Jungle by Night in het nieuw

Had het nog niet eerder meegemaakt (andersom wel), een band die hun vader meeneemt als voorprogramma. Maar Jungle by Night heeft The Shot Gun Allstars dus als opener vanavond in Gebr. de Nobel. De band rond tenorsaxofonist Rinus Groeneveld (en vader van twee Jungle by Nighters) speelt een half uur 'the Motown Sound of Junior Walker and more'. Het swingt wel, maar bas en basedrum staan iets te hard afgesteld, dat kan beter.

Jungle by Night laat na de pauze horen dat het ook anders kan, mooi evenwicht tussen alle instrumenten. 90 minuten lang zetten ze de zaal op z'n kop met een set die grotendeels (10 nummers) uit nieuw materiaal bestaat dat ze de afgelopen maanden hebben gemaakt en binnenkort wordt opgenomen voor hun nieuwe plaat. Het is vandaag de eerste keer dat ze het nieuwe materiaal live laten horen, dus spannend is het wel, verrassend ook én het klinkt allemaal vlekkeloos. De afrobeat heeft steeds meer plaatsgemaakt voor een gevariëerder, universeler en eigen geluid, wat ook al wel op The Traveller uit 2016 was te horen. En als ze dan in de toegift toch nog bekende afrobeats laten horen gaat de volle De Nobel helemáál uit zijn dak. Maar dat nieuwe materiaal mag er óók wezen, ben zeer benieuwd naar de nieuwe plaat!

LINKS:
Rinus Groeneveld
Shotgun All Stars
Jungle by Night
Gebr. de Nobel

Geslaagde lustrumeditie SummerJazz

Er is weer veel te doen deze zondag in Leiden, maar het is prachtig weer dus dat wordt vandaag een dagje Leidse Hout voor alweer de vijfde editie van SummerJazz. Bij de ingang van het terrein worden we verwelkomd door Blow&Co, het jeugd jazzorkest van BplusC onder leiding van Anja Nielsen.

Beetje aan de late kant, maar nog net op tijd om een paar nummers mee te pikken van de zo te horen goedgeluimde Lucky Fonz III. Lekker klein en akoestisch zingt hij zijn liedjes.

Dan naar het tweede podium in de tent waar winnaar van de Leiden Jazz Award 2015, saxofonist Claudio Jr De Rosa, samen met drummer Jacopo Zanette en bassist Bernardo Sacconi zijn verdiende optreden op SummerJazz krijgt. De eerste twee speelden gisteren nog samen in De Twee Spieghels.

Behalve de twee podia aan weerszijden van het terrein is er ook nog een klein podium in het midden waar onder andere singer-songwriters Tjeerd Gerritsen en Maarten Ebbers van Het Nieuwe Lied om beurten een liedje doen.

Tot zover gaat het er nog gemoedelijk aan toe, dat wordt wel anders als Jungle by Night het grote podium betreed. Al een tijdje niet meer gezien en ze zijn druk bezig met allemaal nieuwe nummers. En dat klinkt goed, wat losser dan een jaar geleden, maar het blijft een swingende band!

De eerste verrassing van de dag is Marutyri, een achtkoppige band dat een soort fusionachtige jazz speelt. De een vergelijkt het met Jungle by Night zonder Afrobeat, de ander met Snarky Puppy, maar er zijn vast nog wel wat namen te noemen. Het belangrijkste is dat ze vol overgave én spelplezier de tent laten swingen.

Om tot rust te komen even langs bij Peter van Rooijen, een cabaretier die liedjes zingt. Maar al snel wordt hij overspoeld door de muziek die alweer van het grote podium klinkt.

Daar staat Vaudou Game met een flinke band te spelen De uit Togo afkomstige gitarist en zanger Peter Solo heeft er duidelijk zin in. Spelen een mooie mix van Afrobeats en funk, maar zo dansbaar als de vorige twee bands wordt het nooit.

Altijd weer verfrissend is een optreden van Kapok, met gitarist Timon Koomen, drummer Remco Menting en hoornist Morris Kliphuis spelen ze weer de sterren van de hemel. Sinds Morris de effecten heeft ontdekt wordt een optreden van hun steeds spannender.

Prachtige versie van Day of the Tentacle en als toetsenist Niels Broos er dan ook nog bij komt is het feest compleet. Overigens hebben we inmiddels een plaatsje buiten de tent en in de zon opgezocht, want ook erbuiten is het prima te volgen. Geen verrassing, wel een hoogtepunt.

Verrassend is dan wel weer het optreden van Kovacs, vooral omdat we er niet veel verwachtingen bij hadden en ze gewoon écht goed is. En het inmiddels volle festivalterrein is het daar mee eens, blijkt toch niet de eendagsvlieg die één seizoen meegaat, heeft heel veel potentie! Alleen die stomme bontmuts....

Nou ja, het is dat of het Mickey Mouse kapsel van Pink Oculus, het is maar wat je voorkeur heeft. De muziek is, zeker bij aanvang véél te hard in de tent en dan ben je blij dat het voor de tent net iets prettiger is om aan te horen. Maar de muziek blijft een beetje gemaakt, net iets te technisch om aangenaam te zijn.

Nee, dan maar weer snel naar het hoofdpodium voor het optreden van het Hypnotic Brass Ensemble uit Brooklyn. Vorig jaar speelden ze ook al twee maal in Leiden, nu gaat het hele veld hier uit zijn dak.

Wel jammer dat de zon inmiddels langzaam achter de bomen verdwijnt en het snel koeler wordt, maar deze band houdt het publiek wel warm! Kijk en luister maar!

En dat doen ook de laatste twee bands, eerst The Ploctones in de grote tent met veel nieuw materiaal, dat nóg meer rockt dan voorheen. Martijn Vink, Efraïm Trujillo, Jeroen Vierdag en Anton Goudsmid knallen er op los!

En dat doen de heren van Orgel Vreten al helemaal achter hun twee Hammonds, wat een feest! Voor het eerst écht live gezien en dat smaakt naar meer, wat een energie. Al met al een meer dan geslaagde editie van SummerJazz. Echt heel grote internationale namen als vorig jaar José James en het jaar daarvoor Gregory Porter ontbreken nu, maar dat blijkt het festival helemaal niet nodig te hebben, op een enkele uitzondering na loop je van het ene hoogtepunt naar het andere. En de sfeer is als ieder jaar weer geweldig, tot volgend jaar!
Leidse Glibber was er natuurlijk ook, en ook Leidsch.nu was er dit keer bij.

LINKS:
Lucky Fonz III
Claudio Junior de Rosa
Het Nieuwe Lied
Jungle by Night
Marutyri
Peter van Rooijen
Vaudou Game
Kapok
Kovacs
Pink Oculus
Hypnotic Brass Ensemble
The Ploctones
Orgel Vreten
Summerjazz

Waterpop weer helemaal in orde

Waterpop hoort in het rijtje uit de hand gegroeide buurtfeesten. Net als Schollenpop en Westerpop in deze regio, maar er zijn vast veel meer. Deze 36ste editie opent met Hippe Gasten die een leuke show met en voor kinderen spelen. Al jaren vaste prik op Waterpop, ze beginnen steevast met een act voor de kleintjes!

En kunst maakt ook deel uit van het programma, de hele middag zijn er theateracts, zoals deze 'levende bomen'.

Jon Tarifa is de winnaar van Waterproof en mag dus het festival openen. Inmiddels is zijn eerste cd Free to Be uit en met zijn negenkoppige band is het een prima opwarmer voor het festival. De mengeling van hiphop, pop, jazz en raggae werkt aanstekelijk en dan blijkt hij ook nog eens jarig te zijn, dat viert de band natuurlijk.
Net als bij PleinOpen een paar weken geleden heeft Jon ook nog wat gastmuzikanten bij zich die een nummertje meespelen hier en daar. Vandaag zijn dat zangeres Naomi Silvanie en Francesco Mendini op ukelele. Maar Jon Tarifa, daar gaan we zeker meer van horen!

Nog meer zomerse vrolijkheid is te horen bij Sunday Sun. Lekkere gitaarpop met prima meerstemmige zang. Beetje Beatles, snufje Beach Boys, de vier mannen maken er in elk geval een feestje van.

En nog meer straattheater, dit jaar door verschillende Westlandse theatergroepen.

Al een tijdje niet meer gezien, ze spelen de laatste tijd ook heel veel in het buitenland, maar vandaag na bijna een jaar weer eens genieten van Jungle by Night. En behalve oude bekende nummers is er ook plaats voor nieuw werk en dat klinkt veelbelovend. Op deze manier kan Jungle by Night nog jaren mee!

Hausmagger maakt Nederlandstalige garagepunk met af en toe een gedichtje tussendoor. Grappig, maar meer ook niet.

Veel meer indruk maakt het optreden van Tessa Rose Jackson, eerder dit jaar nog akoestisch gezien bij Velvet in Leiden, nu dus versterkt. De zevenkoppige band begint voortvarend met een stel stevige, vrolijke rocknummers en gaat vervolgens over naar wat meer ballad-achtige liedjes. Ondertussen zijn ze tijdens het optreden ook nog bezig met het opnemen van een videoclip met mobiele telefoons, benieuwd wat dat gaat opleveren. De muziek overtuigde in elk geval!

De neo-punkers van Traumahelikopter storten zich vervolgens vol overgave op hun repertoire, dat ze er zo snel mogelijk doorheen jagen. Het is een flinke bak herrie, maar het staat als een huis! De vaart zit er goed in en vijf minuten eerder dan gepland zijn de heren klaar.

The New Shining staat voor melodische pop, midtempo rock. Doen ze goed, en ze zijn vooral bij het tienerpubliek een succes. Kan wel wat meer pep gebruiken om het hele publiek voor zich te winnen. Iets te braaf.

Dan wordt het tijd voor een aantal buitenlandse bands, te beginnen met Sólstafir uit IJsland. Trage, sombere en eindeloos durende doom-metal dat, behalve bij een stel hardcore fans, niet echt aanslaat. Ligt misschien aan het tijdstip van de dag, de vonk slaat niet over en voortijdig ruimen de heren het veld.

Maar Waterpop is meer dan muziek, het is ook gewoon veel gezelligheid. Proost jongens!

En altijd weet Waterpop toch weer voor een echte verrassing te zorgen, dit maal zijn het The Delta Saints uit Nashville, nog nooit van gehoord, maar dit is een pareltje met stevige bluesrock met een snufje country. Spelen veel van hun nieuwste cd Death Letter Jubilee en ze weten te overtuigen!

De derde buitenlandse band komt uit Londen, heet Orange Goblin en speelt onvervalste jaren tachtig metal. En hoewel er niets nieuws onder de zon te horen is zetten ze wel een hechte show neer. Daarna volgt nog Skip&Die als afsluiter, maar pas nog gezien en in Leiden wacht ook nog een mooi toetje. Tot volgend jaar weer Waterpop!

Want in De Twee Spieghels hebben James & Black vanmiddag al gespeeld en vanavond doen ze een tweede optreden, dat wordt gefilmd. De Leidse Glibber was er de hele dag bij.
MuziekGezien precies op tijd voor de laatste set van de avond, die Bruce James solo opent met een eerbetoon aan George Duke in de vorm van het nummer Uncle Remus uit zijn Zappa-tijd. Daarna komen Bella Black en dj Phil Ross erbij en spelen ze onder anderen nog hun eigen Superstar en het altijd mooie When Something Is Wrong With My Baby.
Het was me het dagje weer wel!

LINKS:
Hippe Gasten
Jon Tarifa
Sunday Sun
Jungle by Night
Hausmagger
Tessa Rose Jackson
Traumahelikopter
New Shining
Sólstafir
Delta Saints
Orange Goblin
Waterpop
James & Black
De Twee Spieghels

Muzikale wereldreis

Het begint vandaag allemaal op het Stadhuisplein in Zoetermeer. Niet dat dát een wereldreis is, maar de muziek van Ungawa heeft duidelijke Afrikaanse invloeden. Lekkere opzwepende afro-jazz met meer en minder bekende stukken en ook wat eigen nummers. De toon is gezet, dit wordt feest vandaag!

Na afloop van het optreden nog even een groepsfoto met vlnr Vernon Chatlein, Nick Vos, Ruud de Vries, Gerold Olieberg, Frans Heemskerk en Daniel van Dalen rond de mascotte van de band, de ze-koe of ko-bra.

Het optreden maakt deel uit van Stadshart Jazz, een tweedaags festival in het Zoetermeerse Stadshart. En dat betekent dat er behalve op het podium er ook een aantal looporkesten rondlopen. Zoals hier Yezz, compleet met basmobiel. Spelen veel stijlen jazz, maar de nadruk ligt toch wel op New Orleans.

En de New Orleans Jazz speelt ook een grote rol bij Jazz at the Top, bestaande uit oud-leden van de Ted Easton band. De vrolijke dixilandmuziek zet menig voorbijganger aan tot een dansje. En het is naturrlijk prachtig weer, de terrassen rond het podium zitten helemaal vol.

Als uitsmijter op deze eerste dag van Stadshart Jazz gaat de reis naar New York, naar jazz in rokerige kroegen. Want ze spelen allemaal bekend repertoire, maar het klinkt allemaal net even anders dan je die nummers gewend bent. Harry Emmery, Bas van Lier en Erik Kooger vormen de solide basis, Michael Varekamp en Ken Ard maken er helemaal iets speciaals van. Vorig jaar stonden ze ook al in Zoetermeer (toen zonder Michael Varekamp) en maakten indruk, nu doen ze dat weer! Die Ken Ard is een veel te goed bewaard geheim.

Terug in Leiden zijn nog net de laatste noten van het Dominic J. Marshal Trio te horen in De Twee Spieghels, een toegift zit er niet in want ze moeten gelijk door naar de North Sea Jazzclub in Amsterdam voor hun cd presentatie.
Maar boven op de Burcht gaat de muziek alweer verder met een semi-akoestiesch optreden van de altijd leuke Leidse band Junior Eats Alone. Dit weekend zijn de Open Monumentendagen en vanwege het feit dat die in Leiden voor de 25ste keer gehouden worden zijn er diverse optredens in monumenten, met dit optreden als afsluiting van de eerste dag.

En dan weer terug naar waar het vandaag begon: in Afrika. Met de jongens van Jungle by Night in de Q-Bus. De opkomst valt wat tegen, uiteindelijk ruim 100 bezoekers, het mooie weer vandaag speelt hun duidelijk parten. En het is het vierde optreden binnen een jaar in Leiden. Maar dat maakt verder niets uit, ze maken er ook vanavond weer een feest van!

LINKS:
Ungawa
Harry Emmery
Bas van Lier
Erik Kooger
Michael Varekamp
Ken Ard
Zoetermeer Jazz
Junior Eats Alone
Open Monumentendag
Jungle by Night
De X
Q-Bus

Bijzondere Summer Jazz in Leiden

De weersvooruitzichten waren niet geweldig, maar gelukkig klopt er vandaag niets van. Gelukkig voor Summer Jazz in Leiden, want wat is er mooier dan een openluchtfestival in de zon? Het is elf uur in de ochtend, echt druk is het nog niet maar het festival gaat beginnen.
En wel met een optreden van Levantasy bestaande uit Yoram Lachish op hobo en andere blaasinstrumenten,Rembrandt Frerichs op piano,Tony Overwater op bas en Vinsent Planjer op drums en tombak. Mooi begin met veel oosterse invloeden, klein in uitvoering, maar groots in resultaat.

Vorig jaar was de eerste editie van Summer Jazz in De Leidse Hout, toen met één podium en (te) lange pauzes toch al een succes, nu met drie podia en veel meer bands en een uitstekende line-up belooft het vandaag het helemaal te gaan worden. En hoewel het nog niet echt druk is hebben de dames achter de bar er veel zin in.

Levantasy treedt op het Het Grote Buiten, het hoofdpodium van Summer Jazz, maar aan de andere kant is er het Proefpersoon Podium in een tent waar als eerste de Engelse hard bop formatie The Magic Hat Ensemble speelt. Na de dromerige opening van het festival is het nu opeens met beide voeten op de grond, het swingt als een gek, alhoewel het wel een beetje voorspelbaar is.

Op Het Kleine Buiten, het derde podium is ruimte voor het aanvullende randgebeuren. En dat zorgt gelijk voor iets extra's aan dit festival, want hoewel de muziek centraal staat is er ook ruimte voor andere zaken, zoals en optreden van stand-up comedian Pieter Bouwman.

En dan op het hoofdpodium publiekstrekker nummer één: Jungle by Night. En hoewel ze afgelopen half jaar al twee keer in Leiden stonden (Q-Bus en LVC) begint het al behoorlijk druk te worden in De Leidse Hout. En terecht, van deze Afrojazz krijg je nooit genoeg!

Leiden is stad van Kennis en Cultuur en ook Summer Jazz ontkomt daar niet aan. Op Het Kleine Buiten verzorgt Freezing Physics demonstraties met ballonnen en prei. En wat daarmee gebeurt bij 200 graden onder nul. Boeiend!

Maar er is ook aandacht voor min of meer traditionele jazz met de Tiny Little Big Band. Al een tijdje niet meer gezien en als altijd een feest. Traditioneel? Niet echt als je ook nummers als Jump en Walk This Way op je repertoire hebt staan.

Op Het Kleine Buiten is er weer een sideshow bezig van nu Che-Sel-Lüch van choreografe Katja Heitmann met een aanstekelijke en feestelijke performance. Langzamerhand begint Summer Jazz Lowlandsachtige vormen aan te nemen.

Terug op Het Grote Buiten speelt inmiddels BRUUT! Stonden in januari nog tijdens de Leidse Jazzweek in Quintus, nu spelen ze de boel plat. Met mooi eigen werk en het altijd geweldige Led, een ode aan Led Zeppelin. Heerlijke Hammond Funk met ook een knipoog naar het verleden. Things Ain't What They Used to Be.

Eigenlijk is het tot nu toe nonstopmuziek, maar nu valt er even een pauze. Niet toevallig, want het is tijd voor een workshop Djembe door niemand minder dan Defunkt trombonist Joseph Bowie. Dertig djembe's en dertig deelnemers! Indrukwekkend.

En dat is ook de Bart Wirtz Electric Band met Tim Eijmaal op gitaar, Eric Hoeke op drums en Arto Boyadjian op bas. In januari nog gezien tijdens het Leidse Jazzfestival, nu hier helemaalop hun plaats.

En bijna raak je verzadigd, maar dan is er La Boutique Fantastique met een geweldig optreden. Beetje bombastisch, maar net niet té. Echt genieten.

En genieten doet het publiek ook dat inmiddels al lang flink aangestroomd is. De lokatie is De Leidse Hout waar ook op 8 juli weer Werfpop plaatsvindt.

En dan weer zo'n Lowlands momentje, professor Vincent Icke geeft een geweldig college over de oerknal. Maak je toch niet vaak mee op jazzfestivals.

En er is ook ruimte voor beeldende kunst. Dit werk is ter plekke gemaakt in de LAK galerie.

En op Het Kleine Buiten speelt ondertussen Joep Pelt.

Het publiek heeft het helemaal naar zijn zin.

Gare du Nord is natuurlijk een echte crowdpleaser en trekt ook het meeste publiek. Maar of het het muzikale hoogtepunt is?

Want op hetzelfde moment speelt Tin Men and the Telephone tegendraads en eigenwijs, geweldig! Op 29 september zijn ze weer in Leiden bij Hot House.

Dit tweede, meer dan geslaagde Summer Jazz festival kan niet meer stuk, hoewel Marbert Rocel niet echt weet te overtuigen. Eigenlijk eerste groep die wat tegenvalt vandaag.

Sterker nog, ze zijn eigenlijk een beetje storende factor bij het mooie en gevoelige optreden van Karsu Dönmez.op Het Proefpersoonpodium. Want deze zangeres en pianiste verdient meer aandacht.
Maar alles bij elkaar is dit toch wel echt uitgegroeid tot een topfestival, wat Lowlands is voor de popmuziek is Summer Jazz voor de Nederlandse jazz!

LINKS:
Levantasy
The Magic Hat Ensemble
Jungle by Night
Tiny Little Big band
Bruut!
Joseph Bowie
Bart Wirtz
La Boutique Fantastique
Gare du Nord
Tin Men and the Telephone
Marbert Rocel
Karsu Dönmez
Summer Jazz