Posts tonen met het label DOOL. Alle posts tonen
Posts tonen met het label DOOL. Alle posts tonen

zondag 16 juli 2017

Werfpop behoorlijk basic

Het 36ste Werfpopfestival opent swingend met de Leidse band Liquid Sun Collective. Die bestaan nu ruim vijf jaar, de bezetting is hier en daar wel gewijzigd, maar in het halve uurtje dat ze is toebedeeld krijgen maken ze er een feest van met hun op Fela Kuti gebaseerde Afrobeats. Voor wie vandaag te laat was, komende zondag staan ze in het Van der Werfpark bij Picknick.
Het optreden van het Fifty Foot Combo uit België is een aangename verrassing met hun mix van garage, psycho en surf. Uitstekende liveband!
Wat opvalt bij deze editie van Werfpop is dat er naast de twee muziekpodia niet veel meer te doen is. Geen universiteitspodium, geen vintagemarkt, geen signeersessies. Alleen maar eetstands, bars en een silent disco. Behoorlijk basic dus.
Maar zolang de muziek goed is, is er niets aan de hand. Sue the Night zagen we vorig jaar nog semi-akoestisch op Stukafest, nu met een complete band laat ze horen waarom ze zo festivalwaardig is!
Tot zover is het nog goed te doen op Werfpop, maar met de Gentleman's Dub Club uit Leeds wordt het opeens gedateerd. Ska en dubstep die 30 jaar geleden hier niet misstaan hadden, de overdosis harde bas(drum) is onnodig irritant.
Dus maar eens naar de buren van het Theehuis waar Wouter Kiers speelt met Maarten Kruiswijk op drums, Robin Koerts op bas en Ivan Schilder op toetsen en zang. Lekkere blues en jazzcovers en lekkere sate en hamburgers.
Terug weer op Werfpop voor het optreden van DOOL, eerder gezien op de eerste verjaardag van Gebr. de Nobel, ruim een jaar geleden en dat was uitstekend! Nu gaat het wat ten onder door de matige geluidstechniek, véél te véél bas en véél te véél brij. Zonde.
Death Alley is een vrij nieuwe Amsterdamse metalband. In hun bio noemen ze MC5, Blue Öyster Cult en Motörhead als hun voorbeelden, maar live maken ze dat in elk geval niet waar. Jammer.
En dan gaat het kaarsje helemaal uit bij het Dubioza Kolektiv, de Barry Badpak van Bosnie-Herzegovina. Ongein dus, maar wél pas de tweede band vandaag met dansbare muziek. Dat dan weer wel.
We houden het verder maar voor gezien, deze basic Werfpop was érg gezellig, maar de muziek was vandaag grotendeels bijzaak en als dan de overige bijzaken ontbreken wordt het wat karig. Het voelt een beetje als een afsluiter, alsof er volgend jaar geen Werfpop meer zal komen......
Op weg naar huis nog even langs het Theehuis waar 2Unplugged vrolijke covers speelt, altijd leuk voor bruiloften en partijen. Naar huis dus!
Leidse Glibber en 3voor12 Leiden waren er ook, zagen het af en toe anders en zagen af en toe iets anders, maar de gezelligheid van Werfpop neemt niemand ons af!

LINKS:
Liquid Sun Orchestra
Fifty Foot Combo
Sue the Night
Gentleman's Dub Club
Wouter Kiers
DOOL
Death Alley
Dubioza Kolektiv
2Unplugged
Werfpop
Theehuis Leidsehout

vrijdag 4 december 2015

Er is er één jarig!

Een jaar geleden opende Gebr. de Nobel zijn deuren in Leiden en dat moet nu, een jaar later, natuurlijk gevierd worden. Niet zo uitbundig als de opening, maar wel net zo leuk. De eerste band van vanavond is gelijk al raak, want DOOL is de nieuwe band van Ryanne van Dorst, beter bekend als Elle Bandita. Dat was al een geweldige band, maar dit is nog een graadje beter! Verrassing van de avond, goed gespot door Gebr. de Nobel!
De muziek van DOOL is één bom energie, een hechte en heftige hard rockende band, een echte nieuwe aanwinst voor het Nederlandse rocklandschap. Mogen ze in 2016 op élk festival in Nederland (en daarbuiten) staan? En dan blijkt Ryanne ook nog eens een heerlijk, warm mens te zijn die graag even poseert met haar fan, de Leidse dichter Pink Meltzer.
In de grote zaal speelt inmiddels het Broken Brass Ensemble. Een heerlijk allegaartje van jazz, funk en balkan muziek met een leuke act. Doet het misschien beter op een festival als Werfpop in 2013 op het middenveld, maar staat ook hier zijn mannetje.
Heel erg druk is het nog niet vanavond (was vorig jaar wel anders) en ook Kuenta i Tambu trekken nog geen volle zaal. Opzwepende Afrikaanse ritmes zetten de zaal nauwelijks op zijn kop.
En dat doet vervolgens het Cairo Liberation Front weer wel met allerlei multimedia en zelfs buikdanseressen. Bij tijden hilarisch, hoewel muzikaal weinig innovatief. Het zegt wel iets over de koers van Gebr. de Nobel vandaagdedag, persoonlijk zou ik toch liever wat meer échte bands als bijvoorbeeld DOOL zien hier. Leidse Glibber was er natuurlijk ook bij en hier is zijn verslag.

LINKS:
DOOL
Pink Meltzer
Broken Brass Ensemble
Kuenta i Tambu
Cairo Liberation Front
Gebr. de Nobel