Jazz in de Gracht bijna compleet

Bijna was het niet doorgegaan, maar uiteindelijk lukte het toch om Jazz in de Gracht weer neer te zetten. Niet begin juni zoals voorgaande jaren, maar half augustus ditmaal. Gelukkig maar, want het is altijd een heel gezellig festival. En prima voor de luie muziekliefhebber, de muzikanten komen gewoon bij je langs in hun boten. De opening is door Clarksdale, de prima bluesband rond Sander Kaatee en Boris van der Lek.

De tweede boot is het Guitar Academy Stage waar veelbelovende leerlingen van deze muziekschool hun kunnen tonen. Wim den Herder, Lars de Rijck en Zonzo Basily maken er een mooie showcase van.

Het Koorn Meijer Kwintet speelde in februari nog in De Twee Spieghels in Leiden en ze spelen ook hier bekende en minder bekende jazzstandards. Maar het klinkt toch anders dan andere bands die dat doen. Schijnt iets te maken te hebben met de bluesharp die Tinus Koorn speelt.

Het festival word gehouden op het water tussen het Groenewegje en de Dunne Bierkade op drie aanlegplaatsen.De afstand is net groot genoeg om geen last van elkaar te hebben en na een half uur spelen vaart de boot door naar de volgende aanlegplaats. Ook de rock'a'billy band Jumpin'Joe schuift er zo in.

Odara is een vrij nieuw duo bestaande uit zangeres Brancka en gitarist Jeen Rabs en al eerder gesignaleerd in De Twee Spieghels. Braziliaanse jazz die blijft boeien en deze keer nog met een extra gitarist in de persoon van Daniel "Tato" de Moraes erbij. Prachtig! Voorlopig hoogtepunt.

Mary, Roy & Friends gooit het wat meer op de combinatie van soul en pop in een jazzjasje.Veel bekende nummers ook en dat slaat aan bij het massaal aanwezige publiek. Van 50 Ways to Leave Your Lover tot Higher Ground.

De Basily Boys zijn inmiddels geen onbekenden meer, veel gezien in Zoetermeer, maar vandaag hebben ze violist Noa Eyl erbij en dat geeft het toch wel een extra dimensie. Prima Gipsy Jazz! Maar de lucht trekt dicht, de eerste druppels vallen en de laatste twee groepen kunnen helaas niet eens doorgaan want het regent steeds harder. Morgen gaat het verder en bij slecht weer dan maar in de cafe's en restaurants er omheen.

Terug in Leiden is het weer droog, dus toch nog even langs De Twee Spieghels waar Eric van der Reijden en Huub Weijers & Friends spelen. Mooie afsluiting van een prima Haags Jazz in de Gracht.

LINKS:
Clarksdale
Koorn Meijer Kwintet
Jumpin' Joe
Odara
Roy Croes
Basily Boys
Jazz in de Gracht
De Twee Spieghels

Zoetermeer Jazz eindelijk op zijn plek in de Sniep

We onderbreken de 3 octoberfeesten in Leiden vandaag even voor de vierde en laatste zaterdag van Zoetermeer Jazz. En dat begint met een workshop bluesharp (mondharmonica) onder leiding van Hans de Vries van de Louisiana Men in het JJ Music House. Zeker 50 mensen steken er heel wat van op, zowel nieuwelingen als gevorderden. Een gezellige middag, een goed initiatief en alle deelnemers houden er een mondharmonica aan over.
Maar daarna is de grote finale van Zoetermeer Jazz 2011 in hotel restaurant de Sniep. Na allerlei omzwervingen via Locomotion, Dutch Water Dreams en het Stadstheater heeft het festival hier nu eindelijk zijn juiste plek gevonden. Maar vast onderdeel van het festival is als altijd Wim Ninaber, die de bezoekers bij de ingang verwelkomt met zijn saxofoon.
De Sniep heeft twee zalen, er staat een grote tent op het parkeerterrein en in het restaurant dat vanavond gesloten is (er zijn natuurlijk wel allerlei hapjes te krijgen) klinkt ook muziek, zoals hier van Pieter van Santen achter de piano.
In het Koetshuis spelen de winnaars van het Jazzconcours van vorige week, het Thomas Maasz Trio. Maken die overwinning helemaal waar, ook al zagen we niet alles van het optreden.
Want zo gaat dat bij festivals met meerdere podia, je moet kiezen en wilt eigenlijk wel alles zien. Dus ook even langs bij het Oliver King Trio die jazzy evergreens uit het Great Americain Songbook spelen. Met pianist Hans Heinhuis, bassist Rob Veenhuizen en drummer Erik Nap maken ze muziek 'om het muziek maken.' Plezier dus!
In de tent is inmiddels Bernard Berkhout's Swing Orchestra begonnen met hun Benny Goodman repertoire met zangeres Mirjam van Dam en als special guest saxofonist Scott Hamilton. En onverwacht ook Michael Varekamp op trompet, niet verkeerd!
Maandagmiddag zijn Scott, Bernard en consorten nogmaals te zien bij De Twee Spieghels in Leiden.
In de bovenzaal spelen ondertussen Mrs. Smit and the Boys from Brazil hun lekkere Latin en Caribbian jazz. Drie maanden geleden nog gezien in Leiden, maar het blijft genieten.
In het Koetshuis staat vervolgens Harry Emmery met Ken Ard op het programma, maar dat blijken dus naast bassist Harry Emmery, ook toetsenist Bas van Lier en drummer Erik Kooger te zijn. En alle prima optredens tot nu toe ten spijt, dit slaat echt weer alles. Eerste deel van de set is het een waanzinnig trio, daarna komt Ken Ard erbij en worden de nummers zelf iets traditioneler, de uitvoering niet. Sunny Side of the Street, The Lady is a Tramp, Route 66 en Caravan zoals je ze nog gehoord hebt! Straks nog een tweede set van dit geweldige kwartet.
In de tent speelt inmiddels de Wind Mill Big Band met Laura Fygi als gastzangeres. En ook ook weer Scott Hamilton op sax. Mooi optreden en volle bak.
Iets rustiger is het bij Stan Kuunders die klassieke gitaar speelt, is ook niet echt zo ons ding. Maar technisch gezien is hij wel goed.
Dus maar weer naar boven voor de Louisiana Men, met Hans de Vries van wie we vanmiddag nog bluesharples kregen. Zagen we ook al vaker, maar vrolijke Cayun gaat er altijd in.
Andere vaste gasten op Zoetermeer Jazz zijn natuurlijk Basily of de Basily Boys. Vanavond weer eens de Boys. Het is als altijd goed, en leuk, maar verrassend is het niet echt.
En dat geldt weer wel voor Harry Emmery en Ken Ard, eerst het trio nog met wat geweldige eigen nummers, maar als Ken Ard er dan bijkomt gaat het publiek uit zijn dak. Watermelon Man, Stormy Monday, allemaal in uitvoeringen die anders klinken dan het orgineel. Maar o zo Jon Hendricks! Voor ons het hoogtepunt van Zoetermeer Jazz!
De afterparty is in handen van Blood Sweat & Kiers en dat is natuurlijk altijd goed. Swingen van het begin tot het eind, het kan niet op.

LINKS:
Wim Ninaber
Pieter van Santen
Bernard Berkhout
Scott Hamilton
Mrs. Smit and the Boys from Brazil
Bas van Lier
Harry Emmery
Erik Kooger
Ken Ard
Wind Mill Big Band
Laura Fygi
Louisiana Men
Basily Boys
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Sniep

Zoetermeer Jazz blijft groeien

Zoetermeer Jazz barstte langzamerhand uit zijn voegen en wat tot vorig jaar een festival was dat zich in 1 weekend afspeelde beslaat het nu maar liefst 4 weekenden. Vandaag startte het festival met Jackie-T op het Stadhuisplein. Funky dance-jazz met een dj en percussionist.

Maar stralend middelpunt is natuurlijk Jackie-T zelf op haar rode trompet. Ze speelde om 12 uur in de middag en het kostte wat moeite het Zoetermeerse publiek op gang te krijgen, maar zij deed er alles aan en langzamerhand gingen er wat voetjes van de vloer.

Het was een mooie opwarmer van het festival met een constant niveau zonder echte uitschieters, maar op een terras in de zon was het goed toeven.

Daarna waren er de Basily Boys die wel vaker op Zoetermeer Jazz speelden, de eerste keer dat we ze zagen waren het echt nog kleine jongetjes, ondertussen beginnen ze groot te worden. Ze spelen gypsy-jazz in de traditie van Django Reinhardt. Een strak optreden, voorspelbaar maar altijd weer heel goed.

Vervolgens was het de beurt aan Basily, de ouders van de Boys zeg maar. Zelfde soort muziek met als extra een viool en percussie, wat zorgt voor meer variatie in de muziek. En behalve klassiekers spelen ze ook eigen nummers.

En toen ging het helemaal los toen Basily en de Basily Boys samen het podium opgingen voor een grote jamsessie. Het was een feest voor muzikanten en publiek en er werd zowaar geïmproviseerd, niet zo gebruikelijk bij gipsy-jazz, zeker niet in deze mate. Vaker doen!

Dit alles speelde zich af op het podium op het Stadhuisplein, maar ook elders in het Stadshart was muziek, van looporkesten. De gebruikelijk dixielandorkesten zoals hier Ons Looporkest.

En het lukt de organisatie altijd weer een opmerkelijke mobiele act te organiseren, zoals dit jaar de Dixie Mixie Miniband.

Hoogtepunt van deze eerste festivaldag was Thijs & Co, een gelegenheidsformatie rond Thijs van Leer. Met een strakke en jonge band, die precies deden wat er nodig was voor een geslaagd optreden.

Middelpunt was natuurlijk Thijs van Leer op Hammondorgel en fluit, die bij elk nummer wel een leuke anekdote had.

Op toetsen was er Colijn Buis, het repertoire was afwisselend, met natuurlijk de nodige Focus hits (House of the King, Sylvia, Hocus Pocus).

Op bas was er Maarten Bakker die, net als Colijn, een jazz-achtergrond heeft. En dat was te merken aan het feit dat er ook een flink aantal jazz klassiekers gespeeld werden.

Drummer Maarten Kooymans vormde samen met Maarten Bakker een solide basis terwijl dit toch het eerste optreden van dit kwartet was.

Bij een nummer werd Colijn vervangen door Frank van Geest, die wel vaker dingen met Thijs van Leer doet.

Frank van Geest is een klassiek geschoolde pianist en componist en kreeg op dat laatste onderdeel les van Thijs van Leer.
Het optreden van Thijs & Co was een prima afsluiter van deze eerste dag.

Het was een uitstekende eerste festivaldag waarbij het weer gelukkig helemaal mee zat. Het was een gezellige drukte op het plein en het was dringen op de terrasjes.
Komende zaterdagen gaat Zoetermeer Jazz verder, volgende week in de Dorpsstraat, de week daarop in het CKC en de finale is op 2 oktober en het Stadstheater.

LINKS:
Jackie-T
Basily Boys
Basily
Dixie Mixie Miniband
Zoetermeer Jazz

Zoetermeer Jazz telt nu echt mee

Het festival in Zoetermeer bestaat uit twee delen, het eigenlijke festival in alle zalen van het Stadstheater en het middagprogramma in Stadshart en Dorpsstraat. Wij begonnen in de Dorpsstraat waar Nic's Big Band op het Schoolplein speelde. De band bestaat uit docenten en vooral cursisten van het CKC (Centrum voor Kunst en Cultuur in Zoetermeer) en gaf een leuk optreden met allerhande jazzklassiekers.

Op het podium op het Stadhuisplein zagen we vervolgens nog een klein stukje van het optreden van het Rob Agerbeek Trio met Daisy Oosterhuis, niet erg, we zagen ze al vaker in Zoetermeer. Met Ben Schröder op drums en Alex Milo op bas.

Ook waren er in het Stadshart diverse looporkesten zoals dit traditionele dixieland orkest de Sail Jazzband,

en het iest frivolere geluid van Bill Souzsa's Happy Dixie Band.

Hilarisch was het optredcen van het Brabants Fietsharmonisch Orkest op een zespersoonstandem. Terug op het Stadhuisplein scheen de zon, was er nog plaats op een terrasje en speelde Jan Akkerman een combinatie van nieuwer werk en oude Focus hits. Wij zaten goed!

Bij het derde optreden op het plein, van Deborah J. Carter kwam Jan Akkerman nog even terug om een paar nummers mee te spelen, Deborah bleek een oude fan van Jan te zijn, leuk zo'n gastoptreden.

Deborah is een uitstekende zangeres die een prima band bij zich had. Een afwisselend repertoire van swing, bop tot Beatles.

Toen was het tijd om naar het Stadstheater te gaan waar we opgewacht werden bij de ingang door saxofonist Wim Ninaber. Als we al niet in de stemming waren, zouden we dat nu zeker geworden zijn.

In de Foyer speelden de Basily Boys de sterren van de (noten)hemel.

En in de kleine zaal zorgde Pieter van Santen voor de achtergrondmuziek voor de genodigden/sponsoren.

Even later opende de Burgemeester, samen met de wethouders in de Grote zaal het festival officieel.

Gevolgd door een spetterend optreden van de Wicked Jazz Sounds Band. 11 personen sterk speelden een mengeling van latin, jazz en funk, swingend van het begin tot het eind en vol energie gebracht.

In de Kleine zaal zagen we daarna een optreden van Flamenco Jazz Fusion olv Adrian Elissen. Een interessant experiment, zeker voor Flamenco liefhebbers.

Fay Claasen woont in Keulen en is veel te weinig in Nederland te zien, maar de organisatie had haar weten over te halen speciaal voor Zoetermeer Jazz weer eens naar Nederland te komen. Wij hadden er hoge verwachtingen van en terecht zo bleek.

Ze werd begeleid door de Harry Emmery Band met onder andere Harry Emmery op bas (al acht jaar niet meer mee gespeeld) en Ciryl Directie op drums. Niet de minsten.

Tilmar Jubius (ken ik nog van het conservatorium) completeerde de band. Een gelegenheidsformatie dus, maar dat was niet te horen! In een bomvolle (te) Kleine zaal speelden ze de sterren van de hemel. En na het vriendelijke doch dringende verzoek van Fay of alle praters naar buiten wilden gaan, kon je er een speld horen vallen.

Heel mooi waren ook de duetten die ze met elk van de muzikanten speelde, een medley maar dan anders. Naast nummers van haar laatste cd Red, Hot & Blue (nummers van Cole Porter) en van de komende cd, was er ook een mooie versie van Imagine. Op het eind haalde ze ook nog haar man en saxofonist Paul Heller op het podium.
Een heel bijzonder en concert, dat al onze verwachtingen meer dan waar maakte.

Ondertussen was in de Grote zaal Candy Dulfer al begonnen en die speelde zoals gebruikelijk de zaal plat. Als gast was er zangeres Leona die meezong met een aantal nummers van Candy en ze speelden ook een nummer van Leona's nieuwe cd.

In de Kleine zaal speelde inmiddels alweer hetRob Agerbeek Trio met net als vanmiddag Ben Schröder op drums maar ditmaal Harry Emmery op bas (Alex Milo speelde even later bij Anke Angel, vandaar). Dat hij net een uur heeft staan spelen met Fay Claassen is voor hem geen enkel probleem en na afloop pakt hij zijn bas om door te reizen naar het Pure Jazz festival in Den Haag, nog een optreden.

Nadat de optredens in beide zalen waren afgelopen volgde er nog een afterparty met pianiste Anke Angel. Spetterende Boogie-woogie en een flinke dosis blues mede dankzij mondharmonicaspeler Keith Dunn.
Dit jaar was ons vijfde bezoek aan Zoetermeer Jazz, voor het eerst in het uitverkochte Stadstheater, zodat het middag- en avondprogramma naadloos in elkaar overliepen. De programmering was uitstekend, met zowel grote namen als optredens voor een kleiner publiek. Veel afwisseling, veel stijlen en vooral veel goede muziek. Een zesde keer zit er zeker in!
Zoetermeer Jazz was altijd een Lion's Club feestje, maar nu het op eigen benen is gaan staan is dat de kwaliteit alleen maar ten goede gekomen. De organisatie heeft zijn nek uitgestoken, maar heeft een festival neergezet dat er mag zijn, niet alleen lokaal, maar gewoon landelijk. Complimenten.

LINKS:
Zoetermeer Jazz
Nic's Big Band
Jan Akkerman
Deborah J. Carter
Basily Boys
Pieter van Santen
Wicked Jazz Sounds Band
Fay Claassen
Paul Heller
Harry Emmery
Candy Dulfeer
Leona
Anke Angel