Swingen met Licks & Brains

Het is weer gezellig druk in de Tuinzaal van De Burcht, want vanavond speelt de danceble bigband Licks & Brains weer hun maandelijkse concert. Als altijd als gast Frank Montis op Hammond en zang en speciale gast trompettist Rik Mol. Onder de bezielende leiding van Rolf Delfos spelen ze nummers van Frank Montis, Rik Mol en zelfs een van het net gestopte Monsieur Dubois. Maar vooral veel Nederlandse jonge jazzstandards waaronder de nummers Licks & Brains, Just come along Letty en, meer internationaal, het kan ook niet anders, daar is-tie-weer, Sunny.
Op weg naar huis nog even langs de Bad Habits waar de jamsessie nog net bezig is. Met onder andere Ewald Ebing op toetsen en zang en Sven Rozier achter de drums. Net op tijd voor het laatste (lange) nummer: Sex machine van James Brown, met uitstapjes naar Sylvia (Focus) en Another Brick in the Wall (pink Floyd). Een wonderlijke combinatie, maar wel een mooie afsluiting van deze avond.

LINKS:
Licks & Brains
Rik Mol
Frank Montis
Burcht Jazz
Ewald Ebing
Bad Habits

Supergroep in de Leidse Q-Bus

Terwijl het publiek nog binnenstroomt zit de Engelse singer-songwriter David Philips 45 minuten lang zijn melancholische liedjes te zingen. Een opvallende keus voor een voorprogramma van een jazzconcert, of was er sprake van een dubbele boeking? In elk geval weet hij een groot deel van het publiek toch te boeien.
Maar we komen natuurlijk voor Eric Vloeimans en het New Rdam Jazz Orchestra dat hier de premiere speelt van een toertje dat maar drie dagen duurt. En dat zomaar op een dinsdagavond in de Q-Bus! Onze verwachtingen zijn hooggespannen en die maken ze helemaal waar, het is het muzikale hoogtepunt van dit jaar in Leiden.
Het New Rdam Jazz Orchestra is een afgeslankte versie van het Rotterdam Jazz Orchestra, maar met dertien muzikanten nog best groot. En het is een echte all-star bezetting met vanavond Jeroen van Vliet op toetsen, Johan Plomp op bas, Mark Schilders op drums, Tini Thomsen op baritonsax en (bas)klarinet en Reinier Baas op gitaar en een tubaspeelster waarvan we de naam gemist hebben (Juliane Gralle?), en dat is pas de linkerzijde van het overvolle podium.
Want rechts staan ook nog eens Rob van de Wouw en Rik Mol op trompet, Louk Boudestein op trombone, Morris Kliphuis op hoorn, Bart Wirtz en Cyrille Oswald op saxen en dwarsfluit en Miguel Boelens op sax. Bijna allemaal muzikanten die in diverse andere groepen al (veel) vaker zagen.
Het optreden is daar dan ook naar, het is een beetje Gatecrash in een bigband outfit. Ze spelen een groot aantal nummers van Eric Vloeimans, maar ook een aantal nummers (en veel arrangementen) van de andere bandleden. Allemaal even mooi en spetterend. Eén van de weinige muzikanten die we nog niet eerder zagen is Cyrille Oswald, die nog een hele collectie houten blaasinstrumenten bij zich blijkt te hebben.
Zoals onder andere deze houten dwarsfluit, waarmee hij de oerversie van het Prehistorische Rotterdam Jazz Orchestra kleur geeft.
Een avond met Eric Vloeimans is ons nog nooit tegengevallen, maar dit is toch één van zijn beste concerten die we ooit zagen. Zonde eigenlijk dat ze maar drie keer samen spelen, woensdag avond in Gebouw-T in Bergen op Zoom en donderdag in LantarenVenster in Rotterdam. Want zo'n supergroep kom je niet vaak tegen!

LINKS:
David Philips
Eric Vloeimans
New Rdam Jazz Orchestra
Rob van de Wouw
Rik Mol
Louk Boudestein
Morris Kliphuis
Bart Wirtz
Jeroen van Vliet
Mark Schilders
Johan Plomp
Tini Thomsen
Cyrille Oswald
Reinier Baas
Q-Bus

Niets nieuws, maar altijd boeiend

Vorig jaar december stond de Bart Egeter Band ook al in De Twee Spieghels en dat was een fascinerend optreden. En hoewel het optreden vandaag weinig anders is dan toen blijft het van begin tot eind boeien. Zelfde muzikanten (Bart Egeter-piano, Kurt Schwab-tenorsax, Dan Simon-bas en Ton Cornelissen-drums), zelfde repertoire (van de cd Concrete, allemaal composities van Bart op één van Dan na) en evenveel speelplezier. Drie uur met drie uiterst inspirerende, afwisselende en verrassende sets, het is weer een genot, nu-bop van de bovenste plank.

Daarna wordt het kiezen, want drie Leidse podia hebben voor vanavond interessante concerten staan die we allemaal zouden willen zien. Bij Hot House in De Burcht speelt het Wolfert Brederode Quartet, in het LVC speelt Ruben Hein en in de Q-Bus staat Sven Hammond Soul met een uitgebreide bezetting. Waren deze concerten op verschillende dagen geweest dan hadden ze alledrie op ons kunnen rekenen, nu viel de keuze op Sven Hammond Soul en dat is jammer voor de andere twee. Beetje op elkaar afstemmen, beetje overleg zou geen kwaad kunnen, want het is al de derde keer deze maand dat er teveel is op dezelfde dag en komende zaterdag is dat wéér het geval.

Sven Hammond Soul zagen we al veel vaker, maar het sinds het verschijnen van de tweede cd The Marmalade Sessions zagen we bijna geen compleet optreden meer, wel veel stukjes tijdens festivals. Tijd voor een vernieuwde kennismaking. En dat valt niet tegen, integendeel het is een knallend optreden, 90 minuten non-stop met spetterende soul/funk/pop/jazz, alles zit erin.

Sven Figee is een meester achter zijn Hammond en hij heeft zijn vaste bassist Glenn Gaddum meegenomen die samen met drummer Andre Kemp (in plaats van Joost Kroon) de basis van de band vormen. Ook Tim Eijmaal is er deze keer niet bij, maar deze gitarist Roland Dirkse kan er ook wat van. En dan is er de driekoppige blazerssectie met Rik Mol op trompet, Tom Beek op sax en Arjan Muusz op baritonsax. Drie meesters op hun instrumenten, die voor schitterende solo's zorgen. Bij een paar nummers zingt Patty Gaddum ook nog eens dat het een lust is.
Sven Hammond Soul speelt zoals gewoonlijk de zaal plat met een geweldig en vooral swingend optreden. Pech voor Wolfert Brederode en Ruben Hein, maar dit is overduidelijk de beste keus geweest.

LINKS:
Bart Egeter
Kurt Schwab
De Twee Spieghels
Sven Hammond Soul
Leidse Danssalon
Q-bus

Meer Jazz begint mooi

We zagen ze voor het eerst hier in Hooddorp of all places tijdens Meer Jazz in 2006. Sindsdien zagen we ze overal, in Zoetermeer, Delft, Den Haag en Leiden dus leuk ze weer eens terug te zien op Meer Jazz. Blood Sweat & Kiers speelt een mengeling van jazz, rock en rockabilly, altijd feest en deze middag genieten op het zonnige terras van Koffie & Zo.

Eerste band op het eigenlijke festivalterrein, een doorgaans desolaat parkeerterrein maar nu feestelijk muziekgebied was Red and Blues. Van oorsprong een bluesband, maar door de jaren heen veel breder geworden. Gipsy jazz, Roemeense volksmuziek, alles kan bij deze band.

Daarna was het de beurt aan het Alexander Beets Quartet ft. Rik Mol. Maar Rik stond in de file of zoiets, dus de eerste set was alleen het Quartet, gelukkig was Wouter Kiers (had net 4 uur met Blood Sweat & Kiers staan spelen) nog niet naar huis gegaan en op het eind van de eerste set speelde hij twee nummers mee, twee tenorsaxofonisten, dus dat heet dan gelijk een tenor battle. Schitterende Watermelon Man!

Voor de tweede set was Rik Mol er wel bij en ook dat was groots. Hoewel ondertussen Hans Dulfer met zijn Dancebezetting was begonnen lieten de heren zich daardoor niet van hun stuk brengen. Alleen de gevoelige ballades werden overgeslagen.

En ja, Hans Dulfer in Dancebezetting is vooral veel geluid, veel muzikale poeha en weinig inhoud. Maar de tent was behoorlijk vol en de andere drie tenten hadden het moeilijk.

Dan maar even naar het Raadshuis waar het Trio Johan Clement speelde. Misschien wat traditioneler dan Hans Dulfer, maar muzikaal veel interessanter. Frits Landesbergen is de vaste drummer, maar wegens vakantie viel Erik Kooger in, en hoe! Maar Eric Timmermans op bas was ook geweldig. Heerlijke improvisatie jazz.

In de grote tent waar de sponsoren/partners zich ophielden was inmiddels de Trianon Jazz Band begonnen. Traditionele jazz van New Orleans via Dixieland tot Swing. Heel gezellig allemaal.

Ook IntotheJazz was heel gezellig. geen huizenhoge pretenties. gewoon lekker spelen. Licht en luchtig.
Ondertussen stonden Cuby & The Blizzards te spelen, maar daar was geen doorkomen aan. Klonk goed. maar niets van gezien.

Afsluiter voor niet Hoofddorpers was het Barnicle Bill Trio met vergeten standards. Zagen ze al eerder heel kort bij Jazz in de Gracht vorig jaar, toen werd hun optreden afgebroken omdat de boot werd weggesleept, nu moest de laatste trein gehaald worden. Klonk weer geweldig en vooral naar meer, een volgende keer dan maar.
Meer Jazz is een gemoedelijk festival met een breed scala aan muziek en er speelde nog veel meer, maar je kan niet alles zien. Het was genieten.
Zaterdag en zondag gaat het festival nog door, zaterdag met veel Big Bands en zondag ook nog een interessant programma.
LINKS:
Meer Jazz
Blood Sweat & Kiers
Red and Blues
Alexander Beets
Rik Mol
Hans Dulfer
Johan Clement
Trianon Jazz Band
IntotheJazz
Barnicle Bill

Rik Mol Group in Club Bazart Den Haag

Na onze eerste kennismaking met de jazzactiviteiten van Prospero in Den Haag in het museum Beelden aan Zee vorige week met The Ploctones lusten we wel meer. Dus vanavond naar de Rik Mol Group in Bazart, een club/jongerencentrum aan de Loosduinsekade, in een voormalige gymzaal. Heel andere entourage, heel andere sfeer, maar wel weer heel goede muziek.

Rik Mol (trompet en Flugelhorn) bracht eerder dit jaar zijn eerste cd What's on Tonight uit (nog steeds in de race voor een Edison in November, stem hier).

Naast Rik Mol zette Ben van den Dungen de toon op zijn sopraan- en tenorsax. Prachtige solo's speelden de twee, ter promotie van Rik's cd. Maar ook de duetten waren niet te versmaden.

Motor achter het geheel was Sven Figee op Hammond en keyboard, hij zorgde ervoor dat alles binnen de paden bleef, ook als de blazers alle kanten opgingen. Geweldig! Nog liever zien we hem in een hoofdrol met Sven Hammond Soul, zoals op IJazz of in Kijkduin, maar hier was hij toch echt onmisbaar.

Ook drummer Eric Hoeke speelde met verve en zorgde voor de nodige orde in het optreden. Samen met Sven de ruggegraat van het optreden.

We hadden eigenlijk Marius Beets op contrabas verwacht, hij speelt tenslotte ook op Rik's cd, maar vanavond stond Glenn Gaddum er op de bas. Misschien iets minder goed ingespeeld, maar een waardige vervanger.

Op het affiche stond Kim Hoorweg als zangeres vermeld, maar net als eerder in Haarlem werd zij vervangen door Lex Empress. Bescheiden op de achtergrond, maar echt aanwezig als het moest.

Lex Empress improviseert er, net als de blazers, lustig op los. Maar niet te veel en niet te overheersend, gewoon zoals het altijd zou moeten zijn.
Onze eerste avond in Bazart smaakt naar meer, volgende maand Monsieur Dubois en in december Mona Lisa Overdrive, als ons programma dat toelaat gaan we zeker kijken.
En optredens van Rik Mol, in welke bezetting dan ook, is altijd interessant. Ga kijken!

LINKS:
Rik Mol
Prospero
Bazart
Ben van den Dungen
Sven Figee
Eric Hoeke
Glenn Gaddum
Lex Empress

Haarlem Jazzstad 2008 (vrijdag)

Onze tweede dag in Haarlem had een heel ander karakter, de grote tent was weer opgezet en het festival speelde zich verder buiten, grotendeels op en rond de Grote Markt en de Sint Bavokerk, af.

Het New York Ska Jazz Ensemble opende in de grote tent, een vrolijk sextet dat jazz, raggae en ska mengden tot een feest voor het oor.

Een uur lang speelden ze voornamelijk eigen composities, afgewisseld door een enkele cover. Vooral "RockSteady" Freddie Reiter (sax, fluit, zang), Mark Paquin (trombone, zang) en Yao Dinizulu (drums) maakten indruk. Een leuke band en prima opener van de avond.

Op het podium op het Klokhuisplein speelde de Beter R. de Vriesband een combinatie van jazz en blues in een stevig jasje.

De band speelt hecht en met verve met saxofonist Ruud de Vries in de hoofdrol. Prima festivalband.

In de grote tent stond vervolgens José James op het programma. Omschreven als de beste zanger in het jazzsoulgenre sinds Bobby McFerrin kon hij dit in Haarlem niet helemaal waar maken. Of het nu kwam omdat ze rechtstreeks van Schiphol kwamen of dat het licht aan het repertoire dat te weinig afwisseling boodt is moeilijk te zeggen.

Ook de afstelling van het geluid was niet echt geweldig en dat is natuurlijk funest voor een festival met gelijktijdig optredens op meerdere podia, een deel van het publiek had het na een paar nummers wel gehoord en ging de kleinere podia verkennen.

De New Generation Big Band bestaat uit een groep jonge muzikanten die het klassieke big band geluid combineert met funky grooves. Een verfrissend geluid in de soms erg traditionele wereld van de big bands.

Dit jaar treden ze op met zangeres Senna en DJ Maestro. Het was een beetje jammer dat ze het big band geluid met Senna erbij een beetje kwijt raakten, combinaties juichen we altijd toe, maar beide partijen moeten dan wel een gelijkwaardige inbreng hebben. En dat was hier niet het geval.

Het laatste optreden dat we zagen (er was natuurlijk veel meer, maar het was onmogelijk alles te zien) was van Rik Mol en de Ben van den Dungen groep. Vorige maand speelde Rik Mol nog met Sven Hammond Soul in Kijkduin, dit was weer een heel andere combinatie.

Als gast stond zangeres Kim aangekondigd, maar 'door omstandigheden' kon dit niet doorgaan. Ze werd vervangen door een duo bestaande uit een toetsenist en een zangeres, waarvan we de naam niet goed konden verstaan (Lex Empress). En dat was ook een beetje het probleem van dit optreden, het geluid was bagger. De basedrum overheerste alles, de bas was nauwelijks te horen en de zang kwam slecht door. Jammer, want het goede spel van Rik Mol en Ben van den Dungen verzanden nu in een moeras van geluid. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.
Haarlem Jazzstad is een vijfdaags festival waarvan we er twee meemaakten. Twee totaal verschillende dagen, muzikaal gezien was de eerste dag (met Eric Vloeimans en Anton Goudsmit in de Philharmonie) het beste, maar de tweede dag won het in de open lucht aan sfeer.

LINKS:
New York Ska Jazz Ensemble
Beter R. de Vriesband
José James
New Generation Big Band
Rik Mol
Ben van den Dungen
Haarlem Jazzstad