De Parade

Zeker tien jaar niet meer naar De Parade geweest, maar het was toen wel erg leuk. Dus als er iemand voorstelt daar naar toe te gaan dan gaan we ook. Het is (inmiddels) veel groter dan we ons konden herinneren en heel erg gezellig. Eerste optreden is van de Deeldeliers met Deeldelirium, een programma met Jules Deelder, Bas van Lier, Erik Kooger en Boris van der Lek. Dat is dus jazz, poëzie en theater ineen, behoorlijk kort door de bocht, maar zeer onderhoudend en muzikaal helemaal top. Hoewel Jules Deelder niet zo'n goede zanger is als hij zelf doet geloven, maar hij heeft dan ook een grondige hekel aan gezongen jazz. Veertig minuten vol afwisseling.

John Buijsman imponeerde met zijn muziektheaterstukken over onder andere Cornelis Bastiaan Vaandrager, Charles Bukowski en Roland Kirk. Met Honger naar Jou lijkt hij een nieuwe weg in te slaan. Het is een soort live in het theater road-movie, maar ondanks het mooie gitaarspel van Dusty Ciggaar toch niet zo boeiend als zijn vorige programma's. Want waar gaat het nu eigenlijk over?

En dan is het opeens zó gezellig met praten, hapjes, drankjes, eten en zelfs een woeste zweefmolentocht dat verdere optredens erbij inschieten, mede ook omdat onze eerste voorkeur al is uitverkocht.
Het was de hele dag prettig weer, met af en toe zon, en dan begint het tegen elf uur opeens te regenen en dat betekent dus een volle bak binnen bij The Cosmic Carnival. Ruimte om een foto te maken is er nauwelijks, maar het klinkt wel erg goed, dat verwacht je ook bij een tienkoppige rock'n'roll sensatie. Al met al een zeer geslaagde Parade dus, volgend jaar weer!

LINKS:
Deeldeliers
John Buijsman
Cosmic Carnival
De Parade

Donkere dagen met nog veel muziek

Het is inmiddels kerstvakantie voor veel mensen, maar muzikaal gezien is daar weinig van te merken in Leiden, op deze zondag er is muziek te kust en te keur. Zoals bijvoorbeeld Anton and the A-Team in De Uyl van Hoogland. Lekkere rock covers van oud tot nieuw materiaal.

Ook covers (maar het is jazz en dan zijn het standards) in De Twee Spiegels. Gitarist Tim Eijmaal heeft een aantal vrienden meegenomen: Berthil Bustra op de piano, Erik Kooger op drums en Glenn Gaddum op de bas. Een gelegenheids formatie, maar wat voor een! Het spettert en het knalt dat het een lust heeft en ook het speelplezier straalt er vanaf.

Dat laatste geldt natuurlijk ook altijd voor de Men in Blues met vandaag in 't Praethuys Arto Boyadjian, Sven Rozier, Chris Koenen, Cedric Glans en Frans Heemskerk en op het einde nog twee nummers met Bart Landstra. Mooie versie van Willin' gezonden door Arto en zoals altijd eindigd het met Take Me Home. Hiermee kom je de kerstdagen wel door!

LINKS:
De Uyl van Hoogland
Tim Eijmaal
Glenn Gaddum
Erik Kooger
De Twee Spieghels
Men in Blues

Muzikale wereldreis

Het begint vandaag allemaal op het Stadhuisplein in Zoetermeer. Niet dat dát een wereldreis is, maar de muziek van Ungawa heeft duidelijke Afrikaanse invloeden. Lekkere opzwepende afro-jazz met meer en minder bekende stukken en ook wat eigen nummers. De toon is gezet, dit wordt feest vandaag!

Na afloop van het optreden nog even een groepsfoto met vlnr Vernon Chatlein, Nick Vos, Ruud de Vries, Gerold Olieberg, Frans Heemskerk en Daniel van Dalen rond de mascotte van de band, de ze-koe of ko-bra.

Het optreden maakt deel uit van Stadshart Jazz, een tweedaags festival in het Zoetermeerse Stadshart. En dat betekent dat er behalve op het podium er ook een aantal looporkesten rondlopen. Zoals hier Yezz, compleet met basmobiel. Spelen veel stijlen jazz, maar de nadruk ligt toch wel op New Orleans.

En de New Orleans Jazz speelt ook een grote rol bij Jazz at the Top, bestaande uit oud-leden van de Ted Easton band. De vrolijke dixilandmuziek zet menig voorbijganger aan tot een dansje. En het is naturrlijk prachtig weer, de terrassen rond het podium zitten helemaal vol.

Als uitsmijter op deze eerste dag van Stadshart Jazz gaat de reis naar New York, naar jazz in rokerige kroegen. Want ze spelen allemaal bekend repertoire, maar het klinkt allemaal net even anders dan je die nummers gewend bent. Harry Emmery, Bas van Lier en Erik Kooger vormen de solide basis, Michael Varekamp en Ken Ard maken er helemaal iets speciaals van. Vorig jaar stonden ze ook al in Zoetermeer (toen zonder Michael Varekamp) en maakten indruk, nu doen ze dat weer! Die Ken Ard is een veel te goed bewaard geheim.

Terug in Leiden zijn nog net de laatste noten van het Dominic J. Marshal Trio te horen in De Twee Spieghels, een toegift zit er niet in want ze moeten gelijk door naar de North Sea Jazzclub in Amsterdam voor hun cd presentatie.
Maar boven op de Burcht gaat de muziek alweer verder met een semi-akoestiesch optreden van de altijd leuke Leidse band Junior Eats Alone. Dit weekend zijn de Open Monumentendagen en vanwege het feit dat die in Leiden voor de 25ste keer gehouden worden zijn er diverse optredens in monumenten, met dit optreden als afsluiting van de eerste dag.

En dan weer terug naar waar het vandaag begon: in Afrika. Met de jongens van Jungle by Night in de Q-Bus. De opkomst valt wat tegen, uiteindelijk ruim 100 bezoekers, het mooie weer vandaag speelt hun duidelijk parten. En het is het vierde optreden binnen een jaar in Leiden. Maar dat maakt verder niets uit, ze maken er ook vanavond weer een feest van!

LINKS:
Ungawa
Harry Emmery
Bas van Lier
Erik Kooger
Michael Varekamp
Ken Ard
Zoetermeer Jazz
Junior Eats Alone
Open Monumentendag
Jungle by Night
De X
Q-Bus

Haarlem Jazzstad anders dan anders

Dit is de dertigste editie van Haarlem Jazzstad en er is van alles veranderd. De tent op de Grote Markt is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor een groter podium. De lokale horeca heeft de catering overgenomen en behalve op de Grote Markt ook de programmering. Maar 1 ding is gelijk gebleven, de programmering van de donderdag wordt verzorgd door een muzikant, dit jaar Michiel Borstlap.

Michiel Borstlap opende zelf met een solo optreden op de vleugel, voornamelijk nummers van zijn laatste cd Solo 2010, en hoewel het een schitterende cd is was dit live optreden nog veel mooier. En omdat er niet meer in een tent gespeeld werd, maar de hele Grote Markt festivalterrein was, was het concert prima te volgen, het geroezemoes zat ver weg op de terrassen. Jammer was alleen dat de camera die op en neer ging tussen geluidstoren en podium zoveel lawaai maakte dat het een ernstige verstoring van het optreden was. Bij een band is dat geen enkel probleem, maar bij een pianoconcert wel! De commercie slaat blijkbaar hard toe, Things ain't what they used to be was dan ook het slotnummer.

Het is altijd maar weer afwachten wie de curator van de donderdagavond allemaal meeneemt, vorig jaar vielen de Ragtime Ramblers behoorlijk tegen, maar dit jaat was er Mary Davis Jr. & Band. Een prima combinatie van funk, soul en jazz. Met Wolf Martini op gitaren (aanstaande zondag speelt hij in de Leidse Hout met Pheadra Kwant), Sallo de Jonge op drums, Hugo den Oudsten op bas en Alex en Julia deden de backing vocals.

Mary Davis Jr. is gewoon de Nederlandse Marleen van Emmerik en is een geweldige zangeres. En samen met de twee backing vocals werd het een heel mooi optreden. Wat extra aansprak was dat ze voornamelijk eigen repertoire speelden.

Maar goed, de cover kon niet uitblijven, samen met Michiel Borstlap speelden ze een extended verie van Summertime. Helemaal te gek!

Maar hoe goed het ook allemaal was, het ging toch maar om 1 ding, het optreden van de Michael Borstlap Band. Dat moet je horen, zien en voelen, het valt niet te beschrijven, zo goed!

Twee jaar geleden zagen we ze op The Hague Jazz als Michiel Borstlap's Eldorado, maar hier in Haarlem was het opeens zijn band. Met een geweldige Boudewijn Lucas op bas.

En een onnavolgbare Erik Kooger op drums.

Jerome Hol op gitaar, zo te zien klaar om een nieuwe Ramone te worden.

En dan was er nog Ruud Breuls op trompet, maakte het optreden compleet.

Maar natuurlijk draaide alles toch om Michiel Borstlap die een combinatie van eigen nummers en bekende nummers van oa Herbie Hancock en Wheather Report speelden. En er waren een paar nummers die hij ook al solo speelde, zoals My Dear en BlueSyl. Een onvergetelijk optreden!

LINKS:
Michiel Borstlap
Mary Davis Jr.
Jerome Hol
Erik Kooger
Haarlem Jazzstad

Dick de Graaf dendert lekker door

Dick de Graaf zagen we nog nooit, maar Jerome Hol, Erik Kooger en Harry Emmery, in deze volgorde veel vaker, bijvoorbeeld met Michael Varekiamp's Cosmic Scene, Michiel Borstlap Eldorado en Harry Emmery in heel veel combinaties. Vanavond stonden ze met z'n vieren op het podium in de Burcht en maakten er een feest van.

Dick de Graaf is een geweldige saxofonist, zowel op de sopraan als de tenor. En de muziek was helemaal geweldig, een mooie mix van uptempo nummers en ballads, trance jazz en power jazz.

Emmery en Kooger vormden een meer dan solide basis, De Graaf en Hol zorgden voor een mooie afwisseling maar ook voor een mooi samenspel. Goed concert en ook een goede cd, Cry Baby!, waar het brepertoire grotendeels uit bestond. Zwaar aanbevolen!

LINKS:
Dick de Graaf
Harry Emmery
Erik Kooger
Jerome Hol
Burcht Jazz

ESQ groot(s) avontuur

ESQ staat voor European Swing Quintet en is een internationaal gezelschap dat swing in de stijl van o.a. Benny Goodman speelt. Het repertoire bestaat uit bekende swing nummers maar ook uit eigen composities. Vanochtend repeteerden ze voor het eerst met z'n vijfen, vanmiddag was hun eerste optreden, een wereldpremiere dus!

De groep is een initiatief van Frits Landesbergen (vibrafoon en piano) en Engelsman Andy Cooper (klarinet en zang). Dat dit hun eerste gezamenlijke optreden was, was af en toe wel te horen, er werd weleens naar een noot gezocht, niet iedereen wist wanneer en waar het einde van een nummer was en een enkele keer was het bijna een openbare repetitie.

Het was geweldig om te zien hoe de groep aan het groeien was en steeds avontuurlijker werd. Soms verrasten ze zichzelf én het publiek dat in grote getalen was opgekomen, de zaal helemaal vol. Belangrijke steunpilaar was de Waalse pianist Pascal Michaud, die onverstoorbaar maar met veel plezier zijn bijdragen leverde.

Behalve piano speelde Michaud ook op een paar nummers tenorsaxofoon en ook dat deed hij geweldig, deze Obelix van de swingjazz. Achter de drums zat Erik Kooger die we al kenden als drummer van Michael Varekamp's Cosmic Scene en Michiel Borstlap's Eldorado. Zou je hier niet direct verwachten maar bleek een uitstekende keuze. Aanstaande donderdag staat hij met Dick de Graaf’s power jazz groep met Jerome Hol op gitaar en Harry Emmery op bas. Hendrix meets Coltrane! Dat is weer heel andere koek.

Erik Kooger was een rots in de branding, maar dat was Edwin Corzilius op bas ook. Kooger en Corzilius hielden alles in het gareel, maar stonden het avontuur niet in de weg.
Bij sommige concerten heb je het idee dat je een stukje muziekgeschiedenis meemaakt, vanmiddag was dat zeker het geval, een groots avontuur van vijf doorgewinterde muzikanten. Morgen gaan ze hun eerste cd opnemen, daarna gaan ze toeren door Europa, dat willen we nog wel eens zien.

LINKS:
Frits Landesbergen
Fascinating Jazz

Amsterdam Jazz Quintet speelt Zoetermeer plat

Iedere eerste zondag van de maand is het Fascinating Jazz in De Sniep in Zoetermeer. Vandaag met het Amsterdam Jazz Quintet, bestaande uit Erik Kooger, Harry Emmery, Bas van Lier Michael Varekamp en Steef Cuijpers. De sfeer is er altijd goed, de belichting laat te wensen over. Vandaar de minder scherpe foto's.

De band begon als trio met Bas van Lier op toetsen en een eigen nummer. Een stevige opening van een swingend optreden.

Erik Kooger speelde drums. Hij is misschien niet zo bekend, maar wel een veelgevraagd sessiemuzikant en voor ons onverwacht goed.

Onmisbaar als altijd was Harry Emmery op bas. Geweldig als ondersteuning, fantastisch in zijn solo's. We zijn de tel kwijtgeraakt, maar een concert met Harry Emmery is altijd de moeite waard.

Vervolgens kwam Michael Varekamp erbij en toen barste het pas echt los. Swingen en grooven, met veel New Orleans invloeden. Prachtige versie van Take the A-Train.

En omdat een quintet altijd uit 5 personen bestaat was er ook nog Steef Cuijpers als zanger. Via punk, bruiloften- en partijenmuziek en de Comedy Train is hij nu sinds een tijdje jazz-zanger. Gelukkig geen Hans Teeuwen kloon, maar een meer originele aanpak. Met als hoogtepunt Working in a Coal Mine. Hoog New Orleans gehalte in elk geval, swingend als Allen Toussaint, Ernie K Doe en Dr. John bij elkaar!

Grote afwezige was organisator en presentator Gerhard ten Hoopen. Maar hij moest naar de uitslag van de Kunst en Cultuurprijs Zoetermeer, waarvoor hij genomineerd was.
Aan het eind van het concert bleek dat Gerhard de prijs gewonnen had en liet hij zich nog even zien in De Sniep. Vermoeid maar tevreden.

LINKS:
Bas van Lier
Erik Kooger
Harry Emmery
Michael Varekamp
Fascinating Jazz
Restaurant De Sniep