Zoetermeer Jazz eindelijk op zijn plek in de Sniep

We onderbreken de 3 octoberfeesten in Leiden vandaag even voor de vierde en laatste zaterdag van Zoetermeer Jazz. En dat begint met een workshop bluesharp (mondharmonica) onder leiding van Hans de Vries van de Louisiana Men in het JJ Music House. Zeker 50 mensen steken er heel wat van op, zowel nieuwelingen als gevorderden. Een gezellige middag, een goed initiatief en alle deelnemers houden er een mondharmonica aan over.
Maar daarna is de grote finale van Zoetermeer Jazz 2011 in hotel restaurant de Sniep. Na allerlei omzwervingen via Locomotion, Dutch Water Dreams en het Stadstheater heeft het festival hier nu eindelijk zijn juiste plek gevonden. Maar vast onderdeel van het festival is als altijd Wim Ninaber, die de bezoekers bij de ingang verwelkomt met zijn saxofoon.
De Sniep heeft twee zalen, er staat een grote tent op het parkeerterrein en in het restaurant dat vanavond gesloten is (er zijn natuurlijk wel allerlei hapjes te krijgen) klinkt ook muziek, zoals hier van Pieter van Santen achter de piano.
In het Koetshuis spelen de winnaars van het Jazzconcours van vorige week, het Thomas Maasz Trio. Maken die overwinning helemaal waar, ook al zagen we niet alles van het optreden.
Want zo gaat dat bij festivals met meerdere podia, je moet kiezen en wilt eigenlijk wel alles zien. Dus ook even langs bij het Oliver King Trio die jazzy evergreens uit het Great Americain Songbook spelen. Met pianist Hans Heinhuis, bassist Rob Veenhuizen en drummer Erik Nap maken ze muziek 'om het muziek maken.' Plezier dus!
In de tent is inmiddels Bernard Berkhout's Swing Orchestra begonnen met hun Benny Goodman repertoire met zangeres Mirjam van Dam en als special guest saxofonist Scott Hamilton. En onverwacht ook Michael Varekamp op trompet, niet verkeerd!
Maandagmiddag zijn Scott, Bernard en consorten nogmaals te zien bij De Twee Spieghels in Leiden.
In de bovenzaal spelen ondertussen Mrs. Smit and the Boys from Brazil hun lekkere Latin en Caribbian jazz. Drie maanden geleden nog gezien in Leiden, maar het blijft genieten.
In het Koetshuis staat vervolgens Harry Emmery met Ken Ard op het programma, maar dat blijken dus naast bassist Harry Emmery, ook toetsenist Bas van Lier en drummer Erik Kooger te zijn. En alle prima optredens tot nu toe ten spijt, dit slaat echt weer alles. Eerste deel van de set is het een waanzinnig trio, daarna komt Ken Ard erbij en worden de nummers zelf iets traditioneler, de uitvoering niet. Sunny Side of the Street, The Lady is a Tramp, Route 66 en Caravan zoals je ze nog gehoord hebt! Straks nog een tweede set van dit geweldige kwartet.
In de tent speelt inmiddels de Wind Mill Big Band met Laura Fygi als gastzangeres. En ook ook weer Scott Hamilton op sax. Mooi optreden en volle bak.
Iets rustiger is het bij Stan Kuunders die klassieke gitaar speelt, is ook niet echt zo ons ding. Maar technisch gezien is hij wel goed.
Dus maar weer naar boven voor de Louisiana Men, met Hans de Vries van wie we vanmiddag nog bluesharples kregen. Zagen we ook al vaker, maar vrolijke Cayun gaat er altijd in.
Andere vaste gasten op Zoetermeer Jazz zijn natuurlijk Basily of de Basily Boys. Vanavond weer eens de Boys. Het is als altijd goed, en leuk, maar verrassend is het niet echt.
En dat geldt weer wel voor Harry Emmery en Ken Ard, eerst het trio nog met wat geweldige eigen nummers, maar als Ken Ard er dan bijkomt gaat het publiek uit zijn dak. Watermelon Man, Stormy Monday, allemaal in uitvoeringen die anders klinken dan het orgineel. Maar o zo Jon Hendricks! Voor ons het hoogtepunt van Zoetermeer Jazz!
De afterparty is in handen van Blood Sweat & Kiers en dat is natuurlijk altijd goed. Swingen van het begin tot het eind, het kan niet op.

LINKS:
Wim Ninaber
Pieter van Santen
Bernard Berkhout
Scott Hamilton
Mrs. Smit and the Boys from Brazil
Bas van Lier
Harry Emmery
Erik Kooger
Ken Ard
Wind Mill Big Band
Laura Fygi
Louisiana Men
Basily Boys
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Sniep

Zoetermeer Culinair en Veteranendag slechte combinatie

Of het nou door het (te) mooie weer kwam, door het WK voetbal of omdat het evenement over drie dagen was uitgespreid valt niet te zeggen, feit is Zoetermeer Culinair dit jaar niet zo afgeladen vol was als voorgaande jaren. Misschien jammer voor de deelnemende restaurants, maar voor het publiek was het fijn dat ze niet een half uur op een tafeltje hoefden te wachten. En de muziek? Dat zat in het begin weer goed.

We begonnen met Blood, Sweat & Kiers en dat is altijd een goede binnenkomer, hoofdgerecht of uitsmijter. Dit keer dus binnenkomer en ze speelden zich zoals gewoonlijk weer helemaal uit de naad. Succes had Wouter Kiers natuurlijk weer met zijn jongleer-act, ziet er eenvoudig uit, maar doe het maar eens na. Prima optreden dus weer op het prachtige nieuwe podium in de Dobbeplas.

De muzikale programmering is al jaren in handen van Gerhard ten Hoopen van Holland Jazz en mede daardoor is Zoetermeer Culinair altijd een succes. Op het terrein had hij een stand waar reclame werd gemaakt voor Zoetermeer Jazz dat op 2 oktober in het Stadstheater plaatsvindt en waar optredende artiesten hun cd's te koop konden aanbieden.

Daarna speelden de Louisiana Men, een Nederlandse groep die aanstekelijke muziek uit het zuiden van de VS spelen. Cajun, Zydeco, blues en nog veel meer. Zagen ze al een aantal jaren geleden op Zoetermeer Blues, maar het blijft altijd leuk. Verrassend was de bezetting, er was een extra percussionist bij (Arthur Bont, die met cajón en bekkens), ook weer niet verrassend want als je op de site van de band kijkt zie je dat ze wel vaker met gasten spelen. Lekker optreden.

En het leek niet op te kunnen, want de volgende band was JohanEnzo, een band die vorig jaar ook al op Zoetermeer Culinair speelde. Het repertoire was ongeveer hetzelfde, maar de uitvoering was veel avontuurlijker dan vorig jaar, ze zijn duidelijk gegroeid.
En terwijl wij zo links en rechts hapjes en drankjes nuttigden liep het daarna helemaal mis. Om onduidelijke redenen moesten de Zoetermeerse veteranen ook een plek krijgen op de Markt deze avond. Dat resulteerde in een beschamend optreden van een Army Show met Glenn Miller en Andrew Sisters repertoire. Op zich niets mis mee, maar als er dan geen band is en de zang is playback, dan voel je je al bekocht. Een legermodeshow met veel wapengekletter was voor ons de druppel die de emmer deed overlopen, onze maaltijd gingen we elders voortzetten.
Zoetermeer Culinair begon de tweede dag prima, maar eindigde zielloos. Deze combi kan echt niet en als die er volgend jaar weer is komen we (die dag) zeker niet.

LINKS:
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Louisiana Men
Zoetermeer Culinair