Of het nou door het (te) mooie weer kwam, door het WK voetbal of omdat het evenement over drie dagen was uitgespreid valt niet te zeggen, feit is Zoetermeer Culinair dit jaar niet zo afgeladen vol was als voorgaande jaren. Misschien jammer voor de deelnemende restaurants, maar voor het publiek was het fijn dat ze niet een half uur op een tafeltje hoefden te wachten. En de muziek? Dat zat in het begin weer goed.
We begonnen met Blood, Sweat & Kiers en dat is altijd een goede binnenkomer, hoofdgerecht of uitsmijter. Dit keer dus binnenkomer en ze speelden zich zoals gewoonlijk weer helemaal uit de naad. Succes had Wouter Kiers natuurlijk weer met zijn jongleer-act, ziet er eenvoudig uit, maar doe het maar eens na. Prima optreden dus weer op het prachtige nieuwe podium in de Dobbeplas.
De muzikale programmering is al jaren in handen van Gerhard ten Hoopen van Holland Jazz en mede daardoor is Zoetermeer Culinair altijd een succes. Op het terrein had hij een stand waar reclame werd gemaakt voor Zoetermeer Jazz dat op 2 oktober in het Stadstheater plaatsvindt en waar optredende artiesten hun cd's te koop konden aanbieden.
Daarna speelden de Louisiana Men, een Nederlandse groep die aanstekelijke muziek uit het zuiden van de VS spelen. Cajun, Zydeco, blues en nog veel meer. Zagen ze al een aantal jaren geleden op Zoetermeer Blues, maar het blijft altijd leuk. Verrassend was de bezetting, er was een extra percussionist bij (Arthur Bont, die met cajón en bekkens), ook weer niet verrassend want als je op de site van de band kijkt zie je dat ze wel vaker met gasten spelen. Lekker optreden.
En het leek niet op te kunnen, want de volgende band was JohanEnzo, een band die vorig jaar ook al op Zoetermeer Culinair speelde. Het repertoire was ongeveer hetzelfde, maar de uitvoering was veel avontuurlijker dan vorig jaar, ze zijn duidelijk gegroeid.
En terwijl wij zo links en rechts hapjes en drankjes nuttigden liep het daarna helemaal mis. Om onduidelijke redenen moesten de Zoetermeerse veteranen ook een plek krijgen op de Markt deze avond. Dat resulteerde in een beschamend optreden van een Army Show met Glenn Miller en Andrew Sisters repertoire. Op zich niets mis mee, maar als er dan geen band is en de zang is playback, dan voel je je al bekocht. Een legermodeshow met veel wapengekletter was voor ons de druppel die de emmer deed overlopen, onze maaltijd gingen we elders voortzetten.
Zoetermeer Culinair begon de tweede dag prima, maar eindigde zielloos. Deze combi kan echt niet en als die er volgend jaar weer is komen we (die dag) zeker niet.
LINKS:
Blood, Sweat & Kiers
Zoetermeer Jazz
Louisiana Men
Zoetermeer Culinair
