Posts tonen met het label Kuenta i Tambu. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kuenta i Tambu. Alle posts tonen

zaterdag 17 september 2016

Prachtig muziekprogramma tijdens de NKK16

Op de derde zaterdag van september is het Steegfeest, maar na het eten en de prijsuitrijking toch snel naar de Nacht van Kunst en Kennis, want daar staat nog veel mooie muziek op het programma. Zoals gitarist Marzio Scholten en zangeres Margriet Sjoerdsma met jazzy Americana en poppy country, héél erg mooi! Marzio al vaker gezien, vaak in De Twee Spieghels, maar de laatste keer was alweer eind 2013 met zijn band Identikit. En ook Margiet zag ik al eerder (maar dat was ik vergeten, sorry Margriet), in 2009 op het IJazz festival in Amsterdam en in 2014 een nummer met Qeaux Qeaux Joans in Den Haag. Maar deze verrassende combinatie is weer compleet anders en heel bijzonder, jammer alleen van de locatie in de receptiezaal van het Academiegebouw naast de bar, deze muziek had beter verdient. Volgend jaar een herhaling bij Jazz in de Kamer?
Tussendoor even naar de Wintertuin in de Hortus, waar Kuenta i Tambu nog steeds niet weet te overtuigen. Aan energie ontbreekt het ook nu niet, maar net als vorig jaar bij De Nobel en twee jaar geleden op Werfpop, weten ze de halfvolle kas maar deels aan het dansen te krijgen.
Terug naar het Academiegebouw waar in het Klein Auditorium een bijzonder optreden staat te gebeuren. Maarten Ornstein componeerde vorig jaar een muziekstuk in 17 delen rondom het Higgs deeltje, vandaag worden hier 5 delen van gespeeld. Het Higgs deeltje? Gelukkig is Vincent Icke erbij om een inleiding te geven.
Wordt je als leek ook niet veel wijzer van, maar het klinkt vreselijk spannend allemaal. En dat geldt zéker voor de muziek, een mengeling van jazz, modern klassiek en vrije improvisatie met muzikanten uit alle (muzikale) windstreken. Met componist Maarten Ornstein op (bas)klarinet, die al vaker in Leiden was met zijn groep DASH! in De Twee Spieghels en de combinatie Kunst en Kennis al eerder aanging in het programma Dash In Space, een improvisatie bij beelden van de allereerste bemande ruimtevlucht van Yuri Gagarin in 1961 (gezien in Splendor in Amsterdam). En de geweldige cellist Jörg Brinkman die in allerlei projecten meespeelt, maar op dit blog vooral te zien is met Lavalu. Nu weer hier. Jammer dat er zo weinig publiek op af is gekomen, dit geweldige optreden had écht een volle bak verdient!
Nog even terug naar het Steegfeest en dan weer door naar Gebr. De Nobel voor het eindfeest van de Nacht met een overdonderend optreden van My Baby, daar krijg je nooit genoeg van. Gelukkig is het hier wel goed druk en de sfeer zit er helemaal in. Kan ook niet anders met hun Voodoo blues. Prachtige afsluiter van deze Nacht van Kunst en Kennis die een prima (maar matig geadverteerde) muziekprogrammering kende en waarbij het podium in de Boerhavetuin node werd gemist.

LINKS:
Marzio Scholten
Margriet Sjoerdsma
Kuenta i Tambu
Maarten Ornstein
Jörg Brinkmann
Vincent Icke
My Baby
Nacht van Kunst en Kennis

vrijdag 4 december 2015

Er is er één jarig!

Een jaar geleden opende Gebr. de Nobel zijn deuren in Leiden en dat moet nu, een jaar later, natuurlijk gevierd worden. Niet zo uitbundig als de opening, maar wel net zo leuk. De eerste band van vanavond is gelijk al raak, want DOOL is de nieuwe band van Ryanne van Dorst, beter bekend als Elle Bandita. Dat was al een geweldige band, maar dit is nog een graadje beter! Verrassing van de avond, goed gespot door Gebr. de Nobel!
De muziek van DOOL is één bom energie, een hechte en heftige hard rockende band, een echte nieuwe aanwinst voor het Nederlandse rocklandschap. Mogen ze in 2016 op élk festival in Nederland (en daarbuiten) staan? En dan blijkt Ryanne ook nog eens een heerlijk, warm mens te zijn die graag even poseert met haar fan, de Leidse dichter Pink Meltzer.
In de grote zaal speelt inmiddels het Broken Brass Ensemble. Een heerlijk allegaartje van jazz, funk en balkan muziek met een leuke act. Doet het misschien beter op een festival als Werfpop in 2013 op het middenveld, maar staat ook hier zijn mannetje.
Heel erg druk is het nog niet vanavond (was vorig jaar wel anders) en ook Kuenta i Tambu trekken nog geen volle zaal. Opzwepende Afrikaanse ritmes zetten de zaal nauwelijks op zijn kop.
En dat doet vervolgens het Cairo Liberation Front weer wel met allerlei multimedia en zelfs buikdanseressen. Bij tijden hilarisch, hoewel muzikaal weinig innovatief. Het zegt wel iets over de koers van Gebr. de Nobel vandaagdedag, persoonlijk zou ik toch liever wat meer échte bands als bijvoorbeeld DOOL zien hier. Leidse Glibber was er natuurlijk ook bij en hier is zijn verslag.

LINKS:
DOOL
Pink Meltzer
Broken Brass Ensemble
Kuenta i Tambu
Cairo Liberation Front
Gebr. de Nobel