Zomerse klanken in oktober

Het is alweer óver de helft van oktober en het blijft maar zomers. Dus wat is er dan mooier dan een terrasje met live muziek. Begint gelijk goed met de indie/stonerrock van Vacuous Me.

Op het Stadhuisplein (en ook op andere plaatsen in de stad) is het Internationaal Photo Festival Leiden gaande en onderdeel van het programma zijn optredens van jong Band Talent. Zoals de raps en raggae van Kunst & Beatwerk.

Het is mooi te zien dat dit initiatief lekker van de grond komt. Band Talent komen we regelmatig tegen dit jaar en is bedoelt voor regionale bands van maximaal 21 jaar oud. Ook de nog héél jonge coverband De Jongens zagen we al eerder, maar ze doen op deze manier mooi podiumervaring op. En spelen helemaal niet onverdienstelijk!

The Destructive Penguins zijn alweer ietsje ouder en het is mooi om te horen dat ze ieder optreden beter worden, er zit flink groei in! En het was natuurlijk heerlijk toeven in het zonnetje op het Stadhuisplein, maar inmiddels is de zon achter het stadhuis verdwenen, tijd om naar binnen te gaan.

Komt goed uit, want in De Twee Spieghels spelen Bernard Berkhout & Friends, en dat zijn niet de minstens! Met zanger/trompettist Michael Varekamp, pianist Frans Heemskerk, gitarist Jim Guldemond en bassist Frans Bouwmeester staat er een goede club te spelen. Veel swingjazz uit de jaren '20 en zowel de mannen op het podium als in het goed gevulde café hebben het helemaal naar hun zin, weten van geen ophouden ook. Door een afspraak niet eens het einde meegemaakt!

LINKS:
Vacuous Me
Kunst & Beatwerk
De Jongens
Destructive Penguins
Band Talent
Internationaal Photo Festival
Bernard Berkhout
Michael Varekamp
Frans Heemskerk
Jim Guldemond
De Twee Spieghels

Een drukke zaterdag in Leiden

Het is een overvol programma deze zaterdag van de Leidse Jazzweek. Zo is er de jaarlijkse presentatie van de jazzformaties van BplusC in De Waag met onder andere de volwassenenband. Leuke binnenkomer en omdat het de laatste winterse dag schijnt te zijn staat Sunny natuurlijk op het repertoire.

Ook het sax orkest Funky Stuff geeft acte de presence en later op de middag volgt er nog een masterclass Funk It Up onder leiding van Chazzy Green.

Maar ook het maandelijkse Verrassend WinkelWeekend staat ditmaal in het teken van de jazz. Zo spelen bij State of Art saxofonist Ruud de Vries en toetsenist Frans Heemskerk standards en wat eigen nummers.

Bij Douglas in de Haarlemmerstraat is er muziek van zangeres Diona Fox samen met Thomas Florusse op toetsen. Nog meer winkels doen mee, maar ook een aantal horecagelegenheden.

Dus voor je het weet zit in De Twee Spieghels waar Michael Varekamp speelt in plaats van de plotseling verhinderde Bernard Berkhout. Samen met Frans Bouwmeester op bas, Sven Rozier op drums en Andreas op piano. Of ze muzikaal is wordt niet duidelijk, maar de dochter van Michael kent in elk geval geen podiumvrees. Het is een gelegenheids formatie, maar het klinkt allemaal uitstekend.

De zaterdagavond is traditioneel de bluesavond van de Leidse Jazzweek in De Waag met als voorprogramma de Men in Blues. Natuurlijk vaak gezien op zondagavonden in 't Praethuys, leuk dat ze nu op een groter podium staan. En ja, er volgt nog een toegift, het onvolprezen Temptation! Voor een verlag van de rest van de bluesavond en filmpjes van beide optredens kun je bij Leidse Glibber gaan kijken.

De hoofdact in De Waag laten schieten, want in Scheltema is inmiddels het Funked Up avondje alweer bezig met onder andere The Cool Quest, een knallende funky hiphop groep.

De avond wordt afgesloten met Bl3nder, met Bas van Lier, Harry Emmery, Cyril Directie en rapper Def P. Al een tijd niet meer gezien en inmiddels zijn ze twee cd's verder en zetten hier een wervelende show neer. Alleen jammer van het geluid, toetsen en rap zijn nauwelijks te horen, bas en drums overheersen teveel. Zo komt Bl3nder helaas niet helemaal tot z'n recht.

LINKS:
BplusC
Chazzy Green
Ruud de Vries
Frans Heemskerk
Diona Fox
Michael Varekamp
Men in Blues
The Cool Quest
Bl3nder
Leidse Jazzweek

Muzikale wereldreis

Het begint vandaag allemaal op het Stadhuisplein in Zoetermeer. Niet dat dát een wereldreis is, maar de muziek van Ungawa heeft duidelijke Afrikaanse invloeden. Lekkere opzwepende afro-jazz met meer en minder bekende stukken en ook wat eigen nummers. De toon is gezet, dit wordt feest vandaag!

Na afloop van het optreden nog even een groepsfoto met vlnr Vernon Chatlein, Nick Vos, Ruud de Vries, Gerold Olieberg, Frans Heemskerk en Daniel van Dalen rond de mascotte van de band, de ze-koe of ko-bra.

Het optreden maakt deel uit van Stadshart Jazz, een tweedaags festival in het Zoetermeerse Stadshart. En dat betekent dat er behalve op het podium er ook een aantal looporkesten rondlopen. Zoals hier Yezz, compleet met basmobiel. Spelen veel stijlen jazz, maar de nadruk ligt toch wel op New Orleans.

En de New Orleans Jazz speelt ook een grote rol bij Jazz at the Top, bestaande uit oud-leden van de Ted Easton band. De vrolijke dixilandmuziek zet menig voorbijganger aan tot een dansje. En het is naturrlijk prachtig weer, de terrassen rond het podium zitten helemaal vol.

Als uitsmijter op deze eerste dag van Stadshart Jazz gaat de reis naar New York, naar jazz in rokerige kroegen. Want ze spelen allemaal bekend repertoire, maar het klinkt allemaal net even anders dan je die nummers gewend bent. Harry Emmery, Bas van Lier en Erik Kooger vormen de solide basis, Michael Varekamp en Ken Ard maken er helemaal iets speciaals van. Vorig jaar stonden ze ook al in Zoetermeer (toen zonder Michael Varekamp) en maakten indruk, nu doen ze dat weer! Die Ken Ard is een veel te goed bewaard geheim.

Terug in Leiden zijn nog net de laatste noten van het Dominic J. Marshal Trio te horen in De Twee Spieghels, een toegift zit er niet in want ze moeten gelijk door naar de North Sea Jazzclub in Amsterdam voor hun cd presentatie.
Maar boven op de Burcht gaat de muziek alweer verder met een semi-akoestiesch optreden van de altijd leuke Leidse band Junior Eats Alone. Dit weekend zijn de Open Monumentendagen en vanwege het feit dat die in Leiden voor de 25ste keer gehouden worden zijn er diverse optredens in monumenten, met dit optreden als afsluiting van de eerste dag.

En dan weer terug naar waar het vandaag begon: in Afrika. Met de jongens van Jungle by Night in de Q-Bus. De opkomst valt wat tegen, uiteindelijk ruim 100 bezoekers, het mooie weer vandaag speelt hun duidelijk parten. En het is het vierde optreden binnen een jaar in Leiden. Maar dat maakt verder niets uit, ze maken er ook vanavond weer een feest van!

LINKS:
Ungawa
Harry Emmery
Bas van Lier
Erik Kooger
Michael Varekamp
Ken Ard
Zoetermeer Jazz
Junior Eats Alone
Open Monumentendag
Jungle by Night
De X
Q-Bus

Cannonball Adderley revisited

Vandaag eens niet gekozen voor De Twee Spieghels, maar voor De Sniep waar Fascinating Jazz deze maand het Vintage Jazz Sextet heeft neergezet. Het zestal speelt uit het rijke repertoire van Cannonball Adderley met Michael Varekamp op trompet.
Sjoerd Dijkhuizen was op het laatste moment verhinderd en wordt vervangen door Jeroen Manders op tenorsaxofoon. En dat is dan hard werken, want hoewel het meeste repertoire bekend is, moet je toch maar even doen.
Ook Paul van der Veen maakt deel uit van deze gelegenheidsformatie, die slechts af en toe optredens verzorgt. Het is dus eigenlijk voor iedereen best hard werken, en Connonball Adderley is natuurlijk een legende, die speel je niet zomaar even na.
Verder zijn er Ben Schröder op drums, Udo van Boven op piano en Sven Schüster op bas en ondanks het harde werken is het een gezellige middag met geweldige nummers en als de band na de pauze meer loskomt, komt het allemaal nog redelijk goed. Maar iets meer spelplezier zou mooi zijn.

LINKS:
Michael Varekamp
Paul van der Feen
Sven Schuster
Fascinating Jazz
De Sniep

Afwisselend dagje vandaag

Er is weer veel muziek vandaag in Leiden, in De Twee Spieghels staan bassist Frans Bouwmeester, pianist Michiel Münninghoff en drummer Dolf Helge al lekker te spelen, maar het wachten is op Michael Varekamp die wat te laat is. Dus in de pauze dan maar even naar Velvet waar Mr. Polska een instore optreden doet. Leuke rapper met een prettig positieve insteek en fijn dat hij dankzij zijn succes een wasmaschine voor zijn moeder heeft kunnen kopen.
Inmiddels zijn Michael Varekamp en Bernard Berkhout gearriveerd in De Twee Spieghels waar ze het repertoire van Louis Armstrong onder handen nemen. Het begint rustig, maar gaandeweg de drie sets wordt het vuur enorm aangewakkerd. Van een mooie Honeysuckle Rose tot een spetterende St. James Infirmary. En de late start maken ze helemaal goed, ze gaan door tot tegen achten!
Dat wordt dus héél snel even eten en gelijk door naar het LVC voor het concert van La Boutique Fantastique. Geweldig muziekcollectief onder leiding van Tijmen Bergman (toetsen en effecten) en Maurits Goossens (cello, melodica, dj en dirigent) speelt het dak eraf met muziek die zich niet in een hokje laat plaatsen. Soms is het rock, soms weer klassiek en er zijn ook uitstapjes naar Balkan, jazz en wereldmuziek.
Maar liefst elf muziaknten staan er op het podium vreselijk goed te swingen en op het eind doet zangeres/actrice Meral Polat bij twee nummers mee. Voor het eerst tijdens deze clubtoer van La Boutique Fantastique, primeur dus. Het is een fantastisch optreden met enorm veel energie en prima samenspel. Ze doen nog zeven optredens de komende weken, dus als je er vanavond of eerder niet bij was: ga ze zien! Niet te missen.

LINKS:
Mr Polska
Velvet Music
Michael Varekamp
Bernard Berkhout
Dolf Helge
De Twee Spieghels
La Boutique Fantastique
LVC

Trumpack! imponeert in De Uyl

Nog nauwelijks bijgekomen van de optredens van Robin Koerts en Barry Harris gisteren gaan we vanmiddag alweer naar De Uyl van Hoogland voor een trumpetbattle, Trumpack!
De trompettisten, Michael Varekamp kennen we al lang en zagen we vaak, Eef van Breen zagen we in 2008 op het Pure Jazz festival en Philip Harper zagen we onlangs ook al in De Uyl. De trompetten komen nog wel boven het gedruis uit, maar als Eef gaat zingen wordt het doodstil in De Uyl. Dit gaat een memorabel optreden worden.

In de pauze verder naar De Twee Spieghels waar Olivier's Army speelt. Met Olivier Schutte op gitaar en toetsen, Dan Simon op contrabas, Martijn Vogten op toetsen en gitaar, Ruud Peper op trompet, Floris van der Klein op zang en Lodewijk Schutte op drums. Afgelopen zomer stonden ze hier ook al, beviel toen goed, maar vandaag was het wat minder. Hun dag niet?, onze dag niet?, geen idee, maar we gaan toch maar weer naar De Uyl terug.

En daar zijn ze juist weer begonnen en ontaart de trumpetbattle al snel in een vocalbattle van de bovenste plank. Helemaal geweldig, en de muzikanten gaan uit hun dak. En dat zijn niet de minsten, want naast de drie trompetten staan er niemand minder dan Walter Wolff op toetsen, Ben Schröder op drums en Vincent Kuiper op bas naast. Kortom het is feest!
The Trumpack! is nog op 29 mei te zien op het Meer Jazz Festival in Hoofddorp en in juni in Litouwen.

LINKS:
Michael Varekamp
Eef van Breen
Walter Wolff
De Uyl van Hoogland
Oliviers Army
De Twee Spieghels

Vito Brothers revisited

Twee weken geleden zagen we een deel van het optreden van de Vito Brothers op The Hague Jazz en waren muzikaal gezien onder de indruk. Visueel was het daar wat minder, maar vanavond speelden ze in Het Paard met een extended versie van Kind of Cool.
Maar voordat we daar aankwamen zagen we nog een stukje van Ranch House Favorites tijdens de Big Texas BBQ op de Grote Markt.

Die spelen een combinatie van Western Swing en Hillbilly, prima muziek voor bij een BBQ en het klonk allemaal heel authentiek. We waren dan ook verbaasd toen bleek dat de band uit Nederland kwam. Sinds we Ralph Stanley zagen spelen in Amerika hebben we toch een soort zwak voor de banjo, en als ze dan ook nog nummers van Bob Wills spelen kan het voor ons niet meer stuk.

Maar we waren dus onderweg naar Het Paard om de Vito Brothers te zien en dat was een geweldig succes. Alles klopte nu, de muzikanten waren uitstekend te zien achter het podiumgrote scherm en de muziek was zonder meer geweldig.

Het is een combinatie van muziek, film en voordracht in 1, gezien door een transparant filmdoek. Het programma is opgezet rond het 50-jarig jubileum van de plaat Kind of Blue van Miles Davis. Voor dit festival was de band uitgebreid met vier strijkers en een fluitist en zeker die laatste was en prachtige aanvulling.

De hernieuwde kennismaking was een groot succes, alhoewel we wisselwerking tussen de muziek en de filmbeelden niet helemaal begrepen. Maar Mark Haanstra op bas was een goede zet. Het was een onvergetelijk concert, hou ze in de gaten!

Er was ook nog een voorprogramma, CLAZZ heette dat, maar dat was voor ons iets teveel klassiek. Zoals semi-jazz versies van Brahms.

Of de premiere van een Double Concerto for Violin & Horn van Morris Kliphuis, iets te klassiek voor ons.

Ook het slot met een aantal vokale jazzstandaards kon niet echt overtuigen, Manhattan Transfer worden ze nooit. Het past een beetje in de nieuwe muzikale richting van bijvoorbeeld Vrije Geluiden, een richting die aan ons niet echt besteed is.

LINKS:
Ranch House Favorites
Zenith Festival
Vito Brothers
Michael Varekamp
Mark Haanstra
Morris Kliphuis
Paard

The Hague Jazz weer helemaal top

Vorig jaar was Kyteman het absolute, maar verwachtte, hoogtepunt van The Hague Jazz, dit jaar was dat Michael Varekamps New Heritage Band met de Obama Suite. Een meesterwerk bestaande uit muziek en film, een onvergetelijk optreden en totaal onverwacht! Verderop in dit verslag meer hierover, want voor het zover was zagen nog veel meer.

De eerste dag van de vijfde editie van The Hague Jazz had een overvloed aan muzikanten binnengehaald, te veel om allemaal te zien. Je kunt dan kiezen voor twee strategien: een paar optredens helemaal zien of veel optredens sampelen. Wij gingen voor de tweede keus, veel van deze artiesten kunnen we nog wel eens vaker ergens langer zien, nu even kijken of het de moeite waard was.

Het begon met een optreden van Sanna van Vliet met Marius Beets op bas, Eric Ineke op drums, Ferdinand Povel op tenorsax en speciale gast Joe Cohn op gitaar. Ons niet onbekend, een lekkere binnenkomer en de gitarist was een leuke aanvulling.

Op weg naar het volgende optreden kwamen we het Bas van Lier Trio tegen met een, improviserende, scattende Michael Varekamp. Hij leek zich even te ontspannen, want er stonden nog spannende dingen te gebeuren.

Het Bas van Lier Trio speelde daarna als trio nog even verder. Met Erik Kooger op drums, Vincent Kuiper op bas en Bas van Lier achter de toetsen.

Maar wij waren eigenlijk op weg naar het Joris Teepe sextet, een Haagse muzikant die al 20 jaar in New York woont en werkt. Goede band met uitstekende muzikanten en een hoog improvisatie gehalte. Met Alex 'Pope' Norris op trompet, Scott Robinson op sax, fluit en klarinet, Stafford Hunter op trombone, Bruce Arnold op gitaar en laptop, Jon Davis op piano, Rudy Royston op drums en Joris Teepe op bass.

Aardigheidje: tijdens iedere solo (en er waren er heel veel), werdt een groot karton met de naam van de muzikant opgehouden. Werkt veel beter dan het roepen van de naam tijdens het applaus.

We hadden ze al eerder gezien toen we binnenkwamen, maar we kwamen ze nog diverse keren op diverse plaatsen in het Congresgebouw tegen. Geen idee wie het zijn.

Natuurlijk waren er ook standaard publiekstrekkers zoals Candy Dulfer, Trijntje Oosterhuis, New Cool Collective en zoals hier Wouter Hamel. Maar als je veel festivals afloopt kom je die heel vaak tegen en hier was nog zoveel ander moois te zien en te horen. Vast en zeker allemaal prima optredens, bij Wouter Hamel zat het in ieder geval wel snor.

In de kelders van het gebouw speelde Casey's Tenor Madness zich af met Cees Schrama op piano, Alexander Beets, Boris van der Lek en Hans Dulfer op tenorsaxen, Lodewijk Bouwens op vibrafoon, Eric Barkman op bas en Gijs Dijkhuizen op drums. Lekkere tenorbattle dus!

The Allstar Jazz Jam bestaat uit alleen maar muzikale legendes zoals Wayne Henderson (trombone), Tom Browne (trompet), Ronnie Laws (sax), Ndugu Chancler (drums, percussie) en Bobby Lyle (piano). Ze speelden een tribute to Miles Davis en deden dat heel goed. Mooie uitvoeringen van onder andere All Blues en So What gehoord.

Net te laat waren we voor het optreden van het Jazz Orchestra of the Concertgebouw met Benny Golson en Jimmy Heath. We vielen er tijdens het laatste nummer in Golson en Heath waren al uitgespeeld maar stonden duidelijk nog (na) te genieten. Fans van deze twee tenorgiganten klaagden wel dat ze een beetje weinig gespeeld hadden en het grootste deel aan het JOC hadden overgelaten. Maar ja, dat kun je verwachten, ze zijn ook geen 20 meer.

Bob Mintzer speelde met zijn kwartet een degelijk optreden zonder echte uitschieters. Prima muzikanten maar de vonk sloeg bij ons niet over.

Steve Turre is trombonist en schelpist (is daar een goed woord voor, iemand die op schelpen blaast?), wat een optreden van hem sowieso interessant maakt.

Hier Steve Turre blazend op 1 van zijn schelpen.

Tot zover amuseerden we ons uitstekend, de muziek was goed met een hoog jazzgehalte, relatief weinig funk, soul of wereldmuziek. Dat was er hier en daar wel, maar veel minder dan bijvoorbeeld op het NSJ. Maar nu begon het echte werk met een optreden van Wayne Shorter en zijn kwartet.

Wayne Shorter is natuurlijk een legende, vooral bekend van Art Blakey's Jazzmessengers, Miles Davis en Weather Report. Hier liet hij horen nog altijd tot de top te behoren.

Met een geweldige Danilo Perez op piano,

Brian Blade op drums en

John Patitucci op bas.
We wilden heel graag dit hele concert bijwonen, maar gingen na een half uurtje toch weg om even te kijken naar Michael Varekamp's nieuwe project, de Obama Suite. Als dat niks was konden we snel weer terug gaan naar Wayne Shorter, het beste optreden tot nu toe..

Maar dat is er dus niet van gekomen, de Obama Suite is een fantastisch werk en componist Michael Varekamp (trompet), Rolf Delfos (sax), Harry Emmery (bas), Erik Kooger (drums) en Job Geheniau (video art) maakten er iets onvergetelijks van. Het boeide van het begin tot het eind, het liet je niet los. Absoluut hoogtepunt van deze editie van The Hague Jazz. Zoals je vaker festivals herinnerd aan 1 artiest, zoals de The Hague Jazz 2009 met Kyteman bijvoorbeeld, zal dit ongetwijfeld de The Hague Jazz van de Obama Suite worden.
Dit stuk wordt niet vaak gespeeld, maar als je de kans krijgt het te zien is het een absolute must!

En dan gaat het gewone leven weer verder. Hé, daar heb je hun ook weer.

We zagen verder nog de Till Brönner band,

een stukje Meshell Ndegeocello, maar dat was hetzelfde als eergisteren en

tenslotte nog Ongerept, nog een project met Michael Varekamp waarin jazz, hiphop en gesproken woord worden gemengd. De verrassing van deze combinatie is er een beetje vanaf, maar het werkt nog steeds.

Maar wij waren nog steeds vol van de Obama Suite en hoewel het allemaal best goed was, was Ongerept het einde van onze eerste dag op The Hague Jazz, maar wat voor een dag! En morgen komt er nog meer.

LINKS:
Sanna van Vliet
Bas van Lier
Michael Varekamp
Erik Kooger
Joris Teepe
Wouter Hamel
Casey's Tenor Madness
Jazz Orchestra of the Concertgebouw
Benny Golson
Jimmy Heath
Bob Mintzer
Steve Turre
Danilo Perez
Brian Blade
John Patitucci
Rolf Delfos
Harry Emmery
Job Geheniau
Till Brönner
Meshell Ndegeocello
Ongerept