De Leidse Jazz- en Bluesweek komt er weer aan

Na een lange en heftige zaterdagavond is het tijd voor een relaxte zondag bij Belgisch Biercafe Olivier waar trompettist Daniel Clason en gitarist Nikos Charalambous een mooie mix van jazzstandards spelen.

Swingend en ontspannen is het ook in De Twee Spieghels met SoWhat, niet voor het eerst hier, maar wel met steeds meer enthousiasme. Met Henk Vincenten (sax), Joost Italianer (piano en Fender), Dick Pluim (bassen) en Hugo Jonker (drums) spelen ze van Caravan tot Mercy, Mercy, Mercy en doen dat op onweerstaanbare wijze.

Tenslotte nog naar de Men in Blues in 't Praethuys voor een mooie afsluiting met geweldige blues. Chris, Robbie, Aad en Harm geven hem weer van Jetje!

LINKS:
Daniel Clason
Nikos Charalambous
Belgisch Biercafe Olivier
SoWhat
De Twee Spieghels
Men in Blues
't Praethuys

Goede dag op Haarlem Jazz & More

Al de hele week struinen een paar duizend eerstejaars studenten door het Leidse om kennis te maken met de stad. EL CID heet dat en vandaag staat er een straattheaterprogramma in het Pieterskwartier op het programma. Met onder andere een optreden van Rémon Beeftink in kleine bezetting en met samples. Binnen de kortste keren zit 't Gerecht helemaal vol en wordt er genoten van en gedanst op dit prima optreden.

Rond de Pieterskerk zijn ook diverse optredens van onder andere Rie-Jetske Komen die oude kleinkunstliedjes weer tot leven brengt.

Even verderop speelt singer-songwriter Johnny Bruce Muller in triobezetting met Karen McCoy en Rob van Berlo.

Ook danseres Sophia Maria Kienhuis doet een aantal korte optredens en weet de studenten, ondanks dat ze al vier dagen introductie achter de rug hebben, toch in beweging te krijgen!

Een gezellig middagje in Leiden dus, maar voor het serieuze werk op naar Haarlem voor het Haarlem Jazz & More festival. Er zijn diverse podia, maar het meest interessant lijkt het Nieuwe Kerksplein te worden waar het Bimhuis verantwoordelijk is voor de programmering. Vooraf, tussendoor en tot slot speelt de HJ&M Band (gewoon Paradigm buiten het festival) met heel jong muzikaal talent. Zoals hier met trompettist Daniel Clason die in 2011 nog de aanmoedigingsprijs bij Zoetermeer Jazz won en inmiddels muzikaal flink gegroeid is.

De eerste band op het hoofpodium is Kapok dat weer een geweldig optreden neerzet. Je zou verwachten dat ze op een festival, waar het altijd rumoerig is, flink gaan knallen, maar het eerste uur van het concert spelen ze prachtig ingetogen het plein zo goed als stil. En dan, te beginnen met Day of the Tentacle, wordt de rest van het optreden rock&roll!

Als je een band voor de tiende keer in vier jaar ziet dan zou je denken dat je het nu wel weet, maar dat is het mooie van Kapok, Timon Koomen, Remco Menting en Morris Kliphuis blijven altijd verrassen. Een concert van dit trio is altijd goed, altijd weer anders, maar dit is toch wel één van beste!

Dan is het omschakelen voor de HJ&M Band met zanger/toetsenist Jorryt de Jong. Band en gast spelen allemaal standards, zo is het nu eenmaal bedacht, verrassingen levert dat niet op. Jorryt heeft een goede stem, maar het repertoire is weinig afwisselend en iets te gelikt.

Dan is het de beurt aan Batik voor prachtig dromerige ambiente improvisatie. Wolfert Brederode, Sean Fasciani, Bram Stadhouders en Joost Lijbaard maken er een bijzonder concert van. Mooi hoe al die lagen door elkaar verweven worden, maar het is niet voor iedereen weggelegd, flink wat mensen vinden het maar saai. Dat is natuurlijk onzin, maar in vergelijking met Kapok mist het die dynamiek en ook visueel valt er weinig te halen.
Overigens is dit Bimhuispodium een aanwinst voor het festival, misschien niet de makkelijkste muziek, maar veel jazzliefhebbers zijn hier niet weg te slaan.

Saxofonist Mo van der Does uit Deventer is een verrassend goede saxofonist en zet met de HJ&M Band een prima half uurtje standards neer. Gaan we meer van horen.

Slotoptreden op het Bimhuispodium is van Benjamin Herman en dat is ook altijd goed, hier speelt hij met Daniel von Piekartz, Ernst Glerum en Joost Patočka vooral van hun onlangs verschenen cd Trouble. En die cd is een hit en dan blijkt het Nieuwe Kerksplein eigenlijk veel te klein. En ook qua repertoire was dit optreden beter tot zijn recht gekomen op de Grote Markt. Dit is muziek die een groot publiek aanspreekt.

Uit de drukte maar eens bij één van de andere podia kijken. Op het vlakbij gelegen Proveniersplein is het ook een drukte van belang bij het optreden van Barrelhouse. Altijd goed voor een mooi optreden op dit bluespodium. Het geluid klinkt niet helemaal optimaal (was op het Nieuwe Kersplein helemaal top!) en dat is jammer.

Het is goed weer, dus het is gewoon overal barstensdruk in Haarlem, zeker op de Grote Markt, maar even verderop in Café Stiels is het iets rustiger bij het optreden van The Spinshots. Maar tijdens de tweede set stroomt het ook hier toch snel vol. En terecht want dit is een hele goede band. Twee jaar geleden al eens gezien tijdens de Popronde in Leiden, sindsdien zijn alleen maar beter geworden! Flink wat nieuwe nummers ook en dat smaakt naar meer. Perfecte afsluiting van deze dag op Haarlem Jazz & More.

LINKS:
Rémon Beeftink
Rie-Jetske Komen
Johnny Bruce Muller
Sophia Maria Kienhuis
Daniel Clason
Kapok
Jorryt de Jong
Batik
Mo van der Does
Benjamin Herman
Barrelhouse
Spinshots
Haarlem Jazz & More

Waanzinnig swingende avond met Candy Dulfer en Ungawa in Zoetermeerse Box

De Box in Zoetermeer is een voormalige discotheek die een evenementen zaal is geworden. Te huur voor feesten en partijen, maar ze willen zelf ook concerten neer gaan zetten. Bekende namen in een intieme (300 bezoekers maximaal) setting onder de noemer Jazz in de Box.
Vanavond is de aftrap met een spetterend optreden van de Candy Dulfer Jazz Band. Geweldige band natuurlijk met Harry Emmery op bas, Bas van Lier op toetsen, Cyril Directie op drums en Jan van Duikeren op trompet en flugel.
Dit is het eerste optreden van dit vijftal in een serie van vier (zaterdag Zwolle, zondag Den Helder en maandag Amsterdam) en het mag er zijn. We zagen Candy Dulfer natuurlijk al wel vaker met haar Funky Stuff, maar hier speelt ze een jazzrepertoire met veel bekende nummers als Doxy, Song for My Father en Walk Tall. Surprise Guest Boris van der Lek speelt ook een paar nummers mee en geeft dit optreden nog even iets extra's.
Maar ook zonder Boris is het een fantastisch optreden, het beste wat we ooit zagen van Candy, mede omdat dit meer ons repertoire is dan haar funky stuff. En het leuke van De Box is dat er een laagdrempelig podium is, je kunt de muzikanten bijna aanraken. En tijdens het laatste nummer van het ruim anderhalf uur durende optreden, Don't Stop the Carnival, komt Candy zelfs van het podium af om een rondje door de zaal te maken. Eén groot feest, de zaal gaat uit zijn dak!
Daarna is er een 'entre-act' met de Daniel Clason Band, zagen we vorig jaar nog de aanmoedigingsprijs tijdens de Zoetermeer Jazzaward winnen. De bassist en toetsenist zijn sindsdien vervangen en dat lijkt een vebetering. Ze beginnen met een nummer van toetsenist Floris van Kappeyne en dat klinkt gelijk goed. Jermaine Kanbier op drums en Philipp Grusendorf op bas zijn een stabiele factor en Daniel Clason is een trompettalent om te koesteren. De rest van hun set spelen ze standards varierend van Take the A-Train tot Milestones en zeker niet onverdienstelijk voor een band met een gemiddelde leeftijd van 17 jaar. Alleen aan de eigen nummers van Daniel Clason moet nog wat geschaafd worden, die overtuigen (nog) niet.
Het is al na middernacht als de groep Ungawa het podium op komt. Afgelopen zomer al kort gezien op de Haarlemse Jazzdagen, nu een prima optreden van meer dan een uur. Deze groep rond saxofonist Ruud de Vries speelt een swingende soort AfroFunkyLatinJazz, waarbij het publiek niet stil kan blijven staan!
De groep bestaat verder uit Nick Vos op gitaar, Frans Heemskerk op toetsen en Daniel van Dalen op drums (die laatste twee én Ruud de Vries zijn ook regelmatig in de Leidse Twee Spieghels te vinden). De vaste bassist belt eerder op de dag dat hij vast zit op het vliegveld in Madrid en Martin Zandscholten is zijn vervanger, is 's-middags nog snel even ingewerkt en doet het fantastisch. En tenslotte is er Yusuf Nuweku uit Ghana op percussie, samen een mooi zestal. Grappig detail: ook Ungawa speelt Don't Stop the Carnival en ook nu doet Ruud de Vries een rondje door de zaal, zonder overigens te weten dat Candy Dulfer dat ook al deed.
Al met al is het een geslaagde avond bij Jazz in de Box en wat ons betreft voor herhaling vatbaar. Alleen zou het voor iedereen beter zijn geweest als, zoals eigenlijk ook de bedoeling was, de Daniel Clason Band als eerste had gespeeld en Ungawa gewoon als derde band van de avond zou zijn geafficheerd, niet als afterparty. Dan heb je een leuke binnenkomer en vervolgens twee topbands: de Candy Dulfer Jazzband en Ungawa, een klein festival eigenlijk.

LINKS:
Candy Dulfer
Harry Emmery
Jan van Duikeren
Bas van Lier
Cyril Directie
Daniel Clason Band
Ungawa
Martin Zandscholten
Yusuf Nuweku
Fascinating Jazz
De Box

Terechte winnaar Zoetermeer Jazz Award 2011

De derde zaterdag van het Zoetermeer Jazz festival en het is prachtig weer, maar helaas het is vandaag binnen. In het CKC wordt het jaarlijkse Zoetermeer Jazz Concours gehouden, met dit jaar zeven verschillende groepen. De volgorde is via loting bepaald en zo mag het Poolse/Duitse/Oostenrijkse Wojtek Justyna Tree...Oh!? aftrappen. Fijne funky fusion jazz met het eigen nummer Zawinul en het bekende Mood Indigo in eigen arrangement.
Alle groepen spelen twee nummers, één uptempo en één ballad en één daarvan moet een nummer van Duke Ellington zijn. Ook de tweede groep, de Daniël Clason Band doet dat met Take the A-Train en Blue in Green. Vorige week speelden ook al op Zoetermeer Jazz, maar klonk het toch heel anders. Niet in de laatste plaats omdat het toetsenbord varvangen is door een vleugel.
Als derde het Thomas Maasz Trio die gelijk indruk maken met Lush Life en het klopt hier allemaal, geweldige pianist, maar ook drummer en bassist zijn uitstekend op dreef, en waar andere groepen nog wel eens last hebben van zenuwen tijdens zo'n concours, hebben deze drie daar juist helemaal geen last van, het spelplezier vonkt er van af! Aanrader!
Het Alban Claret trio is zo'n groep die daar wel last van heeft, want hoewel ze al bijna twee jaar bij elkaar zijn gaat het bij concoursen altijd mis en zijn 'normale' optredens veel beter. Dat was zo tijdens bij de Leidse Jazzaward en vandaag weer, maar bij andere optredens in De Twee Spieghels waren ze stukken beter. Nu rammelt het.
Ja, en hier is het dan allemaal om te doen, de aanmoedigings, derde, tweede en eerste prijs.
Bij de vijfde band valt het ineens op dat we nog geen één saxofoon gehoord hebben, maar daar weet Jimmy T and the Sizzling Hot Jazz Captains wel raad op. Het kwartet speelt uitdagend en swingend achtereenvolgens Isfahan en een eigen nummer, maakt misschien geen kans op de hoofdprijs, maar wat ons betreft wel een van de andere prijzen.
En dan is het tijd voor de zangeressen, eerst het Esther van Hees Kwartet met Sophisticated Lady en een van onze favotieten: Twisted van Annie Ross. Een heel creatief viertal dat ook wel eens hoge ogen kan gaan gooien.
Tenslotte is er de groep Something Else, een sextet, de pianist past net niet op de foto, dat begint met In a Sentimental Mood en afsluit met Worksong. Het jongste bandje van deze middag dat vol verrassingen zit en zou kunnen doorgroeien naar iets heel leuks. Maar nu is het nog iets te vroeg. En de groepsnaam is niet echt geweldig, Google er maar eens op.
De jury heeft lang nodig om de einduitslag te bepalen, maar uiteindelijk wordt het dit.
1: Thomas Maasz Trio
2: Wojtek Justyna Tree... Oh!?
3: Esther van Hees Kwartet
Aanmoedigingsprijs: Daniël Clason Band.
Een uitslag waar wij heel goed kunnen leven. En volgende week meer Thomas Maasz dus op de finale van het Zoetermeer Jazz festival in De Sniep.
Het concours is strak georganiseerd en veel vroeger dan verwacht staan we alweer buiten. Dan nog maar even langs de De Twee Spieghels waar een trio rond drummer Atillas Garfyas speelt. Bekend gezicht want nog geen twee uur geleden drumde hij bij het Alban Claret Trio in Zoetermeer! De wereld van de jazz is klein.
En als de avond valt naar huis voor de druivenplukdag met live muziek van Peter en Julia ('t Valies) met ondersteuning van Lucia (Ladyface). Een genoeglijke avond en eindelijk weer eens lekker in de tuin zitten, het is herst, maar de zomer begint nu pas. Zou wel tijd worden.

LINKS:
Wojtek Justyna
Daniel Clason Band
Alban Claret
Jimmy T and the Sizzling Hot Jazz Captains
Zoetermeer Jazz
De Twee Spieghels
't Valies

Van festival naar festival of van de regen in de drup

De tweede zaterdag van Zoetermeer Jazz kent mindere weersomstandigheden dan vorige week, toen we nog lekker op een terrasje van de muziek konden genieten. Nu is een paraplu toch wel onontbeerlijk in de Dorpsstraat waar de Big Band Enterprise uit Dordrecht onder leiding van Wim Ninaber een goed optreden neerzet.
In het stadshart van Zoetermeer is op vier podia ondertussen het Cultuur Lokaal festival bezig, met heel veel optredens van amateur (muziek)gezelschappen zoals het Countrykoor Language of the Heart.
En op een druilerig Stadhuisplein probeert coverband Pagaja de boel nog wat op te fleuren. Maar het valt allemaal niet mee. De optredens in het Stadstheater trekken nog het meeste publiek, dat is binnen en dus droog.
In de Dorpsstraat staat intussen de Daniel Clason Band te spelen, met Jermaine Kanbier op drums, Martijn Korteknie op bas en Vera Marijt op toetsen. Jonge band die op de goede weg is, maar nog wel een meer eigen geluid moet vinden. Maar het valt ook niet mee zo in de regen. Volgende week doen ze mee bij de Zoetermeer Jazz Award in het CKC, daar maken ze vast wel een goede kans.
Er is gelukkig ook nog een binnenoptreden in de nieuwe zaak Broodleuk, dat vandaag voor één dag Jazzleuk heet, van het Pieter van Santen Trio met Wilco de Witte op drums en Hans Voogt op bas. Pieter kennen we natuurlijk al langer en over twee weken staat hij solo op de Swinging Jazz Night in het kader van Zoetermeer Jazz in De Sniep.
Het weer viel tegen vandaag, de muziek was prima in orde, maar de zomerse sfeer van vorige week werd helaas niet geëvenaard.
De Regentenkamer in Den Haag heeft een Miles Davis Tribute avond geörganiseerd met niet de minste trompettisten. De avond begint met een virtuoos optreden van Rob van der Wouw, met Wiboud Burkens op toetsen, Manuel Hugas op bas, Ruben van Roon op drums en special guest Maarten Ornstein op saxen. Maar het is niet de makkelijkste muziek en het publiek wordt na een tijdje onrustig, gaat naar de andere zaal of begint te veel te praten. Zonde!
In de andere zaal is het intussen zo vol dat je er bijna niet meer in komt. Hier speelt Philip Harper repertoire uit de vroege dagen van Miles, en ja, dat blijkt bij vooral het oudere publiek meer aan te slaan. Miles was een muzikale vernieuwer, maar de bezoekers, waarvan je toch mag aannemen dat het Miles Davis fans zijn, willen liever het oude Miles geluid horen, dan groepen die doorgaan waar hij ooit is opgehouden.
Wel leuk om bassist Boris Oostendorp hier te zien, kennen we van De Twee Spieghels, maar zien hem steeds vaker daarbuiten, vorige week nog met Dasha op Zoetermeer Jazz.
Ook bij Eric Vloeimans is er te weinig aandacht van dit behoudende of ongeïnteresseerde publiek, ook hij is net als Rob van der Wouw een muzikale vernieuwer. Hij speelt prachtig met Florian Weber op toetsen, Bob van Luijt op bas en Pascal Vermeer op drums, maar een groot deel van het publiek heeft er geen oren naar. Het geroezemoes begint nu echt hinderlijke vormen aan te nemen. Ook de verkoop van Russisch bier is, hoewel een leuk idee, in de praktijk niet echt handig, het gerinkel van vallende flessen is behoorlijk storend.
Dan is het de beurt aan de Vito Brothers met Michael Varekamp en hun Kind of Cool programma, zagen we al twee keer eerder, op The Hague Jazz vorig jaar en niet lang daarna in Het Paard (waar deze foto is gemaakt). Voor het podium hangt een transparant filmdoek waar een VJ tekeer gaat met film en concertfragmenten, daarachter spelen en reageren de muzikanten daarop. Essentieel is dan wel dat de muzikanten ook te zien zijn en dat is vandaag (net zoals op The Hague Jazz) niet het geval. En als de trompet dan ook nog eens zo hard klinkt dat een groot deel van het publiek met de handen over de oren zit, is het snel gedaan met de belangstelling. Massale uittocht.
Er staat nog meer op het programma, maar het is genoeg geweest, wat een onvergetelijke avond had moeten worden is uitgelopen op één grote teleurstelling, niet vanwege de muziek, maar wel vanwege de algehele sfeer, het rumoerige publiek en de wat amateuristische aanpak van het festival. Jammer.

LINKS:Big Band Enterprise
Language of the Heart
Pagaja
Daniel Clason Band
Pieter van Santen
Zoetermeer Jazz
Cultuur Lokaal
Rob van der Wouw
Eric Vloeimans
Vito Brothers
Michael Varekamp
De Regentenkamer