Dagje culinair met muziek

Het weer zit de culinaire festivals in Leiden en Zoetermeer in eerste instantie niet mee, en als het dan eindelijk droog wordt is er in Leiden eigenlijk niets te doen, op Zoetermeer Culinair gelukkig wel. Daar hebben de Tiny Little Big Band en Romanesca al opgetreden maar tegen de tijd dat wij er zijn speelt Blood, Sweat & Kiers twee, altijd zinderende, sets. Druk muzikaal programma dus, maar alles speelt op tijd.
Dan is het tijd om wat te eten bij drie van de twaalf deelnemende restaurants onder het genot van een optreden van Tony Macaroni and the Swinging Devils, de sfeer zit er helemaal in. Prima eten trouwens bij Hofstede Meerzigt, Hoeve Kromwijk en Pasta Company. Met dank aan Gerhard ten Hoopen (Zoetermeer Jazz) voor de foto's, want voor het eerst in al die jaren fototoestel vergeten mee te nemen.
Even over tienen op de terugweg naar huis nog even langs Leiden Culinair, vooral voor de muziek. Want op het podium begint net Bald as Love nummers van vooral Jimi Hendrix te spelen. Al eerder gezien, en ze zijn goed!
Ze staan aangekondigd voor negen uur, maar beginnen pas veel later zodat het dus pas na middernacht is voor de aanvang van de echte definitieve terugrit, geen goede organisatie dus. In Zoetermeer spelen 5 verschillende bands wel op tijd, in Leiden begint slechts één band bijna een uur te laat! Maar in dit geval wel een gelukje, want het is een fantastisch optreden! De prijzen voor de drankjes zijn dan weer wel overdreven hoog, ruim anderhalf keer zoveel als in Zoetermeer en niks beter.
Zoetermeer rules wat betreft entourage, morgen eens zien hoe dat culinair in Leiden zit.

LINKS:
Blood, Sweat & Kiers
Tony Macaroni and the Swinging Devils
Zoetermeer Culinair
Zoetermeer Jazz
Leiden Culinair

Saskias Laroo steelt de show in Zoetermeer

Onze tweede dag op Zoetermeer Culinair begonnen we met de Saskia Laroo Band. Vorig jaar zagen we ze nog in de Haagse grachten nu in de Zoetermeerse Dobbeplas. Met een compleet andere bezetting, dat wel.
Van links naar rechts waren dat human beatbox en didgeridoospeler Eyesful, rapster MC CIA, drumster Dorota Piotrowska, Saskia Laroo op trompet met effecten, Maarten Bakker op bas en Warron Byrd op toetsen.

Het was een heel gevarieerd en boeiend optreden, waar we anderhalfuur (nonstop!) van hebben genoten. Saskia Laroo is natuurlijk de spil van de band, maar ze gaf de andere muzikanten ook alle ruimte. Zoals bij dit duet voor drums en didgeridoo, heel bijzonder.

En toen het geluid uitviel gingen ze gewoon door, al jammend uitkomend bij een nieuw nummer: Zoetermeer Culinair. Trompet en drums komen natuurlijk best wel over zonder versterking, maar ook de didgeridoo kwam behoorlijk mee. Het tekende de sfeer en de inzet van de band dat ze ondanks alles niet te stoppen waren.

En over sfeer gesproken, die was laid-back, ontspannen en prima passend bij de zomerse omstandigheden. Een heerlijke middag met een muzikale mix van jazz, funk, rap, wereldmuziek en meer. Jammin' in the name of Love!

De Tiny Little Big band zagen we ook al eerder, onder andere vorig jaar op ditzelfde festival. Strak in het pak en strak in de maat, valt vast niet mee bij deze temperaturen.

Hoog Sinatra gehalte, beetje gelikt misschien, maar prima muziek om eens de plaatselijke restaurants te verkennen. En met allerlei hapjes en drankjes genoten we ook hier weer van een prima anderhalfuurs optreden.

Afsluiters van Zoetermeer Culinair waren, evenals vorig jaar, The Clarks. Prima coverband met muziek uit de jaren 50 t/m 70. Ondertussen zakte de zon en de temperatuur en werd er massaal gedanst voor het podium.

Alles bij elkaar hebben we weer genoten van Zoetermeer Culinair dit jaar, ondanks de valse noot van het wapengekletter op zaterdag. Volgend jaar niet meer doen, is een slechte combinatie voor publiek, restaurants én veteranen. Maar verder was het vooral weer genieten van de (jazz)muziek.

LINKS:
Saskia Laroo
Tiny Little Bigband
The Clarks
Zoetermeer Culinair

Zoetermeer Culinair en Veteranendag slechte combinatie

Of het nou door het (te) mooie weer kwam, door het WK voetbal of omdat het evenement over drie dagen was uitgespreid valt niet te zeggen, feit is Zoetermeer Culinair dit jaar niet zo afgeladen vol was als voorgaande jaren. Misschien jammer voor de deelnemende restaurants, maar voor het publiek was het fijn dat ze niet een half uur op een tafeltje hoefden te wachten. En de muziek? Dat zat in het begin weer goed.

We begonnen met Blood, Sweat & Kiers en dat is altijd een goede binnenkomer, hoofdgerecht of uitsmijter. Dit keer dus binnenkomer en ze speelden zich zoals gewoonlijk weer helemaal uit de naad. Succes had Wouter Kiers natuurlijk weer met zijn jongleer-act, ziet er eenvoudig uit, maar doe het maar eens na. Prima optreden dus weer op het prachtige nieuwe podium in de Dobbeplas.

De muzikale programmering is al jaren in handen van Gerhard ten Hoopen van Holland Jazz en mede daardoor is Zoetermeer Culinair altijd een succes. Op het terrein had hij een stand waar reclame werd gemaakt voor Zoetermeer Jazz dat op 2 oktober in het Stadstheater plaatsvindt en waar optredende artiesten hun cd's te koop konden aanbieden.

Daarna speelden de Louisiana Men, een Nederlandse groep die aanstekelijke muziek uit het zuiden van de VS spelen. Cajun, Zydeco, blues en nog veel meer. Zagen ze al een aantal jaren geleden op Zoetermeer Blues, maar het blijft altijd leuk. Verrassend was de bezetting, er was een extra percussionist bij (Arthur Bont, die met cajón en bekkens), ook weer niet verrassend want als je op de site van de band kijkt zie je dat ze wel vaker met gasten spelen. Lekker optreden.

En het leek niet op te kunnen, want de volgende band was JohanEnzo, een band die vorig jaar ook al op Zoetermeer Culinair speelde. Het repertoire was ongeveer hetzelfde, maar de uitvoering was veel avontuurlijker dan vorig jaar, ze zijn duidelijk gegroeid.
En terwijl wij zo links en rechts hapjes en drankjes nuttigden liep het daarna helemaal mis. Om onduidelijke redenen moesten de Zoetermeerse veteranen ook een plek krijgen op de Markt deze avond. Dat resulteerde in een beschamend optreden van een Army Show met Glenn Miller en Andrew Sisters repertoire. Op zich niets mis mee, maar als er dan geen band is en de zang is playback, dan voel je je al bekocht. Een legermodeshow met veel wapengekletter was voor ons de druppel die de emmer deed overlopen, onze maaltijd gingen we elders voortzetten.
Zoetermeer Culinair begon de tweede dag prima, maar eindigde zielloos. Deze combi kan echt niet en als die er volgend jaar weer is komen we (die dag) zeker niet.

LINKS:
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Louisiana Men
Zoetermeer Culinair

Muzikaal feestje op Zoetermeer Culinair

Een culinair festival heeft twee basisingrediënten: eten en muziek. Zoetermeer Culinair weet dat uitstekend te combineren, het is wat ons betreft dan ook één van de beste culinaire festivals die we kennen.
Als aperitief was er de Tiny Little Big Band, lekker swingen in de Sinatra traditie met een glaasje wijn op het middenterrein. We zagen ze al eerder (op The Hague Jazz dit jaar en vorig jaar in Kijkduin), maar het blijft een aanstekelijke band. Nieuw voor ons was dat Renë Winter achter de drums zat, was vorig jaar nog niet zo en in Den Haag dit jaar????? Prima aanwinst overigens.

Als voorgerecht stond JohanEnzo op het programma, een ons onbekende Zoetermeerse band. Spelen een soort pop-jazz met nummers varierend van Dizzy Gillespie via Miles Davis, Stevie Wonder en Maceo Parker tot Joe Zawinul. En hoewel ze wat moeizaam op gang kwamen was het een heel onderhoudend optreden. De bassist was geweldig (the leader of the band), drummer, gitarist en toetsenist volgden soepel en de blazerssectie ging uit zijn dak. Alleen zouden wij persoonlijk wat meer variatie daarin horen, niet alledrie dezelfde melodie spelen, maar wat meer meerstemmig.

Het hoofdgerecht was Swinghouse met Karen Neumann, een lekkere Jive-jumpformatie die de mensen eindelijk aan het dansen kreeg. Ondertussen was het geluidsniveau van de muziek dusdanig dat je op bijna ieder terras nog gewoon met elkaar kon praten en toch van de muziek kon genieten.
Swinghouse staat overigens op 12 september weer in Zoetermeer op het Jazzfestival.

De organisatie van dit jazzy gebeuren lag in handen van Gerhard ten Hoopen, winnaar van de Cultuurprijs Zoetermeer 2008. Ook hier heeft hij weer een schitterend programma afgeleverd. Precies de juiste muziek op het juiste tijdstip, daar kan Leiden nog wel wat van leren.

Als toetje waren er The Clarks, uitstekende coverband met een breed repertoire. Lekker swingen na de maaltijd(en), helemaal goed. Niets nieuws, niets verrassend, maar dat hoeft op dat tijdstip ook niet meer. Geweldige dag in Zoetermeer gehad.

Op Leiden Culinair speelde daarna nog de Wicked Jazz Sounds, dj met na een tijdje zangeres en saxofonist, verspilde moeite wat ons betreft en ook het aanwezige publiek leek niet geinteresseerd.
Vorig jaar zagen we nog het bijzondere Leeuwenhartkoor op Leiden Culinair, dit jaar was het middelmaat troef. Volgend jaar hopelijk beter.

LINKS:
Tiny Little Big Band
Swinghouse
The Clarks
Zoetermeer Culinair
Wicked Jazz Sounds
Leiden Culinair

Zoetermeer Culinair 2008

Zondag was het de beurt voor het Culinaire Festival in Zoetermeer. Behalve allerlei lekker eten was er ook allerlei lekkere muziek.

Allereerst was er een optreden van Cor Bakker met Harry Emmery , zangeres Eline en Ciryl Directie op drums.

Ze speelden twee sets (en een toegift), waarbij er eerst als instrumentaal trio gespeeld werd waarna Eline erbij kwam om te zingen. Omdat het hier om een gelegenheidsformatie ging speelden ze diverse jazzklassiekers, maar dan niet de bekende nummers die al zoveel zangeresjes-met-een-jazztrio spelen.

Harry Emmery ging natuurlijk weer vreselijk tekeer op zijn contrabas, maar dat hadden we natuurlijk wel verwacht. Vooral als hij de melodielijn van een nummer ging spelen. Drummer Ciryl Directie zorgde er voor dat alles in het gareel bleef.

Zangeres Eline was voor ons een onverwachte verrassing. Hier zingt ze een prachtige ballad met Cor op de vleugel, maar ze kan ook een scheur opzetten als Janis Joplin. Erg goed was het nummer Mercy, mercy, mercy van Joe Zawinul (maar vooral bekend door de versie met Cannonball Adderley).
Ook Cor Bakker was voor ons een verrassing, we wisten wel dat het een muzikale duizendpoot is, maar dat hij dan ook nog een uitstekende jazzpianist is was nieuw voor ons.

Het was een ijzersterk optreden van een ijzersterk kwartet. Hopelijk gaan ze dit vaker doen.

Daarna was het podium voor Izaline Calister, met swingende Latijns-Amerikaanse muziek. Met een zonnetje erbij (en een hapje en een drankje) gaf het een soort vakantie gevoel.

De Young Sinatras die daarna optraden hebben zich heel goed ontwikkeld in de afgelopen jaren. Hechter en avontuurlijker en september gaan we ze weer zien.

En ze overleefden zelfs het noodweer dat heel even over Zoetermeer trok, net toen ze het laatste nummer van de eerste set inzetten. Na een korte pauze en enige herstelwerkzaamheden aan de stroomvoorziening konden ze gewoon weer verder spelen.

Vervolgens was het de beurt aan het Zoetermeerse Flower to the People. Treden normaal gesproken op als duo, maar hadden nu een hele band bij zich. Goede keuze voor dit gebeuren, ook al is het dan geen 'grote naam'. Ze speelden nummers van hun nog uit te komen cd met nummers op gedichten van Astrid Roemer.

Het slotoptreden daarentegen van Henk de Jager was een aanfluiting van de bovenste plank. Een zanger met een slecht repertoire en de muziek stond op een bandje. Reden om snel naar huis te gaan en aan een nagerecht zijn we dan ook niet meer toegekomen.

LINKS:
Cor Bakker
Harry Emmery
Izaline Calister
Young Sinatras
Flower to the People
Zoetermeer Culinair
Fascinating Jazz