Ruim 12 uur non-stop live muziek in Leiden vandaag

Het belooft een mooie lange muzikale dag te worden vandaag in Leiden. Het begint al vroeg in de studio van Sleutelstad fm waar het programma Cultuur071 wordt uitgezonden. Met daarin een optreden van Tjarko, zanger/gitarist van The Nazca Lines die dit weekend nog een aantal malen te horen zal zijn tijdens het verrassend winkelweekend.

Het verrassend winkelweekend heeft deze maand het thema muziek en dat betekent dat er meer dan 75 optredens van singer-songwriters zijn op zo'n 20 verschillende locaties in de Leidse binnenstad. Teveel om allemaal te zien, maar in elk geval naar kledingwinkel Via Mio in de Haarlemmerstraat voor het optreden van The Nazco Lines. Dat is eigenlijk een complete band, maar speelt hier in mini-bezetting met Tjarko op gitaar en zang en Marieke op saxen. Is goed om te zien dat de liedjes overeind blijven in deze summiere bezetting, dan zal de complete band ook wel in orde zijn.

Bij McGregor staat Baer Traa solo te spelen, maar, slechte timing, het is net zijn laatste nummer. Jammer want van de winnaar van het Nederlands Jazz Vocalisten Concours 2011 wil je toch eigenlijk wel wat meer horen.
Het is overigens minder druk dan normaal bij een verrassend winkelweekend, maar de vrieskou en snijdende wind hebben daar zeker mee te maken, aan de muziek ligt het absoluut niet. Uiteraard was Leidse Glibber ook weer aanwezig en maakte ook een uitgebreid verslag dat deels samenvalt met het verslagje hier.

Behalve winkels en horecagelegenheden doen natuurlijk de twee Leidse platenzaken ook mee. Om te beginnen bij Plato waar de groep All Comes Down voor het eerst een akoestische set spelen. Normaal zijn ze met z'n vieren maar hier doen zangeres Zjantal Ypma en gitarist/zanger Erik Fridzema het als duo. Dat smaakt naar meer en dat kan ook want op 12 april openen ze voor The Apollo Project in de Q-Bus.

Bij Velvet hebben ze vandaag maar liefst twee in-stores, de eerste vanochtend al met Port of Call, maar dat was helaas tijdens de uitzending van Cultuur071 op Sleutelstad fm, gelukkig is de tweede tegen het eind van de middag en wel van Nancy Brick uit Gouda.
Een fascinerend duo dat hele ijle en subtiele muziek maakt. Eigenlijk een trio, want de 'stilte' is het derde groepslid. Al eerder gezien bij Meet&Greet een jaar geleden en op Triplex XI in het LVC. Zaterdag 2 maart zijn ze weer te bewonderen bij Meet&Greet, een regelrechte aanrader! Luister die dag tussen 10 en 12 naar Cultuur071 op Sleutelstad fm voor een voorproefje.

Het verrassend winkelwekend is nu echt voorbij, maar de muziek nog niet. Want in De Twee Spieghels speelt Azure nog, of eigenlijk een deel van Azure en een deel van het Robert Rook kwartet. Rogier Schneeman, David Barker, Robert Rook en Thomas Winther Andersen zetten hier een mooi optreden neer, het is een last minute samenwerking en het pakt geweldig uit. Spannende Bebop, veel improvisaties en het swingt als een trein. Enige slachtoffer is de pianokruk, die heeft het helaas niet overleeft.

En alsof het nog niet genoeg is geweest zijn er deze avond ook nog meerdere interessante concerten in Leiden. De vrij intuitieve keus valt dan toch op Cosmos Pictures bij Hot House in De Burcht. Want Guus Janssen (piano), Oene van Geel (altviool), Ernst Glerum (bas), Wim Janssen (drums) en Michael Moore (sax en klarinet) belooft veel goeds.
En dat komt er ook, hoewel het concert een beetje moeizaam op gang komt. Het is net even allemaal te veel bedacht, techniek overheerst, gevoel komt op de tweede plaats. Langzamerhand neemt het gevoel toch de overhand en vooral de nummers van Oene van Geel maken er een feest van. Een cursus jazzgroep presentatie is echter niet overbodig, want zonder microfoon zijn de aankondigingen slecht tot niet te verstaan.
Maar al met al is het weer een geweldige dag met ruim 12 uur live muziek in Leiden. Waar vindt je dat nog?

LINKS:
Nazca Lines
Baer Traa
All Comes Down
Nancy Brick
Verrassend WinkelWeekend
Azure
Robert Rook
De Twee Spieghels
 Hot House

Haarlem Jazzstad stelt teleur

Op vrijdagavond begint Haartlem Jazzstad pas goed als er ook drie kleinere podia mee gaan doen. Het Proveniersplein had een mooi affiche en opende met het Benjamin Herman 4tet, dat mag je natuurlijk niet missen. Met Joost Patocka op drums, Benjamin Herman op sax, Ernst Glerum op bas en Anton Goudsmit op gitaar speelden ze een geïnspireerde set met natuurlijk veel werk van de cd Hypochristmastreefuzz. Heel erg goed!

Het applaus na de toegift was nog niet weggestorven of het Haarlems straatorkest zette in. Een leuk zooitje ongeregeld dat als entre-act voor deze gelegenheid een jazzrepertoire had ingestudeerd. Was wel even overschakelen, iemand had het zelfs over cold turkey (maar dat zou later pas komen). Na 2 nummers was het al weer over, want hoewel van een ander niveau dan Benjamin Herman was het gewoon leuk en ze hadden evenveel speelplezier.

Om tien uur stonden de Jazzinvaders klaar om te spelen, maar er zijn technische problemen en het straatorkest gaat nog een tijdje door. Dan lijkt het dat het goed gaat komen, het straatorkest wordt bedankt voor de moeite en dan begint het lange wachten, technici proberen van alles maar het lukt nog steeds niet, de muzikanten balen verschrikkelijk want willen gewoon spelen en het publiek baalt want wil gewoon muziek en haakt langzamerhand af, er zijn tenslotte nog meer podia in de stad.
Om 11 uur is dit het beeld en geen teken dat daar snel verandering in zal komen dus dan maar even bij de andere podia op en rond de Grote Markt gaan kijken. En dat blijkt geen beste timing want zowel op het hoofdpodium als op 1 van de kleinere podia is het pauze. Het enige podium waar nog wel muziek is is niet te bereiken omdat iedereen daar nu staat. Jammer, 1 uur geweldige muziek gezien, 3 kwartier enorme lol en verder niets, een beetje mager voor een festival.

LINKS:
Benjamin Herman
Anton Goudsmit
Ernst Glerum
Joost Patocka
Haarlems straatorkest
Jazzinvaders
Haarlem Jazzstad

Glerum Omnibus toont veel variatie

Het was een wat druilerige zondagmiddag en dus tijd voor een opbeurend stuk muziek. Hot House had Ruben Hein, Ernst Glerum en Joost Patocka weten te strikken en de middag kon niet meer stuk. Het concert maakte deel uit van de Glerum Omnibus 57 variations toer, naar aanleiding van hun nieuwste cd.

Ernst Glerum behoeft natuurlijk geen nadere introductie. Hij leefde zich helemaal uit op zijn minibas en hanteerde daarbij ook regelmatig zijn strijkstokken (een Franse en een Duitse) en hij praatte de nummers aan elkaar op een manier die de sfeer enorm verhoogde. Geen afstandelijke, introverte musici, maar meer een sfeer van vrienden onder elkaar. Genieten.

Drummer Joost Patocka kennen we vooral door zijn samenwerkingen met Benjamin Herman, leuk hem eens in een andere rol te zien. Want ook hier was hij helemaal in zijn element en het samenspel met de anderen was prima in orde.
De muziek bestond uit nummers die opgebouwd waren rond een thema, gevold door variaties daarop. Af en toe neigde het een beetje de kant van moderne klassieke muziek op te gaan, vooral als Ernst Glerum zijn strijkstok hanteerde, maar vervolgens keerde het altijd weer terug naar de jazz.

Ruben Hein speelde lekker piano en zong tegen het eind zelfs nog een nummer. Ernst Glerum waarschuwde ons vooraf dat dat een helemaal fout nummer zou worden, maar het tekende de uitstekende sfeer dat ze het toch speelden. Want om Too Much van de Spice Girls te verjazzen gaat wel erg ver, maar in handen van dit trio ontstond er wat moois.
Het was tekenend voor het hele optreden en de geweldige sfeer, zowel op het podium als in de zaal. Een prima optreden van een prima groep.

LINKS:
Ernst Glerum
Joost Patocka
Ruben Hein
Leids Jazztrio

IJazz goed van start

De eerste editie van IJazz was vorig jaar wat ons betreft een groot succes. Reden om dit jaar weer te gaan. De sfeer was goed, de muziek was uitstekend, maar toch was het niet als vorig jaar.

Het festival opende om 5 uur met Margriet Sjoerdsma en haar band, een kwartet verder bestaande uit bas, drums en piano. Het publiek stroomt langzaam binnen en de zon breekt langzaam door.

Margriet Sjoerdsma is een prima zangeres en ook haar band is helemaal in orde en dat zorgde er dan ook voor dat menigeen in het Duvel Droomschip bleef staan.

Vlak daar achter, op het podium De Kraan speelde Ray Harris & The Fusion Experience, funky grooves heet dat tegenwoordig, maar het swingde gewoon de pan uit met een rauwe zanger en poppy-jazz of jazzy-pop.
Pal naast De Kraan lag het Load Out Stage en de optredens overlapten elkaar daar. Voor het publiek was het waardeloos en zelfs de muzikanten hadden er last van.
Daarom werd later het programma op de beide podia aangepast, waardoor er niet meer op twee podia tegelijk werd gespeeld.

Maar Benjamin Herman zat er toch even mee in de eerste helft van zijn set. Een rustig nummer werd over geslagen en de enige oplossing was gewoon harder spelen.

En dat deden ze dan ook met een geweldige Carlo de de Wijs op Hammondorgel inclusief bas-voet-pedalen.

Martijn Vink was ook onverstoorbaar en drumde goed door, misschien ook wel de redding van dit bizarre optreden.

Na 3 nummers was het optreden op De Kraan gelukkig afgelopen en konden Benjamin Herman en gitarist Martijn van Itterson hun concert normaal afmaken.

Als Benjamin Herman even niet hoefde te spelen liet hij toch duidelijk merken er helemaal in te zitten. Het eerste hoogtepunt van de dag.

Tussendoor nog even tijd om het einde van de set van Room Eleven te bekijken op het grote podium De Helling. Al een tijdje niet meer gezien, maar hoewel het meer pop dan jazz is, vergeten ze hun jazzroots niet. Leuk!

Op de pont naar de NDSM-werf kwam ik ze al tegen, de muzikanten van Diggedyshweng. Hier speelden ze op het Young Talent Stage en streden om de IJazz prijs en een plaats in het programma van Boris. Niet alle kandidaten gezien, maar deze band speelde goed en vooral de krachtige zangeres maakte indruk. Hou ze in de gaten. Uiteindelijk won Casper Tromp, de pianist van deze band de IJazz Award voor beste muzikant.

De Bahama Soul Club is een kleine bigband met een Zuid Amerikaans en soulachtig repertoire. Zeer dansbaar en zeer gezellig.

Bij het optreden van Sabrina Starke begon het eindelijk druk te worden, de soul/funk sloeg goed aan bij het publiek in de volle Duveltent.

Terug bij het Young Talent Stage nog een stukje meegenomen van Amter, een goed modern-traditioneel jazzensemble, dat helaas wat overstemd werd door het hoofdpodium, waar op dat moment Deodato speelde. Goede muzikanten, waarbij vooral de trompettist indruk maakte.

Terug bij het Load Out Stage voor het tweede volledige optreden, nu van BBG, Bennink, Borstlap en Glerum. Niets nieuws, niets verrassend, maar zo ongelooflijk goed! Boeiend van de eerste tot de laatste noot.

Han Bennink had genoeg aan een snaredrum om de boel op zijn kop te zetten, en zelfs het podium was op een gegeven moment voldoende, de meester in optima forma.

Michiel Borstlap verraste ons laatst al op The Hague Jazz, maar ook nu weer. Wat een geweldige pianist.

En Ernst Glerum is natuurlijk niet voor niets de meest recente winnaar van de Boy Edgarprijs. Een ijzersterk trio.

Na het optreden van BBG was er weer tijd voor wat korte impressies. zoals het Hi-Fly Orchestra dat begon als zesmans formatie met Zuid Amerikaanse ritmes.

Tegen het eind kwam er ook een zangeres bij, die de boel verder opzweepte. Vooral het slotnummer (Crosstown Traffic van Jimi Hendrickx) maakte indruk.

Ondertussen op het Young Talent Stage had het Nationaal Jeugd Jazzorkest plaatsgenomen, een jonge big band, die met behulp van doorgewinterde solisten een leuk moptreden neerzetten.

Op een boot naast het festivalterrein speelde het Scallymatic Orchestra nummers van hun nieuwe cd Annie Get Your Gun. Te weinig van gehoord om een oordeel over te geven, maar het klonk goed.

Want het hoogtepunt van de avond, Eric Vloeimans Gatecrash (niet Eric Vloeimans en band, domme aankondiger) stond alweer klaar op het Load Out Stage. Heben deze band al een aantal keren gezien, vorig jaar nog in Rotterdam en Haarlem, maar iedere keer worden ze beter.

Eric Vloeimans is natuurlijk de beste trompettist van Nederland en dat was ook nu weer te horen. Ze speelden veel nummers van hun eerste 2 cd's, maar zijn daarin enorm gegroeid.

Jeroen van Vliet is de tweede spil van de band op zijn Fender Rhodes en is verantwoordelijk voor het nummer Hyper, de absolute toegift van het optreden.

Basis achter het geheel is bassist Gulli Gudmundsson, die onvermoeibaar doorspeelt op elektrische of akoestische bas. In september komt de nieuwe cd van Gatecrash uit en de nummers die ze daar alvast van speelden zijn beter dan ooit.

Jasper van Hulten was verhinderd deze avond, maar Pascal Vermeer was een waardige vervanger op drums. Zeker in het nieuwe nummer Parade, een weergaloos stuk. En het was natuurlijk een fantastisch optreden van Gatecrash, ondanks de magere opkomst, ondanks de temperatuur, het absolute hoogtepunt van de dag.

Al met al was het een prima eerste dag van het IJazz festival. Zaterdag en zondag gaat het door, dus ga kijken, vooral Kiteman is meer dan de moeite waard.

LIJKS:
Margriet Sjoerdsma
Ray Harris & The Fusion Experience
Benjamin Herman
Room Eleven
Diggedyshweng
Bahama Soul Club
Sabrina Starke
BBG
Hi-Fly Orchestra
Nationaal Jeugd Jazzorkest
Scallymatic Orchestra
Eric Vloeimans Gatecrash

Supergroep overtreft zichzelf

Het was een mooie affiche zaterdagavond in De Burcht in Leiden. Anderson-Bennink-Möbus-Glerum-Kemenade is met recht een supergroep, vijf topmuzikanten met een toprepertoire. Ze speelden 7 concerten in zeven dagen, waaronder twee in Duitsland, en sloten dit af met een optreden in Leiden, georganiseerd door Hot House.

Altsaxofonist Paul van Kemenade is de man die steeds maar weer op zoek is naar nieuwe combinaties en die ook vindt. Maar deze combinatie was de beste die we van hem zagen. En daarin waren we niet de enigen, de zaal was muisstil of klapte zich de blaren.

De combinatie van altsax en trombone kom je niet zo vaak tegen in een kleine groep, maar Ray Anderson paste hier helemaal in. Zowel zijn solo's als zijn duetten met Paul van Kemenade waren ongehoord.

Gitarist Frank Möbus kenden we nog niet maar is een enorm goede jazzgitarist, zo eentje die niet voortborduurt op gebaande paden, maar op zoek is naar een nieuw geluid, en dat vindt hij!

Het optreden had, zoals verwacht, een hoog improvisatiegehalte, ook bas en drums droegen hun steentje daarin bij, maar bassist Ernst Glerum wist in ieder nummer de groep weer naar het basisthema te sturen.

Andere rots in de branding was de altijd weer geweldige en niet te stuitten drummer Han Bennink. Ja, wat moet je over hem nog zeggen, een living legend die zich geheel ten dienste van de groep stelde.
Zeven optredens in een week is natuurlijk veel, maar daardoor waren ze zó goed op elkaar ingespeeld, dat alles klopte, alles goed ging. Een onvergetelijk concert van vijf topmuzikanten, waarbij alles klikt.

Elke saxofonist heeft een eigen houding bij zijn spel, zo ook Paul van Kemenade. Dit beeld is gebaseerd op een optreden van hem in Leiden in 2007 met zijn quintet en drie Afrikaanse muzikanten. Dit keer leek hij iets beweeglijker dan toen, maar het blijft een ingetogen speler. Het beeld is gemaakt door beeldhouwer Lucia Bronsveld. Op haar site nog meer beelden van muzikanten.

LINKS:
Paul van Kemenade
Ray Anderson
Frank Möbus
Ernst Glerum
Han Bennink
Lucia Bronsveld
Hot House