Dan is het alweer te laat voor Nico Dijkshoorn bij boekhandel Kooyker waar hij wordt geïntervieuwd door Yael Vinckx over zijn nieuwe boek Bijna Op De Radio, inclusief live de bijna hit van Tire Pressure, dat boek ga ik zeker kopen!
Tot slot nog even naar De Twee Spieghels voor So What met Henk Vincenten op sax, Joost Italianer- op toetsen, Frans Bouwmeester op bas en Hugo Jonker op drums. Lekkere old time jazz en een mooi optreden om deze dag af te sluiten.
LINKS:
JP den Tex
Plato
Blue Flamingo
Velvet
So What
De Twee Spieghels
Het is mooie dag vandaag voor de bevrijdingsfestivals, 14 in totaal zijn er, de dichtstbijzijnde is Den Haag. Het is misschien niet de meest gezellige locatie, maar de sfeer is er altijd goed. Ook vandaag, het is een feestival!
Na de officiële opening spelen als eerste So What & Friends: de Ghanese percussioniste Sharon, de Iraakse zanger, Nay-speler (soort fluit) en percussionist Sattar al Saadi en later nog de duitse gitarist Tobias. So What heeft veel fans in Den Haag en het was dan ook gelijk goed druk op het plein. De sfeer zit er al helemaal in.
Ze laten een aantal nieuwe nummers horen en die klinken weer uitstekend, misschien wel beter dan de nummers op Tiptoes. Ze spelen ook een medley van hun grootste successen én nummers van Sattar, heel bijzonder. Drie jaar geleden stonden ze ook op het Spuiplein en sindsdien zagen we ze vaker, maar het is altijd weer een feest.
Gelijk daarna nog een topact met Go Back to the Zoo, een van de acts die op meerdere Bevrijdingsfestivals speelt en hier de dag opent met een knallend optreden waar de bekende nummers als F**k You, Hey DJ en Electric niet ontbreken.
Dan is het tijd om even wat gas terug te nemen met de Nigeriaanse zangeres Nneka. Een mengeling van Soul, Afrikaanse muziek en een beetje hiphop, het is zomer op het plein.
Glennis Grace kan goed zingen, maar (hoe zeg je dat netjes) je moet er van houden. Als ze dan ook nog eens zonder live band blijkt te spelen wordt het tijd het festival terrein verder te verkennen.
Want er gebeurt nog veel meer hier, er zijn (bevrijdings)markten, er is een kindertuin en er gebeurt ook van alles (lezingen, poëzie, debat en muziek) in het Theater aan het Spui, het stadhuis en de bibliotheek. Maar het is vooralsnog veel te mooi weer om binnen te gaan zitten.
En er is buiten van alles te zien, zoals fraai uitgedoste steltlopers en een opblaasbare klimmuur.
Terug op het plein staat iedereen klaar voor de band Mala Vita, een Nederlandse band met roots in alle hoeken van Europa. Ze spelen een aanstekelijke Balkan punk, maar wel op hun eigen heftige manier. Het feest is nu echt helemaal los!
Ook een feest is het voor rapper Fresku (links), die helemaal uit zijn dak gaat vanwege het enthousiate en nog steeds massaal aanwezige publiek. Bijgestaan door een turntable-ist met als gast Per.Verz (rechts). Tot nu toe hebben we op het Spuiplein een mooi, afwisselend programma voorgeschoteld gekregen en dat gaat nog wel even zo door.
Want direct na Fresku is het de beurt aan Def P & Beatbusters, de laatsten bekend van hun hit Bubbelbad, zo'n tien jaar geleden, de eerste natuurlijk van de Osdorp Posse. Ska meets hiphop omschrijft het beste de muziek van deze combinatie. En heerlijk die blazerssectie.
Tegen de tijd dat Bobby Kimball (de voormalige leadzanger van TOTO) het podium opkomt is de gemiddelde leeftijd op het plein drastisch omhoog gegaan, de eerste rollators zijn zelfs gesignaleerd. Vanuit het hele land zijn oude TOTO-fans naar Den Haag gekomen voor dit optreden. Samen met een negenkoppige Nederlandse band maakt hij er een feest van, vooral voor de TOTO-fans.
Inmiddels staat in de foyer van het Theater aan het Spui So What weer te spelen en het knalt opnieuw helemaal. Het is overvol (met niet TOTO-fans) en het is helemaal feest. Nu spelen ze toch vooral nummers van hun cd Tiptoes.
Waarin eerst Bart en Sue een akoestisch nummer spelen en vervolgens Pitch Blond, met dezelfde zangeres Sue, nog een aantal nummers speelt. Pitch Blond was de officiële reserve band van het festival, je weet maar nooit of er iets misgaat met al die artiesten die op meerdere Bevrijdingsfestivals spelen, maar hoefden niet in actie te komen, gelukkig zijn het goede vrienden van So What en konden ze zich hier toch nog even laten zien. Smaakt naar meer.
Daarna gaat So What weer verder en halverwege deze set komt Joost (van Pitch Blond) op percussie meedoen. Een heerlijk vriendenfeestje, de foyer geniet volop mee. Ze komen dan ook niet onder een toegift uit, de enige op het hele festival, dat bijzonder strak is georganiseerd.
Daardoor wel het slotoptreden buiten gemist van Waylon, alleen het laatste nummer gehoord, maar ja je kunt niet overal tegelijk zijn. En om klokslag negen uur is het Bevrijdingsfestival 2011 afgelopen en gaat iedereen voldaan huiswaarts, het was één groot feest, met voor elk wat wils, maar wel van een hoog niveau!
Terug naar Leiden waar Bree van de Zuidwind in De Twee Spieghels voor een mooie dagsluiting zorgt. Zagen haar onlangs nog in Hunky Dory samen met Geoff als Salt Licked. Nu speelt en zingt ze alleen, mooie, fragile liedjes, voornamelijk eigen werk, maar ook een aantal covers. Het is een betoverend optreden en het is bijna muisstil in De Twee Spieghels!
