Van festival naar festival of van de regen in de drup

De tweede zaterdag van Zoetermeer Jazz kent mindere weersomstandigheden dan vorige week, toen we nog lekker op een terrasje van de muziek konden genieten. Nu is een paraplu toch wel onontbeerlijk in de Dorpsstraat waar de Big Band Enterprise uit Dordrecht onder leiding van Wim Ninaber een goed optreden neerzet.
In het stadshart van Zoetermeer is op vier podia ondertussen het Cultuur Lokaal festival bezig, met heel veel optredens van amateur (muziek)gezelschappen zoals het Countrykoor Language of the Heart.
En op een druilerig Stadhuisplein probeert coverband Pagaja de boel nog wat op te fleuren. Maar het valt allemaal niet mee. De optredens in het Stadstheater trekken nog het meeste publiek, dat is binnen en dus droog.
In de Dorpsstraat staat intussen de Daniel Clason Band te spelen, met Jermaine Kanbier op drums, Martijn Korteknie op bas en Vera Marijt op toetsen. Jonge band die op de goede weg is, maar nog wel een meer eigen geluid moet vinden. Maar het valt ook niet mee zo in de regen. Volgende week doen ze mee bij de Zoetermeer Jazz Award in het CKC, daar maken ze vast wel een goede kans.
Er is gelukkig ook nog een binnenoptreden in de nieuwe zaak Broodleuk, dat vandaag voor één dag Jazzleuk heet, van het Pieter van Santen Trio met Wilco de Witte op drums en Hans Voogt op bas. Pieter kennen we natuurlijk al langer en over twee weken staat hij solo op de Swinging Jazz Night in het kader van Zoetermeer Jazz in De Sniep.
Het weer viel tegen vandaag, de muziek was prima in orde, maar de zomerse sfeer van vorige week werd helaas niet geëvenaard.
De Regentenkamer in Den Haag heeft een Miles Davis Tribute avond geörganiseerd met niet de minste trompettisten. De avond begint met een virtuoos optreden van Rob van der Wouw, met Wiboud Burkens op toetsen, Manuel Hugas op bas, Ruben van Roon op drums en special guest Maarten Ornstein op saxen. Maar het is niet de makkelijkste muziek en het publiek wordt na een tijdje onrustig, gaat naar de andere zaal of begint te veel te praten. Zonde!
In de andere zaal is het intussen zo vol dat je er bijna niet meer in komt. Hier speelt Philip Harper repertoire uit de vroege dagen van Miles, en ja, dat blijkt bij vooral het oudere publiek meer aan te slaan. Miles was een muzikale vernieuwer, maar de bezoekers, waarvan je toch mag aannemen dat het Miles Davis fans zijn, willen liever het oude Miles geluid horen, dan groepen die doorgaan waar hij ooit is opgehouden.
Wel leuk om bassist Boris Oostendorp hier te zien, kennen we van De Twee Spieghels, maar zien hem steeds vaker daarbuiten, vorige week nog met Dasha op Zoetermeer Jazz.
Ook bij Eric Vloeimans is er te weinig aandacht van dit behoudende of ongeïnteresseerde publiek, ook hij is net als Rob van der Wouw een muzikale vernieuwer. Hij speelt prachtig met Florian Weber op toetsen, Bob van Luijt op bas en Pascal Vermeer op drums, maar een groot deel van het publiek heeft er geen oren naar. Het geroezemoes begint nu echt hinderlijke vormen aan te nemen. Ook de verkoop van Russisch bier is, hoewel een leuk idee, in de praktijk niet echt handig, het gerinkel van vallende flessen is behoorlijk storend.
Dan is het de beurt aan de Vito Brothers met Michael Varekamp en hun Kind of Cool programma, zagen we al twee keer eerder, op The Hague Jazz vorig jaar en niet lang daarna in Het Paard (waar deze foto is gemaakt). Voor het podium hangt een transparant filmdoek waar een VJ tekeer gaat met film en concertfragmenten, daarachter spelen en reageren de muzikanten daarop. Essentieel is dan wel dat de muzikanten ook te zien zijn en dat is vandaag (net zoals op The Hague Jazz) niet het geval. En als de trompet dan ook nog eens zo hard klinkt dat een groot deel van het publiek met de handen over de oren zit, is het snel gedaan met de belangstelling. Massale uittocht.
Er staat nog meer op het programma, maar het is genoeg geweest, wat een onvergetelijke avond had moeten worden is uitgelopen op één grote teleurstelling, niet vanwege de muziek, maar wel vanwege de algehele sfeer, het rumoerige publiek en de wat amateuristische aanpak van het festival. Jammer.

LINKS:Big Band Enterprise
Language of the Heart
Pagaja
Daniel Clason Band
Pieter van Santen
Zoetermeer Jazz
Cultuur Lokaal
Rob van der Wouw
Eric Vloeimans
Vito Brothers
Michael Varekamp
De Regentenkamer

Veel te veel muziek vandaag in Leiden

Maar dat is natuurlijk helemaal niet erg, dat betekent gewoon drie concerten op één dag!
Om drie uur begint het met het Rein de Graaf Trio in De Burcht in Leiden, spelen hier ieder jaar met telkens een oude(re) en legendarische Amerikaanse gastsolist. Het trio bestaat uit Rein de Graaf (piano), Marius Beets (bas) en Eric Ineke (drums), een solide basis met een gedegen bebop repertoire, nummers van Charley Parker, Thelonius Monk en Miles Davis.

Het trio zagen we hier de afgelopen jaren al met Frank Morgan, Sonny Fortune en Grant Stewart, vandaag is vibrafonist Dave Pike te gast. Heeft zijn sporen wel verdiend in de jazz, maar heeft zijn goede naam vooral te danken aan het feit dat hij met legendarische muzikanten speelde als Dexter Gordon, Paul Bley, Elvin Jones, Herbie Mann, Herbie Hancock en Chick Corea.

Een leuk viertal, maar wat het concert bijzonder maakt is de aanwezigheid van Benjamin Herman, die weer ongelooflijk tekeer gaat op zijn saxofoon. In een volle Tuinzaal luistert het publiek ademloos naar de twee prima sets en een geweldige toegift.
Komende week staan Rein de Graaff en Dave Pike met wisselende gasten nog vijf keer op Nederlandse podia, onder andere in Paradiso en De Doelen. Aanrader!

Daarna gelijk door naar De Twee Spieghels , het is al half-zes, waar Karel Boehlee en Tom van der Zaal al bezig zijn. Beiden zagen we eerder in De Twee Spieghels, maar Karel kennen we vooral ook als pianist bij het Nederlandse Toots Thielemans kwartet, zagen hem eerder met Toots op The Hague Jazz en Jazz Middelheim.
Het is altijd afwachten wie er verder meespelen, vandaag zijn dat Floriaan Wempe op sax, Boris Oostendorp op bas, Matthijs de Ridder op drums (die ooit nog les kreeg van Eric Ineke), een mooi gezelschap dat een geweldig optreden neerzet.

En alsof dat nog niet allemaal genoeg is speelt Rob van der Wouw met zijn band in het LVC, eind vorig jaar kwam zijn tweede cd Tunnelvision uit en vandaag presenteert hij dat in Leiden. Of het door de overdaad aan jazz vandaag komt of omdat Rob's Nu-Jazz, Trancejazz te modern is voor het Leidse publiek, we weten het niet. In elk geval is het angstwekkend rustig in het LVC. 'Zullen we onszelf voorstellen, of stellen jullie jezelf voor?' vraagt Rob zich dan ook af.

We zagen Rob van der Wouw al eerder tijdens zijn Reboot Your Soul Tour in Zoetermeer, nu staat dus zijn nieuwste cd Tunnelvision op het programma. Dit optreden swingt van begin tot eind en elke Leienaar die dit gemist heeft is een sukkel.
Wel benieuwd wat Rob van der Wouw en bijvoorbeeld Robin Koerts samen zouden kunnen doen, liefst in De Twee Spieghels.

LINKS:
Benjamin Herman
Burcht Jazz
Karel Boehlee
Tom van der Zaal
De Twee Spieghels
Rob van der Wouw
LVC