Posts tonen met het label Summerjazz. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Summerjazz. Alle posts tonen

zaterdag 21 mei 2016

Gemoedelijke Summerjazz zonder muzikale uitschieters

De zesde editie van Summerjazz is er een zonder échte muzikale headliners, wel een aantal goede en veelbelovende bands. Het festivalterrein is vergroot en de ingang is nu bij het Theehuis. Dat zorgt voor extra podia buiten het oorspronkelijke feestveld zonder te veel last te hebben van de twee grote podia. Daar had de bigband van BplusC nog geen last van, ze speelden het voorprogramma voor de ingang van het festivalterrein.
Sabrina Starke opent op het hoofdpodium, maar is door autopech een half uur te laat. Haar optreden met stevige soul-rock en een hele goede band duurt dan ook maar drie nummers, jammer, maar het tijdschema is onverbiddelijk. Zag haar al eerder op IJ-Jazz en twee jaar geleden trad ze nog op tijdens de Jazzweek in Leiden.
Op het achterveld speelt het Gijs Idema Trio, winnaar van de Leiden Jazz Award 2016. Ook al vaker gezien hier in  Leiden, onder andere in De Twee Spieghels (op 27 mei weer). Misschien wel de meest serieuze jazz van vandaag.
Even een uitstapje naar De Waterlelie gemaakt waar Korzo Crosstown een geweldig danstalent presenteert. Weet ik weinig van, maar kenners waren onder de indruk.
Op het hoofdpodium is Roy Ayers vroeger dan gepland begonnen, hij moet nog een vlucht halen vanmiddag. Het resultaat: een weinig ontspannen funky set, veel te kort en nauwelijks geïnspireerd.
Er zijn ook hier en daar nog wat pop-up voorstellingen door bijvoorbeeld deze dansgroep, maar de context ontbreekt en het is wel een beetje amateuristisch.
Tussendoor nog een hilarische rondleiding over het festivalterrein gekregen. Onder andere een kijkje backstage tijdens de sound-check van Banda Magda.
Zo'n backstage area is best wel saai, party-tenten met eten en drinken, bouwketen als kleedkamers. En zie ik daar een cultuurreporter?
Tijdens zo'n rondleiding kom je van alles tegen dat je soms liever langer had gezien en soms liever niet. De band Plaistow klinkt weer geweldig, net als toen ik ze in 2012 voor het eerst zag bij Mijke's Middag. Haal ze maar snel terug naar Leiden, een hoogtepunt.
Wat je net zo lief gemist had was waren de Poëten in het park, met ongeveer net zoveel dichters als publiek een beetje een blamage.
Veel drukker is het bij de kleinkunstenares Merel Baldé bij de muziektent De Waterlelie, ze schijnt bekend te zijn van de musical Soldaat van Oranje, en zet hier een geweldige show neer. Beetje provocerend, veel interactie met het publiek, daar gaan we nog wel vaker van horen.
Ondertussen leren we (rondgeleiden én deze rondleiders) van alles en nog wat over het festival. Bijvoorbeeld dat er ruim een kilometer hekwerk om het hele festivalterrein staat. Dank dames!
Terug bij het hoofdpodium is Banda Magda inmiddels al bezig met een mix van stijlen, van samba tot chanson zeg maar. Energieke band die ook nog eens iets te vertellen heeft. Enige minpunt zijn de soms te lange percussie solo's.
Tourist LeMC is ook niet voor het eerst in Leiden, vorig jaar verraste hij tijdens de Nacht van Kunst & Kennis in museum Boerhave. Uiteraard speelt de band Koning Liefde en verrassend genoeg ook Meneer de President van Boudewijn de Groot. Met jazz heeft het weinig te maken, maar het is een uitstekend optreden.
Zitakula daarentegen valt weer wat tegen, de leuke Afrobeats doen aan Jungle by Night denken, maar ze halen bij verre niet dat niveau. Het grote dansfeest op het veld blijft dan ook uit.
In de tent, waar het inmiddels goed warm is geworden, speelt Amber Gomaa. Met alleen begeleiding van drums en toetsen klinkt het allemaal wat ielig. Hoewel haar stem een hele hoop goed maakt.
De verwachtingen voor het optreden van bassiste en zangeres Nik West zijn hooggespannen, helaas kan ze dat niet echt waarmaken.  Met veel uiterlijk vertoon en bravoure kan ze toch niet verhullen dat het muzikaal niet háált bij haar funky idolen.
Ook hoge verwachtingen zijn er vooraf bij het optreden van Cory Henry, onder andere bekend van Snarky Puppy. Ruim voor aanvang van het optreden staat de tent al mudvol. Maar dat valt dan weer tegen, het komt een beetje over als 'hij doet maar wat' samen met zijn (inval)drummer. Het feit dat hij op een echt Hammondorgel speelt kan dat niet goedmaken.
Maar dan is er uiteindelijk die ene band die van élk festival een feest maakt, Splendid! Speelden al eerder in Leiden (Noorderliefde en Werfpop) en gaan er altijd voor meer dan 100% tegenaan. Ook vandaag is het weer een prima afsluiter van het festival, zelfs al heeft zanger Pat Smith maar één been om op te staan.
Deze editie van Summerjazz is misschien niet de sterkste wat betreft programmering, geen enorme verrassingen of grote namen, wel een gedegen programma en een uitstekende sfeer. Het idee om het derde podium niet tussen de twee grote podia te plaatsen maar bij het Theehuis blijkt een gouden vondst en ook het Feestdorp daar is een groot succes. Al met al een geslaagde editie, niet in het minst omdat de weergoden ook nog eens meezaten!
Jan van der Sluis was er ook en schreef erover voor Sleutelstad.

LINKS:
Sabrina Starke
Gijs Idema
Roy Ayers
Plaistow
Merel Baldé
Banda Magda
Tourist LeMC
Zatikula
Amber Gomaa
Nik West
Cory Henry
Splendid
Summerjazz

zondag 7 juni 2015

Geslaagde lustrumeditie SummerJazz

Er is weer veel te doen deze zondag in Leiden, maar het is prachtig weer dus dat wordt vandaag een dagje Leidse Hout voor alweer de vijfde editie van SummerJazz. Bij de ingang van het terrein worden we verwelkomd door Blow&Co, het jeugd jazzorkest van BplusC onder leiding van Anja Nielsen.
Beetje aan de late kant, maar nog net op tijd om een paar nummers mee te pikken van de zo te horen goedgeluimde Lucky Fonz III. Lekker klein en akoestisch zingt hij zijn liedjes.
Dan naar het tweede podium in de tent waar winnaar van de Leiden Jazz Award 2015, saxofonist Claudio Jr De Rosa, samen met drummer Jacopo Zanette en bassist Bernardo Sacconi zijn verdiende optreden op SummerJazz krijgt. De eerste twee speelden gisteren nog samen in De Twee Spieghels.
Behalve de twee podia aan weerszijden van het terrein is er ook nog een klein podium in het midden waar onder andere singer-songwriters Tjeerd Gerritsen en Maarten Ebbers van Het Nieuwe Lied om beurten een liedje doen.
Tot zover gaat het er nog gemoedelijk aan toe, dat wordt wel anders als Jungle by Night het grote podium betreed. Al een tijdje niet meer gezien en ze zijn druk bezig met allemaal nieuwe nummers. En dat klinkt goed, wat losser dan een jaar geleden, maar het blijft een swingende band!
De eerste verrassing van de dag is Marutyri, een achtkoppige band dat een soort fusionachtige jazz speelt. De een vergelijkt het met Jungle by Night zonder Afrobeat, de ander met Snarky Puppy, maar er zijn vast nog wel wat namen te noemen. Het belangrijkste is dat ze vol overgave én spelplezier de tent laten swingen.
Om tot rust te komen even langs bij Peter van Rooijen, een cabaretier die liedjes zingt. Maar al snel wordt hij overspoeld door de muziek die alweer van het grote podium klinkt.
Daar staat Vaudou Game met een flinke band te spelen De uit Togo afkomstige gitarist en zanger Peter Solo heeft er duidelijk zin in. Spelen een mooie mix van Afrobeats en funk, maar zo dansbaar als de vorige twee bands wordt het nooit.
Altijd weer verfrissend is een optreden van Kapok, met gitarist Timon Koomen, drummer Remco Menting en hoornist Morris Kliphuis spelen ze weer de sterren van de hemel. Sinds Morris de effecten heeft ontdekt wordt een optreden van hun steeds spannender.
Prachtige versie van Day of the Tentacle en als toetsenist Niels Broos er dan ook nog bij komt is het feest compleet. Overigens hebben we inmiddels een plaatsje buiten de tent en in de zon opgezocht, want ook erbuiten is het prima te volgen. Geen verrassing, wel een hoogtepunt.
Verrassend is dan wel weer het optreden van Kovacs, vooral omdat we er niet veel verwachtingen bij hadden en ze gewoon écht goed is. En het inmiddels volle festivalterrein is het daar mee eens, blijkt toch niet de eendagsvlieg die één seizoen meegaat, heeft heel veel potentie! Alleen die stomme bontmuts....
Nou ja, het is dat of het Mickey Mouse kapsel van Pink Oculus, het is maar wat je voorkeur heeft. De muziek is, zeker bij aanvang véél te hard in de tent en dan ben je blij dat het voor de tent net iets prettiger is om aan te horen. Maar de muziek blijft een beetje gemaakt, net iets te technisch om aangenaam te zijn.
Nee, dan maar weer snel naar het hoofdpodium voor het optreden van het Hypnotic Brass Ensemble uit Brooklyn. Vorig jaar speelden ze ook al twee maal in Leiden, nu gaat het hele veld hier uit zijn dak.
Wel jammer dat de zon inmiddels langzaam achter de bomen verdwijnt en het snel koeler wordt, maar deze band houdt het publiek wel warm! Kijk en luister maar!
En dat doen ook de laatste twee bands, eerst The Ploctones in de grote tent met veel nieuw materiaal, dat nóg meer rockt dan voorheen. Martijn Vink, Efraïm Trujillo, Jeroen Vierdag en Anton Goudsmid knallen er op los!
En dat doen de heren van Orgel Vreten al helemaal achter hun twee Hammonds, wat een feest! Voor het eerst écht live gezien en dat smaakt naar meer, wat een energie. Al met al een meer dan geslaagde editie van SummerJazz. Echt heel grote internationale namen als vorig jaar José James en het jaar daarvoor Gregory Porter ontbreken nu, maar dat blijkt het festival helemaal niet nodig te hebben, op een enkele uitzondering na loop je van het ene hoogtepunt naar het andere. En de sfeer is als ieder jaar weer geweldig, tot volgend jaar!
Leidse Glibber was er natuurlijk ook, en ook Leidsch.nu was er dit keer bij.

LINKS:
Lucky Fonz III
Claudio Junior de Rosa
Het Nieuwe Lied
Jungle by Night
Marutyri
Peter van Rooijen
Vaudou Game
Kapok
Kovacs
Pink Oculus
Hypnotic Brass Ensemble
The Ploctones
Orgel Vreten
Summerjazz

zondag 1 juni 2014

SummerJazz is weer top

Voor de vierde keer alweer SummerJazz in De Leidse Hout en het belooft alweer een prachtige dag te worden. Het is nog vrij rustig als Yoonmi Choi, dit jaar winnares van de Leiden Jazz Award, opent in de tent. Speelt nu lekker vrij uit, niet zo gespannen als tijdens de voorronde.
Maar dan stroomt het veld steeds voller als Celine Cairo het hoofdpodium betreedt. Solo zingt en speelt ze In The Light en het publiek ligt aan haar voeten. In het al lekker schijnende zonnetje, dat ook.
Dan komt de hele band erbij en meer dan een uur houdt ze het steeds voller lopende terrein geboeid met de bekende mooie nummers, maar ook flink wat nieuw werk. Zoals het prachtige Little Did I Know. Een verrassing is het niet, maar het blijt altijd genieten met Celine Cairo. Aanstaande vrijdag (6 juni) speelt ze alweer in Leiden, dan op het Peel Slowly And See festival in de Q-Bus, en dan helemaal solo!
Een groter contrast dan met de Gallow Street Brassband is nauwelijks voor te stellen. Uitstekende feestband om bij wakker te worden, heel veel blazers en wat trommels knallen door de tent.
Tussen de grote podia ligt nog een kleinere voor het randgebeuren. Flink wat stoelen en banken en ander oud meubilair vrolijken het hier wat op voor bijvoorbeeld een optreden van de kleinkunstenaars Yentl en De Boer. Leuke liedjes voor de afwisseling.
Eén van de topnamen is die van Rokia Traoré, een van oorsprong Malinese zangeres en gitarist. Een getemperde versie van de woest swingende Afrikaanse muziek, maar een optreden van 90 minuten is dan wel wat lang.
Hapje eten dan maar, er is gelukkig keus genoeg, en dan weer even langs het tussenpodium waar een tapdanseres, een bassist en een percussionist een experimenteel setje verzorgen. Het gezelschap heet Ventriloquism en is een prima tussendoortje.
GoGo Penguin is voor het eerst in Nederland en de verwachtingen zijn hooggespannen. Maken ze helemaal waar met hun mix van een klassieke, minimalistische pianist, een pure jazzdrummer die het allemaal zo ingewikkeld mogelijk maakt en een bassist daar tussendoor laveert en er soms ook gewoon gitaarpartijen op speelt. Klinkt misschien wat verwarrend, maar is dat zeker niet. De heren zetten een onbeschrijflijk goede show neer. Sommige groepen kunnen een tent leegspelen, hier spelen ze hem juist vol!
26 september komen ze weer naar Nederland, naar het Bimhuis.
Veel rust is ons niet gegund, want inmiddels is de Amerikaanse band Antibalas al begonnen aan een set opzwepende Afrobeats. Doen ze al 16 jaar en dat kun je horen, doen ze uitstekend, maar echt verrassend is het daardoor nog niet.
Datzelfde geldt ook een beetje voor The Cool Quest dat funky jazz combineert met hiphop. Niks mis mee, maar verrassend is het niet. En dan is 75 minuten (zolang duren bijna alle optredens hier vandaag) best lang.
Tijd voor een stukje theater op het tussenpodium door Moeremans&Sons met My Own Private Disaster, een soort nagespeeld, in scene gezette ramp.Meer sfeer impressies van SummerJazz zijn te vinden bij Leidse Glibber.
De hoofdact is vandaag de Amerikaanse zanger José James, en het veld voor het hoofdpodium staat nu echt helemaal vol. Zes jaar geleden was zijn optreden in Haarlem helemaal niks (hij was net die ochtend vanuit Amerika in Nederland aangekomen), vandaag klopt alles wel. Beetje te gelikte soft soul, maar voor de liefhebbers helemaal te gek.
Nee, dan liever weer naar de tent voor een geweldig optreden van Windkracht 7 met Morris Kliphuis, Katharina Thomsen, Robbert Scherpenisse, Floris van de Vlugt, Reinier Baas, Mark Haanstra en Jamie Peet. Een soort supergroep zeg maar met muzikanten die allemaal al een aantal keren op MuziekGezien waren te zien (Jamie gisteren nog in De Twee Spieghels). Een zevental waar we hopelijk nog veel meer van gaan horen!
En dan is het alweer tijd voor de afsluiter Sven Hammond Soul, die weer een beetje een nieuwe richting op zijn gegaan, deels terug naar het begin, maar nu met een zanger erbij. Goed te zien hoe deze band zich blijft ontwikkelen en telkens voor verrassingen zorgt!

En zo komt er een einde aan een mooie SummerJazz met een afwisselend programma, veel vertier en een aantal mooie concerten. Met Celine Cairo, GoGo Penguin en Windkracht 7 als absolute hoogtepunten! Overigens was het een vooral ook heel gezellig festival met, over het algemeen, prettig lange optredens.
 

LINKS:
Yoonmi Choi
Celine Cairo
Gallowstreet Brass Band
Rokia Traoré
GoGo Penguin
Antibalas
The Cool Quest
Jose James
Windkracht 7
Sven Hammond Soul
Summerjazz

vrijdag 5 juli 2013

Swingende afterparty SummerJazz

Geen idee hoe het zo gekomen is, maar ineens zitten Marc Jansen en Toine Scholten op de terrasboot van Vooraf en Toe. Heerlijk naar muziek luisteren in het zonnetje, eerst op de kant, later op de boot van Fons. Qua muziekkeus lijkt het wel een opwarmertje voor Woodstock op het Water de komende dagen.
Wel gepland is de afterparty van SummerJazz in de Q-Bus met in het voorprogramma de Cannonball Johnsons. Op de een of andere manier gaan deze bluegrass jongens nooit vervelen, hoe vaak je ze ook ziet.
Hoofdact vanavond is het Zuid Afrikaanse gezelschap Good Luck. De heren staan van alles te doen achter hun apparatuur en spelen af en toe ook nog eens op percussie en sax. De zangeres probeert het publiek aan het dansen te krijgen wat, gezien het vroege tijdstip voor dit soort feestjes, in eerste instantie wat moeizaam gaat. Maar de aanstekelijke electro swing krijgt uiteindelijk de voetjes van de vloer.


LINKS:
SummerJazz
Cannonball Johnsons
Good Luck
Q-Bus