Nieuwe geluiden en oude bekenden bij Jazzdag 2012

Dit jaar voor de tweede keer naar de Jazzdag in LantaarnVenster in Rotterdam. Conferenties, matchmaking, het is het grootste jazz netwerk evenement van Nederland. En er is vooral heel veel muziek, te beginnen met een live uitzending van Mijke's Middag op Radio6. Begint gelijk al goed met het Michiel Stekelenburg Quartet. Met Tom Beek op sax, Guus Bakker op bas en Pascal Vermeer op drums. Nu spelen ze drie nummers, vanavond een showcase van een half uur.

Mijke's Middag is een soort overgang tussen het conferentieprogramma dat 's-middags plaatsvindt en de showcases die vanavond worden gehouden. Vooral ook een voorproefje van de showcases met nu een kort optreden van de Jazzinvaders. Al veel vaker gezien, maar altijd vernieuwend deze Dutch Nu-Jazz sensatie. Later vanavond nog een showcase.

Muzikale rode draad in het programma is Ob6sions, de huisband van Mijke's Middag. Met Efraïm Trujillo (sax), Jeroen van Helsdingen (toetsen), Sven Schuster (bas) en Victor de Boo (drums). Ze spelen eigen nummers en zijn net als vorig jaar een genot om naar te luisteren. In september komt hun eerste cd uit!

Ook Cubrabob speelt een drietal nummers, een mix van muziek uit Cuba en Brazilie en stevige jazz. Spelen vooral nummers van hun eerste cd en dat gaan ze vanavond nog eens doen bij de showcases.

En dan zijn er ook nog wat verrassingsoptredens, want de halve Nederlandse jazzwereld is vandaag in Rotterdam. Robert Rook en Thomas Winther Anderson bijvoorbeeld en deze zangeres en gitarist, die dan samenspelen met de Ob6sions.

Dan is het tijd voor het avondprogramma met de showcases voor de (inter)nationale pers en bookers. Optredens van een half uur, telkens drie of vier tegelijk. Het begint met een optreden van het Willem Breuker Kollektief, dat hiermee hun afscheidstournee in november en december aankondigen. Premiere 8 november in de Leidse Schouwburg.

Tot nu toe veel leuks, maar weinig nieuws gehoord, maar dat wordt wel anders met het indrukwekkende optreden van Celine Cairo. Ze begint haar set in de altijd rumoerige foyer van LantaarnVenster met een solonummer en haalt vervolgens bassist Mart Jeninga, (alt)violiste Anne Bakker en drummer Tim Vermulst erbij. Met jazz heeft het misschien niet veel te maken, het is gewoon een geweldige singer-songwriter met een prachtige stem! En de foyer is zo goed als stil, dan heb je toch wel iets in je mars. Hou ze in de gaten en zeker ook de cd waar ze nu mee aan de slag zijn.

December vorig jaar zagen we het New Rotterdam Jazz Orchestra in de Leidse Q-Bus samen met Eric Vloeimans. Een onvergetelijk concert toen. Vanavond spelen ze muziek die ze geschreven hebben voor een film en dat valt toch iets tegen, afgezien van een prachtige solo van hoornist Morris Kliphuis (Kapok) wordt het tijd om wat te gaan eten. Maar eind december staan ze weer in de Q-Bus samen met Anton Goudsmit, dat gaan we niet missen!

En over Leiden gesproken, de groep New Morning zagen we onlangs nog in De Twee Spieghels. Was toen nog en soort try-out, nu voor echt. En in een paar maanden kun je enorm groeien, was het toen nog zoeken, nu hebben drummer Jeroen Vrolijk, gitarist Angelo Boltini, bassist Xander Buvelot en saxofonist Paul van der Feen hun draai helemaal gevonden. Perfecte fusion, niet echt héél erg toegankelijk, maar alles klopt!

En over De Twee Spieghels gesproken, daar speelde vorig jaar het Crescent Double Quartet óók al een try-out. Was toen overdonderend en is het nu weer! Op de altviool trouwens is het Anne Bakker, eerder vanavond nog gezien bij Celine Cairo. Zagen het Crescent Double Quartet ook al in 2010 bij Jazz'in de Gracht in Den Haag.

De vorige showcase was niet meer in LantaarnVenster, maar in Hotel New York en dit jaar is er een derde locatie bijgekomen, Kantine Wilhelmina op Katendrecht, via de nieuwe Rijnhavenbrug. Daar spelen De Nazaten een aanstekelijke set. Leuk dat Katendrecht nu echt bij de Rotterdamse Cultuur is getrokken.

Terug in Hotel New York speelt het Michiel Stekelenburg Quartet de sterren van de hemel. Al eerder te horen bij Mijke's Middag spelen ze nu toch écht alles bij elkaar. In november 2010 in De Twee Spieghels zagen we hier al brood in, de drukte vanavond bevestigt dat!

Rustiger is het even verderop bij het Sebastiaan van Bavel trio. Met Maciej Domaradzki (bas) en Remi Troost (drums) geven ze een verstild, bijna klassiek concert. Mooi, maar iets te introvert voor het grote publiek.

Dan weer terug naar LantaarnVenster om nog een staartje van de Jazzinvaders mee te pikken. Voor hun komende, vierde, cd hebben ze zich op disco-repertoire geworpen. En dat klinkt weer heel anders dan hun oudere repertoire, maar minstens zo interessant!

In de grote zaal wordt afgesloten met de groep Køgging, best mooi maar iets te zoetsappig. Voor crooners en Wouter Hamel fans, zou dus best een groot succes kunnen gaan worden de komende jaren.
Overigens zijn er zo veel optredens, dat het onmogelijk is ze allemaal te zien, dus waarschijnlijk nog heel veel prima muziek gemist.

Het is een mooie Jazzdag in Rotterdam vandaag, met veel uitstekende muziek, maar met weinig verrassingen omdat we veel groepen al eerder (en vaak in Leiden) zagen. Uitzondering is Celine Cairo waar we waarschijnlijk nog veel van gaan horen en op de valreep is er nog een overdonderend optreden van D-Felic's New Quintet. D-Felic is producer/dj die hier vanavond de foyer op zijn kop zet. Met Harry Emmery op bas, Eric Hoeke op drums, Wiboud Burkens op toetsen en Michael Varekamp op trompet improviseren ze de sterren van de hemel. Prachtige afsluiting van een prima Jazzdag!

LINKS:
Michiel Stekelenburg Quartet
Jazzinvaders
Ob6sions
Cubrabop Quintet
Willem Breuker Kollektief
Celine Cairo
New Rotterdam Jazz Orchestra
New Morning
Crescent Double Quartet
De Nazaten
Sebastiaan van Bavel
Køgging
D-Felic's New Quintet
Jazzdag

Haarlem Jazzstad stelt teleur

Op vrijdagavond begint Haartlem Jazzstad pas goed als er ook drie kleinere podia mee gaan doen. Het Proveniersplein had een mooi affiche en opende met het Benjamin Herman 4tet, dat mag je natuurlijk niet missen. Met Joost Patocka op drums, Benjamin Herman op sax, Ernst Glerum op bas en Anton Goudsmit op gitaar speelden ze een geïnspireerde set met natuurlijk veel werk van de cd Hypochristmastreefuzz. Heel erg goed!

Het applaus na de toegift was nog niet weggestorven of het Haarlems straatorkest zette in. Een leuk zooitje ongeregeld dat als entre-act voor deze gelegenheid een jazzrepertoire had ingestudeerd. Was wel even overschakelen, iemand had het zelfs over cold turkey (maar dat zou later pas komen). Na 2 nummers was het al weer over, want hoewel van een ander niveau dan Benjamin Herman was het gewoon leuk en ze hadden evenveel speelplezier.

Om tien uur stonden de Jazzinvaders klaar om te spelen, maar er zijn technische problemen en het straatorkest gaat nog een tijdje door. Dan lijkt het dat het goed gaat komen, het straatorkest wordt bedankt voor de moeite en dan begint het lange wachten, technici proberen van alles maar het lukt nog steeds niet, de muzikanten balen verschrikkelijk want willen gewoon spelen en het publiek baalt want wil gewoon muziek en haakt langzamerhand af, er zijn tenslotte nog meer podia in de stad.
Om 11 uur is dit het beeld en geen teken dat daar snel verandering in zal komen dus dan maar even bij de andere podia op en rond de Grote Markt gaan kijken. En dat blijkt geen beste timing want zowel op het hoofdpodium als op 1 van de kleinere podia is het pauze. Het enige podium waar nog wel muziek is is niet te bereiken omdat iedereen daar nu staat. Jammer, 1 uur geweldige muziek gezien, 3 kwartier enorme lol en verder niets, een beetje mager voor een festival.

LINKS:
Benjamin Herman
Anton Goudsmit
Ernst Glerum
Joost Patocka
Haarlems straatorkest
Jazzinvaders
Haarlem Jazzstad

Jazz Hillegersberg steeds breder

Jazz Hillegersberg vierde dit jaar zijn 25ste editie en pakte ook dit jaar weer flink uit. Op de derde dag opende het met het Nomi Rosenberg Trio, die we daar vorig jaar ook al zagen. Gypsy jazz van het zuiverste water en als altijd virtuoos.

De belangrijkste reden om deze dag uit te kiezen was het optreden van Bertus Borgers & The Foyer Rock Band. Tegenwoordig speelt hij meer rock dan ooit en nog Nederlandstalige teksten ook, licht filosofisch en soms melancholisch. Nederlandstalig hoeft niet altijd platvloers te zijn.

Saxofonist en zanger (en heel even gitarist) Bertus Borgers is vooral bekend van Sweet D'Buster, zijn werk voor de Golden Earring en als oprichter van de Popacademie. Hij treedt niet vaak op met zijn eigen repertoire, dus dit was een mooie gelegenheid hem eens te zien.

De Foyer Rock Band is zijn begeleidingsband zonder vaste samenstelling. Op de cd Z.G.A.N. uit 1993 kende elk nummer zijn eigen bandsamenstelling. Zijn broer Ruud Borgers speelde toen en nu prima gitaar en het grootste deel van het optreden bestond uit nummers van die cd.

Luuk speelde bas (achternaam niet goed verstaan) maar deed het uitstekend. Het repertoire was vooral rock en rhythm & blues, maar speciaal voor dit optreden, "omdat het een jazzfestival is" hadden ze een nummer van Thelonius Monk ingestudeerd. Blijkt deze rockband ook uitstekend jazz te kunnen spelen!

Drummer Koen was ook uitstekend op dreef en vormde een prima duo met Luuk op de bas. Hoogtepunten van het optreden waren toch de oude Sweet D'Busternummers (o.a. Bread, Hard Stone Jungle en Still Believe), die veel funkier en jazzier waren dan het nieuwe repertoire. En ijzersterke nummers waren en zijn het. Bertus Borgers is nog steeds een van Nederlands beste saxofonisten en bij een optreden niet afhankelijk is van zijn oude successen, maar met het nieuwe materiaal ook weet te overtuigen. 90 minuten dik genieten!

Daardoor helaas wel het grootste deel van het optreden van Monsieur Dubois gemist, maar ja, die zijn wel vaker te zien. Maar het laatste nummer klonk uitstekend en volgens het publiek was de rest ook puik. Vorig jaar zagen we Monsieur Dubois ook al in Hillegersberg, maar toen met Joeseph Bowie.

Ook al eerder zagen we The Burrito's en dat bleek te kloppen, ze stonden hier al voor de 24ste keer. Lekkere vette blues met een prima mondharmonicaspeler. Het meest opvallende was verder de nieuwe lokatie van dit podium, dat verhuisd was naar de overkant van de straat.

En dan zijn er altijd de looporkesten, die her en der tussen de vier podia zijn te vinden. Lijkt er op dat dit een verdwijnend fenomeen dreigt te worden, want op de site en in het programma boekje is er weinig of niets over te vinden.

De looporkesten zijn meestal van een hoog dixieland gehalte, altijd leuk om tegen te komen en een waardevol intermezzo als er verder even niets te doen is. Wel in stand houden dus!

En er is altijd wel een looporkest dat juist weer helemaal uit de toon valt, op positieve wijze. Zoals dit bandje dat drie dames in het roze aanzette tot meezingen. Veel te leuk om in een (programmatisch) hoekje weg te stoppen.

Southern Comfort is een van alle markten thuis coverband, die hier een leuke mix van jazz en pop ten gehore bracht. Lekker easy-listening voor wie daar behoefte aan had. Volgend jaar weer?

Blue Voice zagen we ook al vorig jaar, weinig opwindend maar gedegen muzikanten. Lekker swingende bop zonder uitschieters. Een combinatie van eigen nummers en covers. Visueel een beetje statisch, de meest onbeweeglijke saxofonist in de muziekwereld.

Barking Dogs & George Kooymans waren er ook al vorig jaar en het repertoire was niet veel veranderd. Covers waarop George Kooymans meespeelde en oude(re) Earring nummers waarop George ook nog zong. Leuk voor Earring fans, verder niks mis mee, maar jazz? Nee!.

Tot besluit waren er nog de Jazz Invaders, donderdag nog gezien op het Rapenburgconcert in Leiden tussen het onweer door, nu hadden ze meer tijd. Net als Monsieur Dubois behoren ze tot het NuJazz gebeuren. Swingend feest verzekerd dus!

Kern van Jazz Invaders is drummer/producer/programmeur Phil Martin die dus behalve drumt ook zijn laptop in de gaten moet houden.

Rolf Delfos is soort van bandleider voor de rest en speelt ook zelf de sterren van de hemel.

Zangeres Linda Bloemhard deed maar de helft van het optreden mee, de overige nummers waren instrumentaal. Met haar soulvolle stem en de swingende muziek was het publiek zels geneigd om te dansen. Dancing in the Streets!

De overige muzikanten behoren niet tot de officiele groep, maar waren daarom niet minder. Kees op trompet en flugelhorn was bijvoorbeeld uitstekend.

De tweede saxofonist mocht er ook zijn, maar meer dan de naam Peter is niet voorradig. Jazz Hillegersberg is desondanks een heel gezellig festival, hoewel er erg veel sigaren gerookt worden.

Ook Erwin Hoorweg was niet van de partij, maar zijn vervanger was uitstekend.
Jazz Hillegersberg is een leuk festival, maar na drie keer zitten er misschien iets te veel herhalingen in. De programmering van Bertus Borgers en Jazz Invaders maakten dit bezoek toch weer zeer de moeite waard.

LINKS:
Jazz Hillegersberg
Bertus Borgers
Monsieur Dubois
Blue Voice
Barking Dogs
Jazz Invaders

Waterige start Rapenburgconcert

Het Rapenburgconcert speelt zich drie dagen lang af op en rond het Rapenburg. Het hoofdpodium ligt in de gracht en de mooiste plaatsen zijn te vinden met een boot voor het podium. Maar ook vanaf de oever is het goed te volgen. Door het onweer dat over Leiden trok was het niet erg druk, zowel op als naast het water, en begon het openingsconcert van de Jazzinvaders ruim een uur leter dan gepland.

De basis van de muziek is in de studio gemaakt, de muzikanten op het podium vullen dat aan. Lekker groovende funky jazz met twee saxofonisten, waaronder Rolf Delfos, en een trompettist. Drummer en programmeur Phil Martin vult de basistracks vakkundig aan en de gast toetsenist (bij afwezigheid van Erwin Hoorweg) speelde mee alsof hij dit al vaker had gedaan. Finishing touch was zangeres Linda Bloemhard.
Een prettig concert dat helaas ingekort moest worden vanwege de rest van het programma, maar het was nog niet afgelopen of de eerste druppels begonnen alweer te vallen en binnen vijf minuten brak het noodweer weer los. Tijd om huiswaarts te keren en de rest van het programma te laten voor wat het was, als het al is doorgegaan.

LINKS:
Jazzinvaders
Rapenburgconcert