Posts tonen met het label Tessa Rose Jackson. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tessa Rose Jackson. Alle posts tonen

zaterdag 2 augustus 2014

Schollenpop houdt het droog

Je kan er dus bijna gif op innemen, het is de eerste zaterdag van augustus, er is regen voorspeld en dat valt dus grotendeels op het Scheveningse Zuiderstrand tijdens Schollenpop. Maar de voorspellingen worden steeds minder ernstig, dus toch richting Duindorp waar bij de ingang de International Shindig Band of the World & Universe staat te spelen. Vage naam en een hoog shoegaze gehalte, maar na één nummer is het moeilijk te oordelen.
500 meter verderop, tegen de zuidelijke havenpier aan, speelt vervolgens Replayced. Rock(ballads) met karakter en Michelle Alblas van Finn (hun coach tijdens het Dalton BandFest) speelt/zingt ook een nummer mee. Het zijn nog opwarmertjes, maar helemaal niet slecht.
Dan Tessa Rose Jackson, al vaker gezien en hier helemaal op haar plaats met stevige indie folk. Het feestje begint op gang te komen en de zon laat zich vooralsnog waterig zien. Waren vorig jaar al goed bezig op Waterpop en dan kan het hier niet meer misgaan, ondanks een verbrande hand van Tessa. Beterschap!
Mik Adrian is een Haagse band die afgelopen maart is opgericht en zich nu al een plaats op Schollenpop heeft weten te veroveren. Droompop met een rock-randje noemt de presentratice het en dat dekt de lading uitstekend.
Toch nog eens even kijken op het kleine podium bij de ingang waar de jonge band Maple stevige rock neerzet op de Scholstage. Piepjong Haags talent, mooi dat het hier een podium krijgt.
Snel terug naar de mainstage voor Town of Saints, vorig jaar nog gezien als een onversterkt trio tijdens Stukafest in Leiden, nu blijkt het dus een stevige en swingende rockband te zijn. Eerste echte verrassing van vandaag.
De Suburbs staan al voor de negende keer op Schollenpop (dit is de 18de editie) in een alweer nieuwe bezetting. Bassist/zanger Arie Spaans speelt ook wel eens in Leiden, maar dan met heel ander repertoire. Gewoon lekker rocken hier vandaag. Nooit eerder hier gezien, wel in 2009 op het Imagine In The Park Festival. Dat was akoustisch en óók heel mooi.
En dan gaat Schollenpop weer eens echt helemaal terug naar zijn roots met The Charm The Fury. Prima metal band met alles erop en eraan, van grunten tot moshpits en het publiek lust het rauw.
Nog een laatste keer naar de Scholstage voor Six Foot Leaping, een leuke schoolband, uit Rijnsburg die nog wel veel moeten leren.
THE3rdMAN is het prima Haagse hardrock powertrio van Jo de Roeck, die onlangs nog samen met Sacha acoustisch speelde in het Leidse Estaminet Schommelen. Dit is wel heel andere koek, een echte stevige Schollenpopband!
Vorig jaar speelde Taymir al overtuigend op PleinOpen in Den Haag, sindsdien is het hard gegaan met dit viertal. En dat is te merken ook, hun mengeling van grunge en zestiger jaren pop krijgt het hele Zuiderstrand aan het dansen. Zijn lekker bezig!
Bands moeten ook aan- en afgekondigd worden, hier de jongste presentatrice ooit op een festival, die haarfijn uitlegt waar je onder andere drankbonnen kunt kopen. Overigens is het nog steeds prima toeven hier, een waterig zonnetje en een prima temperatuur zorgen voor uitstekend festivalweer.
Totdat Kern Koppen het podium betreden, een koel zeewindje zet in, een paar donkere wolken pakken zich samen, maar met nummers als Donderwolk blazen ze die gewoon weg en tijdens Lichtinval breekt zelfs de zon voor het eerst vandaag volop door. Magisch optreden van deze altijd al uitstekende hiphopband!
Je moet soms geluk hebben als klein festival met een bescheiden budget, dat je bands boekt die kort daarna écht (internationaal) doorbreken. Schollenpop heeft dat dit jaar al heel goed voor elkaar met onder andere Town of Saints en Taymir, maar dé klapper van vandaag is het Limburgse trio DeWolff. Een soort Cream meets Allman Brothers, maar dan in de hoogste versnelling. Wat een energie en wat een geweldige nummers!
En terwijl het grootste deel van het publiek tot nu toe de muziek zittend in het zand tot zich nam, nu staat echt iedereen voor het podium. Onlangs nog gezien bij een instore in Plato te Leiden, maar dit is echt andere koek, wat een fantastische live band!
En wat altijd verstandig is, verlaat een feest direct na het hoogtepunt, want hoewel er nog meer bands komen, na DeWolff kan het alleen maar tegen vallen. Mooie afronding van een geweldige Schollenpop met een verrassend goede line-up en prima weer. Tot volgend jaar!

3voor12 Den Haag was er trouwens ook bij, hier hun verslagen: middag en avond.

LINKS:
Replayced
Tessa Rose Jackson
Mik Adrian
Town of Saints
Suburbs
The Charm The Fury
Six Foot Leaping
The3rdMan
Taymir
Kern Koppen
DeWolff
Schollenpop

vrijdag 11 oktober 2013

Een gedenkwaardige afscheidsfeest

Een jaar geleden kwam de cd/lp No Man's Land van Qeaux Qeaux Joans uit en heeft ze een jaar lang getoerd met haar band. Maar aan alles komt een eind helaas, vanavond is het (voorlopig?) laatste bandoptreden in deze bezetting met bassist Andert Tijsma, gitarist Isa Azier, gitarist/zanger Richard van Bergen, drummer Jody van Ooijen en toetsenist Timothy Banchet en wordt het een gedenkwaardig feest bij Podium Victorie in Alkmaar.
De set opent met het gevoelige Brother en de toon is meteen gezet en het aanvankelijk nog wat rumoerige publiek is binnen de kortste keren muisstil. Het wordt een prachtig intiem concert en zit weer vol met verrassingen. En compleet anders dan de vorige optredens van Qeaux Qeaux Joans met band (waar MuziekGezien bij was) in Haarlem, Leiden en Alkmaar.
Na een half uurtje vraagt ze iedereen op de grond te gaan zitten, neemt zelf op de rand van het podium plaats en wordt er een prachtige, intieme, huiskamersfeer neergezet.
Vanaf het podium wordt er vervolgens whiskey besteld voor band en crew en wordt er getoast op dit afscheid. En dan blijkt ook nog Ian Siegal in de zaal te zijn en die wordt natuurlijk uitgenodigd een nummer mee te zingen. Het slotnummer is No Man's Land, de titelsong en het wordt één lange, overdonderende jamsessie. Met de symbolische tekst "Set Them Free". Prachtig!
En dan is het ineens afgelopen, er is zelfs geen ruimte meer voor een toegift, want er is vanavond een double bill. En dat is misschien het enige smetje op de avond, je voelt en ziet dat het nog best een uurtje door had kunnen gaan, iedereen heeft er zin in. Maar zo lopen die dingen nu eenmaal en dan kun niets anders zeggen dan: Dankjewel Coco en je hele band voor alle prachtige, intieme, hartverscheurende muziek het afgelopen jaar!!!
Aan Tessa Rose Jackson de ondankbare taak het tweede deel van de avond te mogen invullen. Prima band overigens, dat bewezen ze eerder dit jaar nog op Waterpop en vandaag ook weer, maar na de emotionele diepgang van van Qeaux Qeaux Joans klinkt het bijna wat vlakjes. Het is misschien wel persoonlijk, maar zo direct na Qeaux Qeaux Joans kan er écht even niets meer bij, tot een volgende keer dus graag.

LINKS:
Qeaux Qeaux Joans
Tessa Rose Jackson
Podium Victorie

zaterdag 10 augustus 2013

Waterpop weer helemaal in orde

Waterpop hoort in het rijtje uit de hand gegroeide buurtfeesten. Net als Schollenpop en Westerpop in deze regio, maar er zijn vast veel meer. Deze 36ste editie opent met Hippe Gasten die een leuke show met en voor kinderen spelen. Al jaren vaste prik op Waterpop, ze beginnen steevast met een act voor de kleintjes!
En kunst maakt ook deel uit van het programma, de hele middag zijn er theateracts, zoals deze 'levende bomen'.
Jon Tarifa is de winnaar van Waterproof en mag dus het festival openen. Inmiddels is zijn eerste cd Free to Be uit en met zijn negenkoppige band is het een prima opwarmer voor het festival. De mengeling van hiphop, pop, jazz en raggae werkt aanstekelijk en dan blijkt hij ook nog eens jarig te zijn, dat viert de band natuurlijk.
Net als bij PleinOpen een paar weken geleden heeft Jon ook nog wat gastmuzikanten bij zich die een nummertje meespelen hier en daar. Vandaag zijn dat zangeres Naomi Silvanie en Francesco Mendini op ukelele. Maar Jon Tarifa, daar gaan we zeker meer van horen!
Nog meer zomerse vrolijkheid is te horen bij Sunday Sun. Lekkere gitaarpop met prima meerstemmige zang. Beetje Beatles, snufje Beach Boys, de vier mannen maken er in elk geval een feestje van.
En nog meer straattheater, dit jaar door verschillende Westlandse theatergroepen.
Al een tijdje niet meer gezien, ze spelen de laatste tijd ook heel veel in het buitenland, maar vandaag na bijna een jaar weer eens genieten van Jungle by Night. En behalve oude bekende nummers is er ook plaats voor nieuw werk en dat klinkt veelbelovend. Op deze manier kan Jungle by Night nog jaren mee!
Hausmagger maakt Nederlandstalige garagepunk met af en toe een gedichtje tussendoor. Grappig, maar meer ook niet.
Veel meer indruk maakt het optreden van Tessa Rose Jackson, eerder dit jaar nog akoestisch gezien bij Velvet in Leiden, nu dus versterkt. De zevenkoppige band begint voortvarend met een stel stevige, vrolijke rocknummers en gaat vervolgens over naar wat meer ballad-achtige liedjes. Ondertussen zijn ze tijdens het optreden ook nog bezig met het opnemen van een videoclip met mobiele telefoons, benieuwd wat dat gaat opleveren. De muziek overtuigde in elk geval!
De neo-punkers van Traumahelikopter storten zich vervolgens vol overgave op hun repertoire, dat ze er zo snel mogelijk doorheen jagen. Het is een flinke bak herrie, maar het staat als een huis! De vaart zit er goed in en vijf minuten eerder dan gepland zijn de heren klaar.
The New Shining staat voor melodische pop, midtempo rock. Doen ze goed, en ze zijn vooral bij het tienerpubliek een succes. Kan wel wat meer pep gebruiken om het hele publiek voor zich te winnen. Iets te braaf.
Dan wordt het tijd voor een aantal buitenlandse bands, te beginnen met Sólstafir uit IJsland. Trage, sombere en eindeloos durende doom-metal dat, behalve bij een stel hardcore fans, niet echt aanslaat. Ligt misschien aan het tijdstip van de dag, de vonk slaat niet over en voortijdig ruimen de heren het veld.
Maar Waterpop is meer dan muziek, het is ook gewoon veel gezelligheid. Proost jongens!
En altijd weet Waterpop toch weer voor een echte verrassing te zorgen, dit maal zijn het The Delta Saints uit Nashville, nog nooit van gehoord, maar dit is een pareltje met stevige bluesrock met een snufje country. Spelen veel van hun nieuwste cd Death Letter Jubilee en ze weten te overtuigen!
De derde buitenlandse band komt uit Londen, heet Orange Goblin en speelt onvervalste jaren tachtig metal. En hoewel er niets nieuws onder de zon te horen is zetten ze wel een hechte show neer. Daarna volgt nog Skip&Die als afsluiter, maar pas nog gezien en in Leiden wacht ook nog een mooi toetje. Tot volgend jaar weer Waterpop!
Want in De Twee Spieghels hebben James & Black vanmiddag al gespeeld en vanavond doen ze een tweede optreden, dat wordt gefilmd. De Leidse Glibber was er de hele dag bij.
MuziekGezien precies op tijd voor de laatste set van de avond, die Bruce James solo opent met een eerbetoon aan George Duke in de vorm van het nummer Uncle Remus uit zijn Zappa-tijd. Daarna komen Bella Black en dj Phil Ross erbij en spelen ze onder anderen nog hun eigen Superstar en het altijd mooie When Something Is Wrong With My Baby.
Het was me het dagje weer wel!

LINKS:
Hippe Gasten
Jon Tarifa
Sunday Sun
Jungle by Night
Hausmagger
Tessa Rose Jackson
Traumahelikopter
New Shining
Sólstafir
Delta Saints
Orange Goblin
Waterpop
James & Black
De Twee Spieghels

zaterdag 11 mei 2013

Jonge talenten vandaag in Leiden

Tessa Rose Jackson is een jonge singer-songwriter en ze speelt ter ondersteuning van haar eerste cd een instore bij Velvet. Wat je dan verwacht is een meisje met een gitaar, maar nee, ze heeft een hele, akoestische, band meegenomen. Mooie stem, innemende liedjes, het is een prima half uur muziek.
Ook in De Twee Spieghels vandaag jong talent, de Walking Forest Machine. Soort pop-rock-fusion met een rapper als zanger. Niet helemaal wat je hier normaal verwacht, maar dat is ook weer het leuke aan de Spieghels, iedere maand zitten er wel weer een paar verrassende groepen tussen. En mooi dat dit jonge talent hier een podium krijgt.

LINKS:
Tessa Rose Jackson
Velvet
De Twee Spieghels