Muzikale wereldreis

Het begint vandaag allemaal op het Stadhuisplein in Zoetermeer. Niet dat dát een wereldreis is, maar de muziek van Ungawa heeft duidelijke Afrikaanse invloeden. Lekkere opzwepende afro-jazz met meer en minder bekende stukken en ook wat eigen nummers. De toon is gezet, dit wordt feest vandaag!

Na afloop van het optreden nog even een groepsfoto met vlnr Vernon Chatlein, Nick Vos, Ruud de Vries, Gerold Olieberg, Frans Heemskerk en Daniel van Dalen rond de mascotte van de band, de ze-koe of ko-bra.

Het optreden maakt deel uit van Stadshart Jazz, een tweedaags festival in het Zoetermeerse Stadshart. En dat betekent dat er behalve op het podium er ook een aantal looporkesten rondlopen. Zoals hier Yezz, compleet met basmobiel. Spelen veel stijlen jazz, maar de nadruk ligt toch wel op New Orleans.

En de New Orleans Jazz speelt ook een grote rol bij Jazz at the Top, bestaande uit oud-leden van de Ted Easton band. De vrolijke dixilandmuziek zet menig voorbijganger aan tot een dansje. En het is naturrlijk prachtig weer, de terrassen rond het podium zitten helemaal vol.

Als uitsmijter op deze eerste dag van Stadshart Jazz gaat de reis naar New York, naar jazz in rokerige kroegen. Want ze spelen allemaal bekend repertoire, maar het klinkt allemaal net even anders dan je die nummers gewend bent. Harry Emmery, Bas van Lier en Erik Kooger vormen de solide basis, Michael Varekamp en Ken Ard maken er helemaal iets speciaals van. Vorig jaar stonden ze ook al in Zoetermeer (toen zonder Michael Varekamp) en maakten indruk, nu doen ze dat weer! Die Ken Ard is een veel te goed bewaard geheim.

Terug in Leiden zijn nog net de laatste noten van het Dominic J. Marshal Trio te horen in De Twee Spieghels, een toegift zit er niet in want ze moeten gelijk door naar de North Sea Jazzclub in Amsterdam voor hun cd presentatie.
Maar boven op de Burcht gaat de muziek alweer verder met een semi-akoestiesch optreden van de altijd leuke Leidse band Junior Eats Alone. Dit weekend zijn de Open Monumentendagen en vanwege het feit dat die in Leiden voor de 25ste keer gehouden worden zijn er diverse optredens in monumenten, met dit optreden als afsluiting van de eerste dag.

En dan weer terug naar waar het vandaag begon: in Afrika. Met de jongens van Jungle by Night in de Q-Bus. De opkomst valt wat tegen, uiteindelijk ruim 100 bezoekers, het mooie weer vandaag speelt hun duidelijk parten. En het is het vierde optreden binnen een jaar in Leiden. Maar dat maakt verder niets uit, ze maken er ook vanavond weer een feest van!

LINKS:
Ungawa
Harry Emmery
Bas van Lier
Erik Kooger
Michael Varekamp
Ken Ard
Zoetermeer Jazz
Junior Eats Alone
Open Monumentendag
Jungle by Night
De X
Q-Bus

Op bezoek bij Junior Eats Alone

Vanavond is de Q-Bus omgetoverd van concertzaal naar knusse huiskamer met tafeltjes, stoeltjes en vooral veel lampen uit de Kringloopwinkel Leiden. De muziek staat centraal, het publiek zit er omheen, is weer eens wat anders. In het voorprogramma speelt de singer-songwriter Mezlev solo een set mooie liedjes, of zoals hij het zelf noemt: sferen. Verrassend goed eigenlijk wel! Hij treedt ook op met een band, en die wil je dan ook nog wel eens zien.
Maar het draait vanavond allemaal om Junior Eats Alone, die ons allemaal heeft uitgenodigd voor dit intieme huiskamerconcert. Het optreden begint rustig, met veel singer-songwriter materiaal, pas in de tweede helft van het optreden komt het meer soulvolle materiaal aan de beurt. En dat is Junior op zijn best!
Als toegift zingt Ronnie solo het prachtige Too Young (afgelopen zondag ook nog gehoord bij Meneer Jansen) en samen met de band erbij eindigt het optreden helemaal swingend. Het optreden kent twee sferen, eerst het singer-songwriter deel, dan het knallende deel. Misschien zou het spannender zijn om die twee sferen meer te mengen, maar dat is een keuze.
Het doet niets af aan het feit dat dit weer een mooi optreden van Junior Eats Alone is en het hele optreden is gefilmd voor een DVD, benieuwd naar het resultaat.

LINKS:
Mezlev
Junior Eats Alone
Q-Bus

Leuk Leids talent op Triplex festival

Het Triplex festival in het LVC heeft als doel jong talent uit de regio Leiden te stimuleren, door hen een plek te bieden hun muzikaal talent te tonen aan een groot publiek. Twaalf bands op drie podia met elk een optreden van 45 minuten.
De avond opent in de lounge met een optreden van singer-songwriter Anna Slok die mooie, gevoelige liedjes zingt in zowel Nederlands als Engels, zichzelf begeleidend op akoestische gitaar.
Op de zolder gaat het er vervolgens heftiger aan toe met de Black Bellies, stevige rock met plezier en overgave gebracht en een kleurrijk gezelschap.
In de grote zaal staat vervolgens Alex Wazinsky met zijn band te spelen. Alex is een singer-songwriter met een voorkeur om liedjes te maken voor een hele band. De nummers beginnen vaak als een rustig singer-songwriter stuk, maar gaandeweg rockt de hele band mee. De avond begint nu goed op gang te komen.
Dan weer naar de lounge voor een optreden van Sergio Escuda. Zagen de singer-songwriter al eerder op Koninginnedag in het Gat van Van Nelle, beviel toen goed en vandaag dus weer, in de gaten houden!
Villeneuf is een nieuwe band (spelen pas 10 weken samen) en dit is een van hun eerste optredens. Toch klinkt het allemaal prima, goed samenspel, mooie nummers, rockend dat het een lust heeft. En wat blijkt, vier van de vijf leden van deze band spelen ook in Junior Eats Alone en die bestaan al wat jaartjes. Het verschil is dat bij Junior gitarist en zanger Ronnie Verton frontman is, bij Villeneuf is dat toetsenist en zanger Michiel van Poelgeest. Bassist en drummers zijn ook van Junior, alleen gitarist Lucas Meijers, die we kennen als jazzgitarist en al vaak in De Twee Spieghels zagen, is nieuw. Het repertoire is wel wezenlijk anders dan van Junior, moeilijk te vergelijken maar daar komt later op de avond misschien antwoord op.
In de lounge staat intussen Long Conversations & the Closet Orchestra te spelen, stonden onlangs nog in de Q-bus, Gat van Van Nelle en Hunky Dory, timmeren dus flink aan de weg. Geen bassist deze keer, of ja toch wel, maar zonder bas ('bas is afgelopen weekend overleden') maar met tamboerijn en mondharmonica. De muziek is als altijd prachtig, maar die bas mis je dan toch wel een beetje.
Na een supersnelle bandwissel ('alleen wat instrumenten anders neerzetten en een vers t-shirt aan') staat Junior Eats Alone alweer klaar in de grote zaal. Met naast Michiel, Ronnie, drummer Bas Ernst en bassist Alex Brittijn nu ook gitarist Rob Verbakel en trompettist Henri de Mooij. Al eens eerder gezien tijdens een Popronde, nu dus wat langer. Ze hebben net hun tweede cd uitgebracht en spelen daar natuurlijk veel nummers van. Het is allemaal iets gepolijster dan wat Villeneuf eerder liet horen, het is niet te vergelijken, het is gewoon anders.
Dan nog een laatste keer naar boven naar de lounge voor het optreden van Port of Call, ook al vaker gezien, maar het gaat nooit vervelen. Prachtige liedjes met gitaar en mondharmonica. Prachtig optreden weer dat het publiek bijna helemaal stil krijgt!
De avond is inmiddels nacht geworden als de laatste band het podium betreed. Black Volvo uit Hillegom maakt een stevige powerpop met heel veel energie, maar altijd mooi in harmonie. De drummer is ook de lead-zanger, dat zie je niet vaak. Het is een mooie uitsmijter van een geslaagde zesde editie van het Triplex festival!

LINKS:
Anna Slok
Black Bellies
Alex Wazinsky
Sergio Escoda
Villeneuf
Long Conversations
Junior Eats Alone
Port of Call
Black Volvo's
Triplex festival
LVC

Popronde in Leiden

De Popronde is een reizend festival dat ieder najaar zo'n 25 steden aandoet en zich afspeelt in kroegen en theatertjes. Per stad zijn er circa 25, landelijk nog onbekende bands, die zich aan een breder publiek kunnen presenteren. Teveel om allemaal op één avond te kunnen zien, kiezen dus.

Junior Eats Alone is ondertussen al redelijk bekend, tijd om ze eens live te gaan zien. Deze Leidse rockband speelde in een redelijk gevulde Q-bus een uitstekend concert. Goede liedjes, goede muzikanten ook, en wat deze band vooral ook interessant en onderscheidend maakt is de (vaste) driekoppige blazerssectie.

Volgende stop was de Duke of Oz, het voormalige, legendarische The Duke. De aankleding is helemaal vernieuwd, maar de indeling is nog steeds hetzelfde: onhandig voor optredens. Maar de Haagse Dust Bowl Drifters maakten er een leuk feestje van met een repertoire dat teruggrijpt op alles tussen de Carter Family en Calexico en verder.

Tenslotte nog naar café Bad Habits waar de Nijmeegse band Mister Blue Sky net begonnen was. Een meidenband, maar dan een met ballen. Geen (vr)olijke popliedjes, maar heftige rock met nummers over niet alledaagse onderwerpen als koekjes, verkeersongelukken, kriebeltruien, chemicaliën. Riep associaties op met de vroege Blondie en de Pogues of, meer van deze tijd, Katzenjammer. Een verademing.

De band bestaat uit vier uitstekende muzikanten die gebruik maken van een ruim assortiment aan instrumenten, waardoor het steeds blijft boeien. Een meer dan prettige verrassing.
Drum (Marlein Lemmens) en bas/zang (Sarah Thorn Leeson) waren uitstekend, toetsen/zang (Aafke Romeijn) was geweldig en gitaar/mandoline (Annemiek Schilpzand) was groots. Een band die op geen enkel popfestival komende zomer mag ontbreken!

LINKS:
Popronde
Junior Eats Alone
Dust Bowl Drifters
Mister Blue Sky