Voor de tweede maal wordt dit jaar het Jazzfest gehouden in de Amsterdamse Studio/K. Een festival met opkomende en gevestigde musici uit de Amsterdamse jazz scene. In de kleinste van de drie zalen begint het meteen goed met Joris Roelofs op basklarinet en Reinier Baars op gitaar. Beiden al wel een paar keer in Leiden gezien, maar nog nooit samen. Spelen nummers van Monk met een mooie Round Midnight er bij. Prima start van het festival.
Studio/K is een voormalig schoolgebouw dat nu een bioscoop, club en restaurant is. Logistiek een nachtmerrie, zeker omdat één van de bioscoopzalen gewoon in gebruik is en film- en festivalbezoekers elkaar kruisen. Maar daar heeft het Matiss Cudars Quartet geen last van, ze spelen een spannende crossover tussen jazz en pop met veel ruimte voor improvisatie. Met Matiss Cudars op gitaar, Toms Rudzinskis op sax, Lennart Heyndels op bas en Kaspars Kurdeko op drums. Grappig dat drie van de vier al wel eens in Leiden in De Twee Spieghels stonden.
In de andere filmzaal is weer iets heel anders te horen. Groots en meeslepend speelt het Franz von Chossy Quintet een suite in negen delen rond de verdrijving van Adam en Eva uit het paradijs. Een schitterende mix van jazz, klassiek en pop! Met Franz von Chossy op piano, Jeffrey Bruinsma op viool, Alex Simu op klarinet Jörg Brinkman op cello en Yonga Sun op drums. Het festival kan al niet meer stuk.
En er komt nog zoveel moois, zoals het K Trio in het kleine zaaltje. Met Kristján Martinsson op piano, Pat Cleaver op bas Kristijan Krajncan op drums. Spannende experimentele jazz, beetje vergelijkbaar met Tin Men & the Telephone, maar toch ook weer anders. Boeiend.
Uitgekeken naar het optreden van saxofonist Ben van Gelder, want nog nooit op eigen titel gezien. Samen met de ijzersterke ritmesectie bestaande uit Stefan Lievestro op bas en Mark Schilders op drums, die wel vaker samenwerken zoals met Tom Beek of Marzio Scholten. Dus dat zit wel goed. En Ben van Gelder blijkt inderdaad zijn faam waar te maken, wat een schitterend geluid! Hij speelt een combinatie van eigen nummers en standaards, en ook Round Midnight komt (weer) voorbij.
Celine Cairo stond eerder dit jaar op de Jazzdag in Rotterdam en was daar de grote verrassing. Het verrassingselement is er nu dus niet meer, maar het optreden staat als een huis ondanks een paar storende geluidsprobleempjes. Wat een mooie nummers, wat een goede stem en wat een prima begeleiders in de vorm van Anne Bakker op altviool, Mart Jeninga op bas (en op het eind ook even op gitaar) en Tim Vermulst op drums. Maar ook solo klinkt het prachtig!
Ondertussen is het festival helemaal uitverkocht en zijn sommige zalen al snel vol. Geen Dominic J. Marshal, geen Ruben Hein en voor de zekerheid ruim van te voren gaan zitten voor Tin Men and the Telephone, dus ook geen Mechanical Duck. Maar terecht want een kwartier voor aanvang zit de zaal al stampvol. Logisch, want dit is een band die altijd blijft verrassen ook bij zevende bezoek in anderhalf jaar!
Zes weken geleden nog gezien bij Hot House in Leiden en nu vanavond weer met een hele hoop nieuw materiaal. Tony Roe, Lucas Dols (nu met een witte bas) en Bobby Petrov maken er weer een geweldig, ingenieus en humoristisch optreden van, met een leuke bijrol van Anton Goudsmit op antwoordapparaat en video.
Met al die nieuwe nummers zijn een aantal favorieten van het eerste uur verdwenen, maar als altijd zit er nog steeds een verhaallijn in het optreden en oude elementen van verdwenen nummers komen toch weer terug in nieuwe nummers. Jammer alleen van de kleine eendjes, je hebt zo van die favorieten, maar wat er voor is teruggekomen is minstens zo goed!
Het laatste optreden is van de Ploctones, maar omdat dit nog het enige optreden is staat er lange rij voor de deur. Tijd om de laatste tram naar het station te halen, de Ploctones komen tenslotte in januari weer naar Leiden.
Jazzfest Amsterdam is een prima klein festival, met veel muzikanten die wel vaker op dit weblog stonden, maar vandaag vaak in allerlei andere, verrassende samenstellingen. En als je bedenkt dat er maar liefs vijftien groepen speelden, plus dat er een lezing, een workshop, een film en een dj waren en dat het geheel maar € 7,50 kostte in de voorverkoop, dan kun je erop rekenen dat iedereen volgend jaar weer terugkomt!
LINKS:
Reinier Baas
Joris Roelofs
Matiss Cudars Quartet
Franz von Chossy
Jeffrey Bruinsma
Alex Simu
Jorg Brinkmann
Yonga Sun
K Trio
Kristijan Krajncan
Pat Cleaver
Kritján Martinsson
Ben van Gelder
Stefan Lievestro
Mark Schilders
Celine Cairo
Tin Men and the Telephone
Jazzfest Amsterdam
Posts tonen met het label Stefan Lievestro. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stefan Lievestro. Alle posts tonen
zaterdag 10 november 2012
donderdag 10 mei 2012
Prachtig samenspel en stoere solo's bij Marzio Scholten
Een kleine twee jaar geleden kwamen we Marzio Scholten, meestal met een trio, tegen in De Twee Spieghels. Regelmatig keerde hij er terug en het bleef altijd boeiend, maar met zijn complete groep, met Mark Schilders op drums, Stefan Lievestro op bas, Randal Corsen op piano en Yaniv Nachum op sax paste hij daar niet in, wel een keer compleet gezien in De Fuut in Scheveningen.
En vanavond dus hier in het Amsterdamse Bimhuis, voor de presentatie van zijn derde cd Voids, Echoes And Whispers. Terwijl het buiten nog licht is beginnen ze de eerste set met het openingsnummer van die cd, The King Is Dead (Long Live The King). Een prachtig nummer met zowel uitzonderlijk mooi samenspel als sterke solo's van gitaar en sax, maar voor iedereen in de groep is ruimte weggelegd. Het nummer kreeg vorig jaar nog een eervolle vermelding bij de International Songwriting Competition, en terecht.
De avond is gevallen bij de tweede set waarin er weer hard gewerkt wordt, intensief samenspel, maar uiteindelijk met veel plezier omdat het allemaal weer klopt. Nummers zijn af en toe als kleine bergbeekjes die aanzwellen tot woeste bergstromen om uiteindelijk uit te monden in een trage, meanderende rivier. Er worden natuurlijk nummers van de nieuwe cd gespeeld, maar ook een paar oude en een nieuw nummer. Dat moet ook wel want de tweede set duurt net als de eerste een uur.
De tweede set eindigt met Revolution Is Everywhere, dat ook het slot van de nieuwe de is. Het enthousiaste publiek vraagt en krijgt ook nog een toegift in de vorm van een duet van Marzio en Yaniv, een waardige afsluiting van een schitterende avond!
En nu maar hopen dat Marzio niet te groot is geworden voor De Twee Spieghels, maar daar nog eens met een trio langskomt.
LINKS:
Marzio Scholten
Bimhuis
En vanavond dus hier in het Amsterdamse Bimhuis, voor de presentatie van zijn derde cd Voids, Echoes And Whispers. Terwijl het buiten nog licht is beginnen ze de eerste set met het openingsnummer van die cd, The King Is Dead (Long Live The King). Een prachtig nummer met zowel uitzonderlijk mooi samenspel als sterke solo's van gitaar en sax, maar voor iedereen in de groep is ruimte weggelegd. Het nummer kreeg vorig jaar nog een eervolle vermelding bij de International Songwriting Competition, en terecht.
De avond is gevallen bij de tweede set waarin er weer hard gewerkt wordt, intensief samenspel, maar uiteindelijk met veel plezier omdat het allemaal weer klopt. Nummers zijn af en toe als kleine bergbeekjes die aanzwellen tot woeste bergstromen om uiteindelijk uit te monden in een trage, meanderende rivier. Er worden natuurlijk nummers van de nieuwe cd gespeeld, maar ook een paar oude en een nieuw nummer. Dat moet ook wel want de tweede set duurt net als de eerste een uur.
De tweede set eindigt met Revolution Is Everywhere, dat ook het slot van de nieuwe de is. Het enthousiaste publiek vraagt en krijgt ook nog een toegift in de vorm van een duet van Marzio en Yaniv, een waardige afsluiting van een schitterende avond!
En nu maar hopen dat Marzio niet te groot is geworden voor De Twee Spieghels, maar daar nog eens met een trio langskomt.
LINKS:
Marzio Scholten
Bimhuis
zondag 21 augustus 2011
Geweldig dagje Delft Jazz Fest
Na twee dagen Haarlem Jazzstad is het tijd eens naar Delft te gaan. Want ook hier is een jazzfestival aan de gang met vandaag een prachtig affiche. Op 7 podia en in/bij 8 kroegen is er de hele dag muziek te zien. Zoals op de Markt waar de Groover Big Band, onderdeel van de Delftse Studenten Jazzvereniging. Spelen bekende standards en zeker niet onverdienstelijk.
Op het Junior Jazz Festival in De VAK staat nog een big band, het Festival Youth Jazz Orchestra, gemiddelde leeftijd 17 jaar, prima te spelen. Tijdens North Sea Around Town eerder dit jaar deden ze een optreden samen met zangeres Ntjam Rosie en omdat die hier vanavond ook speelt zingt ze vandaag een paar nummers mee.
Maar de meeste tijd brengen we door bij het Jazzity Stage aan de Hooikade, merkwaardige locatie, ver van alle andere podia, maar wel de beste muziek. Het begint nog rustig met Rudebeats, een solo beatboxer met loopstation met een combinatie van rap en dubstep. Leuk intiem optreden.
Jammer van de rottige locatie, want ook bij het optreden van Kern Koppen is er veel te weinig publiek, dat was wel anders eerder dit jaar op de Jazzdag in Rotterdam en op Vlietpop in Leidschendam. Ze verdienen echt beter.
Maar het optreden is weer uitstekend en omdat het niet zo druk is kan je als fan op de foto met Kern Koppen. Gezien #2 was erbij!
Morgen staan ze op het Magneet Festival in Amsterdam en vrijdag samen met het New Cool Collective op het Museumplein bij de opening van de Amsterdamse Uitmarkt.
Ondertussen speelt op de Beestenmarkt het Tom Beek Trio. Door de vele terrassen is het hier altijd gezellig druk en Tom Beek op saxofoon, Stefan Lievestro op bas en voor deze gelegenheid Joost Patocka op drums maken er een prima optreden van. Niet het hele optreden gezien, want natuurlijk valt het samen met het optreden van Kern Koppen. Van allebei de helft dus, hoewel Gezien #1 en #2 bij het Jazzity Stage zijn gebleven.
Daar is het inmiddels flink druk geworden als Jungle by Night een uur lang een spetterende show neerzet. Gisteren nog op Lowlands, vandaag hier. Uitestekende cross-over met lekkere afro-beats, de band geniet volop, het publiek ook.
Dan is het lang wachten voordat eindelijk Typhoon met band begint en als dan ook het geluid nog niet deugt, Typhoon zelf is nauwelijks te horen, is het tijd hier te vertrekken, jammer, maar er is meer.
Want op de Markt is inmiddels Sven Hammond Soul begonnen en dat is altijd een feest. Tel kwijt geraakt hoe vaak we ze al gezien hebben de afgelopen jaren, eerste keer was al in 2008 op IJazz. Toen was het nog een kwartet, ondertussen zijn ze met z'n achten. Gegroeid op alle fronten. Met als hoogtepunten natuurlijk nummers als Hoopla! en Spinning Out. Geweldig!
Met Sven Figee op z'n Hammond, Tim Eijmaal op gitaar, Joost Kroon op drums, Glenn Gaddum op bas, Rik Mol op trompet, Arjan Muusz op baritonsax, Tom Beek op tenorsax (zijn derde optreden op dit festival) en zangeres Patt Riley. Sfeervol onder de toren van de Nieuwe Kerk, een regelrecht feest in Delft.
En hoewel het festival nu eigenlijk is afgelopen begint Blood, Sweat & Kiers toch nog aan een laatste set bij Café De Wijnhaven, prima uitsmijter voor een uitstekende festivaldag in Delft. Voordeel van Delft is ook dat ze er nachttreinen hebben, je kunt blijven zolang je wilt en toch nog gewoon thuiskomen. Delft: tot volgend jaar!
LINKS:
Groover Bigband
Festival Youth Jazz Orchestra
Rudebeats
Kern Koppen
Tom Beek
Stefan Lievestro
Joost Patocka
Jungle by Night
Typhoon
Sven Hammond Soul
Blood, Sweat & Kiers
Jazz Festival Delft
zondag 17 april 2011
Een dagje naar het strand

De zon schijnt dus op naar het strand! Nou ja, naar het zuiderstrand van Den Haag om precies te zijn en specifiek naar strandpaviljoen De Fuut, waar al jarenlang op zondagmiddagen jazzconcerten worden gegeven. Ze doen daar trouwens veel meer culturele dingen, theater, standup comedy, dans, maar je kunt er bijvoorbeeld eind mei ook een nieuw strandbeest van Theo Janssen zien rondlopen.

Vandaag, zondag, dus jazz met de Marzio Scholten Group. Gitarist Marzio Scholten speelt regelmatig in De Twee Spieghels in Leiden, maar daar met een wisselend trio, hier met zijn belangrijkste groep, zijn quintet. Hij wisselt het soleren mooi af met een ritmische rol. En het is gewoon een Nederlandse topgitarist.

Met Yaniv Nachum op de saxofoon die we ook al eens met Marzio in Leiden zagen. Hij heeft misschien de minste speelminuten van het gezelschap, maar die minuten waren wel indrukwekkend. Prima thema's en geweldige solo's.

Pianist Randal Corsen krijgt veel speelruimte en net als bij Marzio wisselen solo's en ondersteuning elkaar mooi af. De band speelt nummers van hun laatste cd maar ook veel nieuwe nummers, benieuwd naar de nieuwe cd.

Bassist Stefan Lievestro zagen we al bij zijn Mona Lisa Overdrive en onlangs nog met het nieuwe Tom Beek Trio in Amsterdam. Maar hier vormt hij samen met de drummer de basis van de band, zij zorgen voor de basis van heerlijke trance-jazz, subtiele soundscapes gelardeerd met solo's van gitaar, sax en piano.

Drummer Mark Schilders was ook al vaker met Marzio in Leiden, maar ook met het nieuwe Tom Beek Trio in Amsterdam. Geweldige drummer die in dit ervaren quintet helemaal tot zijn recht komt.

Een deel van de nummers zijn inmiddels herkenbaar omdat Marzio ze ook al in Leiden speelden, maar ook nieuwe nummers als Revolution en The King is Dead smaken naar meer. Op het eind van het laatste nummer krijgt de drummer een zeer prominente rol en zorgt voor het zoveelste hoogtepunt van dit grootse concert!
LINKS:
Theo Jansen
Marzio Scholten
Yaniv Nachum
Randal Corsen
Mark Schilders
De Fuut
donderdag 25 november 2010
Indrukwekkende optredens Tom Beek

Onder de noemer C'est le Tom qui fait la musique gaat saxofonist Tom Beek vier keer per jaar een concertavond organiseren. Vanavond was de premiere in het Comedy Theater in de Amsterdamse Nes en het was een groot succes.

De eerste set was voor het nieuwe Tom Beek Trio met Mark Schilders op drums. Veel eigen nummers, vaak geïnspireerd door de grote saxvoorbeelden van Tom zoals Ferdinand Povel, maar ook nummers van anderen varierend van een nummer dat hij ooit Stan Getz zag spelen op het North Sea Jazz tot Veilig Achterop van Paul van Vliet.

Bassist Stefan Lievestro was de stuwende kracht van het trio, hij zorgt ervoor dat de boel bij elkaar wordt gehouden. Omdat er geen accoordeninstrument meespeelde, was er alle ruimte voor de ritmesectie en solo's. Mooie toegankelijke jazz zonder populistisch te zijn.

Het middelpunt was Tom Beek zelf natuurlijk. En niet alleen als saxofonist, maar ook als spreekstalmeester. Hij praatte de nummers moeiteloos aan elkaar met een duidelijke uitleg waarom hij dat nummer had gekozen. Het persbericht sprak al van een uitdagende en genre-overstijgende tijdreis en dat was het ook. Een indrukwekkend optreden van dit nieuwe trio dat we graag vaker zien.

Na de pauze volgde een heel ander optreden van Tom Beek met het Tim Langedijk Trio (met Udo Pannekeet en Haye Jellema) en pianist Marcus Olgers. Het was de premiere van een uit de hand gelopen compositie opdracht met het thema Water. Een suite van bijna 45 minuten met live videobeelden die het publiek aan hun stoelen kluisterde.

Alle musici hadden hun steentje bijgedragen aan deze suite en er was zelfs een stuk van Saint Saens in verwerkt. De muziek was soms ijl en lichtvoetig, soms zwaar en stampend, maar altijd mooi in evenwicht. Een indrukwekkend werk waarvan je maar moet afwachten of het ooit nog eens wordt uitgevoerd. Het publiek realiseerde zich dit terdege en luisterde ademloos toe en gaf het vijftal een staande ovatie.

Het was een indrukwekkende avond om niet snel te vergeten, met als toegift Everyday I Thank You van Pat Metheny dat Tom vanuit de grond van zijn hart over het publiek uitstortte.
C'est le Tom qui fait la musique, benieuwd wat dat volgend jaar gaat brengen. Want na deze avond wil je alleen maar meer!
LINKS:
Tom Beek
Stefan Lievestro
Mark Schilders
Tim Langedijk
Udo Pannekeet
Haye Jellema
Marcus Olgers
Comedy Theater
zaterdag 13 december 2008
Mona Lisa Overdrive => Supersize
Ons eerste bezoek aan Club Bazart in Den Haag was een succes (Rik Mol Group op 10 oktober), dus op deze koude vrijdagavond hadden we er wel weer zin in. Mona Lisa Overdrive stond op het programma, een groep rond Jesse van Ruller, Stefan Lievestro, Arno Krijgsman en Hans van Oosterhout. Groovende, hypnotiserende swing stond op het programma, en het resultaat was uitstekend, maar wij hadden er toch iets meer van verwacht.
Jesse van Ruller is natuurlijk een van Nederlands beste jazzgitaristen en dat liet hij horen ook. En hij kan zowel soleren als ondersteunen, iets wat weinig gitaristen kunnen.
Stefan Lievestro speelde geweldig op de bas en was ook de enige die (tussen de nummers) contact maakte met het publiek. En dat was een minpuntje, de groep was iets te afstandelijk, te introvert.
Arno Krijger zagen we al eerder met de Cosmic Scene van Michael Varekamp in een wat prominenter rol op zijn orgel, maar hij vormde een mooie wisselwerking tussen gitaar en orgel.
Muzikale alleskunner en drummer bij Mona Lisa Overdrive was Hans van Oosterhout.Voor ons de revelatie van dit optreden. Enorme drive en zonder hem was Mona Lisa Overdrive maar saai geweest. Nou ja, dat is ook weer overdreven, maar visueel was Hans een verademing.
Mona Lisa Overdrive (om auteursrechterlijke redenen binnenkort Mona Lisa Supersize) is een prima band met spel van een constant, hoog niveau en zeer de meoite waard. Het enige wat ons inziens beter zou kunnen is de variatie in het optreden. Vooral in de eerste set waren de nummers niet sprankelend genoeg, waren er te weinig uitschieters. Bij de tweede set was wat meer variatie met een paar mooie ballads en het uitstekende nummer Mona Lisa Overdrive. Volgend jaar komt er een nieuwe cd, we zijn benieuwd hoe die gaat worden. We houden ze in de gaten.
LINKS:
Mona Lisa Overdrive op MySpace
Stefan Lievestro
Jesse van Ruller
Arno Krijger
Hans van Oosterhout
Prospero
Bazart
Abonneren op:
Posts (Atom)










