Quite Quiet weer betoverend

Het is de laatste van dit seizoen, in september zijn ze weer terug, maar het is dus wel weer een betoverende avond van Quite Quiet in Scheltema met optredens van Yori Swart en La Corneille in Leiden.

La Corneille is eigenlijk een fikse indie-folkband uit Utrecht, maar speelt hier vanavond in kleine bezetting. Klein maar meeslepend en prachtig driestemmig! Hun eerste cd komt in het najaar uit. Dat wordt zeker mooi.

Beiden spelen twee sets van eerst 20 en dan 30 minuten en Yori, één van de Ladies of The Lowlands, speelt helemaal solo bestaande en nieuwe nummers, onder andere sommige die ze onlangs nog geschreven heeft met Lori Liberman of Freebo, de bassist van Bonnie Riatt, in Amerika.
En ook zijn er weer die magische momenten dat Yori en Daan (drummer van La Corneille) spontaan een nummer samenspelen. Dan tot slot haar Come On Over, waarbij het publiek geweldig meezingt! Prachtige avond.


LINKS:
Yori Swart
La Corneille
Quite Quiet
Scheltema

Stil genieten van The T.S. Eliot Appreciation Company en Noam Vazana

Vandaag eigenlijk niets nieuws onder de zon bij Quite Quiet in het afgeladen theatercafé van Scheltema, maar wel twee singer-songwriters die de moeite van het opnieuw beluisteren meer dan waard zijn. The T.S. Eliot Appreciation Society speelde al twee keer eerder in Leiden, in 2012 tijdens de Popronde in de Vrijplaats (waar bijna niemand luisterde) en in 2013 op de afterparty van de Record Store Day in het LVC (waar technisch van alles mis ging). Nu eindelijk eens in alle rust kunnen luisteren naar de licht melancholische en bijzonder prachtige nummers van deze Utrechter. En helemaal onversterkt, het theatercafé is muisstil!

Ook Noam Vazana speelde eerder in Leiden, op het StuKaFest in 2012 op een zolderkamer aan de Hooigracht en maakte toen al indruk, en eerder deze maand deed ze nog een kort voorprogramma bij Qeaux Qeaux Joans in Mee in Zee in Den Haag. Prachtige liedjes, geweldige stem en invloeden van vooral pop, met een vleugje klassiek en een toefje jazz dankzij de trombone. Bijzondere combinaties en op het eind nog een prachtige meezinger ook. Maar afgezien van het meezingen is het hier verder ook muisstil en dat is dan weer de kracht van Quite Quiet. Weer een hele bijzondere avond met twee top muzikanten, hou ze in de gaten!


LINKS:
The T.S. Eliot Appreciation Society
Noam Vazana
Quite Quiet
Scheltema

Quite Quiet is weer genieten vandaag

Twee maal twee mooie optredens van singer-songwriters vanavond weer in Scheltema in Leiden. Quite Quiet wordt steeds populairder en niet alleen bij de fans, ook de musici genieten van het aandachtig luisterende publiek.
Sofia Dracht uit Wageningen opent de avond met vijf mooie songs. Lichtvoetig op de toetsen en met een prachtige, krachtige stem. Doet instrumentaal een beetje aan de vroege John Cale denken, vocaal dan juist weer niet. Als winnares van de Grote Prijs van Nederland 2013 laat ze hier horen dat dat helemaal terecht is!

Rogier Pelgrim uit Ede (ze carpoolen vanavond!), winnaar van de Grote Prijs van Nederland 2012, begeleidt zichzelf op gitaar, maar het is toch vooral zijn stem die het doet. Wat een bereik en wat een volume!
Behalve dat ze allebei de Grote Prijs van Nederland wonnen deden ze ook nog allebei tegelijk mee aan de Beste Singer-Songwriter van Nederland. Én ze hadden ook nog eens dezelfde zanglerares. Mooie intieme avond weer met als emotionele afsluiting een geheel onversterkte versie van Forever Young (Bob Dylan). Voor zijn oma. We zijn er stil van. Dan daverend applaus!

LINKS:
Sofia Dragt
Rogier Pelgrim
Quite Quiet
Scheltema

Meer dan ooit diverse Quite Quiet

Een extra lange Quite Quiet vanavond in Scheltema met niet alleen optredens van twee singer-songwriters met om beurten elk twee sets van twintig minuten, maar ook nog eens een extra, last minute, optreden. De avond begint met Jyoti Verhoeff, die wordt begeleid door celliste Maya Fridman. Opmerkelijke en boeiende mix van stijlen, vleugje klassiek, portie Keltische folk met een lichte gothic inslag. Betoverend mooi en verrassend goed optreden, ook de tweede set blijft boeien! Op 7 december is Jyoti finalist bij de Grote Prijs van Nederland in Paradiso, en terecht.

De andere reguliere singer-songwriter vanavond is Tim Akkerman,voormalig zanger van Di-rect maar sinds een paar jaar al weer solo bezig. Vorig jaar nog gezien op Schollenpop met complete band, nu helemaal solo én helemaal onversterkt. Dat blijkt toch wel zijn sterkste kant te zijn, gewoon prachtige liedjes met akoestische gitaren. Tijdens de eerste set speelt hij nummers van zijn solo cd ANNO, bij de tweede set is er ook ruimte voor covers (I'm on Fire, een nummer van Josh Ritter) en een nieuw nummer. Zo is Tim Akkerman op zijn best!

En dan volgt er nog een optreden van Daisy Chapman die op haar Europese toer vanavond een vrije avond zou hebben. Niets erger dan dat, dus ze is blij vanavond hier te kunnen spelen. Maakt fijne folkpop met Sue op viool doet het goed gevulde Scheltema nog bijna drie kwartier extra genieten. Mooie avond weer met veel afwisseling en variatie in het singer-songwriter genre! En het mooiste van deze Quite Quiet avonden is natuurlijk het publiek dat alleen maar luistert, praten doen ze in de pauze, lijkt logisch, is het vandaag de dag helaas niet.

LINKS:
Jyoti Verhoeff
Tim Akkerman
Daisy Chapman
Quite Quiet
Scheltema

Staande ovatie voor Moddi

Het is een volle zaterdag vandaag en er moeten keuzes gemaakt worden, maar de eerste is makkelijk, dat wordt het Leonie Freudenberger Quartet in De Twee Spieghels. Net als de vorige keer heeft ze Jimmy Hueting op drums meegenomen, maar vandaag speelt Giovanni Bermudez de bas en Jacopo Mezzanotti gitaar. Lekkere minder bekende jazz-standards en uitstekend gespeeld. Mooie opwarmer voor de avond.

Vanavond is er keus uit maar liefst vijftien concerten in Leiden, waarvan er na een eerste schifting nog drie overblijven: Orgelvreten, T.H.E.O. en Moddi. Uiteindelijk voor de laatste gekozen en dat blijkt een goede keuze. Maar dat had voor de andere twee waarschijnlijk ook gegolden.
Moddi is een Noorse singer-songwriter die prachtige indie-folk met een punk-attitude speelt. Hij begeleidt zichzelf daarbij op accordeon en gitaar en wordt ondersteund door zijn 'persoonlijke orkest' Katrine op cello en zang.

De Meet&Greet is afgeladen vol, het concert was vorige week binnen een half uur uitverkocht, maar het publiek krijgt dan ook waar voor hun geld. De sfeer is heel ontspannen, de muziek heel intens. En Moddi wordt steeds vrolijker van deze intieme huiskamersetting en het zéér geconcentreerd luisterend publiek.
Hij vraagt een paar keer of er ook verzoekjes zijn, en die zijn er, hij probeert wat nieuws uit en kletst tussen de nummers door vrolijk met het publiek. Heel bijzondere sfeer en dan is de muziek ook nog eens zeer de moeite waard. Het optreden duurt (zeer) ruim 90 minuten en als zijn vinger niet was gaan bloeden van het gitaarspelen was het misschien nog wel langer doorgegaan. Een memorabel optreden, en hij krijgt dan ook een staande ovatie!
Voor dit optreden zijn Quite Quiet en WotNxt een samenwerking aangegaan en als dit het resultaat is hoop je op een vervolg.

LINKS:
Leonie Freudenberger
Jimmi Hueting
De Twee Spieghels
Moddi
Quite Quiet

Quite Quiet naar de woensdag

In plaats van de vierde zondagmiddag is Quite Quiet verplaatst naar de derde woensdagavond van de maand. Nog altijd in Scheltema en er wordt gelijk stevig uitgepakt. Twee singer-songwriters die, zoals altijd, elk twee sets van 20 minuten spelen. Case Mayfield opent de avond en hoewel inmiddels geen onbekende meer laat hij zich hier toch van een bijna vrolijke kant zien. Dat begint goed!

Er wordt helemaal onversterkt gespeeld, dus soundchecks zijn niet aan de orde. En het klinkt allemaal geweldig, mede dankzij de mooie akoestiek van Scheltema die uitstekend is voor dit soort concerten. Ook Mark Lotterman profiteert hiervan met prachtige (semi-)autobigrafische songs. En heerlijk dat het publiek écht luistert!
Zowel Case Mayfield (samen met Nienke Overmars als Girl Beard) als Mark Lotterman met band zijn weer te zien in Leiden tijdens de Popronde op 31 oktober. Aanraders!

LINKS:
Case Mayfield
Mark Lotterman
Quite Quiet
Scheltema

Dagje vol variatie

Vandaag eens héél vroeg naar de muziek voor een harp en poëzie ochtend in de kapel van het Diakonessenhuis in Leiden. Harpiste Sabine Meijers zorgt voor de muzikale invulling en het repertoire bestaat uit klassieke stukken van onder andere Debussy en Flothuis. Maar Sabine is ook mede-oprichtster van de Dutch Jazz Harp Foundation en dus speelt ze als toegift nog een stuk Flamenco-jazz. Dat belooft wat voor de Jazz Harp Academy van 11 tot 13 oktober in Leiden!

Door naar Scheltema voor de Quite Quiet middag met weer twee singer-songwriters. Allereerst Daniel Versteegh die solo een half uur nummers speelt van zijn cd Metanoia. Eerder dit jaar nog gezien in Haarlem met een complete band, maar onder ons gezegd en gezwegen, eigenlijk is dit de essentie van zijn liedjes, heel mooi.

Lang gekoesterde wens van Quite Quiet was om Awkward I eens hier op het podium te zetten en vandaag is het eindelijk zover. Was natuurlijk al vaker in Leiden, vorig jaar bij StuKaFest en dit jaar in het LVC als voorprogramma bij Bettie Serveert, maar nu echt helemaal solo met nummers van zijn eerste twee cd's, een paar nieuwe nummers en als afsluiting Mother's Last Words To Her Son, de enige maar wel immer indrukwekkende cover. Over de oeh's en ah's zullen we het verder niet hebben, gewoon heerlijk optreden in een gelukkig helemaal vol Scheltema!

Er zijn vandaag wel tien concerten in Leiden, dat gaat dus nooit lukken om ze allemaal te bezoeken. Maar goed, afsluiten met Ruth Geerse en Jeen Rabs in De Twee Spieghels is echt niet verkeerd. Mooie zang en prima gitaarspel van dit duo, met vooral standards als Love For Sale, Summertime, Libertango (beter bekend als I've Seen That Face Before van Grace Jones) en als afsluiter Don't Get Around Much Anymore.
Dagje vol variatie weer in Leiden en dan toch nog zeven optredens gemist. Het kan hier niet op! En maandag is Jeen hier weer, dan met een Braziliaanse jamsessie.

LINKS:
Sabine Meijers
Diaconessenhuis
Daniel Versteegh
Awkward I
Quite Quiet
Scheltema
Ruth Geerse
Jeen Rabs
De Twee Spieghels

Nóg meer prachtige singer-songwriters dit weekend en dan nog wat funk en blues

Twee weken geleden waren ze ook al in Leiden bij Peel Slowly And See 2, nu, in kleinere bezetting, spelen ze twee sets op de laatste Quite Quiet van het seizoen. Wolf in Loveland is een prima indie-folk-rock band uit Rotterdam en ook met z'n vieren doen ze het uitstekend. De eerste set spelen ze vooral werk van hun eerste cd, in de tweede juist veel nieuwe nummers en ook dat klinkt uitstekend!

De tweede groep is Nancy Brick uit Gouda, het verstilde duo dat de mooiste liedjes laat horen. Het lijkt wel of ze ieder optreden kleiner, zachter en langzamer gaan spelen, betoverende muziek. Het publiek hangt in elk geval aan hun lippen!
In september komt Quite Quiet weer terug in Scheltema en na dit eerste (korte) seizoen belooft dat vast weer veel moois.

Na al die prachtige en totaal verschillende singer-songwriters vandaag en gisteren met een flinke tussenpauze toch nog even langs bij De Twee Spieghels voor een optreden van de Kjelt Ostendorf Band. Opzwepende funk, soul en blues, het is weer heel wat anders. Met onder andere Ewald Ebing op toetsen en zang en Marc Jansen op gitaar en zang.

Op het eind van de avond nog even langs 't Praethuys voor de laatste set van Men in Blues met vandaag Robbie Carree, Chris Koenen, Lenny Bouman en Harm van Sleen. Mooiste nieuws van de dag is natuurlijk dat Aad van Pijlen er vanavond ook even bij was, nu nog als toehoorder, hopelijk snel weer op het podium!

LINKS:
Wolf in Loveland
Nancy Brick
Quite Quiet
Scheltema
De Twee Spieghels
Men in Blues

Bijzondere combinaties

Na twee heftige dagen in Hoofddorp en Amsterdam vandaag weer eens gewoon al fietsend langs de muziek in Leiden. Het is tenslotte weer Verrassend WinkelWeekend  en in de Hema improviseren Gideon Roggeveen en Vivienne Aerts er lustig op los. Tekst en muziek dus en de enige manier om het hier te volgen is door achter ze aan te gaan, roltrap op, roltrap af. Hilarisch muziektheater en een bijzondere combinatie!

Het Verrassend WinkelWeekend is ieder laatste weekend van de maand en dat valt vaak samen met Quite Quiet in Scheltema op de vierde zondag van de maand. En als er bij het VWW veel muziek te zien is gaat dat ten koste van QQ, het is dan ook niet echt druk vanmiddag. Verplaatsen naar bijvoorbeeld de tweede zondag van de maand?
Aan de muziek ligt het overigens niet. Dyzack speelt twee prima sets met veel nieuw werk dat experimenteler, instrumentaler en ruiger is dan wat hij onlangs nog in Velvet liet horen. Maar zijn 'hit' Haunt ontbreekt natuurlijk niet. Interessant trouwens hoe belangrijk tijd en plaats zijn voor een muzikant. Een paar jaar geleden op Plein Open in Den Haag viel hij vreselijk uit de toon, hier is hij helemaal op zijn plaats!

De andere singer-songwriter is Port of Call die ook veel nieuwe nummers laat horen. Want dat heb je met singer-songwriters, die schrijven nummers, nemen ze op, brengen ze uit en dan gaan ze weer verder met nieuw werk en nieuwe wegen. Toch ook nog wat oud werk zoals zijn hit 'Us'. Natuurlijk al vaker gezien, maar het blijft altijd een genoegen.
Twee totaal verschillende singer-songwriters in een bijzonder geslaagde combinatie.

Ja en dan toch het weekend weer afsluiten in De Twee Spieghels blijkt onvermijdelijk met Olivier's Army op het menu. Spelen veel nieuwe nummers, maar ook wel wat bekender werk. Lekkere soft-pop-jazz met invloeden van onder andere Simply Red, weinig uptempo, veel ballads. En bij de toegift zingt Ronnie Verton (Junior Eats Alone, Villeneuve) ook nog eens spontaan (of toch gedwongen?) mee, leuke combinatie in ieder geval. En mooie afsluiter van dit puike weekend!

LINKS:
Vivienne Aerts
Gideon Roggeveen
Verrassend WinkelWeekend
Dyzack
Port of Call
Quite Quiet
Scheltema
Olivier's Army
De Twee Spieghels

Quite Quiet slaat aan

Was het vorige maand nog betrekkelijk rustig in Scheltema bij de eerste aflevering van Quite Quiet, nu is de zaal al goedgevuld. Op deze zondagmiddag zijn er weer twee singer-songwriters die elk twee sets van 20 minuten spelen.
Tommy Ebben opent met een bijzondere set met Engelstalige liedjes en hij is duidelijk anders dan de 'gemiddelde' singer-songwriter. Normaal speelt hij dan ook met zijn groep de Small Town Villains, hier staat hij er alleen voor. Hij is inmiddels met zijn derde plaat bezig, vanmiddag geeft vast een voorproefje.

Ook Mevrouw Tamara speelt normaal gesproken met een band, maar doet het vandaag solo op een elektrische gitaar en de nodige elektronica. Ze zingt Nederlandstalig en dat maakt haar teksten veel indringender. Het doet soms een beetje aan Eefje de Visser denken, maar haar onderwerpkeuze is veel persoonlijker.
Na de pauze spelen ze allebei nog een set en ook die zijn overtuigend. Tommy zingt nog één Nederlandstalig lied ('doe ik anders nooit hoor') en een cover van Skip James ('bijna 100 oud') en Mevrouw Tamara laat wat nieuwe nummers horen van de tweede cd die in het verschiet ligt. Deze tweede Quite Quiet middag is weer geslaagd en het publiek dat ademloos geniet gaat tevreden naar huis. Tot volgende maand!

In De Twee Spieghels is het Attila Gyarfas trio inmiddels begonnen aan hun tweede set (van drie), stonden hier al eerder, maar het is weer eens wat anders, een jazzfluitist (Parejo Mateos). Verder bestaat het trio uit Attila Gyarfas op drums en Noa Stroeter op bas. Het dynamische gezelschap speelt een soort fusion die af en toe aaschurkt tegen free jazz. Bijzonder!

LINKS:
Tommy Ebben
Mevrouw Tamara
Scheltema
Attila Gyarfas
Rodrigo Parejo Mateos
Noa Stroeter
De Twee Spieghels

Quite Quiet doet naam eer aan

Vanaf vandaag is er iedere vierde zondag van de maand een singer-songwriter middag in Scheltema: Quite Quiet. Twee artiesten maken er hun opwachting en voor deze eerste editie zijn dat Linda Kreuzen en Richard Beukelaar. Eerst spelen ze allebei een set solo, de presentator stelt nog wat vragen en dan is er een slot optreden van beiden samen met onbekende nummers van bekende bands en ook wat eigen werk. Het mooie van deze setting is dat het publiek muisstil is en de muzikanten helemaal tot hun recht komen. Mooi initiatief en mooie muziek deze middag!

In De Twee Spieghels is het altijd wat rumoeriger, maar dat is dan ook een café. Zanger Joep van Weert speelt hier met zijn band. In januari tijdens de Leidse Jazzweek nog winnaar van de publieksprijs bij de Leiden Jazz Award en hij krijgt hier de kans om veel meer te laten horen van zijn repertoire. Leuk en lekker lang optreden van dit in vocalese gespecialiseerde jonge talent.

Het is zó gezellig in De Twee Spieghels dat we er nog een flinke tijd blijven hangen en de Men in Blues zijn dan ook al begonnen in 't Praethuys. Vandaag zijn dat Chris Koenen, Frans Heemskerk, Robbie Carree en Cedric Glans, maar omdat Tim Eijmaal jarig is speelt hij ook nog twee nummers mee, Restless en City Girls.

Dat maakt een bezoek aan een optreden van Men in Blues hier altijd weer interessant, bijna wekelijks zijn verrassende gasten, want ook Lo van Gorp is aanwezig en zingt een prachtige versie van A Whiter Shade of Pale!

LINKS:
Linda Kreuzen
Richard Beukelaar
Scheltema
Joep van Weert
De Twee Spieghels
Men in Blues