Zoetermeer Jazz eindelijk op zijn plek in de Sniep

We onderbreken de 3 octoberfeesten in Leiden vandaag even voor de vierde en laatste zaterdag van Zoetermeer Jazz. En dat begint met een workshop bluesharp (mondharmonica) onder leiding van Hans de Vries van de Louisiana Men in het JJ Music House. Zeker 50 mensen steken er heel wat van op, zowel nieuwelingen als gevorderden. Een gezellige middag, een goed initiatief en alle deelnemers houden er een mondharmonica aan over.
Maar daarna is de grote finale van Zoetermeer Jazz 2011 in hotel restaurant de Sniep. Na allerlei omzwervingen via Locomotion, Dutch Water Dreams en het Stadstheater heeft het festival hier nu eindelijk zijn juiste plek gevonden. Maar vast onderdeel van het festival is als altijd Wim Ninaber, die de bezoekers bij de ingang verwelkomt met zijn saxofoon.
De Sniep heeft twee zalen, er staat een grote tent op het parkeerterrein en in het restaurant dat vanavond gesloten is (er zijn natuurlijk wel allerlei hapjes te krijgen) klinkt ook muziek, zoals hier van Pieter van Santen achter de piano.
In het Koetshuis spelen de winnaars van het Jazzconcours van vorige week, het Thomas Maasz Trio. Maken die overwinning helemaal waar, ook al zagen we niet alles van het optreden.
Want zo gaat dat bij festivals met meerdere podia, je moet kiezen en wilt eigenlijk wel alles zien. Dus ook even langs bij het Oliver King Trio die jazzy evergreens uit het Great Americain Songbook spelen. Met pianist Hans Heinhuis, bassist Rob Veenhuizen en drummer Erik Nap maken ze muziek 'om het muziek maken.' Plezier dus!
In de tent is inmiddels Bernard Berkhout's Swing Orchestra begonnen met hun Benny Goodman repertoire met zangeres Mirjam van Dam en als special guest saxofonist Scott Hamilton. En onverwacht ook Michael Varekamp op trompet, niet verkeerd!
Maandagmiddag zijn Scott, Bernard en consorten nogmaals te zien bij De Twee Spieghels in Leiden.
In de bovenzaal spelen ondertussen Mrs. Smit and the Boys from Brazil hun lekkere Latin en Caribbian jazz. Drie maanden geleden nog gezien in Leiden, maar het blijft genieten.
In het Koetshuis staat vervolgens Harry Emmery met Ken Ard op het programma, maar dat blijken dus naast bassist Harry Emmery, ook toetsenist Bas van Lier en drummer Erik Kooger te zijn. En alle prima optredens tot nu toe ten spijt, dit slaat echt weer alles. Eerste deel van de set is het een waanzinnig trio, daarna komt Ken Ard erbij en worden de nummers zelf iets traditioneler, de uitvoering niet. Sunny Side of the Street, The Lady is a Tramp, Route 66 en Caravan zoals je ze nog gehoord hebt! Straks nog een tweede set van dit geweldige kwartet.
In de tent speelt inmiddels de Wind Mill Big Band met Laura Fygi als gastzangeres. En ook ook weer Scott Hamilton op sax. Mooi optreden en volle bak.
Iets rustiger is het bij Stan Kuunders die klassieke gitaar speelt, is ook niet echt zo ons ding. Maar technisch gezien is hij wel goed.
Dus maar weer naar boven voor de Louisiana Men, met Hans de Vries van wie we vanmiddag nog bluesharples kregen. Zagen we ook al vaker, maar vrolijke Cayun gaat er altijd in.
Andere vaste gasten op Zoetermeer Jazz zijn natuurlijk Basily of de Basily Boys. Vanavond weer eens de Boys. Het is als altijd goed, en leuk, maar verrassend is het niet echt.
En dat geldt weer wel voor Harry Emmery en Ken Ard, eerst het trio nog met wat geweldige eigen nummers, maar als Ken Ard er dan bijkomt gaat het publiek uit zijn dak. Watermelon Man, Stormy Monday, allemaal in uitvoeringen die anders klinken dan het orgineel. Maar o zo Jon Hendricks! Voor ons het hoogtepunt van Zoetermeer Jazz!
De afterparty is in handen van Blood Sweat & Kiers en dat is natuurlijk altijd goed. Swingen van het begin tot het eind, het kan niet op.

LINKS:
Wim Ninaber
Pieter van Santen
Bernard Berkhout
Scott Hamilton
Mrs. Smit and the Boys from Brazil
Bas van Lier
Harry Emmery
Erik Kooger
Ken Ard
Wind Mill Big Band
Laura Fygi
Louisiana Men
Basily Boys
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Sniep

Onverwacht (on)genoegen

Het lijkt een rustige zondag te worden met lekkere Latin in De Twee Spieghels, maar het loopt behoorlijk uit de hand vandaag. Want er schijnt ook zoiets te bestaan als Stompwijk Summerland met als slotact Klavan Gadjé, willen we toch ook bij zijn.
Gezien kijkt al even hoe de sfeer is in Stompwijk en het is er gezellig tijdens de kindermiddag en het optreden van 1+1+1=3, een prima Beatles coverband. Bijna beter dan het orgineel!
Muziek komt er pas bij in De Twee Spieghels waar Mrs. Smit and the Boys from Brasil een mooi optreden verzorgen. Het repertoire bestaat uit covers van Latin Jazz maar met een heel eigen geluid, geen kopie van Astrud Gilberto of zo.
Ze zijn bezig met hun debuutalbum met vooral eigen nummers en vandaag laten ze daar al wat van horen, belooft veel goeds! Het hele proces van schrijven, inspiratie opdoen, optreden en opnemen is te volgen op radio6. Op 1 oktober spelen ze op Zoetermeer Jazz, benieuwd hoeveel nieuwe nummers ze dan hebben.
En nu naar Stompwijk voor Summerland, waar de sfeer inmiddels totaal veranderd is. In de grote tent staat inmiddels een andere coverband, D-sign, enthousiast te spelen met een gezellig repertoir van Jerry Lee Lewis tot Anouk. Maar buiten, pal naast de tent, zijn inmiddels DJ's beginnen te draaien. En daar botst het geluid dus, alleen vlak voor het podium zijn de DJ's niet meer te horen, maar het geluid staat zo vreselijk hard dat je daar ook niet wilt zijn. Jammer.
In afwachting van Klavan Gadjé krijgen we ook nog een surprise act voorgeschoteld: de Leidse Barry Badpak. Razend populair bij de Stompwijkse jeugd, ons kan het niet bekoren.
Maar dan is het eindelijk zover, Klavan Gadjé gaat van start. Vorig jaar speelden ze nog de sterren van de hemel op de Koornbrug in Leiden met hun opwindende Nederlandstalige Balkan-gipsy-klezmer, en hoewel de band er alles aan doet om een goed optreden neer te zetten komt het niet echt uit de verf: het geluid staat veel te hard en is slecht afgesteld, saxofoon en trompet zijn bijvoorbeeld nauwelijks te horen, en de DJ's storen nog steeds.
Summerland wil ieder jaar weer helemaal anders van opzet zijn en dat is maar goed ook, want dan hebben we één goede raad: twee podia is prima, maar dan wel ver genoeg van elkaar. Want zó is het geen doen.

LINKS:
1+1+1=3
Mrs. Smit and the Boys from Brazil
De Twee Spieghels
D-sign
Barry Badpak
Klavan Gadje
Summerland