Benjamin Herman Quartet nóg beter

Nog geen twee weken geleden openden ze hun cd presentatie van Hypochristmastreefuzz in het Bimhuis (zie verslag op 4 december 2008) en begonnen een korte toer door Nederland. Bijna op het eind daarvan, nog drie concerten te gaan, speelden ze hun negende optreden in Museum Beelden aan Zee. Het concert in het Bimhuis was fantastisch, maar Beelden aan Zee heeft een aparte sfeer dus toch eens kijken hoe het daar klinkt.

En dat was geen slecht idee, want in die twee weken zijn ze enorm gegroeid. In het Bimhuis was het een geweldig optreden, maar achteraf gezien was de band nog wat onzeker. Niet dat dat toen opviel, maar in vergelijking was dit optreden nóg beter.

Ander verschil was dat we toen de cd nog niet kenden en alles dus compleet nieuw was, nu, met de cd al bijna grijsgedraaid, lag dat anders. Nu zou je naast de reguliere cd ook graag een live opname van één van deze concerten willen hebben. Want dat is toch wel andere koek.

Prangende vragen waar we alleen mee kwamen te zitten was: wat is er met de kerstbomen gebeurd, die in het Bimhuis nog alom tegenwoordig waren, en wat is er gebeurd met het klappertjespistool?
Maar het was een fantastische afsluiting van het eerste seizoen van Prospero@Beelden aan Zee met ruim 150 bezoekers (kunnen ze dit nog ooit overtreffen). Benieuwd wat er volgend jaar gaat komen.

LINKS:
Benjamin Herman
Ernst Glerum
Anton Goudsmit
Prospero
Museum Beelden aan Zee

Mona Lisa Overdrive => Supersize

Ons eerste bezoek aan Club Bazart in Den Haag was een succes (Rik Mol Group op 10 oktober), dus op deze koude vrijdagavond hadden we er wel weer zin in. Mona Lisa Overdrive stond op het programma, een groep rond Jesse van Ruller, Stefan Lievestro, Arno Krijgsman en Hans van Oosterhout. Groovende, hypnotiserende swing stond op het programma, en het resultaat was uitstekend, maar wij hadden er toch iets meer van verwacht.

Jesse van Ruller is natuurlijk een van Nederlands beste jazzgitaristen en dat liet hij horen ook. En hij kan zowel soleren als ondersteunen, iets wat weinig gitaristen kunnen.
Stefan Lievestro speelde geweldig op de bas en was ook de enige die (tussen de nummers) contact maakte met het publiek. En dat was een minpuntje, de groep was iets te afstandelijk, te introvert.
Arno Krijger zagen we al eerder met de Cosmic Scene van Michael Varekamp in een wat prominenter rol op zijn orgel, maar hij vormde een mooie wisselwerking tussen gitaar en orgel.

Muzikale alleskunner en drummer bij Mona Lisa Overdrive was Hans van Oosterhout.Voor ons de revelatie van dit optreden. Enorme drive en zonder hem was Mona Lisa Overdrive maar saai geweest. Nou ja, dat is ook weer overdreven, maar visueel was Hans een verademing.
Mona Lisa Overdrive (om auteursrechterlijke redenen binnenkort Mona Lisa Supersize) is een prima band met spel van een constant, hoog niveau en zeer de meoite waard. Het enige wat ons inziens beter zou kunnen is de variatie in het optreden. Vooral in de eerste set waren de nummers niet sprankelend genoeg, waren er te weinig uitschieters. Bij de tweede set was wat meer variatie met een paar mooie ballads en het uitstekende nummer Mona Lisa Overdrive. Volgend jaar komt er een nieuwe cd, we zijn benieuwd hoe die gaat worden. We houden ze in de gaten.

LINKS:
Mona Lisa Overdrive op MySpace
Stefan Lievestro
Jesse van Ruller
Arno Krijger
Hans van Oosterhout
Prospero
Bazart

Rik Mol Group in Club Bazart Den Haag

Na onze eerste kennismaking met de jazzactiviteiten van Prospero in Den Haag in het museum Beelden aan Zee vorige week met The Ploctones lusten we wel meer. Dus vanavond naar de Rik Mol Group in Bazart, een club/jongerencentrum aan de Loosduinsekade, in een voormalige gymzaal. Heel andere entourage, heel andere sfeer, maar wel weer heel goede muziek.

Rik Mol (trompet en Flugelhorn) bracht eerder dit jaar zijn eerste cd What's on Tonight uit (nog steeds in de race voor een Edison in November, stem hier).

Naast Rik Mol zette Ben van den Dungen de toon op zijn sopraan- en tenorsax. Prachtige solo's speelden de twee, ter promotie van Rik's cd. Maar ook de duetten waren niet te versmaden.

Motor achter het geheel was Sven Figee op Hammond en keyboard, hij zorgde ervoor dat alles binnen de paden bleef, ook als de blazers alle kanten opgingen. Geweldig! Nog liever zien we hem in een hoofdrol met Sven Hammond Soul, zoals op IJazz of in Kijkduin, maar hier was hij toch echt onmisbaar.

Ook drummer Eric Hoeke speelde met verve en zorgde voor de nodige orde in het optreden. Samen met Sven de ruggegraat van het optreden.

We hadden eigenlijk Marius Beets op contrabas verwacht, hij speelt tenslotte ook op Rik's cd, maar vanavond stond Glenn Gaddum er op de bas. Misschien iets minder goed ingespeeld, maar een waardige vervanger.

Op het affiche stond Kim Hoorweg als zangeres vermeld, maar net als eerder in Haarlem werd zij vervangen door Lex Empress. Bescheiden op de achtergrond, maar echt aanwezig als het moest.

Lex Empress improviseert er, net als de blazers, lustig op los. Maar niet te veel en niet te overheersend, gewoon zoals het altijd zou moeten zijn.
Onze eerste avond in Bazart smaakt naar meer, volgende maand Monsieur Dubois en in december Mona Lisa Overdrive, als ons programma dat toelaat gaan we zeker kijken.
En optredens van Rik Mol, in welke bezetting dan ook, is altijd interessant. Ga kijken!

LINKS:
Rik Mol
Prospero
Bazart
Ben van den Dungen
Sven Figee
Eric Hoeke
Glenn Gaddum
Lex Empress

The Ploctones in het museum

We zagen Anton Goudsmit dit jaar al een aantal keren en steeds op bijzondere lokaties. Op IJazz met de New Cool Collective hoog boven en ver weg op een boot, op het Haarlemse jazzfestival met het Robin Nolan Trio, met Fugimundi en met Gatecrash in de prachtige Philharmonie (in plaats van een tent op de Markt) en met The Ploctones in Delft op de Markt. Dit laatste optreden smaakte naar meer en opnieuw was de lokatie op zijn minst verrassend.

Het museum Beelden aan Zee, ontworpen door de architect Quist, is een prima gebouw om beelden tentoon te stellen, maar is akoestisch een monstrum. Veel kaal beton is niet echt bevorderlijk voor een mooi concert. Dat vraagt iets extra's van de muzikanten. Maar het was wel een mooi decor, zo tussen de beelden van Fritz Wotruba. En Prospero organiseert daar iedere eerste woensdag van de maand een jazzconcert, dus het blijkt te kunnen.

Het gebouw stelde dus wel eisen aan het optreden van The Ploctones, vooraf vertelde Anton Goudsmit ons al dat ze in elk geval zachter moesten gaan spelen dan normaal en dat was goed te merken in de eerste set, heel ingetogen, maar niet minder gedreven. In de pauze vertelde hij dat The Ploctones maar 3 of 4 keer per maand optreden, waardoor ze niet terugvallen op routine, maar ieder optreden als een uniek optreden beschouwen. En inderdaad was dit optreden niet te vergelijken met het optreden in Delft, maar minstens zo goed.

Behalve Anton Goudsmit op gitaar schitterden Efraïm Trujillo op sopraan- en tenorsax, Jeroen Vierdag op bas en Martijn Vink op drums. In de tweede set gingen ze pas echt los, met als hoogtepunt het nummer '050'. En de toegift, een duet van Anton Goudsmit en Efraïm Trujillo was ook geweldig. Prettig was ook dat het publiek tijdens het optreden doodstil was, geen 'social talk', iedereen luisterde naar de muziek, zo hoort het ook.
Enige minpunt: wij willen graag de cd van The Ploctones kopen. In Delft hadden ze er maar een bij zich en vandaag hadden ze er ook veel te weinig, want we visten (weer) achter het net. En via de reguliere winkels is de cd niet te koop...

LINKS:
The Ploctones
Museum Beelden aan Zee
Prospero