Francesca en Ben, een mooie combonatie

Het is weer een avond vol prachtige jazz bij Leidse Geluiden in Grand Café Van 't Huis. Met vanavond het Francesco Tandoi trio (met Matheus Nicolaiewsky op bas en Sander Smeets op drums) en als extraatje Ben van den Dungen op tenorsax. Een gelegenheidsformatie die een vervolg verdient, het klinkt alsof ze jaren samenspelen. Swingt van het begin tot het eind met een paar eigen composities en veel standards van Miles Davis tot Charles Mingus. Twee prima sets waarbij Francesca uiteindelijk ook nog en nummer meezingt. Evenals in de toegift, It Don't Mean A Thing (If It Ain't Got That Swing), misschien het meest traditionele nummer van de avond, maar het krijgt wel helemaal de voeten in beweging!

LINKS:
Francesca Tandoi
Matheus Nicolaiewsky
Sander Smeets
Ben van den Dungen
Leidse Geluiden
Grand Café Van 't Huis

Rik Mol Group in Club Bazart Den Haag

Na onze eerste kennismaking met de jazzactiviteiten van Prospero in Den Haag in het museum Beelden aan Zee vorige week met The Ploctones lusten we wel meer. Dus vanavond naar de Rik Mol Group in Bazart, een club/jongerencentrum aan de Loosduinsekade, in een voormalige gymzaal. Heel andere entourage, heel andere sfeer, maar wel weer heel goede muziek.

Rik Mol (trompet en Flugelhorn) bracht eerder dit jaar zijn eerste cd What's on Tonight uit (nog steeds in de race voor een Edison in November, stem hier).

Naast Rik Mol zette Ben van den Dungen de toon op zijn sopraan- en tenorsax. Prachtige solo's speelden de twee, ter promotie van Rik's cd. Maar ook de duetten waren niet te versmaden.

Motor achter het geheel was Sven Figee op Hammond en keyboard, hij zorgde ervoor dat alles binnen de paden bleef, ook als de blazers alle kanten opgingen. Geweldig! Nog liever zien we hem in een hoofdrol met Sven Hammond Soul, zoals op IJazz of in Kijkduin, maar hier was hij toch echt onmisbaar.

Ook drummer Eric Hoeke speelde met verve en zorgde voor de nodige orde in het optreden. Samen met Sven de ruggegraat van het optreden.

We hadden eigenlijk Marius Beets op contrabas verwacht, hij speelt tenslotte ook op Rik's cd, maar vanavond stond Glenn Gaddum er op de bas. Misschien iets minder goed ingespeeld, maar een waardige vervanger.

Op het affiche stond Kim Hoorweg als zangeres vermeld, maar net als eerder in Haarlem werd zij vervangen door Lex Empress. Bescheiden op de achtergrond, maar echt aanwezig als het moest.

Lex Empress improviseert er, net als de blazers, lustig op los. Maar niet te veel en niet te overheersend, gewoon zoals het altijd zou moeten zijn.
Onze eerste avond in Bazart smaakt naar meer, volgende maand Monsieur Dubois en in december Mona Lisa Overdrive, als ons programma dat toelaat gaan we zeker kijken.
En optredens van Rik Mol, in welke bezetting dan ook, is altijd interessant. Ga kijken!

LINKS:
Rik Mol
Prospero
Bazart
Ben van den Dungen
Sven Figee
Eric Hoeke
Glenn Gaddum
Lex Empress

Haarlem Jazzstad 2008 (vrijdag)

Onze tweede dag in Haarlem had een heel ander karakter, de grote tent was weer opgezet en het festival speelde zich verder buiten, grotendeels op en rond de Grote Markt en de Sint Bavokerk, af.

Het New York Ska Jazz Ensemble opende in de grote tent, een vrolijk sextet dat jazz, raggae en ska mengden tot een feest voor het oor.

Een uur lang speelden ze voornamelijk eigen composities, afgewisseld door een enkele cover. Vooral "RockSteady" Freddie Reiter (sax, fluit, zang), Mark Paquin (trombone, zang) en Yao Dinizulu (drums) maakten indruk. Een leuke band en prima opener van de avond.

Op het podium op het Klokhuisplein speelde de Beter R. de Vriesband een combinatie van jazz en blues in een stevig jasje.

De band speelt hecht en met verve met saxofonist Ruud de Vries in de hoofdrol. Prima festivalband.

In de grote tent stond vervolgens José James op het programma. Omschreven als de beste zanger in het jazzsoulgenre sinds Bobby McFerrin kon hij dit in Haarlem niet helemaal waar maken. Of het nu kwam omdat ze rechtstreeks van Schiphol kwamen of dat het licht aan het repertoire dat te weinig afwisseling boodt is moeilijk te zeggen.

Ook de afstelling van het geluid was niet echt geweldig en dat is natuurlijk funest voor een festival met gelijktijdig optredens op meerdere podia, een deel van het publiek had het na een paar nummers wel gehoord en ging de kleinere podia verkennen.

De New Generation Big Band bestaat uit een groep jonge muzikanten die het klassieke big band geluid combineert met funky grooves. Een verfrissend geluid in de soms erg traditionele wereld van de big bands.

Dit jaar treden ze op met zangeres Senna en DJ Maestro. Het was een beetje jammer dat ze het big band geluid met Senna erbij een beetje kwijt raakten, combinaties juichen we altijd toe, maar beide partijen moeten dan wel een gelijkwaardige inbreng hebben. En dat was hier niet het geval.

Het laatste optreden dat we zagen (er was natuurlijk veel meer, maar het was onmogelijk alles te zien) was van Rik Mol en de Ben van den Dungen groep. Vorige maand speelde Rik Mol nog met Sven Hammond Soul in Kijkduin, dit was weer een heel andere combinatie.

Als gast stond zangeres Kim aangekondigd, maar 'door omstandigheden' kon dit niet doorgaan. Ze werd vervangen door een duo bestaande uit een toetsenist en een zangeres, waarvan we de naam niet goed konden verstaan (Lex Empress). En dat was ook een beetje het probleem van dit optreden, het geluid was bagger. De basedrum overheerste alles, de bas was nauwelijks te horen en de zang kwam slecht door. Jammer, want het goede spel van Rik Mol en Ben van den Dungen verzanden nu in een moeras van geluid. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.
Haarlem Jazzstad is een vijfdaags festival waarvan we er twee meemaakten. Twee totaal verschillende dagen, muzikaal gezien was de eerste dag (met Eric Vloeimans en Anton Goudsmit in de Philharmonie) het beste, maar de tweede dag won het in de open lucht aan sfeer.

LINKS:
New York Ska Jazz Ensemble
Beter R. de Vriesband
José James
New Generation Big Band
Rik Mol
Ben van den Dungen
Haarlem Jazzstad