Dust Bowl Drifters op Haagse nieuwjaarsborrel

Cultureel Den Haag was massaal afgekomen op de nieuwjaarsborrel van een aantal Haagse culturele instellingen (Stroom, Gemeentemuseum, Vrije Academie, Gem, Fotomuseum, Heden en Gemak) in het Theater aan het Spui. Veel cultuur dus met een optreden van Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr, een videoclip van ManonBovenkerk, een installatie/performance van Bruno Listopad en veel muziek.
De live muziek werd verzorgd door de Haagse Dust Bowl Drifters, twee maanden geleden ook al gezien tijdens de Popronde in Leiden. Toen was het een feestje, nu was het een feest! Want bij een optreden in een kroeg gaat toch veel kwaliteit verloren die in een theaterzaal met professionele geluidstechniek wél uit de verf komt. Vooral de meerstemmige zang kwam veel beter tot zijn recht. De muziek bleef hetzelfde, een eigentijdse versie van Bluegrass en Country, Old-Timey music in een hedendaags jasje. Prima optreden maar veel te kort.

LINK:
Dust Bowl Drifters

Popronde in Leiden

De Popronde is een reizend festival dat ieder najaar zo'n 25 steden aandoet en zich afspeelt in kroegen en theatertjes. Per stad zijn er circa 25, landelijk nog onbekende bands, die zich aan een breder publiek kunnen presenteren. Teveel om allemaal op één avond te kunnen zien, kiezen dus.

Junior Eats Alone is ondertussen al redelijk bekend, tijd om ze eens live te gaan zien. Deze Leidse rockband speelde in een redelijk gevulde Q-bus een uitstekend concert. Goede liedjes, goede muzikanten ook, en wat deze band vooral ook interessant en onderscheidend maakt is de (vaste) driekoppige blazerssectie.

Volgende stop was de Duke of Oz, het voormalige, legendarische The Duke. De aankleding is helemaal vernieuwd, maar de indeling is nog steeds hetzelfde: onhandig voor optredens. Maar de Haagse Dust Bowl Drifters maakten er een leuk feestje van met een repertoire dat teruggrijpt op alles tussen de Carter Family en Calexico en verder.

Tenslotte nog naar café Bad Habits waar de Nijmeegse band Mister Blue Sky net begonnen was. Een meidenband, maar dan een met ballen. Geen (vr)olijke popliedjes, maar heftige rock met nummers over niet alledaagse onderwerpen als koekjes, verkeersongelukken, kriebeltruien, chemicaliën. Riep associaties op met de vroege Blondie en de Pogues of, meer van deze tijd, Katzenjammer. Een verademing.

De band bestaat uit vier uitstekende muzikanten die gebruik maken van een ruim assortiment aan instrumenten, waardoor het steeds blijft boeien. Een meer dan prettige verrassing.
Drum (Marlein Lemmens) en bas/zang (Sarah Thorn Leeson) waren uitstekend, toetsen/zang (Aafke Romeijn) was geweldig en gitaar/mandoline (Annemiek Schilpzand) was groots. Een band die op geen enkel popfestival komende zomer mag ontbreken!

LINKS:
Popronde
Junior Eats Alone
Dust Bowl Drifters
Mister Blue Sky