Tweede voorronde Leiden Jazz Award valt niet mee

Vanavond liefst vier bands bij de tweede voorronde van de Leiden Jazz Award in de Q-Bus, te beginnen met pianist Ingi Bjarni Skúlason uit IJsland. Een prettig en helder klinkend optreden met goede eigen nummers. Jammer alleen dat er zo weinig publiek is, een handjevol bezoekers, meer niet.

Tweede is saxofonist Sander Baan, stond hier vorig jaar nog in de finale, die een goed samenspel met zijn band laat horen. Mooie afwisseling van gitaar en saxsolo's, alleen jammer dat de band vrij hard speelt en de sax daarin dreigt te verdrinken.

Als derde speelt de Israelische pianist Avishai Darash een uitstekende set met een gewaagd repertoire, de band speelt stevig jazz, maar de piano klinkt af en toe bijna klassiek. Beetje rommelige start omdat de band al wordt aangekondigd terwijl de drummer nog helemaal niet klaar is. Zorgt wel voor hilarische momenten tijdens het optreden, althans voor het publiek.

Als laatste is de Italiaanse gitarist Jacopo Mezzanotti aan de beurt met een mooie evenwichtige set die zowel swingend als ingetogen is. Komt als solist, en daar draait het hier om, het beste tot zijn recht.
Vandaag zijn er twee winnaars omdat er een extra band heeft gespeeld en de jury bepaald uiteindelijk, hoewel niet unaniem, dat Sander Baan en Avishai Darash naar de finale gaan op 25 mei.

LINKS:
Ingi Bjarni Skúlason
Sander Baan
Avishai Darash
Jacopo Mezzanotti
Leiden Jazz Award
Q-Bus

Cultureel middagje in Leiden

Het is museumweekend en tot nog toe geen museum bezocht, tijd voor wat beeldende kunst dus. Eerst de opening van de bijzondere tentoonstelling 3.3.3 in Galerie Zône, dan naar De Lakenhal voor de prachtige Gerrit Dou tentoonstelling. Geweldig allemaal, maar de muziek blijft toch altijd weer (meer) trekken.
En wat is er dan mooier om de middag af te sluiten met het Leonie Freudenberger Quartet in De Twee Spieghels.  Met Jacopo Mezzanotti op gitaar, Pauls Pokratnieks op drums en Alessio Bruno op bas spelen ze De Spieghels bijna helemaal stil. Mooie mix van eigen nummers, veel swing en wat Latin standards. Dat Leonie fan is van Billy Strayhorn is goed te merken, maar dat is wederzijds. En deze prima band met een prachtige, gevoelige, warme altsaxofoniste is een fantastische afsluiting van dit weekend.

LINKS:
Galerie Zône
De Lakenhal
Leonie Freudenberger Quartet
De Twee Spieghels

Lazy Sunday met Joe Midnights Space Trio

Alle drie stonden al wel vaker in De Twee Spieghels, maar vandaag vormen ze samen het Joe Midnights Space Trio. Naamgever Jacopo Mezzanotti op gitaar, Alessio Bruno op bas en Marcello Spagnolo op drums spelen zowel eigen composities als meer en minder bekende jazzstandards. Technisch van een zeer hoog niveau en dus lekker genieten op zo'n Lazy Sunday, maar de emotie, de hartstocht, zoals bijvoorbeeld vrijdag nog bij Hannah Pickard, die ontbreekt toch een beetje. Niks mis mee dus, maar niet een concert dat lang zal blijven hangen.

LINKS:
Jacopo Mezzanotti
De Twee Spieghels

Staande ovatie voor Moddi

Het is een volle zaterdag vandaag en er moeten keuzes gemaakt worden, maar de eerste is makkelijk, dat wordt het Leonie Freudenberger Quartet in De Twee Spieghels. Net als de vorige keer heeft ze Jimmy Hueting op drums meegenomen, maar vandaag speelt Giovanni Bermudez de bas en Jacopo Mezzanotti gitaar. Lekkere minder bekende jazz-standards en uitstekend gespeeld. Mooie opwarmer voor de avond.

Vanavond is er keus uit maar liefst vijftien concerten in Leiden, waarvan er na een eerste schifting nog drie overblijven: Orgelvreten, T.H.E.O. en Moddi. Uiteindelijk voor de laatste gekozen en dat blijkt een goede keuze. Maar dat had voor de andere twee waarschijnlijk ook gegolden.
Moddi is een Noorse singer-songwriter die prachtige indie-folk met een punk-attitude speelt. Hij begeleidt zichzelf daarbij op accordeon en gitaar en wordt ondersteund door zijn 'persoonlijke orkest' Katrine op cello en zang.

De Meet&Greet is afgeladen vol, het concert was vorige week binnen een half uur uitverkocht, maar het publiek krijgt dan ook waar voor hun geld. De sfeer is heel ontspannen, de muziek heel intens. En Moddi wordt steeds vrolijker van deze intieme huiskamersetting en het zéér geconcentreerd luisterend publiek.
Hij vraagt een paar keer of er ook verzoekjes zijn, en die zijn er, hij probeert wat nieuws uit en kletst tussen de nummers door vrolijk met het publiek. Heel bijzondere sfeer en dan is de muziek ook nog eens zeer de moeite waard. Het optreden duurt (zeer) ruim 90 minuten en als zijn vinger niet was gaan bloeden van het gitaarspelen was het misschien nog wel langer doorgegaan. Een memorabel optreden, en hij krijgt dan ook een staande ovatie!
Voor dit optreden zijn Quite Quiet en WotNxt een samenwerking aangegaan en als dit het resultaat is hoop je op een vervolg.

LINKS:
Leonie Freudenberger
Jimmi Hueting
De Twee Spieghels
Moddi
Quite Quiet

Een huiskamer in het theater

Na de heftige avond met Sugar Boy & the Sinners gisteren in de Q-Bus is het vanmiddag goed toeven bij J.S.T. (Jacopo Standard Trio) in De Twee Spieghels. Mooie ingetogen standards, technisch perfect uitgevoerd door Jacopo Mezzanotti (gitaar), Grigoris Theodoridis (bas) en Aleix Bou (drums). Staan hard te werken alle drie, het mag wel ietsje frivoler. Desalniettemin een mooi optreden.

En dan naar het Imperium Theater, al in ruim 20 jaar niet meer geweest, voor de eerste editie van Peel Slowly and See. Drie groepen die in kleine bezetting semi-akoustisch spelen in twee korte sets van 20-25 minuten. Als eerste is er Orlando, de band rond Tessa Douwstra met de broers Victor en Rutger van Woudenberg op gitaar en percussie. Maken gelijk indruk met nummers van hun aanstaande cd The Early Warning Company die ze op 7 maart in Paradiso gaan presenteren en dan met blazers erbij!

De organisatie van deze avond is in handen van Mark, Maarten en Maarten van Velvet en die zorgden er al eerder voor dat Hummingville naar Leiden kwam voor in stores bij Velvet.Niet helemaal nieuw dus, maar toch is het weer genieten want het blijft een leuke band.
De zaal is ingericht als een huiskamer en ook het volume is daarop aangepast. Geen probleem, het publiek in het uitverkochte theater geniet ademloos. En dat maak niet vaak meer mee!

De derde muzikant in Gerhardt, een echte singer-songwriter, die zichzelf begeleidt op gitaar en piano. Iedereen speelt een set van 20-25 minuten, dan is er pauze en daarna volgen nog drie sets. Tijd voor de 'hits', Orlando zingt Show me Where the Bullets Go, Hummingville doet 'Big Blue Monsters' en Gerhardt speelt, geheel in stijl bij de naam van deze avond, de klassieker Close Watch van John Cale. Speciaal voor deze avond ingestudeerd, maar het klinkt alsof hij het al jaren speelt, heel mooi op de piano.
De eerste Peel Slowly and See is een heel bijzondere avond geworden en er komt een vervolg op 7 juni. Kan bijna niet wachten!
Op deze zelfde avond speelde Bite the Gnatze bij Hot House in De Burcht als opwarmer voor de Leidse Jazzweek. Op Herman Willem's Dagelijkse Dingen een verslag hiervan.

LINKS:
Jacopo Mezzanotti
Grigoris Theodoridis
Aleix Bou
De Twee Spieghels
Orlando
Hummingville
Gerhardt
Velvet
Imperium