Posts tonen met het label Tiny Little Big band. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Tiny Little Big band. Alle posts tonen

zondag 3 juni 2012

Bijzondere Summer Jazz in Leiden

De weersvooruitzichten waren niet geweldig, maar gelukkig klopt er vandaag niets van. Gelukkig voor Summer Jazz in Leiden, want wat is er mooier dan een openluchtfestival in de zon? Het is elf uur in de ochtend, echt druk is het nog niet maar het festival gaat beginnen.
En wel met een optreden van Levantasy bestaande uit Yoram Lachish op hobo en andere blaasinstrumenten,Rembrandt Frerichs op piano,Tony Overwater op bas en Vinsent Planjer op drums en tombak. Mooi begin met veel oosterse invloeden, klein in uitvoering, maar groots in resultaat.
Vorig jaar was de eerste editie van Summer Jazz in De Leidse Hout, toen met één podium en (te) lange pauzes toch al een succes, nu met drie podia en veel meer bands en een uitstekende line-up belooft het vandaag het helemaal te gaan worden. En hoewel het nog niet echt druk is hebben de dames achter de bar er veel zin in.
Levantasy treedt op het Het Grote Buiten, het hoofdpodium van Summer Jazz, maar aan de andere kant is er het Proefpersoon Podium in een tent waar als eerste de Engelse hard bop formatie The Magic Hat Ensemble speelt. Na de dromerige opening van het festival is het nu opeens met beide voeten op de grond, het swingt als een gek, alhoewel het wel een beetje voorspelbaar is.
Op Het Kleine Buiten, het derde podium is ruimte voor het aanvullende randgebeuren. En dat zorgt gelijk voor iets extra's aan dit festival, want hoewel de muziek centraal staat is er ook ruimte voor andere zaken, zoals en optreden van stand-up comedian Pieter Bouwman.
En dan op het hoofdpodium publiekstrekker nummer één: Jungle by Night. En hoewel ze afgelopen half jaar al twee keer in Leiden stonden (Q-Bus en LVC) begint het al behoorlijk druk te worden in De Leidse Hout. En terecht, van deze Afrojazz krijg je nooit genoeg!
Leiden is stad van Kennis en Cultuur en ook Summer Jazz ontkomt daar niet aan. Op Het Kleine Buiten verzorgt Freezing Physics demonstraties met ballonnen en prei. En wat daarmee gebeurt bij 200 graden onder nul. Boeiend!
Maar er is ook aandacht voor min of meer traditionele jazz met de Tiny Little Big Band. Al een tijdje niet meer gezien en als altijd een feest. Traditioneel? Niet echt als je ook nummers als Jump en Walk This Way op je repertoire hebt staan.
Op Het Kleine Buiten is er weer een sideshow bezig van nu Che-Sel-Lüch van choreografe Katja Heitmann met een aanstekelijke en feestelijke performance. Langzamerhand begint Summer Jazz Lowlandsachtige vormen aan te nemen.
Terug op Het Grote Buiten speelt inmiddels BRUUT! Stonden in januari nog tijdens de Leidse Jazzweek in Quintus, nu spelen ze de boel plat. Met mooi eigen werk en het altijd geweldige Led, een ode aan Led Zeppelin. Heerlijke Hammond Funk met ook een knipoog naar het verleden. Things Ain't What They Used to Be.
Eigenlijk is het tot nu toe nonstopmuziek, maar nu valt er even een pauze. Niet toevallig, want het is tijd voor een workshop Djembe door niemand minder dan Defunkt trombonist Joseph Bowie. Dertig djembe's en dertig deelnemers! Indrukwekkend.
En dat is ook de Bart Wirtz Electric Band met Tim Eijmaal op gitaar, Eric Hoeke op drums en Arto Boyadjian op bas. In januari nog gezien tijdens het Leidse Jazzfestival, nu hier helemaalop hun plaats.
En bijna raak je verzadigd, maar dan is er La Boutique Fantastique met een geweldig optreden. Beetje bombastisch, maar net niet té. Echt genieten.
En genieten doet het publiek ook dat inmiddels al lang flink aangestroomd is. De lokatie is De Leidse Hout waar ook op 8 juli weer Werfpop plaatsvindt.
En dan weer zo'n Lowlands momentje, professor Vincent Icke geeft een geweldig college over de oerknal. Maak je toch niet vaak mee op jazzfestivals.
En er is ook ruimte voor beeldende kunst. Dit werk is ter plekke gemaakt in de LAK galerie.
En op Het Kleine Buiten speelt ondertussen Joep Pelt.
Het publiek heeft het helemaal naar zijn zin.
Gare du Nord is natuurlijk een echte crowdpleaser en trekt ook het meeste publiek. Maar of het het muzikale hoogtepunt is?
Want op hetzelfde moment speelt Tin Men and the Telephone tegendraads en eigenwijs, geweldig! Op 29 september zijn ze weer in Leiden bij Hot House.
Dit tweede, meer dan geslaagde Summer Jazz festival kan niet meer stuk, hoewel Marbert Rocel niet echt weet te overtuigen. Eigenlijk eerste groep die wat tegenvalt vandaag.
Sterker nog, ze zijn eigenlijk een beetje storende factor bij het mooie en gevoelige optreden van Karsu Dönmez.op Het Proefpersoonpodium. Want deze zangeres en pianiste verdient meer aandacht.
Maar alles bij elkaar is dit toch wel echt uitgegroeid tot een topfestival, wat Lowlands is voor de popmuziek is Summer Jazz voor de Nederlandse jazz!

LINKS:
Levantasy
The Magic Hat Ensemble
Jungle by Night
Tiny Little Big band
Bruut!
Joseph Bowie
Bart Wirtz
La Boutique Fantastique
Gare du Nord
Tin Men and the Telephone
Marbert Rocel
Karsu Dönmez
Summer Jazz

zondag 27 juni 2010

Saskias Laroo steelt de show in Zoetermeer


Onze tweede dag op Zoetermeer Culinair begonnen we met de Saskia Laroo Band. Vorig jaar zagen we ze nog in de Haagse grachten nu in de Zoetermeerse Dobbeplas. Met een compleet andere bezetting, dat wel.
Van links naar rechts waren dat human beatbox en didgeridoospeler Eyesful, rapster MC CIA, drumster Dorota Piotrowska, Saskia Laroo op trompet met effecten, Maarten Bakker op bas en Warron Byrd op toetsen.

Het was een heel gevarieerd en boeiend optreden, waar we anderhalfuur (nonstop!) van hebben genoten. Saskia Laroo is natuurlijk de spil van de band, maar ze gaf de andere muzikanten ook alle ruimte. Zoals bij dit duet voor drums en didgeridoo, heel bijzonder.

En toen het geluid uitviel gingen ze gewoon door, al jammend uitkomend bij een nieuw nummer: Zoetermeer Culinair. Trompet en drums komen natuurlijk best wel over zonder versterking, maar ook de didgeridoo kwam behoorlijk mee. Het tekende de sfeer en de inzet van de band dat ze ondanks alles niet te stoppen waren.

En over sfeer gesproken, die was laid-back, ontspannen en prima passend bij de zomerse omstandigheden. Een heerlijke middag met een muzikale mix van jazz, funk, rap, wereldmuziek en meer. Jammin' in the name of Love!

De Tiny Little Big band zagen we ook al eerder, onder andere vorig jaar op ditzelfde festival. Strak in het pak en strak in de maat, valt vast niet mee bij deze temperaturen.

Hoog Sinatra gehalte, beetje gelikt misschien, maar prima muziek om eens de plaatselijke restaurants te verkennen. En met allerlei hapjes en drankjes genoten we ook hier weer van een prima anderhalfuurs optreden.

Afsluiters van Zoetermeer Culinair waren, evenals vorig jaar, The Clarks. Prima coverband met muziek uit de jaren 50 t/m 70. Ondertussen zakte de zon en de temperatuur en werd er massaal gedanst voor het podium.

Alles bij elkaar hebben we weer genoten van Zoetermeer Culinair dit jaar, ondanks de valse noot van het wapengekletter op zaterdag. Volgend jaar niet meer doen, is een slechte combinatie voor publiek, restaurants én veteranen. Maar verder was het vooral weer genieten van de (jazz)muziek.

LINKS:
Saskia Laroo
Tiny Little Bigband
The Clarks
Zoetermeer Culinair

zondag 5 juli 2009

Muzikaal feestje op Zoetermeer Culinair


Een culinair festival heeft twee basisingrediënten: eten en muziek. Zoetermeer Culinair weet dat uitstekend te combineren, het is wat ons betreft dan ook één van de beste culinaire festivals die we kennen.
Als aperitief was er de Tiny Little Big Band, lekker swingen in de Sinatra traditie met een glaasje wijn op het middenterrein. We zagen ze al eerder (op The Hague Jazz dit jaar en vorig jaar in Kijkduin), maar het blijft een aanstekelijke band. Nieuw voor ons was dat Renë Winter achter de drums zat, was vorig jaar nog niet zo en in Den Haag dit jaar????? Prima aanwinst overigens.

Als voorgerecht stond JohanEnzo op het programma, een ons onbekende Zoetermeerse band. Spelen een soort pop-jazz met nummers varierend van Dizzy Gillespie via Miles Davis, Stevie Wonder en Maceo Parker tot Joe Zawinul. En hoewel ze wat moeizaam op gang kwamen was het een heel onderhoudend optreden. De bassist was geweldig (the leader of the band), drummer, gitarist en toetsenist volgden soepel en de blazerssectie ging uit zijn dak. Alleen zouden wij persoonlijk wat meer variatie daarin horen, niet alledrie dezelfde melodie spelen, maar wat meer meerstemmig.

Het hoofdgerecht was Swinghouse met Karen Neumann, een lekkere Jive-jumpformatie die de mensen eindelijk aan het dansen kreeg. Ondertussen was het geluidsniveau van de muziek dusdanig dat je op bijna ieder terras nog gewoon met elkaar kon praten en toch van de muziek kon genieten.
Swinghouse staat overigens op 12 september weer in Zoetermeer op het Jazzfestival.

De organisatie van dit jazzy gebeuren lag in handen van Gerhard ten Hoopen, winnaar van de Cultuurprijs Zoetermeer 2008. Ook hier heeft hij weer een schitterend programma afgeleverd. Precies de juiste muziek op het juiste tijdstip, daar kan Leiden nog wel wat van leren.

Als toetje waren er The Clarks, uitstekende coverband met een breed repertoire. Lekker swingen na de maaltijd(en), helemaal goed. Niets nieuws, niets verrassend, maar dat hoeft op dat tijdstip ook niet meer. Geweldige dag in Zoetermeer gehad.

Op Leiden Culinair speelde daarna nog de Wicked Jazz Sounds, dj met na een tijdje zangeres en saxofonist, verspilde moeite wat ons betreft en ook het aanwezige publiek leek niet geinteresseerd.
Vorig jaar zagen we nog het bijzondere Leeuwenhartkoor op Leiden Culinair, dit jaar was het middelmaat troef. Volgend jaar hopelijk beter.

LINKS:
Tiny Little Big Band
Swinghouse
The Clarks
Zoetermeer Culinair
Wicked Jazz Sounds
Leiden Culinair

zondag 20 juli 2008

Seaside Jazz in Kijkduin


Seaside Jazz is zo'n aardig klein festival dat eigenlijk meer aandacht verdient. Vrijdagavond een warming-up in 2 restaurants en op de boulevard, zaterdag komt daar een hoofdpodium op het Deltaplein bij met (aanstormend) talent en zondagmiddag zijn er de grote namen op het hoofdpodium.
Op zaterdag zat het weer in eerste instantie niet mee, regen en onweer gooiden roet in het eten. Maar tussen 4 en 5 brak toch de zon door.

Bij aankomst was nog net Matthew in Boston bezig, beetje rommelig optreden en eenmaal thuis blijkt de line-up van de band totaal anders dan de line-up die op de site staat. Zo te zien was alleen Elvis Sergo nog over van de originele bezetting. Jammer, maar te kort gezien om er echt een oordeel over te hebben.

In het winkelcentrum en op de boulevard waren er diverse looporkesten met het bekende dixieland repertoire, doet het altijd goed bij het flanerende en winkelende publiek. Met de klok mee: de West Coast Jazz Band, de Sail Jazzband, de Willie Ashman Original Jazzband en de Spectacles Jazz Band.

Niet op het officiële programma, maar wel aanwezig was Pier's Jazzanova Trio in het winkelcentrum. Lekkere bossanova tussen al de dixielandmuziek.

Maar de beste muziek was natuurlijk te vinden op het hoofdpodium naast de vuurtoren. Eerst door de Tiny Little Big Band, zoals de naam al zegt: een 8-mans big band, bestaande uit een zanger, pianist, drummer, bassist en 4 blazers. De angst bestaat dan dat het een kloon van de Young Sinatra's is (zie hieronder: Zoetermeer Culinair 6 juli 2008), maar dat viel behoorlijk mee.

Naast het te verwachten repertoire was er ook ruimte voor experimenten en zelfs eigen nummers, die niet onderdoen voor de klassiekers. Een band waar we in de komende jaren nog veel zullen gaan horen!

Het afsluitende optreden was van Sven Hammond Soul, die we al eerder zagen op het IJazz festival in Amsterdam (zie 21 juni 2008). Zagen toen maar een deel van het optreden, nu alles, van het begin tot het eind.

Als gast was trompettist Rik Mol meegekomen die een extra dimensie aan het optreden toevoegde. Helaas begon het weer weer enigzins op te spelen, zodat het publiek zonder paraplu een veilig heenkomen moest zoeken. Maar weglopen deed het grootste deel niet.

En toen de zon weer terugkwam was er een prachtige regenboog te zien, die ook Sven Figee niet ontging.

Op het IJazz festival ontstond bij toeval tijdens de soundcheck de basis voor een nieuw nummer dat ze toen gelijk maar speelden. Sindsdien is het nummer verder uitgewerkt en het vormde een van de hoogtepunten van de avond.
Sven Hammond Soul is een fantastische band die op geen enkel (jazz)festival mag ontbreken. Ook de tweede (!) toegift, Fire van Jimi Hendrix, was onvergetelijk.
Maar het belangrijkste was natuurlijk het speelplezier, zowel bij de Tiny Little Big Band als bij Sven Hammond Soul straalde dat er van af. En dat is voor het publiek natuurlijk onweerstaanbaar.

LINKS:
Matthew in Boston
West Coast Jazz Band
Sail Jazzband
Willie Ashman Original Jazzband
Spectacles Jazzband
Pier's Jazzanova Trio
Tiny Little Big Band
Sven Figee
Rik Mol