Het zat het Rapenburgconcert de afgelopen jaren niet mee, regen gooide vaak roet in het eten. En ook dit jaar houden we het niet droog, al blijft het vandaag bij enkele spetters. De avond opent met een optreden van toetsenist Karel Boehlee met Hans van Oosterhout op drums, Theo de Jong op bas, Eddie Conard op percussie en zang en Lo van Gorp op sax en zang.
Een mooi, licht funky optreden zoals we dat van Karel gewend zijn met eigen werk en bekende nummers als On Broadway en Stormy Monday. Bijzonder is het optreden van danseres Aska Watanabe tijdens twee liedjes.
De hoofdact van de avond (en van het hele Rapenburgconcert, dat dit jaar maar één avond duurt) is Club de Belugas dat eerder dit jaar indruk maakte tijdens de Leidse Jazzweek. Toen niet gezien, maar in eerste instantie ook niet duidelijk waar dat enthousiasme toen vandaan kwam. Lekkere lounge jazz, maar niets bijzonders.
Totdat Brenda Boykin het podium opkomt, dan worden de bakens verzet. Stomende funky bluesjazz dat het een lust is. Hoogtepunt is het volledig geïmproviseerde deel met alleen drummer, percussionist en Brenda op een Afrikaans ritme dat soepel overgaat in Be-Bop-A-Lula (Gene Vincent) en eindigt in Clap Hands (Tom Waits). Weergaloos optreden uiteindelijk!
Ondertussen loopt het tegen middernacht en in De Twee Spieghels is het reguliere optreden van Lucas Meijers en Tim Eijmaal net afgelopen. Maar het zindert er vanavond, er zou best nog weleens meer muziek kunnen komen. En al snel staan Sugar Boy (van de Sinners) en Bart Landstra buiten een mondharmonica battle te doen. Zachtjes voor de buren, dat wel.
Dus naar binnen waar Pam MacBeth, Lucas Meijers en Bart een countryfeestje bouwen en er later met Sugar Boy er een bluesfestijn van maken. Hoe later op de avond, hoe mooier de verrassingen in De Twee Spieghels!
Het is natuurlijk ook de afscheidsavond van barman Sjoerd, en dus eindigt de avond met een optreden van De Drie Spieghels (derde plaats tijdens het Gouden Pet festival), niet op het podium, gewoon midden in het café. Leuke mix van covers, variërend van Hit the Road Jack tot Mercy. Een mooi slot van de nacht en een mooi afscheid van Sjoerd!
LINKS:
Karel Boehlee
Club de Belugas
Rapenburgconcert
SugarBoy
Pam MacBeth
Lucas Meijers
De Twee Spieghels
Posts tonen met het label Hans van Oosterhout. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hans van Oosterhout. Alle posts tonen
vrijdag 31 augustus 2012
maandag 30 januari 2012
Mooi einde van Leidse Jazzweek 2012
Ook op de laatste dag van de Leidse Jazzweek is het weer kiezen met pijn in het hart. In de Q-Bus is vanmiddag de finale van de Leiden Jazz Award 2012 en in de Waag is 50ste en laatste tenorbattle en een optreden van Licks & Brains. Na zes voorrondes valt de keus dan toch op de Q-Bus. Maar gelukkig was de Leidse Glibber in de Waag!
De zes finalisten spelen in omgekeerde volgorde, dus gitarist Philip Czarnecki bijt de spits af. Hij laat mooi eigen werk horen en is vingervlug op de gitaar. Zowel de stukken als het spel zijn aangenaam afwisselend.
Daarna is het de beurt aan de Hongaar Soso Lakatos op de sax, die een veel beheerster geluid laat horen dan in de voorronde. Een nummer van Monk, een mooie ballad en een eigen stuk met duidelijk Hongaarse invloeden. Alles klopt hier vandaag en hij heeft een prachtig geluid!
Vervolgens speelt pianist Jusin Min een prima set met deels eigen werk. Het is veelzijdig en soms heel lyrisch en hij gebruikt de (iedereen) toebedeelde 20 minuten optimaal.
Eran Har Evan speelt zowel akoestische als elektrische gitaar en is de tweede geweldige gitarist vandaag. Vingervlug en met zowel standards als eigen werk. Klinkt prachtig.
Indrukwekkend is het optreden van Thomas Maasz, een veelzijdig pianist. Dan weer ingetogen, dan weer uitbundig. Eén nummer speelt hij helemaal solo, prachtig! Zou weleens in de prijzen kunnen vallen, won vorig jaar tenslotte ook al de Zoetermeer Jazz Award 2011.
De winnares van de eerste voorronde, zangeres Esther van Hees, is de hekkesluiter en zingt met veel variatie. Vooral de rustiger nummers zijn geweldig. Goede frasering en veel communicatie met het publiek. Deed ook al mee aan de Zoetermeer Jazz Award 2011 en werd daar toen derde.
Dan volgt de jurering van de (dit jaar voor het eerst) persprijs en natuurlijk de vakprijs. In de tussentijd speelt David Sancho, winnaar Leidse Jazz Award 2011, met zijn trio nog een set. Prachtig ontsporen, wat is die toch gegroeid sinds vorig jaar!
Uiteindelijk gaat de persprijs unaniem naar Thomas Maasz, maar de hoofdprijs gaat (niet unaniem) naar Soso Lakatos. Uit handen van Lakenhal directeur Meta Knol ontvangt hij een cheque van € 1000 en een glas-sculptuur van Royal Leerdam. En natuurlijk een optreden tijdens de Leidse Jazzweek 2013!
Maar aan alles komt een eind, ook aan deze meer dan geslaagde Leidse Jazzweek, het was wel drie weken genieten inclusief de voorrondes. En dan tot slot is er nog een optreden van het Karel Boehlee Trio in De Twee Spieghels met naast Karel Boehlee op toetsen, Hans van Oosterhout op drums en Robin Koerts op bas.
Een combinatie van jazzstandards en verjazzde popnummers. Verrassende versies van bijvoorbeeld Come Together en I Shot The Sheriff. Sinds die Fender Rhodes in De twee Spieghels staat speelt is Karel Boehlee hier zowat iedere week. Geweldig!
LINKS:
Philip Czarnecki
Soso Lakatos
Jusin Min Trio
Eran Har Even
Thomas Maasz trio
Q-Bus
Karel Boehlee
Hans van Oosterhout
Robin Koerts
De Twee Spieghels
Leidse Jazzweek
De zes finalisten spelen in omgekeerde volgorde, dus gitarist Philip Czarnecki bijt de spits af. Hij laat mooi eigen werk horen en is vingervlug op de gitaar. Zowel de stukken als het spel zijn aangenaam afwisselend.
Daarna is het de beurt aan de Hongaar Soso Lakatos op de sax, die een veel beheerster geluid laat horen dan in de voorronde. Een nummer van Monk, een mooie ballad en een eigen stuk met duidelijk Hongaarse invloeden. Alles klopt hier vandaag en hij heeft een prachtig geluid!
Vervolgens speelt pianist Jusin Min een prima set met deels eigen werk. Het is veelzijdig en soms heel lyrisch en hij gebruikt de (iedereen) toebedeelde 20 minuten optimaal.
Eran Har Evan speelt zowel akoestische als elektrische gitaar en is de tweede geweldige gitarist vandaag. Vingervlug en met zowel standards als eigen werk. Klinkt prachtig.
Indrukwekkend is het optreden van Thomas Maasz, een veelzijdig pianist. Dan weer ingetogen, dan weer uitbundig. Eén nummer speelt hij helemaal solo, prachtig! Zou weleens in de prijzen kunnen vallen, won vorig jaar tenslotte ook al de Zoetermeer Jazz Award 2011.
De winnares van de eerste voorronde, zangeres Esther van Hees, is de hekkesluiter en zingt met veel variatie. Vooral de rustiger nummers zijn geweldig. Goede frasering en veel communicatie met het publiek. Deed ook al mee aan de Zoetermeer Jazz Award 2011 en werd daar toen derde.
Dan volgt de jurering van de (dit jaar voor het eerst) persprijs en natuurlijk de vakprijs. In de tussentijd speelt David Sancho, winnaar Leidse Jazz Award 2011, met zijn trio nog een set. Prachtig ontsporen, wat is die toch gegroeid sinds vorig jaar!
Uiteindelijk gaat de persprijs unaniem naar Thomas Maasz, maar de hoofdprijs gaat (niet unaniem) naar Soso Lakatos. Uit handen van Lakenhal directeur Meta Knol ontvangt hij een cheque van € 1000 en een glas-sculptuur van Royal Leerdam. En natuurlijk een optreden tijdens de Leidse Jazzweek 2013!
Maar aan alles komt een eind, ook aan deze meer dan geslaagde Leidse Jazzweek, het was wel drie weken genieten inclusief de voorrondes. En dan tot slot is er nog een optreden van het Karel Boehlee Trio in De Twee Spieghels met naast Karel Boehlee op toetsen, Hans van Oosterhout op drums en Robin Koerts op bas.Een combinatie van jazzstandards en verjazzde popnummers. Verrassende versies van bijvoorbeeld Come Together en I Shot The Sheriff. Sinds die Fender Rhodes in De twee Spieghels staat speelt is Karel Boehlee hier zowat iedere week. Geweldig!
LINKS:
Philip Czarnecki
Soso Lakatos
Jusin Min Trio
Eran Har Even
Thomas Maasz trio
Q-Bus
Karel Boehlee
Hans van Oosterhout
Robin Koerts
De Twee Spieghels
Leidse Jazzweek
zondag 2 oktober 2011
3 october dendert door
Het belooft weer een drukke muziekdag te worden in de aanloop naar 3 october, zeker als er ook nog een spontane jamsessie op het terras van Estaminet Schommelen plaatsvindt. Accoustische folkmuziek, zoals die vaak te horen is in De Tregter.
Schommelen zelf heeft een buitenpodium opgezet even verderop op 't Gerecht, waar de Antwerp Deadheadz, vandaag aangevuld met gastmuzikant Rufus op toetsen, een mix van country en Grateful Dead spelen. Altijd weer een genoegen om weer bij op gang te komen.
Op de Koornbrug speelt vervolgens de 9-koppige band Shaky Ground, het publiek heeft zich meester gemaakt van de Nieuwe Rijn dankzij een ponton van Nieuwe Rijn tot Stadhuisplein. Zagen deze band al eens eerder tijdens Hillegersberg Jazz en net als toen schudden ze het publiek flink wakker met hun soul en funk repertoire. Swingen.
Heel wat beschaafder gaat het er aan toe op het Burchtplein waar de Delfste big band Let's Swing relaxte big band jazz laat horen. Maar de omvang van de band klinkt het toch altijd lekker vol.
Heel wat heftiger, maar iets minder zuiver gaat het er aan toe bij In de oude Marenpoort waar de Stalonies nog net twee nummers laten horen. Ouderwetse hardrock a la AC/DC.
Tijd voor een momentje rust bij De Twee Spieghels waar Simone Pormes, Karel Boehlee, Hans van Oosterhout en een bassist een mooi optreden doen met veelal Braziliaanse jazz.
Op de helling van De Burcht is het trouwens ook goed toeven, waar de big band Let's Swing beneden nog steeds aan het spelen is.
Al wandelend door de binnenstad kom je ook af en toe een verrassing tegen zoals deze boot op de Nieuwe Rijn met daarop de Warmondse feestband Ex btw.
In de oude Marenpoort heeft nog meer muziek in de vorm van bluesrockers Rollin Men. Klinkt een stuk degelijker dan de vorige band hier.
En je zou het bijna vergeten, slenterend van muziekpodium naar muziekpodium, maar er is ook nog een kermis aan de gang. Hier vangen we er een glimp van op boven de huizen aan de Oude Singel. Brrrr.
Wij gaan weer verder langs de muziek waar op het podium bij 't Praethuys het optreden van Er Welt een Traan al begonnen is. Meezingen met de smartlappen!
De Bonte Koe heeft de Belgische Balkanfeestband Yah Tararah op het podium. En wie de Hooglandse Kerkkoorsteeg kent, weet dat die al snel vol is, zeker als er een 25-koppige band staat te spelen! Er is geen doorkomen aan, dus besluiten wij maar hutspot met klapstuk te gaan eten in de Hutspotsteeg, op hoorafstand van De Bonte Koe. Weinig gezien, maar wel gehoord dus.
Ook op het Hooglandsekerkplein staat nog een bluesrock bandje lekker te spelen. Maar wij gaan verder naar de Garenmarkt, het Festival Plaza van de 3 october vereeniging.
Daar loopt het intussen lekker vol voor het optreden van Miss Montreal. Ze heeft er duidelijk zin in en het publiek ook. Twee jaar geleden op Schollenpop was het nog een enigzins bedeesd meisje, nu is het een echte ervaren zangeres en entertainer. Iets te gladjes misschien naar onze zin, maar dat is persoonlijk, het publiek vermaakte zich en wist zelfs nog een toegift los te krijgen!
Tenslotte nog twee laatste optredens, één van Rawhide and the Hilltillies bij 't Praethuys met een mix van country muziek, soms mooie ballads om te luisteren, soms lekkere swingnummers.
En als allerlaatste nog de Men in Blues bij Hunky Dory, met zoals de naam al zegt blues. Maar wel spetterende blues. De prachtig opgebouwde versie van Temptation maakt indruk. Met Chris Koenen, Aad van der Pijlen, Frans Heemskerk en Robbie Carré op drums is het een mooie afsluiting van deze 2 october. Want dan is het 22.00 uur en gaat overal de stekker eruit, einde van een onvergetelijk dag.LINKS:
Antwerp Deadheadz
Shaky Ground
Let's Swing
In de oude Marenpoort
Karel Boehlee
Simone Pormes
Hans van Oosterhout
Ex btw
De Twee Spieghels
Er Welt een Traan
't Praethuys
Yah Tararah
De Bonte Koe
Miss Montreal
Rawhide and the Hilltillies
Chris Koenen
Hunky Dory
Leidens Ontzet
zaterdag 13 december 2008
Mona Lisa Overdrive => Supersize
Ons eerste bezoek aan Club Bazart in Den Haag was een succes (Rik Mol Group op 10 oktober), dus op deze koude vrijdagavond hadden we er wel weer zin in. Mona Lisa Overdrive stond op het programma, een groep rond Jesse van Ruller, Stefan Lievestro, Arno Krijgsman en Hans van Oosterhout. Groovende, hypnotiserende swing stond op het programma, en het resultaat was uitstekend, maar wij hadden er toch iets meer van verwacht.
Jesse van Ruller is natuurlijk een van Nederlands beste jazzgitaristen en dat liet hij horen ook. En hij kan zowel soleren als ondersteunen, iets wat weinig gitaristen kunnen.
Stefan Lievestro speelde geweldig op de bas en was ook de enige die (tussen de nummers) contact maakte met het publiek. En dat was een minpuntje, de groep was iets te afstandelijk, te introvert.
Arno Krijger zagen we al eerder met de Cosmic Scene van Michael Varekamp in een wat prominenter rol op zijn orgel, maar hij vormde een mooie wisselwerking tussen gitaar en orgel.
Muzikale alleskunner en drummer bij Mona Lisa Overdrive was Hans van Oosterhout.Voor ons de revelatie van dit optreden. Enorme drive en zonder hem was Mona Lisa Overdrive maar saai geweest. Nou ja, dat is ook weer overdreven, maar visueel was Hans een verademing.
Mona Lisa Overdrive (om auteursrechterlijke redenen binnenkort Mona Lisa Supersize) is een prima band met spel van een constant, hoog niveau en zeer de meoite waard. Het enige wat ons inziens beter zou kunnen is de variatie in het optreden. Vooral in de eerste set waren de nummers niet sprankelend genoeg, waren er te weinig uitschieters. Bij de tweede set was wat meer variatie met een paar mooie ballads en het uitstekende nummer Mona Lisa Overdrive. Volgend jaar komt er een nieuwe cd, we zijn benieuwd hoe die gaat worden. We houden ze in de gaten.
LINKS:
Mona Lisa Overdrive op MySpace
Stefan Lievestro
Jesse van Ruller
Arno Krijger
Hans van Oosterhout
Prospero
Bazart
Abonneren op:
Posts (Atom)




