zeker weer meer dan de moeite waard worden.

LINKS:
My Blue Van
Plato
Kieff
Ashley Henry
Kid Be Kid
Dancing Dollekamp
Conjunto Papa Upa
Rosemary Loves A Blackberry
Tramhaus
Peel Slowly and See

Boeiend tweede lustrum Peel Slowly And See

In januari 2013 was de eerste editie van Peel Slowly and See in het Imperium Theater in Leiden met drie optredens, nu is de tiende editie met maar liefst 18 optredens voor het eerst neergestreken in de Marktsteeg. In Scheltema opent de Leidse band Melle, vorig jaar winnaar van de Nobel Award en al wel eerder solo gezien, nu voor het eerst met een band. Prima opening van het festival!

Er staan dit jaar opvallend veel buitenlandse bands op het programma, om te beginnen Ottla uit België. Een nieuwe groep rond gitarist Bert Dockx, die zin had om ook eens wat jazz te gaan spelen. Het resultaat mag er zijn, een sextet met een mix van rock en jazz, een Belgische variant op onze eigen Kruidkoek. Ook de titels van de nummers (Stofwolk, Huisje Tuintje) doen kruidkoekerig aan. Niks mis mee dus, heerlijke band!

In de grote zaal van Gebr. de Nobel staat inmiddels de eveneens Belgische band Isbells te spelen. Geweldige Indie folk met veel elektronica en hele mooie zangpartijen. Maar er mist na een tijdje toch wat variatie, tijd voor een volgend optreden.

Marktsteeg 10, de derde lokatie van het festival (de Marktsteeg is nog geen 100 meter lang en alle drie de locaties zijn hier te vinden), biedt plaats aan Spoelstra, multi-instrumentalist uit Leiden die al jaren solo met heel veel elektronica boeiende optredens weet neer te zetten. Ook vanavond weer.

Uit Engeland, maar eigenlijk van over de hele wereld, komen Kefaya & Elaha Soroor. Jazz meets wereldmuziek, een soort van Afghaanse fusion. Bijzonder!

Dan weer even terug naar eigen land met de Rotterdamse band Neighbours Burning Neighbours. Uitstekend viertal met heerlijke noise pop. Beetje van Swans, Slits, Sonic Youth en Gore, maar wel heel eigen. Zeer verrassend!

Uit Rusland komt de 'nieuwe festival sensatie' Shortparis. De grote zaal van Gebr. de Nobel is inmiddels flink volgelopen en het blijkt een goed geoliede machine, zeker dansbaar, maar wel zonder ziel. Net zoals Depeche Mode vroeger, want daar worden ze vaak mee vergeleken. Het is gemaakt en achterhaald, maar misschien wel een goede inzending voor het Songfestival volgend jaar?

Uit Amsterdam komt singer-songwriter Lena Hessels die met elektronica en gitaar een niet al te toegankelijk, maar wel mooi optreden neerzet.

Een andere singer-songwriter vanavond is de Leidse Mevrouw Tamara met haar band. Mooie, dromerige liedjes ergens tussen Eefje de Visser en Spinvis in. Zag haar jaren geleden al een paar keer solo, met band erbij is het af!

Vreemde maar interessante eenden in de bijt zijn Ned McGowan & Guy Livingston , twee Amerikanen met een modern klassieke achtergrond die de hele wereld afreizen, maar ook verbonden zijn aan de Leidse Universiteit. Het eerste deel van het optreden bestaat uit 1 minuut improvisaties op
(bas)fluit, piano en metronoom. Waarbij het publiek mag raden of het langer of korter was dan 1 minuut. Het tweede deel van het optreden bestaat uit langere uitvoeringen van Winter Music (John Cage) en Gymnopédie (Erik Satie). Een boeiend, muzikaal omlijst, hoorcollege dat geen moment gaat vervelen.

Wat ook niet verveelt is het Engelse Cykada die aanstekelijke 'heavy jazz' spelen. Maken er een geweldige show van met veel improvisatie. Je hoort er Frank Zappa, The Soft Machine én Status Quo in terug met af en toe een vlaag Oosterse muziek. Geweldige en zeer swingende band, mooi moment om hier het festival af te sluiten.
Het was een mooie editie van Peel Slowly and See, misschien wel de beste tot nu toe. Zéér gevarieerd en ook zeer internationaal, terwijl er voldoende ruimte was voor Leids en ander Nederlands talent. En ook de nieuwe lokatie in de Marktsteeg is zéker voor herhaling vatbaar!
3voor12 Leiden was er natuurlijk ook en zag deels dezelfde, deels andere optredens. En ook Louder Than War was er bij.

LINKS:
Melle
Ottla
Isbells
Spoelstra
Kefaya & Elaha Soroor
Neighbours burning Neighbours
Shortparis
Lena Hessels
Mevrouw Tamara
Ned McGowan & Guy Livingston
Cykada
Peel Slowly and See
Scheltema
Gebr. de Nobel
Marktsteeg 10

Mooie aftrap Peel Slowly And See

Vanmiddag is er de pre-party van het Peel Slowly And See festival op Marktsteeg 10 dat op 22 februari gaat plaatsvinden in de Marktsteeg: bij Gebr. de Nobel, bij Scheltema en op nummer 10. Er worden vandaag ook de laatste bands voor het festival bekend gemaakt en singer-songwriter Melle (winnaar van de Nobel Award 2019) geeft solo een voorproefje van wat hij dan met zijn band gaat laten horen, smaakt naar meer. Hij maakt deel uit van de mooie line-up van Peel Slowly And See dat je dit jaar zeker niet wilt missen!

LINKS:
Melle
Peel Slowly and See
Marktsteeg10

Goede maar weinig verrassende Peel Slowly And See

Peel Slowly And See is een festival dat wil verrassen met muziek uit binnen- en buitenland, van (modern) klassiek tot punk. En hoewel het niveau over het algemeen hoog is, zijn er maar weinig verrassingen. Want Bart Wirtz is natuurlijk weer geweldig met zijn band, maar wie een beetje de jazz in Leiden volgt heeft dit al wel eerder kunnen zien. Wel is zijn laatste plaat Beneath The Surface weer fenomenaal, en dit optreden ook!

Hebe is een singer-songwriter die een soort zweverige elektro-indie-pop maakt. Klinkt wel mooi, maar het is niet echt verrassend. En de herrie van de benedenburen helpt ook niet mee.

Die benedenburen zijn Black Tarantula uit Leiden met hun Netherkraut. Aanstekelijke instrumentale psycho-surf-punk, maar net als de vorige keren dat we ze zagen is het een prima optreden, doch ontbreekt de variatie.

Lola is een duo dat prachtig Nederlandstalige liedjes zingt op het kruisvlak van singer-songwriter en kleinkunst. Mooi, onderhoudend, soms wrang, soms geestig. En als je van Eefje de Visser houdt is dit gesneden koek. (en ik vindt Eefje de Visser érg goed!)

Inmiddels speelt de jonge Duitse pianist/componist Martin Kohlstedt een modern-klassiek piano concert op vleugel, keys en elektronica. Doet bij vlagen aan Mike Oldfield denken. Tubular Bells anno 2018. Of Klaus Schulze anno nu.

De band Geronimo komt helemaal uit Chili maar resideert tegenwoordig in Rotterdam. Indie/dreampop met een wisselende blazerssectie (vandaar de bladmuziek). Maar net als Hebe hebben ze last van harde beats van de benedenburen. Jammer.

En die benedenburen zijn het dieptepunt van het festival. O, Kutjes maakt de naam helemaal waar, het is helemaal kut! Muziek, zang, teksten, performance, niets deugt. En op een festival als Peel Slowly And See moet de muziek toch in elk geval live gespeeld worden...

Kim Janssen daarentegen is weer meer dan de moeite waard, zag hem eerder solo en met How To Throw A Christmas Party (beiden in het LVC), nu speelt hij de sterren van de hemel met zijn band. En prachtig meerstemmig!

Heel apart is het intieme optreden van Johanna Glaza, singer-songwriter met toetsen en ukelele. Komt uit Litauwen, woont in Londen speelt hier dromerige zeemeerminnenpop. Qua uitstraling heeft het iets van Kate Bush, maar de nummers zijn toch écht anders.

De avond loopt alweer bijna ten einde, nu nog de glampunk van Venus Tropicaux uit Rotterdam dat we ook al eens eerder zagen. Prima muziek, ietwat introverte muzikanten, maar verrassen? Nee, wel lekkere muziek.

Eigenlijk de enige échte verrassing vanavond is de laatste band, Altin Gün, een Turks/Nederlandse band die zijn inspiratie vindt in de Turkse psychedelische folkmuziek uit de jaren 70. Een muzieksoort die toen helemaal aan mij is voorbijgegaan en blijkbaar geen vervolg heeft gekregen in Turkije, gelukkig zet Altin Gün deze muziek weer op de kaart. Wat een schitterend slot van deze Peel Slowly And See!

LINKS:
Bart Wirtz
Hebe
Black Tarantula
Martin Kohlstedt
Lola
Geronimo
O, Kutjes
Kim Janssen
Johanna Glaza
Venus Tropicaux
Altin Gün
Peel Slowly and See
Leidse Schouwburg

Mooie editie Peel Slowly And See

Vandaag is er weer héél véél muziek in Leiden, keuze uit 13 festivals en optredens, maar we beperken ons tot de inmiddels alweer twaalfde editie van Peel Slowly And See (PSAS) dat voor de tweede keer, georganiseerd door platenzaak Velvet, in De Leidse Schouwburg plaatsvindt. De altijd ondankbare taak van openingsact in de grote zaal is voor The Yukon Club. Doen ze goed met hun electro-indie-pop.

In de Bonbonniere speelt vervolgens The Avonden, eerder al gezien in het LVC en bij Meet&Greet. Gerard Reve meets Velvet Underground. Spelen weer nummers van de cd Nachtschade, helaas is de zang slecht te verstaan en dat is toch wel essentieel bij The Avonden.

In de derde zaal, de Directiekamer, speelt daarna David Tapley van Tandem Felix uit Dublin. Klinkt goed, maar met zijn band erbij was het vast nóg beter geweest, maar ja, het is een mooie kennismaking.

Het drukst vanavond is het bij de lokale band Matt Winson in de grote theaterzaal, zit bijna helemaal vol! En terecht, ze spelen hier één van hun beste sets die ik ooit van ze zag. In deze vorm hoor ik graag meer van ze! Voor de fans van James Vincent McMorrow en Patrick Watson.

Henk & Melle hebben we helaas niet kunnen zien, want we doen mee aan de popquiz in de foyer (en worden derde), en in de Directiekamer is het wel érg druk bij Alex Stolze, jammer want het klinkt wel interessant. De rij voor de zaal is imposant, maar ja, als iedereen in het kleine zaaltje op de grond gaat zitten is de capaciteit niet geweldig.

Dan maar naar de grote zaal voor de Belgische band Blackie & The Oohoos die mooie dromerige indie-pop spelen. Met héél veel elektronica lijkt het soms bijna een dj-set. Interressant, maar het blijft niet heel lang boeien.

Bij Torii in de Bonbonniere is het ook alweer zó druk dat het luisteren op de gang wordt, dat is een beetje het probleem van deze locatie, als er even pauze is in de grote zaal zijn de andere zaaltjes té klein om al het publiek te kunnen herbergen.
Dus weer naar de grote zaal voor een kort optreden van mc Kassett met hun programma Twijfelzaaiers. Rappend cabaretesk met als basis interviews die ze eerder op de avond deden in de foyer. Een kwartier genieten van deze muzikale spraakwaterval!

Sluitstuk van de avond is het solo optreden van John Bramwell van de band I Am Kloot. En net als bij David Tapley van Tandem Felix had je toch het liefst de hele band gehoord. Al met al is het een geslaagde avond met prima muziek, maar echte uitschieters ontbreken. En dat het niet helemaal is uitverkocht zegt meer over de Leidenaars dan over PSAS!
Sleutelstad was er ook bij, Xavier Baudet niet (maar heeft wel een mening).

LINKS:
The Yukon Club
The Avonden
Tandem Felix
Matt Winson
Alex Stolze
Blackie & The Oohoos
Kassett
I Am Kloot
Peel Slowly and See
Velvet
Leidse Schouwburg