Op de derde zaterdag van september is het Steegfeest, maar na het eten en de prijsuitrijking toch snel naar de Nacht van Kunst en Kennis, want daar staat nog veel mooie muziek op het programma. Zoals gitarist Marzio Scholten en zangeres Margriet Sjoerdsma met jazzy Americana en poppy country, héél erg mooi! Marzio al vaker gezien, vaak in De Twee Spieghels, maar de laatste keer was alweer eind 2013 met zijn band Identikit. En ook Margiet zag ik al eerder (maar dat was ik vergeten, sorry Margriet), in 2009 op het IJazz festival in Amsterdam en in 2014 een nummer met Qeaux Qeaux Joans in Den Haag. Maar deze verrassende combinatie is weer compleet anders en heel bijzonder, jammer alleen van de locatie in de receptiezaal van het Academiegebouw naast de bar, deze muziek had beter verdient. Volgend jaar een herhaling bij Jazz in de Kamer?
Tussendoor even naar de Wintertuin in de Hortus, waar Kuenta i Tambu nog steeds niet weet te overtuigen. Aan energie ontbreekt het ook nu niet, maar net als vorig jaar bij De Nobel en twee jaar geleden op Werfpop, weten ze de halfvolle kas maar deels aan het dansen te krijgen.
Terug naar het Academiegebouw waar in het Klein Auditorium een bijzonder optreden staat te gebeuren. Maarten Ornstein componeerde vorig jaar een muziekstuk in 17 delen rondom het Higgs deeltje, vandaag worden hier 5 delen van gespeeld. Het Higgs deeltje? Gelukkig is Vincent Icke erbij om een inleiding te geven.
Wordt je als leek ook niet veel wijzer van, maar het klinkt vreselijk spannend allemaal. En dat geldt zéker voor de muziek, een mengeling van jazz, modern klassiek en vrije improvisatie met muzikanten uit alle (muzikale) windstreken. Met componist Maarten Ornstein op (bas)klarinet, die al vaker in Leiden was met zijn groep DASH! in De Twee Spieghels en de combinatie Kunst en Kennis al eerder aanging in het programma Dash In Space, een improvisatie bij beelden van de allereerste bemande ruimtevlucht van Yuri Gagarin in 1961 (gezien in Splendor in Amsterdam). En de geweldige cellist Jörg Brinkman die in allerlei projecten meespeelt, maar op dit blog vooral te zien is met Lavalu. Nu weer hier. Jammer dat er zo weinig publiek op af is gekomen, dit geweldige optreden had écht een volle bak verdient!
Nog even terug naar het Steegfeest en dan weer door naar Gebr. De Nobel voor het eindfeest van de Nacht met een overdonderend optreden van My Baby, daar krijg je nooit genoeg van. Gelukkig is het hier wel goed druk en de sfeer zit er helemaal in. Kan ook niet anders met hun Voodoo blues. Prachtige afsluiter van deze Nacht van Kunst en Kennis die een prima (maar matig geadverteerde) muziekprogrammering kende en waarbij het podium in de Boerhavetuin node werd gemist.
LINKS:
Marzio Scholten
Margriet Sjoerdsma
Kuenta i Tambu
Maarten Ornstein
Jörg Brinkmann
Vincent Icke
My Baby
Nacht van Kunst en Kennis
Posts tonen met het label Margriet Sjoerdsma. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Margriet Sjoerdsma. Alle posts tonen
zaterdag 17 september 2016
vrijdag 9 mei 2014
Qeaux Qeaux beter dan ooit
Als Qeaux Qeaux Joans in het land is en in de buurt een concert geeft is er geen twijfel aan, daar moet je bij zijn! De avond begint in atelier/galerie Mee in Zee in Den Haag met een kort voorprogramma door Noam Vazana. In 2012 al eens gezien op het Stukafest in Leiden, toen vooral leuk, nu vooral, prachtig. Niet te missen op 28 mei bij Quite Quiet in Leiden of 14 juni hier bij Mee in Zee.
En dan Qeaux Qeaux Joans, woorden schieten tekort, wat een fabuleus optreden! Voor het eerst gezien in oktober 2012 bij een instoreconcert in Plato in Leiden en toen al gelijk verkocht. Daar speelde ze klein met Isa op gitaar en drie zangeressen onder wie Fridolein van Poll.
Dat was lekker kleinschalig, maar de toen net verschenen cd No Mans Land vroeg om meer. En dat kwám ook met een tournee met band in het festival/clubcircuit, echt heel veel van genoten. En nu is Coco een nieuwe weg ingeslagen. Helemaal solo met piano en soms gitaar en vandaag met spontane hulp van het publiek onder wie Noam en Margreet Sjoersma.
Vorig jaar in de Roode Bioscoop in Amsterdam speelde ze ook al eens solo op de piano, en dat was schitterend, maar achteraf gezien toch een beetje de geminimaliseerde versies van de bandnummers, vanavond klinkt het allemaal als nieuw. Vooral ook de oudere nummers als No Man's Land, Brother en While the Whole World is Asleep zijn schitterend teruggebracht tot hun essentie. En de nieuwe nummers voor de komende tweede en derde(!) cd liegen er niet om. Met Rituals en Nobody Knows als absolute uitschieters.
Meer dan schitterend optreden met heel veel boeiende, persoonlijke verhalen, ruim twee uur lang, woorden schieten te kort om dit uiterst persoonlijke optreden te beschrijven. In oktober moet haar nieuwe cd uitkomen en gaat ze met het Gigs Festival De Luxe op tour door Nederland. Niet te missen en op 10-10 in de Stadsgehoorzaal in Leiden. Kan niet wachten!
LINKS:
Noam Vazana
Qeaux Qeaux Joans
Margriet Sjoerdsma
Mee in Zee
En dan Qeaux Qeaux Joans, woorden schieten tekort, wat een fabuleus optreden! Voor het eerst gezien in oktober 2012 bij een instoreconcert in Plato in Leiden en toen al gelijk verkocht. Daar speelde ze klein met Isa op gitaar en drie zangeressen onder wie Fridolein van Poll.
Dat was lekker kleinschalig, maar de toen net verschenen cd No Mans Land vroeg om meer. En dat kwám ook met een tournee met band in het festival/clubcircuit, echt heel veel van genoten. En nu is Coco een nieuwe weg ingeslagen. Helemaal solo met piano en soms gitaar en vandaag met spontane hulp van het publiek onder wie Noam en Margreet Sjoersma.
Vorig jaar in de Roode Bioscoop in Amsterdam speelde ze ook al eens solo op de piano, en dat was schitterend, maar achteraf gezien toch een beetje de geminimaliseerde versies van de bandnummers, vanavond klinkt het allemaal als nieuw. Vooral ook de oudere nummers als No Man's Land, Brother en While the Whole World is Asleep zijn schitterend teruggebracht tot hun essentie. En de nieuwe nummers voor de komende tweede en derde(!) cd liegen er niet om. Met Rituals en Nobody Knows als absolute uitschieters.
Meer dan schitterend optreden met heel veel boeiende, persoonlijke verhalen, ruim twee uur lang, woorden schieten te kort om dit uiterst persoonlijke optreden te beschrijven. In oktober moet haar nieuwe cd uitkomen en gaat ze met het Gigs Festival De Luxe op tour door Nederland. Niet te missen en op 10-10 in de Stadsgehoorzaal in Leiden. Kan niet wachten!
LINKS:
Noam Vazana
Qeaux Qeaux Joans
Margriet Sjoerdsma
Mee in Zee
Labels:
Den Haag,
Margriet Sjoerdsma,
Mee in Zee,
Noam Vazana,
Qeaux Qeaux Joans
zaterdag 6 juni 2009
IJazz goed van start

De eerste editie van IJazz was vorig jaar wat ons betreft een groot succes. Reden om dit jaar weer te gaan. De sfeer was goed, de muziek was uitstekend, maar toch was het niet als vorig jaar.

Het festival opende om 5 uur met Margriet Sjoerdsma en haar band, een kwartet verder bestaande uit bas, drums en piano. Het publiek stroomt langzaam binnen en de zon breekt langzaam door.

Margriet Sjoerdsma is een prima zangeres en ook haar band is helemaal in orde en dat zorgde er dan ook voor dat menigeen in het Duvel Droomschip bleef staan.

Vlak daar achter, op het podium De Kraan speelde Ray Harris & The Fusion Experience, funky grooves heet dat tegenwoordig, maar het swingde gewoon de pan uit met een rauwe zanger en poppy-jazz of jazzy-pop.
Pal naast De Kraan lag het Load Out Stage en de optredens overlapten elkaar daar. Voor het publiek was het waardeloos en zelfs de muzikanten hadden er last van.Daarom werd later het programma op de beide podia aangepast, waardoor er niet meer op twee podia tegelijk werd gespeeld.

Maar Benjamin Herman zat er toch even mee in de eerste helft van zijn set. Een rustig nummer werd over geslagen en de enige oplossing was gewoon harder spelen.

En dat deden ze dan ook met een geweldige Carlo de de Wijs op Hammondorgel inclusief bas-voet-pedalen.

Martijn Vink was ook onverstoorbaar en drumde goed door, misschien ook wel de redding van dit bizarre optreden.

Na 3 nummers was het optreden op De Kraan gelukkig afgelopen en konden Benjamin Herman en gitarist Martijn van Itterson hun concert normaal afmaken.

Als Benjamin Herman even niet hoefde te spelen liet hij toch duidelijk merken er helemaal in te zitten. Het eerste hoogtepunt van de dag.

Tussendoor nog even tijd om het einde van de set van Room Eleven te bekijken op het grote podium De Helling. Al een tijdje niet meer gezien, maar hoewel het meer pop dan jazz is, vergeten ze hun jazzroots niet. Leuk!

Op de pont naar de NDSM-werf kwam ik ze al tegen, de muzikanten van Diggedyshweng. Hier speelden ze op het Young Talent Stage en streden om de IJazz prijs en een plaats in het programma van Boris. Niet alle kandidaten gezien, maar deze band speelde goed en vooral de krachtige zangeres maakte indruk. Hou ze in de gaten. Uiteindelijk won Casper Tromp, de pianist van deze band de IJazz Award voor beste muzikant.

De Bahama Soul Club is een kleine bigband met een Zuid Amerikaans en soulachtig repertoire. Zeer dansbaar en zeer gezellig.

Bij het optreden van Sabrina Starke begon het eindelijk druk te worden, de soul/funk sloeg goed aan bij het publiek in de volle Duveltent.

Terug bij het Young Talent Stage nog een stukje meegenomen van Amter, een goed modern-traditioneel jazzensemble, dat helaas wat overstemd werd door het hoofdpodium, waar op dat moment Deodato speelde. Goede muzikanten, waarbij vooral de trompettist indruk maakte.

Terug bij het Load Out Stage voor het tweede volledige optreden, nu van BBG, Bennink, Borstlap en Glerum. Niets nieuws, niets verrassend, maar zo ongelooflijk goed! Boeiend van de eerste tot de laatste noot.

Han Bennink had genoeg aan een snaredrum om de boel op zijn kop te zetten, en zelfs het podium was op een gegeven moment voldoende, de meester in optima forma.

Michiel Borstlap verraste ons laatst al op The Hague Jazz, maar ook nu weer. Wat een geweldige pianist.

En Ernst Glerum is natuurlijk niet voor niets de meest recente winnaar van de Boy Edgarprijs. Een ijzersterk trio.

Na het optreden van BBG was er weer tijd voor wat korte impressies. zoals het Hi-Fly Orchestra dat begon als zesmans formatie met Zuid Amerikaanse ritmes.

Tegen het eind kwam er ook een zangeres bij, die de boel verder opzweepte. Vooral het slotnummer (Crosstown Traffic van Jimi Hendrickx) maakte indruk.

Ondertussen op het Young Talent Stage had het Nationaal Jeugd Jazzorkest plaatsgenomen, een jonge big band, die met behulp van doorgewinterde solisten een leuk moptreden neerzetten.

Op een boot naast het festivalterrein speelde het Scallymatic Orchestra nummers van hun nieuwe cd Annie Get Your Gun. Te weinig van gehoord om een oordeel over te geven, maar het klonk goed.

Want het hoogtepunt van de avond, Eric Vloeimans Gatecrash (niet Eric Vloeimans en band, domme aankondiger) stond alweer klaar op het Load Out Stage. Heben deze band al een aantal keren gezien, vorig jaar nog in Rotterdam en Haarlem, maar iedere keer worden ze beter.

Eric Vloeimans is natuurlijk de beste trompettist van Nederland en dat was ook nu weer te horen. Ze speelden veel nummers van hun eerste 2 cd's, maar zijn daarin enorm gegroeid.

Jeroen van Vliet is de tweede spil van de band op zijn Fender Rhodes en is verantwoordelijk voor het nummer Hyper, de absolute toegift van het optreden.

Basis achter het geheel is bassist Gulli Gudmundsson, die onvermoeibaar doorspeelt op elektrische of akoestische bas. In september komt de nieuwe cd van Gatecrash uit en de nummers die ze daar alvast van speelden zijn beter dan ooit.

Jasper van Hulten was verhinderd deze avond, maar Pascal Vermeer was een waardige vervanger op drums. Zeker in het nieuwe nummer Parade, een weergaloos stuk. En het was natuurlijk een fantastisch optreden van Gatecrash, ondanks de magere opkomst, ondanks de temperatuur, het absolute hoogtepunt van de dag.

Al met al was het een prima eerste dag van het IJazz festival. Zaterdag en zondag gaat het door, dus ga kijken, vooral Kiteman is meer dan de moeite waard.
LIJKS:
Margriet Sjoerdsma
Ray Harris & The Fusion Experience
Benjamin Herman
Room Eleven
Diggedyshweng
Bahama Soul Club
Sabrina Starke
BBG
Hi-Fly Orchestra
Nationaal Jeugd Jazzorkest
Scallymatic Orchestra
Eric Vloeimans Gatecrash
Abonneren op:
Posts (Atom)









