Goede start Cultuurweken Leiden

De Signatures Cultuurweken zijn weer begonnen met vanavond eerst het openingsconcert in de Hooglandse Kerk door Oliver's Cinema bestaande uit Tuur Florizoone (accordeon), Jörg Brinkmann (cello) en Eric Vloeimans (trompet). Geprogrammeerd door de Leidse Hofjes Concerten is dit een schitterend begin. Prachtige muziek weer met een geweldig geluid in een goed gevuld kerk. Een staande ovatie en een toegift kunnen dan ook niet uitblijven!

Dan direct door naar de Kerkbrug (gelukkig vlakbij) voor de start van Schemerstad, een serie voorstellingen die per (rondvaart)boot op diverse locaties langs de Leidse grachten te zien zijn. Eerst de technocabaretvoorstelling Eeuwig Vlees van Matroesjka.

In het Rembrandtpark speelt Het Laatste Oordeel van choreografe Lonneke van Leth. Mooie dansvoorstelling met een verrassend einde. Er zijn onderweg ook nog een paar extreem korte optredens, de schemerlampjes, die je voorbij bent voordat je het weet.

Dan de voorstelling Waar Ben Je? van Jente Jong en Hiske Eriks. Is het toneel, cabaret, abstract/absurd theater? In elk geval is het boeiend en onderhoudend.

Bij de Meelfabriek is er een filmisch stripverhaal te zien, Sinus 2 van Sije Kingma. Iets minder boeiend misschien, maar alle voorstellingen duren ongeveer een kwartier, dus het gaat nooit vervelen. Daarna weer een kwartiertje doorvaren naar het volgende optreden.

Tenslotte leggen we aan bij de Havenbrug waar Laurens de Groot De Matroos speelt. Met prachtige animaties van Jos Agassi op het havengebouw, dat het decor vormt. Dit is inmiddels al de zevende editie van Schemerstad, maar nog nooit eerder bezocht. En afgezien van de frisse temperatuur (gelukkig bleef het droog) is het voor herhaling vatbaar!
Het komt niet zo vaak voor dat MuziekGezien en Leidse Glibber exact hetzelfde programma hebben, maar vanavond zaten we tijdens Schemerstad zelfs in dezelfde boot. Hier zijn verslag. De Signatures Cultuurweken duren nog tot en met 29 mei met van alles en nog wat en ook veel muziek, het begin is in elk geval veelbelovend.

LINKS:
Eric Vloeimans
Tuur Florizoone
Jörg Brinkmann
Signatures Cultuurweken
Matroesjka
Lonneke van Leth
Jente Jong en Hiske Eriks
Sije Kingma
Laurens de Groot
Schemerstad

Dag van de mannen

Het is toeval natuurlijk, maar vandaag staan er allemaal 'mannen' op het programma, te beginnen met drummer Felix Schlarmann (o.a. BRUUT! en Mechanical Duck) in De Twee Spieghels. Stevige bop met veel standards, maar ook uitstapjes naar bijvoorbeeld klassieke muziek. En veel, heel veel improvisatie, mooi!

Tussendoor even naar Velvet voor een instore van singer-songwriter Emil Landman. Speelt hier in het kader van Stukafest aanstaande donderdag in Leiden met zijn hele band. Mooie liedjes, goede band, dus een half uurtje genieten van een heel andere 'man'.

Het laatste nummer speelt Emil solo, zittend op de toonbank. Mooi en innemend optreden, donderdag dus het vervolg op Stukafest!
Daarna weer nog meer Felix Schlarmann in De Twee Spieghels en dan warmlopen voor het avondprogramma.

Want in een méér dan uitverkochte tuinzaal van De Burcht (gelukkig kwam de brandweer niet controleren) speelt Eric Vloeimans Oliver's Cinema een indrukwekkend concert bij Hot House. Een machtig optreden in twee delen én toegift met prachtig ingehouden spel van alle drie de muzikanten. Filmische muziek met naast Eric op trompet ook de Belgische geweldenaar  Tuur Florizoone op accordeon en Jörg Brinkman (o.a. veel gezien met Lavalu) op cello, die hij soms strijkt als een cello, soms tokkelt als een bas en soms speelt als een (bas)gitaar. Betoverend concert!
Toch jammer dat er hier geen jonger publiek op afkomt. Bij concerten van GateCrash hier en KyteCrash in Het Paard was dat wel anders...

LINKS:
Felix Schlarmann
De Twee Spieghels
Emil Landman
Velvet
Eric Vloeimans

Tuur Florizoone
Hot House

Iets te druk maar veel moois gehoord op het Jazzfest in Amsterdam

Voor de tweede maal wordt dit jaar het Jazzfest gehouden in de Amsterdamse Studio/K. Een festival met opkomende en gevestigde musici uit de Amsterdamse jazz scene. In de kleinste van de drie zalen begint het meteen goed met Joris Roelofs op basklarinet en Reinier Baars op gitaar. Beiden al wel een paar keer in Leiden gezien, maar nog nooit samen. Spelen nummers van Monk met een mooie Round Midnight er bij. Prima start van het festival.

Studio/K is een voormalig schoolgebouw dat nu een bioscoop, club en restaurant is. Logistiek een nachtmerrie, zeker omdat één van de bioscoopzalen gewoon in gebruik is en film- en festivalbezoekers elkaar kruisen. Maar daar heeft het Matiss Cudars Quartet geen last van, ze spelen een spannende crossover tussen jazz en pop met veel ruimte voor improvisatie. Met Matiss Cudars op gitaar, Toms Rudzinskis op sax, Lennart Heyndels op bas en Kaspars Kurdeko op drums. Grappig dat drie van de vier al wel eens in Leiden in De Twee Spieghels stonden.

In de andere filmzaal is weer iets heel anders te horen. Groots en meeslepend speelt het Franz von Chossy Quintet een suite in negen delen rond de verdrijving van Adam en Eva uit het paradijs. Een schitterende mix van jazz, klassiek en pop! Met Franz von Chossy op piano, Jeffrey Bruinsma op viool, Alex Simu op klarinet Jörg Brinkman op cello en Yonga Sun op drums. Het festival kan al niet meer stuk.

En er komt nog zoveel moois, zoals het K Trio in het kleine zaaltje. Met Kristján Martinsson op piano, Pat Cleaver op bas Kristijan Krajncan op drums. Spannende experimentele jazz, beetje vergelijkbaar met Tin Men & the Telephone, maar toch ook weer anders. Boeiend.

Uitgekeken naar het optreden van saxofonist Ben van Gelder, want nog nooit op eigen titel gezien. Samen met de ijzersterke ritmesectie bestaande uit Stefan Lievestro op bas en Mark Schilders op drums, die wel vaker samenwerken zoals met Tom Beek of Marzio Scholten. Dus dat zit wel goed. En Ben van Gelder blijkt inderdaad zijn faam waar te maken, wat een schitterend geluid! Hij speelt een combinatie van eigen nummers en standaards, en ook Round Midnight komt (weer) voorbij.

Celine Cairo stond eerder dit jaar op de Jazzdag in Rotterdam en was daar de grote verrassing. Het verrassingselement is er nu dus niet meer, maar het optreden staat als een huis ondanks een paar storende geluidsprobleempjes. Wat een mooie nummers, wat een goede stem en wat een prima begeleiders in de vorm van Anne Bakker op altviool, Mart Jeninga op bas (en op het eind ook even op gitaar) en Tim Vermulst op drums. Maar ook solo klinkt het prachtig!

Ondertussen is het festival helemaal uitverkocht en zijn sommige zalen al snel vol. Geen Dominic J. Marshal, geen Ruben Hein en voor de zekerheid ruim van te voren gaan zitten voor Tin Men and the Telephone, dus ook geen Mechanical Duck. Maar terecht want een kwartier voor aanvang zit de zaal al stampvol. Logisch, want dit is een band die altijd blijft verrassen ook bij zevende bezoek in anderhalf jaar!
Zes weken geleden nog gezien bij Hot House in Leiden en nu vanavond weer met een hele hoop nieuw materiaal. Tony Roe, Lucas Dols (nu met een witte bas) en Bobby Petrov maken er weer een geweldig, ingenieus en humoristisch optreden van, met een leuke bijrol van Anton Goudsmit op antwoordapparaat en video.
Met al die nieuwe nummers zijn een aantal favorieten van het eerste uur verdwenen, maar als altijd zit er nog steeds een verhaallijn in het optreden en oude elementen van verdwenen nummers komen toch weer terug in nieuwe nummers. Jammer alleen van de kleine eendjes, je hebt zo van die favorieten, maar wat er voor is teruggekomen is minstens zo goed!
Het laatste optreden is van de Ploctones, maar omdat dit nog het enige optreden is staat er lange rij voor de deur. Tijd om de laatste tram naar het station te halen, de Ploctones komen tenslotte in januari weer naar Leiden.
Jazzfest Amsterdam is een prima klein festival, met veel muzikanten die wel vaker op dit weblog stonden, maar vandaag vaak in allerlei andere, verrassende samenstellingen. En als je bedenkt dat er maar liefs vijftien groepen speelden, plus dat er een lezing, een workshop, een film en een dj waren en dat het geheel maar € 7,50 kostte in de voorverkoop, dan kun je erop rekenen dat iedereen volgend jaar weer terugkomt!

LINKS:
Reinier Baas
Joris Roelofs
Matiss Cudars Quartet
Franz von Chossy
Jeffrey Bruinsma
Alex Simu
Jorg Brinkmann
Yonga Sun
K Trio
Kristijan Krajncan 
Pat Cleaver
Kritján Martinsson
Ben van Gelder
Stefan Lievestro
Mark Schilders
Celine Cairo
Tin Men and the Telephone
Jazzfest Amsterdam

Windstreken

Trio Windstreken is een apart gezelschap, want zelden kom je een combinatie van jazz, klassiek en oosterse muziek tegen. Voor hun derde cd namen Pieter de Mast (sax en fluit), Sebastiaan van Delft (kistorgel) en Niti Ranjan Biswas (tabla) een drietal gastmuzikanten mee die ook op de cd meespelen.

Bijzonder is ook dat de groep niet alleen nummers van de (gast)muzikanten spelen, maar ook middeleeuwse muziek en speciaal voor hun gecomponeerde muziek. Zoals het nummer Regenslaap van de jonge componist Leonard Evers, die hier zelf meespeelde en dirigeerde.

Heel belangrijk waren natuurlijk de gastmuzikanten: Kamal Hors op ud en zang, Oene van Geel op altviool en Jörg Brinkmann op cello.
De eerste set was zwaar en beladen, er werd geconcentreerd gespeeld maar af en toe wilden we wel dat ze eens echt helemaal los gingen. De tweede set zette in met een subtiele intro van Sebastiaan van Delft en juist op dat moment ging de telefoon achter de bar over. Sebastiaan speelt daarop in en dat zet de toon voor de rest van het concert. De spanning is verdwenen, alles swingt en improviseert en het straalt speelplezier uit. Ze gaan helemaal los!
19 september zijn ze nog te zien bij Vrije Geluiden in het Bimhuis, 25 september in het Orgelpark in Amsterdam en 13 november in het Mondiaal Centrum Haarlem.

LINKS:
Windstreken
Pieter de Mast
Niti Ranjan Biswas
Kamal Hors
Jörg Brinkmann
Leonard Evers
Q-Bus
De X

Alles klopt bij Sikeda

In 2008 kreeg Jeroen van Vliet een compositieopdracht van het North Sea Jazzfestival en hij besloot dit voor een sextet te doen. Het resultaat was dermate interessant dat het om een vervolg vroeg in de vorm van een cd (Thin Air, die eerder dit jaar verscheen) en een toer van negen optredens. Vanavond in Leiden was het laatste optreden in de serie van Jeroen van Vliet & Sikeda.

Sikeda bestaat uit het Jeroen van Vliet Trio, aangevuld met drie gastmuzikanten. Drummer Pascal Vermeer maakt deel uit van het trio en is bijzonder veelzijdig. Soms heel licht en luchtig spelend, dan weer swingend en stuwend.

Hij werd aangevuld met Afra Mussawisade op percussie en samples, samen vormden ze een geweldige combinatie, een prachtig evenwicht. Alles was in balans.

Bassist Frans Verhoeven maakt ook deel uit van het trio en stond letterlijk en figuurlijk tussen percussie & drums en piano in. Jörg Brinkmann op cello had een vrijere rol, soms samen met de bas, soms solerend. Maar altijd subtiel en zonder overdaad.

Saxofonist Erwin Vann liet zien en horen dat een saxofoon niet altijd de hoofdrol hoeft te hebben, ook hier was alles in balans, met soms subtiele ondersteuning, dan weer een scheurende solo.

Jeroen van Vliet tenslotte had plaats genomen achter de vleugel en speelde de sterren van de hemel. Geen noot te veel, maar geen noot te weinig. Het was een uitstekend optreden, jammer dat ze er mee ophouden, want ze hadden er enorm veel plezier. Dat was duidelijk te merken, vooral in de tweede set ging Sikeda helemaal los.

LINKS:
Jeroen van Vliet
Hot House