Een avond vol verrassingen bij Peel Slowly And See

Maar voor het zover is eerst nog naar Plato, voor het eerste echte instore optreden in tijden. Vandaag van My Blue Van ter promotie van hun inmiddels vierde, naamloze cd. Zeven jaar geleden nog gezien bij Velvet, toen nog als trio met onvervalste Nederblues, nu als kwartet en met een fraai eigen geluid, hoewel de blues natuurlijk altijd de hoofdmoot vormt.

En dan naar de Marktsteeg voor de inmiddels twaalfde (?) editie van Peel Slowly And See met maar liefst 16 optredens. Dat wordt dus kiezen en het Leidse Kieff is een mooie start in de stampvolle kleine zaal van Gebr. De Nobel. Al een aantal jaren niet meer gezien, maar de neo punk staat nog als een huis! En veel minder introvert dan de vorige keren dat ik ze zag.

Het bijzondere van Peel Slowly And See is dat er een keur aan muzieksoorten te horen is, dus van de punk stap zo over naar de fusionjazz van het Ashley Henry trio uit Londen in de grote zaal van Gebr. De Nobel. En ook hier een volle bak, met een enthousiast dansend publiek. Heerlijk swingend optreden!

In Scheltema, recht tegenover Gebr. De Nobel speelt inmiddels Buurtbeheer met zanger Jacco Weener, Yo Kolina op drums en Sebastiaan Luiten op bas een interressante set neo metal. Zelf noemen ze het Nederlandstalige sociale woningbouw punk. Intrigerend trio dat binnenkort hun eerste cassette gaat uitbrengen op het Smikkelbaard label.

Terug in de kleine zaal van Gebr. De Nobel speelt de Berlijnse Kid Be Kid boeiende elektro pop. Met twee toetsenborden en haar stem, ze zingt en beatboxt, combineert jazz en hiphop in een singer-songwriter context. Mooie verrassing op dit eerste optreden van haar in Nederland, in mei een herkansing in het Amsterdamse Bimhuis.

En weer naar de overkant, zo krijg je nog eens wat frisse lucht tussen de optredens door, voor Dancing Dollekamp in de theaterzaal van Scheltema. Prima band rond André Manuel, met doorgewinterde muzikanten die vooral heel veel plezier hebben én geven!

Iets heel anders is Conjunto Papa Upa met Caraïbische klanken. Tijd om te gaan dansen.
En dan snel weer verder naar Ottone Pesante, een soort van metalband, maar dan met drums, trompet en trombone. Slechts heel kort gezien (zelfs geen tijd gehad om een foto te maken), maar de enige moshpit van deze avond.

Letterlijk last minute ingevlogen is Rosemary Loves A Blackberry (Diana Burkot), vooral een politiek statement, want Diana maakt(e) deel uit van het Russische Pussy Riot collectief en vluchte onlangs naar Estland. Het loopt technisch niet helemaal lekker en teksten in het Russisch zijn ook niet te volgen, het is meer een performance dan een concert, maar dat kan ook boeiend zijn.

Diana is in Nederland inmiddels mooi opgevangen door Tramhaus, die na haar het podium opgaan voor een geweldige afsluiter van dit festival. Perfecte postpunk band die al langer op het verlanglijstje stond. Maken hun reputatie helemaal waar!
En zo komt er een einde aan deze editie van Peel Slowly And See, de volgende staat alweer gepland voor 11 maart 2023, even wachten dus, maar dat gaat zeker weer meer dan de moeite waard worden.

LINKS:
My Blue Van
Plato
Kieff
Ashley Henry
Kid Be Kid
Dancing Dollekamp
Conjunto Papa Upa
Rosemary Loves A Blackberry
Tramhaus
Peel Slowly and See

Well hallo zeg!

Het is weer een propvolle zaterdag op muziekgebied in Leiden vandaag. Dat begint met een kort optreden van De Slechte Band in de studio van Sleutelstad bij Cultuur071. In het kader van hun vijftienjarig bestaan, dat ze zondag vieren in de Leidse Schouwburg, spelen ze nu alvast twee nummers.

Het middagoptreden in De Twee Spieghels wordt verzorgd door drummer Omiros Miltiadous met zijn trio. Ingetogen jazz met een warme klank mooie solo's.

Maar we moeten weer snel verder naar de achterburen want bij Velvet speelt My Blue Van een half uurtje in de winkel. Onvervalste Nederblues, beetje in de traditie van Cuby en dat is altijd goed natuurlijk!

En na al die ochtend- en middagmuziek is er dan ook nog een heus festival in de Q-Bus vanavond. De WellHaLo foundation organiseert een benefietavond om geld op te halen om waterputten in Gambia aan te leggen. De avond opent al vroeg met de bekende Leidse rock coverband Maximum Overdrive, die drie kwartier spelen zoals we dat gewend zijn.

Tweede band is Well Come, speciaal voor vanavond optredend onder deze naam. Want het zijn natuurlijk gewoon Rob Baars (gitaar en zang), René Merbis (gitaar), Joost van der Graaf (bas) en Andrew Spieker (drums). En met gastmuzikant Harm van Sleen maken ze er een mooie set van met country en blues.

Ook de derde band, Straight Up Hogs uit Den Haag, doet het optreden deels met een gastmuzikant. Omdat hun eigen saxofonist verhinderd was treden ze op met Eer Douwes op mondharmonica. Lekker stevige rockende blues, in de inmiddels goed gevulde Q-Bus worden de eerste danspassen gezet. Optreden van hoog niveau, zeker als de zanger/toetsenist boven op zijn orgel gaat staan!

En als uitsmijter is er dan Bleuzofeel, de band die normaal gesproken bestaat uit Marius Bos (accordeon en bas), Joaquin Lorenzo (gitaar en zang) en Niko Christiansen (sax en zang) is vanavond aangevuld met Bart Landstra (mondharmonica), Chris Koenen (gitaar), Rooie Ruud (drums), Peter Wassenaar (bas) en Harm van Sleen (pedal steel gitaar). Een bont gezelschap dat voor een swingende afsluiting van een zeer geslaagde avond zorgt! Wie tot het einde bleef kon daarna dansend de regen in, wie iets vroeger wegging hield het in elk geval droog. Maar ja, die regen is wel toepasselijk in het kader van dit benefiet voor water voor Gambia, de voorlopige opbrengst blijkt inmiddels zo'n € 2250 te zijn, donaties zijn nog steeds mogelijk, zie de WellHalo website.

LINKS:
De Slechte Band
Sleutelstad
Omiros Miltiadous
De Twee Spieghels
My Blue Van
Velvet
Maximum Overdrive
Rob Baars
Straight Up Hogs
Bleuzofeel
WellHaLo Foundation
Q-Bus