Rumoerig avondje

De tweede dag van het RGB Festival kent twee evenementen vandaag, blues met de Chris Bergson Band in de Q-Bus en Funked Up XL in Scheltema. Voor het laatste gekozen en het begint goed met een optreden van de Leidse hiphopband Kunst & Beatwerk. Sinds de vorige keer aangevuld met een zangeres en dat is een prima aanvulling, vaak op de achtergrond en soms prominent aanwezig voegt het echt een extra dimensie toe!

Niet Leids, maar wel een sterke band met Leiden hebben Bruce James en Bella Black, kortweg James & Black. Samen met Arto Boyadjian op bas and Koen Mertens op drums maken ze er weer een funky-soul show van, met allemaal eigen nummers. Altijd goed om ze hier weer eens te zien!

Er zijn twee podia/twee zalen en de grote zaal is soms net iets te groot, de kleine soms net iets te klein. Zeker bij de cd presentatie van Chet Vamp, de nieuwe band van Xander van Dijk. Voor het eerst gezien in kleine bezetting tijdens de eindejaarsuitzending van Cultuur071 op Sleutelstad radio in de Stadsgehoorzaal, hier voor het eerst op volle sterkte. Naarmate het drukker wordt, wordt er ook steeds meer gepraat door het publiek, dwars door of over de muziek heen, dus in het overvolle kleine zaaltje is de muziek slecht te volgen en dat is jammer.

En ook bij het volgende optreden van de last-minute ingevlogen Zitakula (vanwege de zieke zanger van de geplande band Upsessions) voert het publiek de boventoon. Jammer want dit is weer een reuze leuke Afro-band en daar kan je heerlijk naar luisteren of op dansen, praten kan altijd nog, toch?
Je komt voor de muziek, praten kan ook bij de bar bijvoorbeeld, maar als de muziek door het 'gezellige' geklets bijna niet meer te volgen is haak ik af, jammer voor de laatste twee bands.....

LINKS:
Kunst & Beatwerk
James & Black
Chet Vamp
Zitakula
Scheltema
Funked Up
RGB festival

Plato is 40!

En dat vraagt om een feest. Bij Gebr. de Nobel is er in beide zalen een avondvullend programma neergezet met als opener in de grote zaal James & Black met band. Ze komen uit Texas, maar zijn toch ook een beetje Leids sinds ze Amerika verruilden voor Europa. En het is als altijd weer genieten van de soulvolle pop van Bruce James (zang en toetsen), Bella Black (zang), dj Phil Ross en extra Arto Boyadjian (bas) en Mark Stoop (drums). Prima combinatie en de al goedgevulde zaal staat op zijn kop.

Van een heel ander kaliber is de stonerrock van de Leidse band Snowburner. Al eens eerder gezien bij het sluitingsfeestje van het LVC, drie jaar geleden, nu dus hier in De Nobel. Strakke band, niets mis mee, maar we missen wat variatie.

Dé publiekstrekker vanavond is natuurlijk Ska-D-Lite dat voor het eerst in vijf of zes jaar weer eens optreed. Voor deze gelegenheid is hun cd Plays Dynomite als dubbel lp op vinyl uitgebracht en terecht, want wat is dit een goede band! Met z'n allen spelen ze het dak eraf in de grote zaal. Geen ide hoe vaak ze geoefend hebben voor dit optreden, maar het klinkt gewoon alsof ze dit een paar keer per week doen. En ja, zelfs Leidse dichters kunnen niet stil blijven staan bij deze prachtige Leidse band!

Dan weer naar de kleine zaal voor de eveneens Leidse band Torii. Eerder dit jaar nog gezien tijdens Record Store Day in de winkel van Plato en ook nu is het allemaal weer iets té introvert. Je mist het speelplezier zoals daarnet bij Ska-D-Lite. En het wordt al laat, het is zondagavond tenslotte, het was een druk weekend en met één band te gaan vertrekken we huiswaarts. Maar het was een geweldig feest, Plato bedankt!

LINKS:
James & Black
Snowburner
Ska-D-Lite
Torii
Plato
Gebr. de Nobel

Uitstapje naar Warmond

Het is mooi weer vandaag, het lijkt bijna voorjaar, dus maar eens op de fiets gestapt voor een bezoek aan De Oude School in Warmond. Want met enige regelmaat worden daar concerten geörganiseerd, en vandaag zijn dat James & Black,die voor een kort bezoekje in Nederland zijn. Altijd weer een genoegen om ze te ontmoeten en te horen, vooral omdat Bruce James niet achter een keyboard zit maar achter een heuse piano. Het blijft genieten van dit duo!

De terugweg is iets minder lenteachtig met forse tegenwind, maar we zijn op tijd terug voor de tweede set van Alban Claret, Christiaan van Hemert en Brad Brose in De Twee Spieghels. Alban speelde hier al vaker, maar dan op een elektronische, moderne jazzgitaar en bijpassende muziek. Nu een middag met gipsy jazz, dat is heel andere koek, maar zeker even boeiend.
Eenmaal thuis verschijnt in de mail het bericht dat Dan Hicks gisteren is overleden. Eén van mijn favoriete muzikanten die ook niet vies was van een stukje gipsy jazz, maar dat combineerde met onder andere pop, folk, country, western swing en jazz. Zonder Dan Hicks had ik vandaag waarschijnlijk niet in De Twee Spieghels gezeten.

LINKS:
James & Black
De Oude School
Alban Claret
De Twee Spieghels
Dan Hicks

Bijkomen van de kerst

Na alle kerstdiners en kerstbouwplaten is het op derde kerstdag eindelijk weer tijd voor een festival in Leiden. Funked Up komt vandaag met een line-up die er mag zijn, om te beginnen met de Acousticurls. Een mooi tweestemmig Leids duo bestaande uit Roos ten Hoorn en Sophie Anglionin dat op het eind nog even wordt bijgestaan door twee strijkers.

Inmiddels volgt in de grote zaal van Scheltema een indrukwekkend optreden van de Destructive Penguins. In een paar jaar van een schuchter lokaal schoolbandje tot een overtuigende funky hip-hop band, die ook buiten Leiden indruk maakt. Yeah!

De kleine zaal is inmiddels te klein voor James & Black, die eindelijk weer eens terug zijn in Leiden. Echte publiekstrekkers zijn het met een deels bestaand en een deels compleet nieuw repertoire. Spelen twee sets en die vervelen geen minuut!

In de pauze speelt Circo Simonelli in de grote zaal een strak en funky optreden. Niks mis mee, swingt als een trein, en de zaal staat op zijn kop. Zanger(es) erbij en het zou perfect zijn.

Dan nog een tweede imponerend setje James & Black en om middernacht sluit Pink Oculus het feest af met (alweer) een goed maar niet echt heel indrukwekkend optreden. Het maakt niet uit, deze editie van Funked Up is weer zeer de moeite waard met goede muziek en goed gezelschap!

LINKS:
Acousticurls
Destructive Penguins
James & Black
Circo Simonelli
Pink Oculus
Funked Up
Scheltema

Kunst en muziek gaan prima samen

Na een lange en boeiende middag Kunstroute langs diverse ateliers en onze eigen presentatie bij de Morspoort (zie gisteren) toch nog even langs wat meer live muziek. Te beginnen met Jazz bij de Burcht met de Bitterballs Big Band, een samenwerking tussen Sempre Crescendo en Minerva onder leiding van Guido Marchena (Licks&Brains, The Stream, Upright Piano's). Nog niet eerder gehoord, maar klinkt prima!

Het is één van de vele aanlopers richting 3 October (Leidens Ontzet voor buitenstaanders) en dus kan 3october voorzitter Michiel Zonnevylle het niet laten even met Pink Meltzer op de foto te gaan. Het concert loopt op zijn eind, dus de grootste drukte is voorbij en een leuke foto is snel gemaakt.

Even verderop in De Twee Spieghels zijn we ook nog net op tijd voor James & Black. Al een tijd niet meer gezien, maar altijd weer een prima weerzien! Vooral die prachtige combinatie van die stemmen en de bescheiden, maar onmisbare basis van dj Phil Ross! Ze zijn zó goed dat het wel weer even gaat duren voordat we ze hier zien.

Na een heerlijke doch korte maaltijd bij Quartier Latin (voor herhaling vatbaar) nog even afsluiten bij 't Praethuys met de Men in Blues. Altijd weer genieten met Harm van Sleen weer op pedalsteelguitar. En dan wordt MuziekGezien ook nog eventjes in het zonnetje gezet, maar dat lees je later wel bij Leidse Glibber!

LINKS:
Kunstroute
Bitterballs Big Band
3october
James & Black
De Twee Spieghels
Quartier Latin
Men in Blues
't Praethuys

Dagje Amsterdam en James & Black

Voor werk een dagje naar Amsterdam, halverwege op Amsterdam CS blijkt er een vleugel te staan in de centrale hal waar iedereen op mag spelen. Wordt dus gewoon gebruik van gemaakt! Dit is zó leuk!

Een uurtje later zijn er weer heel andere mensen aan het spelen. Klassiek, boogie woogie en een mooie versie van Hey Jude. Er schijnen plannen te zijn om dit op meer stations te gaan doen, ik zou zeggen: NS, vergeet Leiden Centraal niet.

En als je dan toch op Amsterdam CS bent is er niets leuker dan even met het pontje naar de overkant van het IJ te gaan om wat te consumeren bij de Tolhuistuin. Hoop dat die voorgestelde brug naar Noord er nóóit komt, pont moet blijven! Tijd voor een aktiegroep!

Eenmaal terug in Leiden spelen Bruce James en Bella Black ook nog eens in De Twee Spieghels, na hun omzwervingen in onder andere Spanje en Italie zijn ze eindelijk weer even terug in Nederland. Met Andreas Robbie Carree wordt het een blisterende avond!

Spelen bekende eigen nummers, een aantal nieuwe eigen nummers en covers als 9 to 5 en When Something is Wrong With My Baby. Maar alles in geheel eigen stijl. Het is genieten, zeker als tegen het einde Flo ook nog even meespeelt op zijn mondharmonica!

LINKS:
James & Black
Robbie Carree
De Twee Spieghels

Waterpop weer helemaal in orde

Waterpop hoort in het rijtje uit de hand gegroeide buurtfeesten. Net als Schollenpop en Westerpop in deze regio, maar er zijn vast veel meer. Deze 36ste editie opent met Hippe Gasten die een leuke show met en voor kinderen spelen. Al jaren vaste prik op Waterpop, ze beginnen steevast met een act voor de kleintjes!

En kunst maakt ook deel uit van het programma, de hele middag zijn er theateracts, zoals deze 'levende bomen'.

Jon Tarifa is de winnaar van Waterproof en mag dus het festival openen. Inmiddels is zijn eerste cd Free to Be uit en met zijn negenkoppige band is het een prima opwarmer voor het festival. De mengeling van hiphop, pop, jazz en raggae werkt aanstekelijk en dan blijkt hij ook nog eens jarig te zijn, dat viert de band natuurlijk.
Net als bij PleinOpen een paar weken geleden heeft Jon ook nog wat gastmuzikanten bij zich die een nummertje meespelen hier en daar. Vandaag zijn dat zangeres Naomi Silvanie en Francesco Mendini op ukelele. Maar Jon Tarifa, daar gaan we zeker meer van horen!

Nog meer zomerse vrolijkheid is te horen bij Sunday Sun. Lekkere gitaarpop met prima meerstemmige zang. Beetje Beatles, snufje Beach Boys, de vier mannen maken er in elk geval een feestje van.

En nog meer straattheater, dit jaar door verschillende Westlandse theatergroepen.

Al een tijdje niet meer gezien, ze spelen de laatste tijd ook heel veel in het buitenland, maar vandaag na bijna een jaar weer eens genieten van Jungle by Night. En behalve oude bekende nummers is er ook plaats voor nieuw werk en dat klinkt veelbelovend. Op deze manier kan Jungle by Night nog jaren mee!

Hausmagger maakt Nederlandstalige garagepunk met af en toe een gedichtje tussendoor. Grappig, maar meer ook niet.

Veel meer indruk maakt het optreden van Tessa Rose Jackson, eerder dit jaar nog akoestisch gezien bij Velvet in Leiden, nu dus versterkt. De zevenkoppige band begint voortvarend met een stel stevige, vrolijke rocknummers en gaat vervolgens over naar wat meer ballad-achtige liedjes. Ondertussen zijn ze tijdens het optreden ook nog bezig met het opnemen van een videoclip met mobiele telefoons, benieuwd wat dat gaat opleveren. De muziek overtuigde in elk geval!

De neo-punkers van Traumahelikopter storten zich vervolgens vol overgave op hun repertoire, dat ze er zo snel mogelijk doorheen jagen. Het is een flinke bak herrie, maar het staat als een huis! De vaart zit er goed in en vijf minuten eerder dan gepland zijn de heren klaar.

The New Shining staat voor melodische pop, midtempo rock. Doen ze goed, en ze zijn vooral bij het tienerpubliek een succes. Kan wel wat meer pep gebruiken om het hele publiek voor zich te winnen. Iets te braaf.

Dan wordt het tijd voor een aantal buitenlandse bands, te beginnen met Sólstafir uit IJsland. Trage, sombere en eindeloos durende doom-metal dat, behalve bij een stel hardcore fans, niet echt aanslaat. Ligt misschien aan het tijdstip van de dag, de vonk slaat niet over en voortijdig ruimen de heren het veld.

Maar Waterpop is meer dan muziek, het is ook gewoon veel gezelligheid. Proost jongens!

En altijd weet Waterpop toch weer voor een echte verrassing te zorgen, dit maal zijn het The Delta Saints uit Nashville, nog nooit van gehoord, maar dit is een pareltje met stevige bluesrock met een snufje country. Spelen veel van hun nieuwste cd Death Letter Jubilee en ze weten te overtuigen!

De derde buitenlandse band komt uit Londen, heet Orange Goblin en speelt onvervalste jaren tachtig metal. En hoewel er niets nieuws onder de zon te horen is zetten ze wel een hechte show neer. Daarna volgt nog Skip&Die als afsluiter, maar pas nog gezien en in Leiden wacht ook nog een mooi toetje. Tot volgend jaar weer Waterpop!

Want in De Twee Spieghels hebben James & Black vanmiddag al gespeeld en vanavond doen ze een tweede optreden, dat wordt gefilmd. De Leidse Glibber was er de hele dag bij.
MuziekGezien precies op tijd voor de laatste set van de avond, die Bruce James solo opent met een eerbetoon aan George Duke in de vorm van het nummer Uncle Remus uit zijn Zappa-tijd. Daarna komen Bella Black en dj Phil Ross erbij en spelen ze onder anderen nog hun eigen Superstar en het altijd mooie When Something Is Wrong With My Baby.
Het was me het dagje weer wel!

LINKS:
Hippe Gasten
Jon Tarifa
Sunday Sun
Jungle by Night
Hausmagger
Tessa Rose Jackson
Traumahelikopter
New Shining
Sólstafir
Delta Saints
Orange Goblin
Waterpop
James & Black
De Twee Spieghels

James & Black en Gaynel Hodge jammen er op los

In de aanloop naar de Leidse Architectuurprijs is er vanavond in het RAP het tweede deel van de boeiende presentaties der genomineerde projecten. Daardoor flink later in de Q-Bus voor het staartje van het optreden van Gaynel Hodge. Maar wel op tijd voor de jamsessie met James & Black met dj Phil die er een leuk zooitje van maken. Bella Black zingt onder andere Hounddog en Bring It on Home to Me, Gaynel neemt soepel over met Mercy, Mercy, Mercy, La Bamba en Hit The Road Jack.

LINKS:
RAP
James & Black
Gaynel Hodge
Q-Bus

Tweede editie Peel Slowly And See flink gegroeid

De eerste editie van Peel Slowly And See afgelopen januari was een groot succes dus kon een vervolg niet uitblijven. Toen waren er drie bands en één podium, nu zijn het er tien op drie podia. James & Black openen de avond in de bar van het Imperium theater in Leiden en dat is altijd goed. Het Texaanse duo, met dj Phil Ross achter de draaitafels (hij zal later op de avond hier ook nog een tijdje draaien), gaat er ondanks de tropische temperaturen binnen vol tegenaan!

In de theaterzaal volgt een optreden van No Ninja Am I in een kleine bezetting. Al eerder gezien op Haagweg 4 en bij Velvet (die dit festival organiseert), maar hier is het echt heel klein, mooi en breekbaar. Tijdens hun laatste nummer begint de volgende band al op het volgende podium, geheel volgens planning, maar niet erg verstandig. Gebeurt daarna gelukkig ook niet meer.

Dat volgende podium is dus eigenlijk de fietsenstalling van Imperium op de binnenplaats en de band die daar inmiddels begonnen is is Wolf in Loveland. Mooie indie-folk-rock van dit zevental dat de komende tijd op veel podia en festivals te zien is. En op zo'n zomerse dag als vandaag is het helemaal genieten!

In no time is vervolgens het hele publiek weer verhuisd naar de theaterzaal voor een bijzonder optreden van Sonja van Hamel samen met het West Side Trio. Sonja is behalve toetseniste en zangeres ook grafisch ontwerper/beeldend kunstenaar en tijdens het optreden zijn er live video beelden van te zien, waarbij gebruik wordt gemaakt van 19de eeuwse technieken als de zoëtroop en een pop-upboek. En hoewel de beeldtechniek soms een beetje hapert is het een prachtig multimediaal optreden!

Dan volgt het enige keuzemoment van de avond, want zowel in de bar als buiten wordt gespeeld. Eerst maar eens buiten kijken, zwoele zomeravond tenslotte, en niet meer weggegaan bij Wolvendale. Vorig jaar tijdens de Record Store Day wisten ze bij Velvet in-store, in de middag, nog niet echt te overtuigen. Nu, later op de avond in de beginnende schemering, en ruim een jaar later zijn ze helemaal op hun best!

In de theaterzaal is Sonja van Hamel inmiddels vertrokken, het West Side Trio is gebleven en speelt nu een set met z'n drieën. Op cello, altviool en viool en met héél véél elektronica doen ze een set modern klassieke kamermuziek. Met invloeden uit pop, rock, minimal music en blues en allemaal eigen composities kan dit de aanzet tot iets heel moois gaan worden.

Buiten is het inmiddels donker geworden als Case Mayfield zijn solo optreden doet. Geweldig, en ook dit buitenpodium krijgt hij muisstil én daarnaast aan het lachen. Toch stiekem gehoopt dat hij hier met Girl Beard zou hebben gestaan, was nóg interessanter geweest!
Overigens, maar dit even terzijde, is het wel goed om Maarten van den Hoonaard hier eindelijk  terug te zien. Nog niet helemaal hersteld, maar hij is er eindelijk weer bij!

De laatste twee optredens zijn binnen in de theaterzaal met eerst Jelle Paulusma en zijn semi-akoestische band. Prachtig ingetogen en een bij tijd en wijle ook knallend optreden met opvallend veel nummers van zijn iRecord, een oud Daryll-Ann nummer en nummers van zijn aankomende cd. Als hij dan het nummer Ship of Fools aankondigt verwacht je eigenlijk het nummer van John Cale uit 1974, maar het is zijn eigen nummer met dezelfde titel.

Afsluiters van deze avond, het is inmiddels al na middernacht is het Belgische Tommigun. Nog nooit gehoord, maar als trio overdonderend aanwezig. Mooie gelaagde pop-rock met voornamelijk eigen nummers. Heel gewaagd, maar toch overtuigend, is de cover You're the one that I want uit Grease, bijzonder kale en rauwe versie die het opeens weer boeiend maakt.
De titel Peel Slowly And See is ontleent aan de eerste LP van de Velvet Underground (1966), Volgende keer toch graag één Velvet Underground/John Cale/Lou Reed nummer. Dat was eigenlijk het enige dat ontbrak vanavond, verder was het geweldig!

LINKS:
James & Black
No Ninja Am I
Wolf in Loveland
Sonja van Hamel
Wolfendale
West Side Trio
Case Mayfield
Jelle Paulusma
Tommigun
Peel Slowly And See
Imperium

Veel variatie op Breda Jazz

Het is de laatste dag van de 43ste editie van het Breda Jazz Festival dat de naam heeft vooral een oude stijl jazz/dixieland festival te zijn. Was misschien vroeger wel zo, maar op de dertig binnen- en buitenpodia is veel meer te beleven. Zoals het Latin kwartet Mogambo dat met rumba en samba de boel aardig weet op te warmen.

En ook de Engels/Nederlandse band Tipitina weet daar aardig weg mee. Want hoewel hun roots iets noordelijker liggen, rond New Orleans zeg maar, zorgen ze wel voor een prima Mardi Gras sfeertje met onder andere Play Someting Sweet (Brickyard Blues). Voor fans van Professor Longhair en Allen Toussaint een feest.

Het grootste en drukbezochtste podium staat aan de zuidzijde van de Grote Markt en dat is geen podium voor nieuwlichters. Maar de Dirty Dozen is wel een prima hedendaagse interpretatie van de traditionele New Orleans jazzband. Ook hier een prima sfeertje.

En ja, het ontbreekt op geen enkel jazzfestival, er zijn ook podia met blues. Zoals het strakke Chicago Hot Rods met hun stuwende, rockende blues.

En even verderop staat de Franse band Bad Mules een ander soort blues te spelen, meer zuidelijk en warmer met sax en zingende drummer. Ja, op dit festival is echt voor elk wat wils.

Tot dusver is het een leuk festival met prima muziek, maar nog niet iets om speciaal naar Breda te gaan gezien. Dat verandert gelijk bij het optreden van Sensuàl. Wat een geweldig quintet is dit, met hun uitdagende Latin fusion spelen ze het hele publiek stil en de laatste druppels regen weg!

Op weg naar het volgende podium toch nog even een looporkest gespot, Rue D'Anvers op weg naaar hun podium, al spelend, in pakjes.

In de Stadsgalerij is een programma aan de gang over de invloeden van Latin op de hedendaagse jazz. Het Trio Desgargando brengt al het goede van Latin en eigentijdse improvisatiemuziek samen.

En hoewel het tot zover al een prima muziekdag is, komen nu pas de bands die de doorslag gaven om naar Breda te gaan. Helaas alle drie tegelijk, dus van geen van drie het optreden helemaal kunnen zien. Heen en weer rennen!
Eerst naar het Scallymatic Orchestra, staat al lang op de verlanglijst, zeker sinds ze Jimi Hendrix nummers zijn gaan spelen. Maken deel uit van het Nu Jazz collectief samen met o.a. State of Monk en Jazzinvaders. Heerlijk groovende souljazz, met mooie en soms bijna onherkenbare uitvoeringen van Crosstown Traffic, 3rd Stone from the Sun, Foxy Lady en persoonlijke favoriet Angel, heb de single nog altijd!

Even verderop spelen Laura Vane and the Vipertones, ook niet mis en sinds 2009 niet meer gezien. Maar nog helemaal niets aan kwaliteit verloren, Spetterend optreden met onder andere Rolf Delfos op Sax en Frank Montis op toetsen.

En dan ook nog James & Black, vandaag met Jay Tee Teterissa en Marcellino Latupeirissa. Vaker gezien als duo of trio, maar dit voegt echt iets toe. Voor wie er niet bij was (en het was er afgeladen), op 2 juni staan ze op SummerJazz in Leiden!
Breda Jazz Festival is heel goed bevallen, volgend jaar vast in de herhaling.

Op weg naar huis nog even een tussenstop bij 't Praethuys voor de Men In Blues, maar vanavond is dat de Little Boogie Boy Band ft. Bart Landsstra, ook niet verkeerd!

LINKS:
Mogambo
Tipitina
Dirty Dozen
Chicago Hot Rods
Bad Mules
Sensuàl
Rue d'Anvers
Scallymatic Orchestra
Laura Vane and The Vipertones
James & Black
Breda Jazz
Little Boogie Boy