Peer Thielen verrast, The World of Dust nog meer en Rooie Waas klaart de klus

Het is vandaag een muzikaal gekkenhuis in Leiden, vanmiddag al met optredens in diverse café's vanwege de Nacht van de Fooi, een Open Podium bij OPEN|Makers in het kader van het Cultuur?Baarbaar! festival, klassiek muziek in de Marekerk en jazz in De Twee Spieghels. Is het ook nog eens heerlijk weer dus in eerste instantie wordt dat (kranten) lezen in de tuin. Maar tegen zessen, de zon verdwijnt achter de bomen, wordt het echt tijd voor live muziek en het Peer Thielen Trio in De Twee Spieghels is uitstekend bezig met avontuurlijke fusion/trance jazz. Met Neil van der Drift (drums) en Eibe Gerhartl (bas) spelen ze nog lang door. Niet te versmaden en voor herhaling vatbaar!

En dan moet de avond nog komen, dat wordt altijd weer kiezen uit veel. Onder andere de opening van de Signatures Cultuurweken, het Open Podium Leiden Noord, de Museumnacht, No Blues bij De X en het vervolg van de Nacht van de Fooi. Allemaal geen tijd voor, het wordt de afsluiting van het Cultuur?Barbaar! festival in de Multipleks met als opener de Rotterdamse postpunkband Duco. Een prima half uur knallen dat het een lust heeft.

In de pauzes draaien Incendiary en dj Miss World, maar beneden in de SUB071 is er ook een bijzondere luistersessie van The World of Dust. Normaal het zweterige podium voor heftige metalbands, nu een oase van rust met 40 minuten luistergenot met de lp/cd Bhava op een Crosley. Stefan Breuer heeft dit project (muziek en boek) alleen gemaakt en live uitvoeren is moeilijk, maar dit is toch echt een belevenis. Te zien is er niet veel, maar te horen des te meer! Prachtige sfeervolle muziek die herinneringen oproept aan de lp Glass Top Coffin van Ramases uit 1975. En het klinkt toch wel heel bijzonder op deze manier!

Dan weer naar boven waar het Amsterdamse trio Rooie Waas in het bijna donker staat te spelen. Nederlandstalige elektro-techno-punk die de Multipleks op zijn kop zet. Door alle drukte veel te veel Cultuur?Barbaar! festival gemist, volgend jaar toch eens écht prioriteit geven! Maar ja, er is gewoon teveel goede muziek tegelijk in Leiden!

LINKS:
Peer Thielen
De Twee Spieghels
The World of Dust
Rooie Waas
Cultuur?Barbaar!

Kleine en fijne genoegens aan vooravond Cultuurweken

De Cultuurweken beginnen pas morgenavond, maar dat zou je niet zeggen. Want vanavond is er al overal boeiende muziek en vooral ook overal tegelijk. Moelijk kiezen dus, maar de ep presentatie van The Torrents of Spring krijgt de voorkeur. Eelco Slierendrecht en Matthijs Koevoet kwamen elkaar tegen op onder andere de Bar&Boos sessies en deze ep is daar het resultaat van. Iemand noemde het fluisterliedjes en dat is precies wat het is. 45 minuten genieten in de inmiddels prachtig opgeknapte en ingerichte bovenzaal van de Vrijplaats!

Maar een kort optreden dus en tijd genoeg om ook nog even bij De Twee Spieghels langs te gaan voor de Jeroen Vrolijk-Pianist series. Vanavond met Jan Willem van Delft op de piano, Wilco van Esschoten op bas en Jessica Koomen op zang. Standards, van bop tot Latin passeren de revue, een mooie afsluiting van deze vrijdagavond. Klein en fijn de muziek vandaag, maar morgen gaan we dus echt helemaal los in Leiden met de Cultuurweken!

LINKS:
Torrents of Spring
VrijplaatsJeroen Vrolijk
Jan Willem van Delft
Jessica Koomen
Wilco van Esschoten
De Twee Spieghels

Van Cultuur?Barbaar! naar US Rails is 5 minuten fietsen

In het kader van het Cultuur?Barbaar! festival is er vanavond live muziek in Scheltema, waar ook het middagprogramma met allerlei lezingen was. Leuk optreden van de postpunk/new wave band Yokocola uit Rotterdam. Heftig en soms toch verstild en met een theatrale zangeres gaan de voetjes hier van de vloer. Cultuur?Barbaar gaat vrijdag en zaterdag verder met muziek in de Multipleks.

Dan snel naar de Q-Bus, het is tenslotte maar vijf minuten fietsen, voor het staartje van US Rails, een prima Americana band. Op tijd om nog een aantal nummers te horen plus de dubbele toegift en dan weet je: als ze nog eens een keer in de buurt zijn ze niet te missen!

LINKS:
Yokocola
Cultuur?Barbaar!
Scheltema
US Rails
Q-Bus

Tweede voorronde Leiden Jazz Award valt niet mee

Vanavond liefst vier bands bij de tweede voorronde van de Leiden Jazz Award in de Q-Bus, te beginnen met pianist Ingi Bjarni Skúlason uit IJsland. Een prettig en helder klinkend optreden met goede eigen nummers. Jammer alleen dat er zo weinig publiek is, een handjevol bezoekers, meer niet.

Tweede is saxofonist Sander Baan, stond hier vorig jaar nog in de finale, die een goed samenspel met zijn band laat horen. Mooie afwisseling van gitaar en saxsolo's, alleen jammer dat de band vrij hard speelt en de sax daarin dreigt te verdrinken.

Als derde speelt de Israelische pianist Avishai Darash een uitstekende set met een gewaagd repertoire, de band speelt stevig jazz, maar de piano klinkt af en toe bijna klassiek. Beetje rommelige start omdat de band al wordt aangekondigd terwijl de drummer nog helemaal niet klaar is. Zorgt wel voor hilarische momenten tijdens het optreden, althans voor het publiek.

Als laatste is de Italiaanse gitarist Jacopo Mezzanotti aan de beurt met een mooie evenwichtige set die zowel swingend als ingetogen is. Komt als solist, en daar draait het hier om, het beste tot zijn recht.
Vandaag zijn er twee winnaars omdat er een extra band heeft gespeeld en de jury bepaald uiteindelijk, hoewel niet unaniem, dat Sander Baan en Avishai Darash naar de finale gaan op 25 mei.

LINKS:
Ingi Bjarni Skúlason
Sander Baan
Avishai Darash
Jacopo Mezzanotti
Leiden Jazz Award
Q-Bus

Eerste voorronde Leiden Jazz Award sluit af met fenomenaal optreden Bart Wirtz Band

De Leiden Jazz Award werd altijd gehouden in januari, voorafgaand aan de Leidse Jazzweek. Het slechte weer vorig jaar heeft de organisatie echter doen besluiten het evenement te verplaatsen naar mei. Weertechnisch een begrijpelijke beslissing, maar het betekend wel dat het plaatsvindt in een tijd met veel andere evenementen. Daarom alleen de eerste kandidaat bij deze eerste voorronde kunnen zien, gitarist Mateusz Pulawski.
Vorige week nog te gast bij een concert van Esther van Hees in Amsterdam en zij stond twee jaar geleden in de finale van de Leiden Jazz Award, hier in dezelfde Q-Bus. Mateusz speelt met zijn eigen band, maar omdat het om solisten gaat heeft hij de saxofonist niet meegenomen. Begrijpelijk, maar het komt het bandgeluid niet ten goede. Wel heeft hij nu alle ruimte om zijn grote kwaliteiten en variatie op de gitaar te tonen.

Dan helaas snel naar een andere afspraak, even verderop in de Meelfabriek, maar na afloop daarvan weer terug naar de Q-Bus voor de uitsmijter van de avond, de Bart Wirtz Band. Hij doet een korte tournee door Nederland ter promotie van zijn nieuwe cd Interview die hij maakte met dezelfde muzikanten als waar hij vanavond mee op het podium staat: Vincent Houdijk (vibrafoon), Jan Smit (basklarinet), Joost van Schaik (drums), Jeroen Vierdag (bas), Jasper Soffers (toetsen) en speciale gast Sean Jones (trompet).
Het is een prachtig ingetogen concert, de nieuwe nummers zijn soepel en vloeiend en sluiten mooi aan op bijvoorbeeld het nummer Camels van Bart's vorige cd. De band heeft een mooi vol geluid en iedereen krijgt ruimte voor prachtige solo's. Een fenomenaal concert en een toegift kan dan ook niet uitblijven! Donderdag, vrijdag en zaterdag nog te zien in Tilburg (Paradox), Arnhem (Luxor Live) en Amsterdam (Bimhuis).

LINKS:
Mateusz Pulawski
Bart Wirtz
Sean Jones
Leiden Jazz Award
Q-Bus

Een trio met zijn vijfjes

Best wel een geweldig muziekweekend achter de rug. Vrijdag een onovertroffen Qeaux Qeaux Joans in Den Haag, zaterdag de spannende klanken van Klabats! en vandaag een quintet rond bassist Jordi Cassagne, weer in De Twee Spieghels. Boeiend optreden met invloeden en nummers van Charles Mingus en vooral veel eigen werk van Jordi zelf. Niet echt mainstream jazz, maar voor liefhebbers van bijvoorbeeld Jon Zorn tot ICP niet te versmaden.

LINKS:
Jordi Cassagne
Emilio Parrilla
Théo Lanau
Mathieu Bellon
Anna Mikhailova
Trio à Lunettes
De Twee Spieghels

Klabats! Van Grashoek naar Leiden

Vandaag weer eens een totaal nieuw geluid in De Twee Spieghels want Klabats! uit het Limburgse Grashoek (bij Venlo) staat op het podium. Een trio dat bestaat uit Jeroen Verberne (trombone), Erik Verberne (gitaar) en de pas 17-jarige Mees Riechelman (drums).
Ze spelen een combinatie van eigen nummers, jazz- en popstandards en doen dat met heel veel improvisatie en allure. Doet soms een beetje aan Kapok denken (zijn ze ook fan van) en dat is dan wel degelijk een compliment! Maar verschillen zijn er ook, zo is er een compleet drumstel en een trombone is natuurlijk geen hoorn. Hier de voorloper van Kapok vier jaar geleden in Leiden.
Het was vanmiddag een boeiend optreden van deze jonge groep die we graag nog eens terugzien in De Twee Spieghels!

LINKS:
Klabats!
De Twee Spieghels

Qeaux Qeaux beter dan ooit

Als Qeaux Qeaux Joans in het land is en in de buurt een concert geeft is er geen twijfel aan, daar moet je bij zijn! De avond begint in atelier/galerie Mee in Zee in Den Haag met een kort voorprogramma door Noam Vazana. In 2012 al eens gezien op het Stukafest in Leiden, toen vooral leuk, nu vooral, prachtig. Niet te missen op 28 mei bij Quite Quiet in Leiden of 14 juni hier bij Mee in Zee.

En dan Qeaux Qeaux Joans, woorden schieten tekort, wat een fabuleus optreden! Voor het eerst gezien in oktober 2012 bij een instoreconcert in Plato in Leiden en toen al gelijk verkocht. Daar speelde ze klein met Isa op gitaar en drie zangeressen onder wie Fridolein van Poll.

Dat was lekker kleinschalig, maar de toen net verschenen cd No Mans Land vroeg om meer. En dat kwám ook met een tournee met band in het festival/clubcircuit, echt heel veel van genoten. En nu is Coco een nieuwe weg ingeslagen. Helemaal solo met piano en soms gitaar en vandaag met spontane hulp van het publiek onder wie Noam en Margreet Sjoersma.

Vorig jaar in de Roode Bioscoop in Amsterdam speelde ze ook al eens solo op de piano, en dat was schitterend, maar achteraf gezien toch een beetje de geminimaliseerde versies van de bandnummers, vanavond klinkt het allemaal als nieuw. Vooral ook de oudere nummers als No Man's Land, Brother en While the Whole World is Asleep zijn schitterend teruggebracht tot hun essentie. En de nieuwe nummers voor de komende tweede en derde(!) cd liegen er niet om. Met Rituals en Nobody Knows als absolute uitschieters.

Meer dan schitterend optreden met heel veel boeiende, persoonlijke verhalen, ruim twee uur lang, woorden schieten te kort om dit uiterst persoonlijke optreden te beschrijven. In oktober moet haar nieuwe cd uitkomen en gaat ze met het Gigs Festival De Luxe op tour door Nederland. Niet te missen en op 10-10 in de Stadsgehoorzaal in Leiden. Kan niet wachten!

LINKS:
Noam Vazana
Qeaux Qeaux Joans
Margriet Sjoerdsma
Mee in Zee

Etalagepop bij opening vernieuwde V&D

Een band in de etalage zetten komt regelmatig voor, maar zelden zó letterlijk als vandaag bij V&D in Leiden. Daar is dan ook een reden voor, want na twee jaar verbouwen is vandaag de officiële opening van de winkel en om dat te vieren is er 24 uur lang Etalagepop, (live) muziek vanuit de etalage aan de Aalmarkt. Begint gelijk goed met een optreden van Go Back to The Zoo. Dat is altijd genieten!

Daarna volgen optredens van diverse (Leidse) singer-songwriters, om te beginnen Johnny Bruce Muller. Het blijft wel een beetje een vreemd gezicht, een muzikant achter glas.

Want het publiek hoort de muziek wel, maar de muzikant, zoals hier Rémon Beeftink, hoort het publiek dus bijna niet.

En zo gaat het nog even door, maar na het optreden van Anoek van Veldhuizen is het weer tijd om aan het werk te gaan. Er is nog van alles te beleven op deze Etalagepop die doorgaat tot vrijdagmiddag 12.00 uur met optredens, dj's, silentdisco, poppentheater en zumba.
Een eerste indruk van de vernieuwde V&D in Leiden? Klik hier.

Vanavond ook nog even naar de Q-Bus waar onverwacht Bâton Bleu het voorprogramma verzorgt. Een boeiend half uurtje Neo Blues met Maria Laurent en Gautier Degand, mooie folklore uit Frankrijk. Hebben veel spannende verhalen te vertellen.

Hoofdact Ryan McGarvey maakte vorig jaar nog behoorlijk indruk hier, maar deze bezetting klinkt wat mat. Prima gitaarspel van Ryan in de traditie van Rory Gallagher en Ten Years After, maar de band als geheel klinkt weinig geïnspireerd. Het speelplezier lijkt vandaag enigzins te ontbreken. Maar de echte fans weten er toch nog een toegift uit te slepen, dat dan weer wel.

LINKS:
Go Back to The Zoo
Johnny Bruce Muller
Rémon Beeftink
Bâton Bleu
Ryan McGarvey
Q-Bus

Mr. Boogie Woogie is weer in het land

Hij is even een maandje weg geweest vanwege zijn Amerikaanse tournee, maar op deze eerste blues-tuesday van de maand zit hij hier weer als gebruikelijk achter de piano. Mr. Boogie Woogie dus met zijn onuitputtelijke repertoire. Elk optreden is daardoor weer anders en altijd leuk. Ook vanavond dus weer!

LINKS:
Mr. Boogie Woogie
Studio De Veste

Goed en ontspannen Bevrijdingsfestival in Amsterdam met boeiend toetje

Vanavond een concert in Amsterdam, dus waarom op deze Bevrijdingsdag niet wat vroeger die kant op gaan voor een deel van het Bevrijdingsfestival. Is al even bezig, maar Cheaters is een mooie binnenkomer. De synth-pop komt hier behoorlijk harder door dan vorig jaar tijdens de popronde, toen ze instore in Leiden speelden.

Er zijn hier in het Westerpark twee grote bandpodia op prettige loopafstand van elkaar. Op het tweede podium is inmiddels singer-songwriter Dennis Kolen met zijn band van start gegaan. Zonnige liedjes voor deze zonnige dag.

Ook het Nederlands Blazers Ensemble heeft, met een keur aan gasten, zijn plaats op het festival gevonden. Een half uurtje wereldmuziek en prima spektakel met onder andere een tapdanseres, een koor en wereldmuzikanten.

La Corneille begint zijn set bijna a capella en dat klinkt veel belovend, daarna volgen gedragen popliedjes, wel mooi, maar geen echte festivalmuziek. Opvallend is overigens dat het, in tegenstelling tot wat je zou verwachten, nog helemaal niet overmatig druk is, dat was vorig jaar bij Bevrijdingspop in Haarlem wel anders, geen doorkomen aan.

Niet dat dat heel erg is, er zijn mensen genoeg om voor een prima en ontspannen sfeer te zorgen en heen en weer wandelen tussen de twee hoofdpodia en over de rest van het terrein is geen enkel probleem. Adam & The Relevants stonden vorig jaar ook al bij de popronde in Leiden in de Bad Habits, hier knallen ze er helemaal op los. Stevige neo-punk, maar ook een nieuw, rustiger nummer, een meezinger zelfs. Zomerhitje?

Giant Tiger Hooch maakt prima vuige bluesrock en dan is zo'n half uurtje best wel kort. Hou ze in de gaten met hun aanstekelijke muziek en bizarre aankondigingen. Wat trouwens ook opvallend is aan dit festival is dat niet bijna je nek breekt over alle afval, net volkje die Amsterdammers, doen alles keurig in de afvalbakken/zakken!

Vorige week stonden ze nog op het Life I Live festival in Den Haag, maar toen slechts het staartje van gehoord, hier dus de toen al gewenste herkansing. En The Silverfaces maken die verwachtingen helemaal waar. Naast de psychedelische rock kennen ze ook nog rustiger nummers, maar merentijds gaat het er hard aan toe. Rock 'n' Roll!

Ondertussen begint het wel iets drukker te worden als de Amsterdam Klezmer Band het podium betreedt, maar het kost nog geen enkele moeite om in de buurt van het podium te komen. Nooit eerder gezien en dat werd dus hoog tijd. Heerlijke band, dit klezmer-punk-polka negental.

Ook vorige week al op het Life I Life festival gezien: My Baby, maar daar krijg je geen genoeg van. Wonderlijke klanken met deze zelfbouw gitaar tijdens het openingsnummer samen met de drummer. De sfeer is gezet en als zangeres/gitarist Cato van Dijck er dan bij komt is het weer helemaal genieten. Prachtige voodoo moerasblues en wat een geweldige zangeres!

My Baby kun je dus niet vaak genoeg zien, het gaat nooit vervelen, maar ja, er was nog een andere reden om naar Amsterdam te gaan. Niet zonder even gezegd te hebben dat het Amsterdamse Bevrijdingsfestival een verademing is, eigenlijk meer een grote picknick in het park met zo hier en daar live muziek en een geweldige, ontspannen sfeer. En veel andere activiteiten met naast live muziek ook dj's, een kinderkermis, yoga workshops, films en rijdende keukens. Het mooie weer hielp natuurlijk ook een handje mee, maar een herhaling volgend jaar is zeker niet uit te sluiten!

De oorspronkelijke reden om naar Amsterdam af te reizen was dus het dubbelconcert in De Roode Bioscoop (op 5 minuten lopen van het Westerpark) van eerst het Floris Kappeyne Trio met Giuseppe Romagnoli op bas en Atilla Gyarfas op drums. Het jonge piano talent Floris al eens eerder gezien, toen nog helemaal piepjong, in Zoetermeer in januari 2012 met de Daniel Clason band, en Atilla speelt regelmatig in De Twee Spieghels in Leiden. Mooie afwisseling van standards en minder bekende jazznummers, met veel improvisatie én speelplezier!

Maar de directe aanleiding voor het bezoek aan Amsterdam is uiteindelijk Esther van Hees, ook voor het eerst gezien in Zoetermeer maar dan in 2011 en sindsdien al veel vaker gehoord. Mooi zo'n ontwikkeling mee te maken, want ze zoekt steeds nieuwe richtingen op. Met als altijd Robert van der Pad op piano,en sinds kort Reindert Kragt op bas en Bram Knol op drums. Gastmuzikant is Mateusz Pulawski op gitaar en die zien we volgende week weer terug bij de Leiden Jazz Award. Mooi vijftal dat in verschillende bezettingen van duo tot quintet, jazz en pop combineert. Boeiend toetje voor een geweldige bevrijdingsdag in Amsterdam!

LINKS:
Cheaters
Dennis Kolen
Nederlands Blazers Ensemble
La Corneille
Adam & the Relevants
Giant Tiger Hooch
The Silverfaces
Amsterdam Klezmer Band
My Baby
Floris Kappeyne
Esther van Hees
Roode Bioscoop